АҚШ-тағы бұрынғы католик колледжі

Кіріспе

Нотр-Дам колледжі – АҚШ-тың Нью-Гэмпшир штатындағы Манчестер қаласында орналасқан, Рим католик колледжі және Монреаль, Квебек, Канададағы Қасиетті Крест сестерімен байланысты болған. 50 жылдан астам қызмет еткеннен кейін, ол 2002 жылдың мамыр айында "оқуға қабылдаудың қиындығы және қаржылық мәселелер" салдарынан жабылды.

Тарих

Нотр-Дам колледжі 1950 жылы әйелдердің білімі үшін эксклюзивті колледж ретінде құрылды, бұл бес жыл бұрынғы "Мұғалімдерді даярлау институтынан" өркендеді, оны Әулие Крест әпкелері құрған. Ол бастапқыда Солтүстік Манчестердің жақсы ауданындағы екі ғимаратты алып жатты. Бас ғимарат бір кезде Норман стилінде салынған жеке үй болған, ал іргелес ғимарат көліктік үй ретінде пайдаланылған. Бірнеше ерте студенттер бас ғимараттың жоғарғы қабаттарында тұрғанмен, көптеген қатысқан әйелдер Манчестерден және оның жақын маңынан сабақтарға қатысты. Шындығында, мектеп тарихында студенттердің кемінде жартысы қаладан жұмысқа барып-келуге ыңғайлы қашықтықта болды, ал Нотр-Дамға келгендердің көпшілігі отбасыларында колледжге бірінші болып қатысқан, сондай-ақ қарапайым және орташа табысты отбасылардан шыққан. Бастапқыда болашақ мұғалімдерді даярлауға бағытталған мектеп, осы міндеттемесіне адал болды, сонымен қатар гуманитарлық ғылымдар мен табиғатты зерделеуге, бизнеске және бейнелеу өнеріне, содан кейін коммуникация және денсаулық сақтау салаларына қадам басқан. Кампусқа қосылған қосымша ғимараттардың көпшілігі әртүрлі өлшемдегі жеке үйлер болды, олар жылдар өте келе алыс жерден келген студенттерге жатақхана ретінде және әкімшілік кеңселерге қызмет ету үшін сатып алынды. Алайда, 1960 жылдардың соңында Holy Cross Hall колледж өмірінің орталығы ретінде салынды. Үш қабатты ғимаратта аудитория, спорт залы, шіркеу және асханамен бірге барлық академиялық жабдықтар болды. Алғашқы Норман стиліндегі үй Везеу үйі деп аталды (колледж президенті, әпке Жаннет Везеудің құрметіне), ол бас әкімшілік ғимарат ретінде қызмет етті. Көліктік үй жаңартылып, кеңейтіліп, Пол Харви кітапханасы болды, ол жергілікті кәсіпкер және меценаттың құрметіне аталды. Кітапханада 60 000 томдық кітап қоры, 700 мерзімді басылым, сондай-ақ факультет кеңселер мен семинар бөлмелері болды. Қасиетті Крест залынан басқа, қырдан салынған жалғыз ғимарат Николас Исаак Студент орталығы болды, онда үлкен демалыс бөлмесі, студенттік іс-шаралар мен басқару кеңселер орналасқан. Кейінірек колледж шақырым жарым қашықтықтағы бұрынғы мотельді сатып алып, қосымша жатақхана ретінде пайдаланды. Жабылу кезінде Нотр-Дамның Солтүстік Манчестерде орналасқан 22 ғимараты болды, онда шамамен 250 студентке арналған жатақханалар бар еді. 1970 жылдардан бастап Нотр-Дам университеті ерлерді магистратура бағдарламаларына, кешкі және демалыс күндері бакалавриат бағдарламаларына және резидент емес күндізгі бакалавриат студенттеріне қабылдау арқылы ішінара біріктірілген білім беру саясатын қабылдады. 1985 жылы толық біріктірілген білім беруге көшу туралы шешім қабылданды, сондай-ақ ерлер толық уақытты бакалавриат студенттері ретінде қабылданды. Колледж жабылған кезде кеңес беру және теология бойынша магистр дәрежесі (екі жеке мамандық), мұғалімдерді даярлаудың әртүрлі салаларында білім беру магистрі дәрежесі және екі денсаулық сақтау ғылымы пәні бойынша ғылым магистрі дәрежесі ұсынылды, дәрігердің көмекшісі және физиотерапия. Бұл екі соңғы бағдарлама өте таңдамалы болды және негізгі кампустан шамамен бір шақырым қашықтықтағы Манчестер қаласының орталығындағы бұрынғы сақтандыру кеңсесінің ғимаратында орналасқан.

