Дональд Стюарт Джонсон: Канадтық спорт қайраткерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық спорт басшысы (1930–2012)

Дональд Стюарт Джонсон (25 наурыз 1930 – 12 мамыр 2012) – канадалық спорт басшысы. 1966 жылы Ньюфаундленд аматорлық хоккей қауымдастығының (НАХА) президенті болып сайланды, Ньюфаундлендте кіші шайбалы хоккейді дамытуға ұмтылды және НАХА-ның Канаданың аматорлық хоккей қауымдастығының (КАХА) құрамына қабылдануы үшін келіссөздер жүргізді. 1975 жылы КАХА президенті болып сайланды, жасөспірімдер шайбалы хокеінің құзыретіне байланысты туындаған дауды шешті, Батыс Канада хоккей лигасының қатарынан шығуына жол бермеді және Ұлттық хоккей лигасы мен Әлемдік хоккей қауымдастығымен жаңа кәсіби-әуесқой келісімге қол жеткізді. Ол Канаданың ерлер құрамасының шайбалы хоккей әлем чемпионаттары мен Олимпиада ойындарына қатысуын қайта жандандыру бойынша келіссөздерге қатысты, оның шарты – 1976 жылғы Канада кубогына Халықаралық шайбалы хоккей федерациясының келісімі. Ұлттық жаттықтырушылар сертификациялау бағдарламасын жақсарту үшін ұзақ мерзімді демеушілікке қол жеткізді, екі рет Канаданың аматорлық командасымен Қытайға оқу сапары жасады және қытайлық ойыншылар мен жаттықтырушылардың Канададағы жаттығу лагерьлеріне қатысуы үшін алмасуды ұйымдастырды. КАХА-ның бұрынғы президенті ретінде 1978 жылғы жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионатының төрағасы болды, ал Хоккей Канадасы оның Канаданың халықаралық жарыстарға оралуына және елдің хоккей беделін жақсартуға қосқан үлесі үшін құрмет көрсетті. Джонсон 18 жыл бойы Корольдік Сент-Джонс регата комитетінің мүшесі болды, оның ішінде президенттік лауазымда болды және «Корольдік» атауын пайдалануға рұқсат алды. Ол Канаданың спорт федерациясы мен Ұлттық спорттық-сауықтыру орталығының директоры қызметін атқарды. Сонымен қатар, Ортапровинциялық спорт және сауықтыру кеңесінің төрағасы, Канада ойындары кеңесінің мүшесі және Канаданың спорттық даңқ залының директорлар кеңесіне кірді. 1970-ші жылдардың соңында Ньюфаундленд спорт министрінің орынбасары болды, Ньюфаундленд және Лабрадордың аматорлық спорт федерациясының атқарушы мүшесі, Ньюфаундленд софтбол федерациясының және Ньюфаундленд аматорлық спорт федерациясының қазынашысы, сондай-ақ Сент-Джонс аға софтбол лигасының президенті болды. Оның басқа спорттық қызығушылықтарына Сент-Джонс Мейпл Лифс директорлар кеңесінің мүшелігі, Канада жастар боулингінің директоры және Канада аматорлық жүзу қауымдастығының делегаты кірді. Джонсон Ньюфаундленд және Лабрадордың спорттық даңқ залына, Ньюфаундленд хоккей даңқ залына, Корольдік Сент-Джонс регата даңқ залына, Ньюфаундленд және Лабрадор еріктілер даңқ залына енгізілді және оның құрметіне Дон Джонсонның есімімен аталған кубок құрылды.

