Кіріспе

АҚШ ерлер құрамасының балшық корт чемпионаты – жыл сайынғы ATP Tour теннис турнирі. 1910 жылы құрылған бұл турнирге екі десятка жуық қалада отандық жанкүйерлер куә болған, ал 2001 жылдан бері Техас штатының Хьюстон қаласында өткізіліп келеді. Қазіргі таңдағы жүлде қоры 742 350 АҚШ долларын құрайды, ал жеңімпаз 100 635 АҚШ долларымен марапатталады. Бұл – АҚШ-та балшық кортта өткізілетін жалғыз ATP World Tour деңгейіндегі турнир. Турнирдің тарихы 1910 жылға дейін барып жетеді, ол кезде Батыс газон теннис қауымдастығы (қазіргі USTA/Midwest деп аталатын АҚШ газон теннис қауымдастығының бөлімі) USLTA-ны Ұлттық балшық корт чемпионатының құрылысын қолдауға көндірген. Балшық корттарды орнату және күтіп ұстау шөп корттарына қарағанда арзан болды, сондықтан бұл төмен шығындар ойынның танымалдығын арттыруға себін тиеді деп үміттенілді. Алғашқы Ұлттық балшық корт чемпионаты Омаха дала клубында өтті, финалдық ойынды 5000 көрермен тамашалады. Осы және басқа да шаралардың нәтижесінде балшық кортта қатысу және ойын дамыды, ал 1914 жылы турнир Цинциннати теннис клубына көшірілді. Содан бері ол көптеген қалаларда өткізілді. 1970-1989 жылдар аралығында турнир Grand Prix Tennis Tour-дың бөлігі болды, сондай-ақ Grand Prix Super Series іс-шараларының (1974–1977) құрамына кірді. 1969-1986 жылдар аралығында Индианаполисте өткен турнирде ерлер мен әйелдер арасындағы біріктірілген жарыс ұйымдастырылды. 2001-2007 жылдар аралығында турнир Хьюстон Вестсайд теннис клубында өтті. 2007 жылы, бірнеше жыл бойы Франция ашық чемпионатында қолданылған қызыл балшықта өткізілгеннен кейін, турнир Хар Трудың жасыл балшығына ауысты. 2007 жылы АҚШ теннис қауымдастығы жаңа орын іздеді және Атланта (Джорджия), Уинстон-Салем (Солтүстік Каролина) және Понте-Ведра Бич (Флорида) қалаларынан ұсыныстар алды. Бірақ 2007 жылдың мамырында USTA турнирдің Ривер Оукс ауданындағы Ривер Оукс Кантри клубына көшірілетінін хабарлады. Жаңа алаңта 3000 орындық стадионмен және екінші кортқа арналған 500 уақытша орынмен жабдықталған. Оның қара-қоңыр түсті Хар Тру балшығы 2005 және 2008 жылдары жаңартылды.

