Меццо-сопрано саксофон: Тарихы мен сирек кездесетін аспаптар
Mezzo-soprano saxophone
Меццо-сопрано саксофон: сирек кездесетін F тонындағы аспап. 1928-29 ж. Conn компаниясы жасаған, Ұлы депрессия кезінде танылмаған. Саксофон туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Меццо-сопрано саксофон, кейде F-альто саксофоны деп аталады, саксофон отбасындағы аспап. Ол F тонында, альто саксофоннан бір бүтін тон жоғары орналасқан. Оның мөлшері мен дыбысы E-альтоға ұқсас, бірақ жоғарғы регистрі B сопраноға көбірек ұқсайды. Меццо-сопрано саксофондар өте сирек кездеседі – олар 1928 және 1929 жылдары C. G. Conn компаниясымен ғана шығарылған. Олар аса танымал болған жоқ және кеңінен сатылмады, себебі олардың өндірісі 1929 жылғы Уолл-стрит құлауымен және Ұлы депрессиямен бірге келді. Ауыр экономикалық жағдайлар Conn компаниясын саксофондардың ассортиментін ең танымал үлгілерге дейін қысқартуға мәжбүр етті. Conn меццо-сопрано саксофондардың артық қалдықтарын Conn компаниясының Элкхарт шеберханаларында аспаптарды жөндеуді оқыту үшін пайдаланды. Әдетте, Conn оқытушысы меццо-сопрано саксофондарды қасақана зақымдайтын (мысалы, бетон еденге тастап), ал студенттер оларды жөндеу міндетін алатын. Осы әрекеттердің қайталануы саксофондарды бірте-бірте жойды. Conn сонымен қатар F тонындағы Conn O Sax-ты да жасады, бірақ ол тік, сәл иілген таңдауыш, шар тәрізді liebesfuss стиліндегі резонаторы және төменгі A және жоғары G үшін қосымша клапанмен, кор англездің формасын, диапазонын және тембрын имитациялау мақсатында жасалған. Ол 1929–1930 жылдары шағын санымен ғана шығарылды және коллекционерлер арасында жоғары бағаланады. Меццо-сопрано – F тонындағы жалғыз саксофон, F баритонының прототиптерін есептемегенде. Морис Равельдің 1928 жылғы оркестрлік туындысы «Болеро» F тонындағы сопранино саксофонын талап етеді, бірақ бұл аспаптың болғаны күмәнді; бұл партия әдетте E♭ сопранино немесе B♭ сопранода орындалады. Меццо-сопрано саксофонның белгілі орындаушылары: Энтони Брэкстон, Джеймс Картер, Винни Голия, Джон Ирабагон және Джей Истон. Соңғы кезде Дания ағаштан жасалған желдеткіш техникасының маманы Питер Йессен G тонындағы меццо-сопраноны жасады, оны ең көп Бенджамин Коппель мен Джо Ловано орындады. Олардың бірлескен жұмысын «The Mezzo Sax Encounter» (винил және CD, 2016) альбомында тыңдауға болады, онда Коппель мен Лованоға пианист Кенни Вернер, басист Скотт Колли және барабаншы Джонатан Блейк сүйемелдеді. Бұл аспаптың дыбыстық сапасы B сопрано саксофонына жақын.
The mezzo soprano saxophone, sometimes called the F alto saxophone, is an instrument in the saxophone family. It is in the key of F, pitched a whole tone above the alto saxophone. Its size and the sound are similar to the E alto, although the upper register sounds more like a B soprano. Very few mezzo sopranos exist—they were only produced in 1928 and 1929 by the C. G. Conn company. They were not popular and did not sell widely, as their production coincided with the Wall Street Crash of 1929 and the Great Depression. Harsh economic conditions forced Conn to reduce the range of saxophones they produced to the most popular models. Conn used the surplus stock of mezzo sopranos to teach instrument repair in Conn's Elkhart workshops. Typically, a Conn instructor would deliberately damage the mezzo sopranos (e. g. dropping them onto a concrete floor) and the students would then be tasked with repairing them. The repeated wear and tear of these actions eventually destroyed the saxophones. Conn also developed the Conn O Sax in F but built straight, with a slightly curved neck, spherical liebesfuss style bell, and extra keys for low A and up to high G, intended to imitate the form, range and timbre of the cor anglais. It was produced only in small numbers 1929–1930 and is highly sought after by collectors. The mezzo soprano is the only saxophone pitched in F that has ever been built, apart from prototypes of an F baritone. Although Maurice Ravel's 1928 orchestral work Boléro calls for a sopranino saxophone in F, it is unlikely the instrument ever existed; the part is usually performed on an E♭ sopranino or B♭ soprano. Notable players of the mezzo soprano saxophone include Anthony Braxton, James Carter, Vinny Golia, Jon Irabagon, and Jay Easton. More recently, a mezzo soprano in the key of G has been produced by Danish woodwind technician Peter Jessen, most notably played by Benjamin Koppel and Joe Lovano. Their collaboration can be heard on "The Mezzo Sax Encounter" (vinyl and CD, 2016) where Koppel and Lovano are accompanied by pianist Kenny Werner, bassist Scott Colley and drummer Johnathan Blake. This instrument is more in the timbral quality of the B soprano saxophone.
Классикалық музыкада
Рихард Штраус 1903–1904 жылдары жазған Sinfonia Domestica шығармасында сұраған, онда музыкада төрт саксофонға, соның ішінде F тонындағы альт саксофонға да партиялар бар.
It was asked for by Richard Strauss in his Sinfonia Domestica written in 1903–1904, which includes parts for four saxophones in the music, including an alto saxophone in F.