Donald Stewart Johnson (March 25, 1930May 12, 2012) was a Canadian sports executive. He was elected president of the Newfoundland Amateur Hockey Association (NAHA) in 1966, sought to expand minor ice hockey in Newfoundland and negotiated for the NAHA to become a member of the Canadian Amateur Hockey Association (CAHA). He was elected president of the CAHA in 1975, resolved internal disagreement over the jurisdiction of junior ice hockey, avoided the withdrawal of the Western Canada Hockey League and sought a new professional amateur agreement with the National Hockey League and World Hockey Association. He was part of negotiations to end the Canada men's national ice hockey team hiatus from the Ice Hockey World Championships and the Olympic Games, in exchange for International Ice Hockey Federation approval of the 1976 Canada Cup. He established a long term sponsorship to improve the National Coaching Certification Program, twice visited China with a Canadian amateur team for instructional tours and arranged an exchange for Chinese players and coaches to attend training camps in Canada. He was chairman of the 1978 World Junior Ice Hockey Championships as the CAHA past president, and was posthumously credited by Hockey Canada for playing an important role in Canada's return to international competitions and improving Canada's hockey reputation. Johnson was a member of the Royal St. John's Regatta committee for 18 years, which included a term as president and obtaining permission to use the Royal prefix. He served as a director of the Sports Federation of Canada and the National Sport Recreation Centre. He was also chairman of the Interprovincial Sports and Recreation Council, a member of the Canada Games council and sat on the board of governors for Canada's Sports Hall of Fame. He was the assistant deputy Newfoundland Minister of Sport during the late 1970s, was an executive member of the Newfoundland and Labrador Amateur Sports Federation, served as treasurer of Softball Newfoundland and the Newfoundland Amateur Sports Federation, and was president of the St. John's Senior Softball League. His other sporting interests included sitting on the board of directors for the St. John's Maple Leafs, a director of the Youth Bowling Council of Canada, and a delegate to the Canadian Amateur Swimming Association. Johnson was inducted into the Newfoundland and Labrador Sports Hall of Fame, the Newfoundland Hockey Hall of Fame, the Royal St. John's Regatta Hall of Fame, the Newfoundland and Labrador Volunteer Hall of Fame, and was made the namesake of the Don Johnson Memorial Cup.

Ерте өмір және білім

Дональд Стюарт Джонсон 1930 жылдың 25 наурызында Галифакс, Новая Шотландияда Дональд Джонсон аға мен Инна МакРобсонның отбасында дүниеге келді. Ол жас кезінде шайбалы хоккей ойнауды бастады және қорғаушыға айналды. Ол Сент-Мэри орта мектебінде оқыды, онда жастар хоккейімен айналысты, содан кейін университет білімін аяқтады, Сент-Мэри Хаскис командасы үшін ойнады. Джонсон Сент-Мэриде орта мектеп және Атлантика университеттерінің жеңіл атлетика қауымдастығы деңгейінде жаттықтырушы болып жұмыс істеді. 1949 жылы ол Новая Шотландияның Миддлтон қаласындағы Новая Шотландия банкінде жұмыс істеуге кірісті, кейін Аннаполис аңғарындағы бірнеше филиалдарда жұмыс істеді, сонымен қатар аға хоккейімен айналысты. Ол екі маусым бойы Миддлтон Мейпл Лифс командасы үшін ойнады, содан кейін Дигби Рейвенс үшін, ал кейін Галифакстағы филиалға ауысып, Фэрвью Эйс үшін өнер көрсетті. 1960 жылы St. John's Daily News газеті Джонсонның жергілікті спорт жаңалықтарына сын айтқанын, бірақ оны қалаға жаңа келген және жергілікті хоккейдің басқаруы мен дамуына қызығушылық танытқан азамат ретінде жоғары бағалағанын хабарлады. Джонсон ойыншылық жолын уақытша тоқтатты және 1961-1962 маусымда Сент-Патрик кіші және аға хоккей командаларының бас жаттықтырысына тағайындалды. 1962 жылдың тамызында ол Сент-Джонстағы Уотер-стриттегі Новая Шотландия банкі филиалының басқарушысы болып тағайындалды. Джонсон 1963 жылы ойыншылық жолынан толығымен қанағаттанды және Сент-Патрик Холл мектептері түлектері үшін ішкі спорт лигаларын дамытуға бағытталған жаңа комиссияға мүше болды, содан кейін Сент-Джонс кіші және аға әуесқой хоккей лигасының хатшысы болып сайланды. Ол бірнеше аға және кіші хоккей командаларын жаттықтырды, содан кейін 1964 жылы лига президенті болып сайланған кезде лиганың өсуіне жетекшілік етті. Ол NAHA-ның бес жыл ішінде Канадалық әуесқой хоккей қауымдастығына (CAHA) қосылуы мүмкін екенін күтті, егер мүшелік шарттары қабылданса, және ол теңіз әуесқой хоккей қауымдастығынан тәуелсіз және тең құқылы болады деп сендірді. Ол CAHA-ның NAHA-ның бұрынғы ұсыныстарына қарағанда көбірек сұраныстарын қабылдауын қалады, соның ішінде NAHA-ның жалақы алатын ойыншы-жаттықтырушыны және кейде кәсіби ойыншыны тізімге енгізуге мүмкіндік беретін ережелерді сақтауы. NAHA сонымен қатар өзінің аға лигасының Аллан Кубогы үшін Маритим командаларымен өзара байланысқан кестеден гөрі қысқа плей-офф турнирін өткізуін қалады.

