Кіріспе
Маршфилд қаласында Маршфилд клиникасы орналасқан, ол Орталық, Солтүстік және Батыс Висконсиннің көптеген аймақтарына қызмет көрсететін ірі денсаулық сақтау жүйесі. 2010 жылы Forbes журналы жасаған «Отбасы тәрбиелеуге ең қолайлы шағын қалалар» тізімінде Маршфилд 5-орынды иеленді.
Тарих
1851 және 1853 жылдары, аймақ әлі орманды болған кезде, АҚШ үкіметі үшін жұмыс істейтін геодезистер қазіргі Маршфилд, Хьюит және Камерон аудандарын қамтитын алаңдағы барлық учаске бұрыштарын белгіледі. Олар компас пен өлшегіш тізбекпен жаяу жұмыс істеді. Жұмыс аяқталған соң, геодезист мынадай жалпы сипаттаманы тіркеді:
Бұл аймақтың көбі құрғақ жер, маңызды батпақтық жерлер жоқ. Балшық пен тас көп, әсіресе, шырша мен қарағай өсетін жерлерде. Жер беті дөңгелек және тегіс емес, тек шабындыққа ғана жарайды. Жақсы қарағай да бар, бірақ оны пайдалы ету үшін тым сиректеу. Аймақта көптеген кішкентай өзендер бар, бірақ олардың ешқайсысы диірмендер үшін жеткілікті емес. Өзендердің жағасында қарағаштар өседі, олардың көбі жақсы шөп береді. Бұл аймақта ешқандай дамыған инфрақұрылым жоқ. Маршфилд көптеген көршілес қалаларға қарағанда кеш қоныстанды. Дубай 1818 жылдары Висконсин өзенінің бойында, 64 шақырым (40 миль) қашықтықта сауда бекетін ашты. 1832 жылы Некоосада ағаш кесетін тісқақ салыныс. 1847 жылдары Нейлсвиллде ағаш кесетін тісқақ салынды. Маршфилдтегі алғашқы ғимарат 1872 жылы пайда болды. 1872 жылы Висконсин орталық темір жолы Стивенс-Пойнттен орман арқылы, болашақта Колби болып қалатын жерге дейін желісін салып жатқан еді. Олар солтүстікке қарай, Супериор көліне бет алды. Темір жолға осы екі қала арасында жабдықтау қоймасы қажет болды, ал Маршфилд олардың арасындағы орталықта орналасқан. Темір жолдың өтініші бойынша Луис Риверс, оның әйелі мен баласы және оның інісі Фрэнк аймаққа келіп, орманды аралап, кеңістік жасауға кірісті. Олар қазіргі Депот және Каштановый көшелерінің бұрышында екі бөлмелі ағаштан салынған қонақ үй салды. Батыс бөлмеде төсек-орындар, ал шығыс бөлмеде үстелдер, орындықтар, бар және дүкен болды. Бұл қарапайым ғимарат Маршфилдтегі алғашқы тұрақты құрылыс болды. Маршфилд Массачусетс штатындағы Маршфилд қаласының құрметіне аталған болуы мүмкін, өйткені Висконсин орталық темір жолы Массачусетс штатының қаржысымен салынды және WC желісі бойындағы басқа да аялдамалар Массачусетс штатындағы қалалардың аттарымен аталыпты, олардың ішінде Амхерст, Медфорд және Челси бар. 1878 жылы Уильям Х. Уфэм, Массачусетстен келген ағылшын текті "янки" көшіп келгені және кейін Висконсин штатының губернаторы болған, темір жолдың жанына диірмен салды және оған су сақтауға арналған тоған жасады. 