Синглдар

Билл Тилден ең көп титул иегері (7). Билл Тилден мен Фрэнк Паркер финалға ең көп (8 рет) қатысқан. Жыл Қала Чемпиондар Жеңілгендер Есеп
1910 Омаха, Небраска Мелвилл Х. Лонг Уолтер Меррилл Холл 6–0, 6–1, 6–1
1911 Уолтер Т. Хейс Перси Д. Сиверд 7–5, 6–2, 6–1
1912 Питтсбург, Пенсильвания Ричард Н. Уильямс Уолтер Т. Хейс 6–3, 6–1, 8–6
1913 Омаха, Небраска Джон Р. Страхан Уолтер Меррилл Холл 6–0, 6–4, 4–6, 6–4
1914 Цинциннати, Огайо Кларенс Гриффин Элия Фоттрелл 3–6, 6–8, 8–6, 6–0, 6–2
1915 Питтсбург, Пенсильвания Ричард Н. Уильямс (2) Кларенс Гриффин Алмасу жоқ
1916 Кливленд, Огайо Уиллис Э. Дэвис Конрад Б. Дойл 6–2, 7–5, 6–3
1917 Сэмюэл Харди Чарльз Гарланд 3–6, 6–1, 6–3, 6–3
1918 Чикаго, Иллинойс Билл Тилден Чарльз Гарланд 6–4, 6–4, 3–6, 6–2
1919 Уильям Джонстон Билл Тилден 6–0, 6–1, 4–6, 6–2
1920 Роланд Робертс Винсент Ричардс 6–3, 6–1, 6–3
1921 Уолтер Т. Хейс Александр Скуайр 6–0, 6–2, 6–4
1922 Индианаполис, Индиана Билл Тилден (2) Зензо Симизу 7–5, 6–3, 6–1
1923 Билл Тилден (3) Мануэль Алонсо 6–2, 6–8, 6–1, 7–5
1924 Сент-Луис, Миссури Билл Тилден (4) Харви Снодграсс 6–2, 6–1, 6–1
1925 Билл Тилден (5) Джордж Лотт 3–6, 6–3, 2–6, 6–2, 8–6
1926 Детройт, Мичиган Билл Тилден (6) Брайан И. С. Нортон Алмасу жоқ
1927 Билл Тилден (7) Джон Ф. Хеннесси 6–4, 6–1, 6–2
1928 Өткізілмеді
1929 Индианаполис, Индиана Эмметт Пэре Дж. Гилберт Холл 6–4, 6–3, 4–6, 3–6, 6–1
1930 Канзас-Сити, Миссури Брайан Грант Уилбур Ф. Коэн, Jr. 6–2, 6–4, 6–2
1931 Сент-Луис, Миссури Эллсворт Вайнс Кит Гледхилл 6–3, 6–3, 6–3
1932 Мемфис, Теннеси Джордж Лотт Брайан Грант 3–6, 6–2, 3–6, 6–3, 6–3
1933 Чикаго, Иллинойс Фрэнк Паркер Джин Мако 6–3, 6–3, 6–3
1934 Брайан Грант (2) Дональд Бадж 6–2, 8–6, 6–3
1935 Брайан Грант (3) Фрэнк Паркер 4–6, 6–1, 3–6, 6–3, 6–0
1936 Ривер-Форест, Иллинойс Бобби Риггс Фрэнк Паркер 6–1, 6–8, 6–4
1937 Чикаго, Иллинойс Бобби Риггс (2) Джо Хант 6–3, 4–6, 6–3, 6–4
1938 Ривер-Форест, Иллинойс Бобби Риггс (3) Гарднар Муллой 6–4, 5–7, 4–6, 6–1, 7–5
1939 Чикаго, Иллинойс Фрэнк Паркер Гарднар Муллой 6–3, 6–0, 5–7, 6–1
1940 Дональд МакНилл Бобби Риггс 6–1, 6–4, 6–8, 6–3
1941 Ривер-Форест, Иллинойс Фрэнк Паркер (2) Бобби Риггс 6–3, 7–5, 6–8, 4–6, 6–3
1942 Сент-Луис, Миссури Сеймур Гринберг Харрис Эверетт 5–7, 7–5, 7–9, 7–5, 8–6
1943 Детройт, Мичиган Сеймур Гринберг (2) Уильям Талберт 6–1, 4–6, 6–3, 6–3