Donald Stewart Johnson was born on March 25, 1930, in Halifax, Nova Scotia, to parents Donald Johnson Sr. and Ina MacRobson. He began playing ice hockey as a youth and became a defenceman. He attended St. Mary's High School where he played junior ice hockey, then completed university studies while playing for the Saint Mary's Huskies. He remained with St. Mary's to coach at both the high school level and the Atlantic Universities Athletics Association level. Johnson began working for the Bank of Nova Scotia in Middleton, Nova Scotia, in 1949, and later worked at several branches in the Annapolis Valley while playing senior ice hockey. He played for the Middleton Maple Leafs for two seasons, then later played for the Digby Ravens, then transferred to a branch in Halifax and played for the Fairview Aces. The St. John's Daily News reported in 1960 that Johnson was a critic of the local sports news, but credited him for being a new citizen to the city who showed interested in the administration and growth of local hockey. Johnson temporarily retired as a player and was named head coach of the St. Patrick's junior and senior hockey teams for the 1961–62 season. In August 1962, he was promoted to become manager of the Bank of Nova Scotia branch on Water Street in St. John's. Johnson permanently retired from playing in 1963, and was named to a new committee set up by St. Patrick's Hall Schools to focus on intramural sports leagues for its alumni, and he was subsequently elected secretary of the St. John's Junior and Senior Amateur Hockey League. He coached several senior and minor ice hockey teams in the league, then oversaw a period of growth when he became league president in 1964. He expected that the NAHA could join the Canadian Amateur Hockey Association (CAHA) within five years if the terms of affiliation were acceptable, and that it could be admitted independent of and equal to the Maritime Amateur Hockey Association. He sought for the CAHA to accommodate more NAHA requests than in previous offers of affiliation, which included the NAHA keeping regulations which allowed a paid player coach and the occasional professional player on a roster. The NAHA also wanted its senior league to have shorter playoffs for the Allan Cup instead of an interlocking schedule with teams from the Maritimes.