1885 жылы ол жалпы дүкен, ағаш кесетін тісқақ, жиһаз фабрикасы және ұн және жем фабрикасын қосты. Басқа да кәсіпорындар ашылды: спирт зауыты, қонақ үйлер, салондар, дүкендер, газеттер, темірші және шляпник. Сондай-ақ, шіркеулер мен мектептер де болды. Қала 1883 жылы құрылды. 1885 жылы халық саны 2000-нан асты, олардың арасында итальяндық үлгідегі үйлерде тұратын Уфамдар мен темір жол бойындағы шатырларда тұратын жұмысшылар да болды. Осылайша, көптеген жолдардың қиылысында орналасқандықтан, Маршфилд "Хаб-Сити" деген лақап атқа ие болды. Бұл орталықтың ауыл шаруашылығы саласы да болды. Ірімшік фабрикалары ашылған кезде сүт өндірісі ұйымдастырыла бастады, мысалы, 1885 жылы Насонвиллдегі фабрика. Роддис, содан кейін Блум ағайындар Маршфилдте ағаштан ірімшік қораптарын жасады. 1921 жылы Блум зауытында күніне 3500 қорап шығарылды. 1907 жылы қалада жергілікті ірімшікті үлкен нарықтарға жөнелту алдында сақтау үшін алғашқы суық қойма зауыты салынды. Мұз фабрикалары, жұмыртқа, тауық және сұйық сүтті өңдеу өндірісі пайда болды. 1923 жылы Су-Лайн темір жолының өкілі Маршфилд АҚШ-тың кез келген қаласына қарағанда сүт өнімдерін көбірек тасымалдайтынын мәлімдеді. 1890 жылдары Маршфилд халқының үштен екі бөлігін неміс иммигранттары құрады. Алғашқы екі газеттің бірі - Die Demokrat - неміс тілінде жарық көрді. Көптеген отбасылар Германияда Бірінші дүниежүзілік соғыс жақындаған кезде туыстарымен байланыста болды және олардың көзқарастары әртүрлі болды. Маршфилдтегі ескі викториандық үйлердің бірінде бір кезде жасырылған қағаз ілгіштің қолтаңбасында "1917 жыл, немістер әлемді жеңген кезде" деп жазылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де пікірлер әртүрлі болды. 1945 жылдың жазында 243 неміс тұтқыны қазіргі Уайлдвуд паркіне солтүстікке қарай консерва фабрикасында жұмысшы жетіспеушілігін жою үшін әкелінді. Ағаш өңдеу және құрылыс жұмыстары қарағайлар кесілгеннен кейін де жалғасты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Роддис Ламбер энд Фенир" компаниясы фанера және басқа да композиттерді өндірді, және "Одақтастардың Либерти кемелері үшін ағаштан жасалған ең ірі бұйымдарды шығарды". Фелкер бауырлары да "Либерти" кемелерінің бөлшектерін өндірді. Фрей ағайындар 1947 жылы Rollohomes-ті құрастыруды бастады, содан кейін басқа жылжымалы және модульді үйлерді өндірушілер пайда болды. Сүт фермаларының бірігуі және 2000-жылдардың соңындағы экономикалық дағдарысқа байланысты кейбір салалар қысқарды, ал медициналық орталық кеңейді. Roehl Transport ірі кәсіпорынға айналды. 2011 жыл шамасында қаланың шығыс жағында мұнай және газ құдықтарын гидравликалық жарылысқа арналған құмды өңдеу үшін үш жаңа зауыт ашылды.