1944 Панчо Сегура Уильям Талберт 6–3, 2–6, 7–5, 6–3
1945 Чикаго, Иллинойс Уильям Талберт Панчо Сегура 6–4, 4–6, 6–2, 2–6, 6–2
1946 Ривер-Форест, Иллинойс Фрэнк Паркер (3) Уильям Талберт 6–4, 6–4, 6–2
1947 Солт-Лейк-Сити, Юта Фрэнк Паркер (4) Тед Шрёдер 8–6, 6–2, 6–4
1948 Ривер-Форест, Иллинойс Панчо Гонсалес Ник Картер 7–5, 6–2, 6–3
1949 Панчо Гонсалес (2) Фрэнк Паркер 6–1, 3–6, 8–6, 6–3
1950 Герберт Флам Тед Шрёдер 6–1, 6–2, 6–2
1951 Тони Траберт Артур Ларсен 6–8, 2–6, 6–4, 6–3, 8–6
1952 Артур Ларсен Ричард Савитт 4–6, 6–4, 6–2, 6–4
1953 Вик Сейксас Гамильтон Ричардсон 6–2, 6–4, 6–3
1954 Бернард Бартзен Тони Траберт 6–4, 4–6, 6–0, 6–2
1955 Атланта, Джорджия Тони Траберт (2) Бернард Бартзен 10–8, 6–1, 6–4
1956 Ривер-Форест, Иллинойс Герберт Флам (2) Эдвард Мойлан 3–6, 6–3, 1–6, 6–3, 6–3
1957 Вик Сейксас (2) Герберт Флам 1–6, 8–6, 6–1, 6–3
1958 Бернард Бартзен Сэм Джаммальва 3–6, 7–5, 6–2, 6–2
1959 Бернард Бартзен (2) Уитни Рид 6–0, 8–6, 9–7
1960 Барри МакКей Бернард Бартзен 4–6, 7–5, 6–4, 6–0
1961 Бернард Бартзен (3) Дональд Делл 6–1, 2–6, 6–2, 6–0
1962 Чикаго, Иллинойс Чак МакКинли Фред Столл 6–3, 8–6, 6–4
1963 Ривер-Форест, Иллинойс Чак МакКинли (2) Деннис Ралстон 6–2, 6–2, 6–4
1964 Деннис Ралстон Чак МакКинли 6–2, 6–2, 6–1
1965 Деннис Ралстон (2) Клифф Ричи 6–4, 4–6, 6–4, 6–3
1966 Милуоки, Висконсин Клифф Ричи Фрэнк Фроэлинг III 13–11, 6–1, 6–3
1967 Артур Эш Марти Риссен 4–6, 6–3, 6–1, 7–5
1968 Кларк Грэбнер Стан Смит 6–3, 7–5, 6–0
↓ Ашық дәуір ↓
1969 Индианаполис, Индиана Желько Франулович Артур Эш 8–6, 6–3, 6–4
1970 Клифф Ричи (2) Стан Смит 6–2, 10–8, 3–6, 6–1
1971 Желько Франулович (2) Клифф Ричи 6–3, 6–4, 0–6, 6–3
1972 Боб Хьюитт Джимми Коннорс 7–6, 6–1, 6–2
1973 Мануэль Орантес Жорж Говен 6–4, 6–1, 6–4
1974 Джимми Коннорс Бьорн Борг 5–7, 6–3, 6–4
1975 Мануэль Орантес (2) Артур Эш 6–2, 6–2
1976 Джимми Коннорс (2) Войтек Фибак 6–2, 6–4
1977 Мануэль Орантес (3) Джимми Коннорс 6–1, 6–3
1978 Джимми Коннорс (3) Хосе Игуэрас 7–5, 6–1
1979 Джимми Коннорс (4) Гильермо Вилас 6–1, 2–6, 6–4
1980 Хосе Луис Клерк Мел Перселл 7–5, 6–3
1981 Хосе Луис Клерк (2) Иван Лендл 4–6, 6–4, 6–2
1982 Хосе Игуэрас Джимми Ариас 7–5, 5–7, 6–3
1983 Джимми Ариас Андрес Гомес 6–4, 2–6, 6–4
1984 Андрес Гомес Балаш Тарочи 6–0, 7–6
1985 Иван Лендл Андрес Гомес 6–1, 6–3
1986 Андрес Гомес (2) Тьерри Туласн 6–4, 7–6
1987 Матс Виландер Кент Карлссон 7–5, 6–3