CAHA вице-президенті

Джонсон және NAHA 1970 жылы Сент-Джонс қаласында CAHA-ның жалпы жиналысын өткізді, онда Канаданың Мұз шайбасы әлем чемпионаттарында және Олимпиада ойындарындағы халықаралық жарыстарға қайта оралу мүмкіндігі талқыланды. CAHA сонымен қатар, Джонсон мен NAHA қолдаған, бір орында өткізілетін турнир форматындағы Аллан Кубогының финалын ұйымдастыру мәселесін қарастырды. Сол жиналыста ол CAHA-ның ересектер және жастар хоккейіне жауапты вице-президенті болып сайланды және 1973 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Джонсон 1973 жылдың мамыр айында CAHA-ның бірінші вице-президенті болып сайланды. Бұл сапарды Канада үкіметі Қытаймен қарым-қатынасты жақсарту ниетімен қолдады, ал жаттықтырушы Боб Хиндмарч және оның командасы қытайлықтардың қатысуымен жаттығулар өткізді. Джонсон 1974 жылдың мамыр айында бірінші вице-президент болып қайта сайланды. Ол сондай-ақ CAHA даму кеңесінің төрағасы болды және 1975 жылғы Жастар арасындағы Мұз шайбасы әлем чемпионатымен бірге Виннипегте халықаралық жасөспірімдер хоккейі жаттықтырушыларының семинарын ұйымдастырды. The Winnipeg Free Press басылымы Джонсонның 1974 жылғы CAHA жалпы жиналысында жеке жеңіске жеткенін, CAHA "көзіреңгісіз өлімді" ережеден алып тастап, оның орнына "көзіреңгісіз жеңіс" деп өзгертілгенін хабарлады. Ол бұрынғы қосымша уақыт ережесін "жағымсыз" деп есептеді және оны бірнеше жыл бойы өзгертуге тырысты.

Бірінші кезең

Джонсон 1975 жылғы мамыр айында Джек Девайнның орнын басып, CAHA президенті болып сайланды және осы лауазымды атқарған Ньюфаундлендтен шыққан жалғыз адам болды. Ол бірден үлкен бюджет тапшылығымен және Батыс Канададағы жасөспірімдер хокеінің құзыретіне байланысты ішкі келіспеушіліктерге тап болды. Джонсон аймақтық, провинциялық және ұлттық деңгейдегі бапкерлер семинарларын жариялады, сондай-ақ халықаралық деңгейдегі бапкерлер семинарларын өткізу жоспарланды. Қаржылық көмек Канада үкіметінен, сондай-ақ О'Киф спорттық қорымен және Дауст Лалонде шана компаниясымен келісілген демеушілік арқылы көрсетілді. Батыс Канада хоккей лигасы (WCHL) CAHA-дан және жаңа құрылған Канадалық жасөспірімдер хоккей лигасынан шығу қаупі туды, себебі CAHA-ның Батыс Канада филиалдары жас ойыншыларды провинциялық шекарадан тысқары жұмылдыруға рұқсат бермеді. Альберта әуесқой хоккей қауымдастығы кеңеспей Альбертаға командаларды көшірген WCHL-ге наразылық білдірді, ал Британдық Колумбия әуесқой хоккей қауымдастығы WCHL-дің Британдық Колумбиядағы үш командасын қосуға қолдау көрсетілмегеніне наразылық танытып, жалпы отырыстан бас тартты. Кейін Альберта ойыншыларды таңдау және орналастыру мәселелері бойынша келіспеушіліктерге байланысты WCHL командаларын тоқтатумен қорқытты. Джонсон егер тараптардың бірі күтілген міндеттерін орындамаса, CAHA қажетті шаралар қабылдайтынын және WCHL президенті Эд Чайноутпен келіссөздердің жақсы бағытта жүріп жатқанын мәлімдеді. The Lethbridge Herald хабарлағандай, Джонсон 1976 жылғы WCHL жұлдыздар ойыны банкетіне қатысып, «өзінің сүйкімділігі мен тартымдылығын» пайдаланып достар тапқаннан кейін, WCHL мен CAHA арасындағы бұрынғы келіспеушіліктер ұмытылды. Джонсон 1975 жылғы шілдеде Халықаралық шайбалы хоккей федерациясының (IIHF) конгресінде Канаданың ерлер құрамасының халықаралық аренаға оралу мәселесін талқылау үшін Канада делегациясының құрамында болды. Канада 1970 жылғы шайбалы хоккейден әлем чемпионатына дейін кәсіби ойыншыларды пайдалану туралы келіспеушіліктерге байланысты халықаралық жарыстардан бас тартқан еді. Джонсон Канаданың Әлем чемпионатына қатысуға «күшті ниеті» бар екенін, бірақ Солтүстік Американың кәсіби лигалары мен Канада үкіметінен ынтымақтастық күтетінін айтты. Канада әлемнің үздік алты құрамасын шақырып, кәсіби ойыншыларға рұқсат беретін турнир өткізуді ұсынды, ол Канада кубогы болып өтті.