This Township is nearly all Dry land, There being no Swamp of consequence in it. There being to much clay & rocks in it. Particularly that part which contains Fir & Hemlock. The surface is rough & uneven(?) and rather to flat for anything but meadow. There is some good Pine it but to much scattering to make it an object. The Township is well watered with small streams but none of them are of sufficient size for Milling purposes. The streams are lined with Alder & many of them producing good hay. There are no improvements in this Township. Marshfield was settled much later than many surrounding towns. DuBay started his trading post 40 mile (64 km) east on the Wisconsin River around 1818. A sawmill was built at Nekoosa in 1832. A sawmill was built at Neillsville around 1847. The first building at Marshfield came in 1872. In 1872 the Wisconsin Central Railway was building the leg of its line from Stevens Point through the forest to what would become Colby, heading north for Lake Superior. The railway needed a supply depot between those two towns, and Marshfield was about midway. At the railroad's request, Louis Rivers, his wife and child, and his brother Frank came to the area and started cutting an opening in the forest. They built a two room log hotel at what is now the corner of Depot and Chestnut streets, with bunks in the west room and tables, benches, bar and store in the east room. That crude building between the stumps was the first permanent structure in Marshfield. Marshfield might also have been named after Marshfield, Massachusetts, since the Wisconsin Central Railway was financed with money from Massachusetts and other stops along the WC's line were named after towns in Massachusetts, including Amherst, Medford and Chelsea. In 1878 William H. Upham, a "Yankee" migrant of English descent from Massachusetts and later governor of Wisconsin, built a sawmill near the railway, with a millpond. By 1885 he had added a general store, a planing mill, a furniture factory and a flour and feed mill. Other businesses started, too: an alcohol factory, hotels, saloons, stores, newspapers, blacksmith, and a milliner. There were also churches and schools. The city was incorporated in 1883. By 1885 the population exceeded 2,000, ranging from the Uphams in their fine Italianate homes to laborers living in shacks along the railroad. So many tracks intersected in the community that Marshfield was nicknamed "Hub City". The hub was also agricultural. Dairying began to organize as cheese factories started up, such as the one at Nasonville in 1885. Roddis and then Blum Brothers made wooden cheese boxes in Marshfield. By 1921 the Blum plant was making 3,500 boxes a day. In 1907 the first cold storage plant was built in town, to store local cheese before shipping it by rail to larger markets. Ice cream factories followed, and processing of eggs, chickens, and liquid milk. In 1923 a spokesman for the Soo Line Railroad said that Marshfield shipped more dairy products than any other city in the United States. German immigrants made up two thirds of Marshfield's population in the 1890s. One of the two early newspapers, Die Demokrat, was published in German. Many had family back in Germany as World War I approached, and had mixed sympathies. In one of Marshfield's old Victorian houses, a once hidden paper hanger's signature boasts, " 1917, when the Germans licked the World." Feelings were again mixed during World War II. In the summer of 1945, 243 German POWs were brought in to fill a labor shortage at the canning factory north of the current Wildwood Park. Wood working and building continued long after the pines were cut. During World War II, Roddis Lumber and Veneer, which produced plywood and other composites, was "the Allies' largest pre fabricator of wood for Liberty ships". Felker Brothers also produced components for the Liberty ships. The Frey brothers started building Rollohomes in 1947, and were followed by other manufacturers of mobile and modular homes. With consolidation of dairy farms and the late 2000s recession, some of these industries have contracted, the medical complex has expanded. Roehl Transport has also become a large enterprise. Around 2011 three new plants opened on the east side of town to process sand for hydraulic fracturing of oil and gas wells.
География
Маршфилд (44.6649, -90.1760) координаталарында орналасқан, геологтар бұл жерді Маршфилд моренасы деп аталатын төменгі қыратта жатыр дейді. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 13,69 шаршы миль (35 км²), оның ішінде 13,66 шаршы миль (35 км²) құрлық және 0,03 шаршы миль (0 км²) су алабын құрайды.
Климат
Маршфилд климаты үшін Кёппен климаттық жіктелімнің субтипі "Dfb" болып табылады. (Жылы жазғы континенттік климат).