1988 Чарльстон, Оңтүстік Каролина Андре Агасси Джимми Ариас 6–2, 6–2
1989 Джей Бергер Лоусон Дункан 6–4, 6–3
1990 Киава Айленд, Оңтүстік Каролина Дэвид Уитон Марк Каплан 6–4, 6–4
1991 Шарлотт, Солтүстік Каролина Хайме Изага Джимми Ариас 6–3, 7–5
1992 Маливай Вашингтон Клаудио Меццадри 6–3, 6–3
1993 Орасио де ла Пенья Хайме Изага 3–6, 6–3, 6–4
1994 Бирмингем, Алабама Джейсон Столтенберг Габриэль Маркус 6–3, 6–4
1995 Пайнхерст, Солтүстік Каролина Томас Энквист Хавьер Франа 6–3, 3–6, 6–3
1996 Фернандо Мелигени Матс Виландер 6–4, 6–2
1997 Орландо, Флорида Майкл Чанг Грант Стаффорд 4–6, 6–2, 6–1
1998 Джим Курье Майкл Чанг 7–5, 3–6, 7–5
1999 Магнус Норман Гильермо Каньяс 6–0, 6–3
2000 Фернандо Гонсалес Николас Массу 6–2, 6–3
2001 Хьюстон, Техас Энди Роддик Хюнг Тайк Ли 7–5, 6–3
2002 Энди Роддик (2) Пит Сампрас 7–6(11–9), 6–3
2003 Андре Агасси (2) Энди Роддик 3–6, 6–3, 6–4
2004 Томми Хаас Энди Роддик 6–3, 6–4
2005 Энди Роддик (3) Себастьян Грожан 6–2, 6–2
2006 Марди Фиш Юрген Мельцер 3–6, 6–4, 6–3
2007 Иво Карлович Мариано Забалета 6–4, 6–1
2008 Марсель Граноллерс Джеймс Блейк 6–4, 1–6, 7–5
2009 Лейтон Хьюитт Уэйн Одесник 6–2, 7–5
2010 Хуан Игнасио Чела Сэм Куэрри 5–7, 6–4, 6–3
2011 Райан Свитинг Кей Нишикори 6–4, 7–6(7–3)
2012 Хуан Монако Джон Иснер 6–2, 3–6, 6–3
2013 Джон Иснер Николас Альмагро 6–3, 7–5
2014 Фернандо Вердаско Николас Альмагро 6–3, 7–6(7–4)
2015 Джек Сок Сэм Куэрри 7–6(11–9), 7–6(7–2)
2016 Хуан Монако (2) Джек Сок 3–6, 6–3, 7–5
2017 Стив Джонсон Томас Белуччи 6–4, 4–6, 7–6(7–5)
2018 Стив Джонсон (2) Теннис Сандгрен 7–6(7–2), 2–6, 6–4
2019 Кристиан Гарин Каспер Рууд 7–6(7–4), 4–6, 6–3
2020–2021 COVID-19 пандемиясының салдарынан өткізілмеді
2022 Рейли Опелка Джон Иснер 6–3, 7–6(9–7)
2023 Фрэнсис Тиафо Томас Мартин Этчеверри 7–6(7–1), 7–6(8–6)
2024 Бен Шелтон Фрэнсис Тиафо 7–5, 4–6, 6–3

Ерлер жеке

Ең көп титул Билл Тильден7 Ең көп финал Билл Тильден8 Ең көп қатарынан титул Билл Тильден (1922–1927)6 Ең көп қатарынан финал Билл Тильден (1922–1927)6 Ең аз ойынды жоғалтқан титул Андре Агасси 23 (2003) Ең көп матч ойнаған Тют Бартзен 64 Ең көп матч жеңген Фрэнк Паркер 56 Ең көп қатарынан матч жеңген Билл Тильден 36 Ең көп турнирде ойнаған Сеймур Гринберг 16 Грант Голден Ең жоғары жеңіс пайызы Билл Тильден 97.96% Ең жас чемпион Фрэнк Паркер 17 жыл, 5 ай, 3 күн (1933) Ең ескі чемпион Сэмюэл Харди 40 жыл, 7 ай, 18 күн (1917)