Notre Dame was founded as a college exclusively for the education of women in 1950 arising from the "Teacher Training Institute" which the Sisters of the Holy Cross had established five years prior. It originally occupied two buildings in the well to do section of North Manchester. The main building had once been a private mansion designed in the Norman style of architecture, while the adjoining building had actually served as the carriage house. Though a few of the earlier students resided in the upper rooms of the main building, most of the enrolled women commuted to classes from Manchester and its immediate environs. In fact, never in its entire history would the school draw less than half of its students from within commuting distance, and the solid majority of those who attended Notre Dame were the first in their families to attend college, and were from modest to average income households. Originally intended as a school to train future teachers, Notre Dame remained firm to this commitment while simultaneously branching out into the liberal arts and sciences, business and fine arts, and later on into such fields as communications and the health sciences. Most of the additional buildings to the campus were private homes of various sizes purchased in succeeding years to serve as residence halls for the growing number of students from further distances as well as for administrative offices. However, in the late 1960s, Holy Cross Hall was constructed to function as the epicenter of college activity. The three level building contained nearly all academic facilities along with an auditorium gymnasium, chapel and dining hall. The original Norman style mansion became known as Vezeau House (named in honor of long serving college president Sister Jeannette Vezeau, CSC), and served as the main administration building. The carriage house was renovated and expanded to become the Paul Harvey Library, named in honor of a local businessman and benefactor, and at its height contained 60,000 volumes and 700 periodical subscriptions, as well as faculty offices and seminar rooms. The only building aside from Holy Cross Hall constructed from scratch was the Nicholas Isaak Student Center which housed a large recreation room as well as student activities and government offices. In later years, the college would purchase a former motel situated about a mile and a half away to serve as additional dormitory space. At the time of its closing, Notre Dame had 22 buildings located throughout North Manchester with a residence hall capacity for approximately 250 students. Beginning in the 1970s, Notre Dame adopted a policy of partial coeducation by admitting men into its master's degree programs, its evening and weekend undergraduate programs, and as non resident undergraduate day students. In 1985, the decision was made to become fully coeducational, and men were also admitted as full time undergraduate resident students. and at the time of its closing, offered the Master of Arts degree in counseling and theology (two separate majors), the Master of Education degree in a variety of teacher education subfields, and the Master of Science degree in two health science disciplines, physician assistant studies and in physical therapy. These two latter programs were highly selective, and were based in a former insurance office building in downtown Manchester about a mile away from the main campus.

Колледждің жабылуы

2001 жылдың қарашасында мектеп оқу жылының соңында жабылатынын хабарлады. 2002 жылы жабылып қалған кезде Нотр-Дам университетіндегі бакалаврлік білім алуға үміткер студенттердің жалпы саны шамамен 1100-ге жететін, бұл мекеменің өмір сүру үшін күресіп жатқандай көрінбейтін көрсеткіш емес еді. Бұл кейбір адамдардың колледж жұмысын тоқтату туралы шешімді асығыс қабылдады деген пікірге келтірді, ал басқалары әкімшілік және қаржылық басқарудағы кемшіліктердің студенттерді қабылдау мәселелеріне қарағанда жабылудың себебі болғанын айтты. Дегенмен, мектептегі күндізгі оқу бөлімінің студенттерінің саны, оның негізгі кіріс көзі, 400-ден аспағанын да атап өткен жөн. Сонымен қатар, Нотр-Дамдағы оқу ақысы аймақтағы коммерциялық емес колледждерге қарағанда айтарлықтай төмен болды, ал көптеген тынышталған білім беру және аспиранттар білім алуға тіркелмей, бірнеше пән ғана тыңдап, осылайша студенттердің тұрақсыз санына себепкер болды. Мектептің орналасқан жері де кемшілік болып шықты, себебі ол орналасқан сегіз акр жер екі шақырымдық тұрғын үй ауданында шашырап жатыр, жеке меншік үйлердің арасында біріктіруге немесе кеңейтуге орын жоқ еді. 1990 жылдары колледж басшылары екі кампусқа бөлінуді қарастырды, екінші кампус Батыс Манчестердегі Мерримак өзенінен өтетін жерде немесе Оңтүстік Манчестердегі Әйінше Крест әпкелерінің ана үйі орналасқан жерде болуы мүмкін еді. Сондай-ақ, барлық құрылыстарды көршілес Хуксетт қаласындағы Маунт-Сент-Мэри колледжінің бұрынғы кампусына көшіру туралы ойлар болды, бірақ ақырында ешбір жоспар іске аспады. Бір жағынан, Нотр-Дам университеті Нью-Гэмпшир университеті Манчестерде жақсы дамыған филиал кампусын ашқанда қиын жағдайға түсті. Бұл кампус қатаң түрде қалалық студенттерге арналған және Нотр-Дам сияқты көптеген бағдарламаларды арзан бағада ұсынды, соның салдарынан Нотр-Дамға түсуді ойлаған жергілікті студенттердің көп бөлігін тартып алды. Соңында, колледж өзін ауыр демографиялық жағдайға алып келді, себебі академиялық қызметтерге жергілікті тұрғындардың үлкен сұранысы болды, ал жақын маңдағы аймақтан тыс студенттерді тартуға қабілетсіздік немесе ықыласы болмады. Шын мәнінде, дәрігерлік көмекші және физиотерапия салаларындағы жоғары таңдаулы бағдарламалардың құрылуы Нотр-Дамның академиялық ерекшеліктерді табу және жай ғана аман қалу үшін жасаған соңғы әрекеті болды. Алайда, 2001 жылдың жазында мектептің 52 жылдық тарихынан кейін 2002 жылдың мамырында соңғы түлектерді шығаратыны туралы хабарлама көптеген адамдарды таң қалдырды. Оқу бағдарламаларын аяқтауға бір жыл немесе одан аз уақыт қалған студенттерге Нотр-Дам дипломын алу мақсатында Нью-Гэмпшир колледждері мен университеттері кеңесінің басқа мекемелерінде оқуға рұқсат берілді, ал қалғандары басқа оқу орындарына ауысу үшін жеке жұмыс істеуге тиіс болды. Профессорлық-оқытушылар құрамының болашағы мүлдем қапа болды, себебі оларға басқа жерде жұмыс табуға көмектесуге амал жоқ еді.