2020 жылғы халық санағы
2020 жылғы санақ бойынша халық саны 18 929 адамды құрады. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 9 508 тұрғын үй бар, орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 90,5% ақ нәсілді, 2,6% азиялық, 1,1% қара немесе афроамерикалық, 0,3% американдық индейлер, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 1,2% басқа нәсілдер және 4,2% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Этникалық тұрғыдан алғанда, халықтың 3,4% испан немесе латын американдықтарын құрады.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 19 118 адам, 8 777 шаруашылық және 4 995 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілген жоқ. 9 516 тұрғын үй болды, олардың орташа тығыздығы көрсетілген жоқ. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 94,8% ақ нәсілді, 0,7% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 2,3% азиялық, 0,8% басқа нәсілдерден және 1,2% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,4% құрады. 8 777 шаруашылықтың 25,6% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 43,4% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,9% -ында күйеуі жоқ әйелдер, 3,7% -ында әйелі жоқ ерлер және 43,1% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 36,8% жеке адамдардан тұрады, ал 14,4% -ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,14 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,78 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 41,3 жас. Тұрғындардың 20,9% -ы 18 жасқа дейін, 8,5% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 24,8% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 27,4% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 18,4% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 47,3% ер адам және 52,7% әйел адам.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 18 800 адам, 8 235 үй шаруашылығы және 4 866 отбасы тұратын. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 1 477,9 адам (570,7/км²) құрады. 8 617 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы 677,4 бір шаршы мильге (261,6/км²) жетеді. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,12% ақ нәсілді, 0,39% афроамерикалық, 0,23% американдық үндістер, 1,38% азиялық, 0,01% Тынық мұхиты аралдарынан, 0,22% басқа нәсілдерден және 0,64% екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Халықтың 0,78% -ы испаниялық немесе латын американдықтар. 8 235 үй шаруашылығының ішінде 27,8% -ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 48,2% -ы бірге тұратын жұбайлар, 8,2% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 40,9% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 35,2% жеке тұлғалардан тұрады, ал 14,0% -ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдар бар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,24 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,91 адамды құрайды. Қаладағы халықтың жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 22,9%, 18-24 жас аралығындағылар – 8,8%, 25-44 жас аралығындағылар – 28,3%, 45-64 жас аралығындағылар – 22,2%, 65 жастан асқандар – 17,8%. Орташа жас 39 жас. Әр 100 әйелге 90,2 еркек, ал 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 85,7 еркек шалысады. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 37 248 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 50 498 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 31 848 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 23 745 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 21 965 доллар. Отбасылардың 3,7% және халықтың 6,6% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 6,2% және 65 жастан асқандардың 10,0% кедейлікте өмір сүреді.
Білім
Маршфилд мектеп ауданы Мэдисон, Грант, Линкольн, Насонвилл және Вашингтон бастауыш мектептерінен, Маршфилд орта мектебінен және Маршфилд жоғары мектебінен тұрады. Маршфилд шіркеулік мектептеріне Троица лютеран мектебі (K–8), Имманюэль лютеран мектебі (Pre K–8) және Колумб католик мектептері кіреді. Соңғысы – Pre K–12 жүйесі, оған Сент-Джон Баптист бастауыш мектебі, Бейбітшілік Анамыз орта мектебі, Колумб католик орта мектебі және Колумб католик жоғары мектебі кіреді. Висконсин университетінің Стивенс-Пойнт қаласындағы филиалы және Мид-Стейт техникалық колледжінің Маршфилд кампусы Маршфилд қаласында орналасқан.
Мәдениет
Маршфилдте жергілікті қоғамдық өнер орталығы, Chestnut Center for the Arts және Маршфилд клиникасында орналасқан New Visions Art Gallery бар. Vox концерттік сериясы елдің түкпір-түкпірінен музыка орындаушыларын Маршфилдке шақырады. Сонымен қатар, жергілікті UW кампусы өз көркемсурет галереясында суретшілерді қабылдайды. Қала орталығында орналасқан Маршфилд қалалық кітапханасы ересектер мен балаларға арналған түрлі бағдарламаларды ұсынады.
Денсаулық сақтау
Маршфилд клиникасы Висконсин штатының солтүстігінің көптеген аймақтарына денсаулық сақтау қызметтерін ұсынады. Ол дерматология, ішкі медицина, педиатрия, педиатриялық ішкі медицина, стоматология және хирургия салаларында резиденттура бағдарламаларын, сондай-ақ резиденттураның дайындық жылын жүзеге асырады. Бұдан өзге, ішкі медицина және паллиативтік медицина бойынша стипендиялар да ұсынылады. Маршфилд клиникасы Висконсин университетінің Медицина және Халық денсаулығы мектебінің медицина және дәрігер-ассистент студенттерін қабылдайды, сонымен қатар медициналық білім беру, клиникалық тәжірибе және стажировкалар ұсынады. Маршфилд клиникасы Висконсин штатының «Қауіпсіздік денсаулық жоспарына» демеушілік етеді. Маршфилдтегі жалғыз аурухана болып табылатын Маршфилд медициналық орталығы (Маршфилд, Висконсин), Висконсин штатының солтүстігінің көп бөлігі үшін үшінші деңгейдегі медициналық көмек орталығы қызметін атқарады. Ол Marshfield Clinic денсаулық сақтау жүйесінің құрамында.