In November 2001, the school announced it would close at the end of the school year. The total enrollment of degree candidates at Notre Dame at the time of its closing in 2002 was around 1,100 students, clearly not a figure that would suggest an institution struggling to survive. This would lead to speculation by some that the college made a rash decision to cease operations, and led others to charge that administrative and financial mismanagement was the cause for closure as opposed to problems relating to student matriculation. However, it should also be noted that full time undergraduate enrollment at the school, its primary source of revenue, was barely over 400. In addition, tuition at Notre Dame was markedly lower than at most non public colleges in the region, while many continuing education and graduate students would simply take a few classes without actually receiving degrees, thereby contributing to even more unstable matriculation numbers. The location of the school would also prove to be a liability in that the eight acres of land it occupied were scattered throughout a two mile residential area with no room to consolidate or expand among all the privately owned homes. At one point in the 1990s, college officials contemplated a two campus scenario, with the second campus to occupy either a parcel of land across the Merrimack River in West Manchester or on the same land in South Manchester where the Sisters of Holy Cross maintained their mother house. Brief consideration was also given toward relocating all facilities to the campus of the defunct Mount Saint Mary College in the neighboring town of Hooksett, but in the end, none of these plans ever came to fruition. To some extent, Notre Dame was also compromised when the University of New Hampshire established a thriving branch campus in Manchester. The latter was strictly a commuter school which offered many of the same degree programs as Notre Dame at less expensive costs, and thus siphoned away a significant portion of local area students who otherwise would have considered attending Notre Dame. Finally, with an increasing dependence on local residents to avail themselves of its academic offerings, coupled with either an inability or unwillingness to attract students from beyond the immediate area, the college had placed itself in a grave demographic situation. In effect, the creation of the highly selective graduate programs in physician assistant studies and physical therapy marked the last ditch effort by Notre Dame to both carve out an academic niche for itself, as well as to simply survive. However, the announcement in the late summer of 2001 that the school would graduate its last class after 52 years of existence in May 2002 would come as a shock to many. Those students with one year or less remaining in their academic programs would be permitted to study at other institutions within the New Hampshire College & University Council for the purpose of obtaining Notre Dame degrees, while others were to be worked with individually in terms of securing proper transfer arrangements to other schools. The outlook for faculty and staff members, in stark contrast, would be much more bleak, as little could be done with regard to helping them secure employment elsewhere.

Жабылудан кейін

Тұрғын үйлердің көпшілігі, Президент үйі, тіпті бұрынғы кітапхана мен студенттік орталық қазір жеке меншіктегі үйлерге айналды. Бұрынғы аспирантуралық денсаулық сақтау ғимараты қайтадан кеңсе ғимараты болып табылады, сондай-ақ жатақхана қызметін атқарған бұрынғы мотель де кеңсе ретінде пайдаланылуда. Нотр-Дам кампусындағы екі маңызды ғимарат – Holy Cross Hall және Vezeau House академиялық және мәдени орталықтар ретінде өз қызметін жалғастыруда. Holy Cross Hall қазір K-ден 8-сыныпқа дейінгі католиктік дайындық мектебі – Маунт-Сен-Мэри академиясына жайғасқан, ал Vezeau House Манчестер қауымдық музыка мектебінің бас кеңсесі болып табылады, бұл коммерциялық емес музыкалық мектеп. Либералдық өнер, білім беру және көркем өнер бағдарламаларының бір бөлігі Нотр-Дамнан Манчестердегі Оңтүстік Нью-Гэмпшир университетіне көшірілді, себебі университет өзін негізінен бизнес және технологияға бағытталған оқу орнынан өзгешелендіруге ұмтылуда. Бүгінде Нотр-Дам колледжінің түлектері мен достарының қауымдастығы колледждің бұрынғы студенттері, оқытушылары мен қызметкерлері үшін қолдау көрсетуші орталық ретінде жұмыс істейді. Олар жыл сайын жазда кездесу өткізеді және мектептік транскрипттер туралы ақпарат беруге көмектеседі.