Johnson was elected president of the CAHA to succeed Jack Devine in May 1975, and became the only person from Newfoundland to hold the position. He was immediately faced with a large budget shortfall and internal disagreement over the jurisdiction of junior hockey in Western Canada. Johnson announced coaching clinics targeted at regional, provincial and national levels, with plans to begin clinics for international level coaching. Financial assistance was provided by the Government of Canada and from a sponsorship negotiated with the O'Keefe Sports Foundation and the Daoust Lalonde skate company. The Western Canada Hockey League (WCHL) threatened to withdraw from the CAHA and the newly formed Canadian Major Junior Hockey League due to the Western Canada branches of the CAHA refusing to allow junior aged players to be recruited across provincial boundaries. The Alberta Amateur Hockey Association was upset with the WCHL which relocated teams into Alberta without consultation, and the British Columbia Amateur Hockey Association had withdrawn from the general meeting in protest of perceived lack of support in getting the WCHL to affiliate its three teams in British Columbia. Alberta later threatened suspension of the WCHL teams due to disagreements on the drafting and placement of players. Johnson stated that the CAHA would take necessary action if any party did not live up to expectations, and felt that negotiations with WCHL president Ed Chynoweth were going smoothly. The Lethbridge Herald reported that after Johnson attended the 1976 WCHL All star Game banquet and used "personality and polish" to make friends, the previous differences between the WCHL and the CAHA were forgotten. Johnson was part of the Hockey Canada delegation to the International Ice Hockey Federation (IIHF) congress in July 1975 to discuss the Canada men's national ice hockey team returning to international play. Canada had withdrawn from international play prior to the 1970 Ice Hockey World Championships over disagreements on the use of professional players. Johnson stated that Canada had a "strong desire" to participate in the World Championships, but sought co operation from North American professional leagues and the Government of Canada. Canada proposed hosting an invitational tournament for the world's top six national teams allowing professionals, which became the Canada Cup.

Екінші мерзім

Джонсон 1976 жылғы мамыр айында CAHA президенті болып қайта сайланды және тек аймақтық плей-оффтарды өткізген үстеме дивизион үшін ұлттық чемпионатты енгізуді көздеді. WCHL мәселелері Батыс Канададағы жасөспірімдердің төменгі лигалық командаларына қатысуға рұқсат беру арқылы шешілді. Джонсон және Labatt сыра компаниясы Ұлттық бапкерлерді аттестаттау бағдарламасын жақсарту үшін ұзақ мерзімді демеушілік туралы хабарлады, бұл қаржы және маркетинг ағынымен бапкерлердің оқыту сапасын арттыруды күтілді. 1976 жылғы мамыр айында CAHA 1980 жылғы Олимпиада ойындарында мұзды хоккейге оралуға келісім берді, онда кәсіпқойларға рұқсат берілмеді және тек әуесқойлар ғана қатыса алатын болды. Әке Дэвид Бауэр Канаданың Олимпиадаға оралуына бағытталған комитеттің жетекшісі болып тағайындалды. 1976 жылғы шілдеде Хоккей Канада директорлар кеңесін қайта құрылымдап, кәсіби және әуесқой хоккейге қатысты топтарды көбірек қамтыды. Джонсон әуесқой хоккейді ұсыну үшін CAHA-дағы екі орынның бірін иеленді, ал екінші орынды Канада Университеттер аралық спорт одағы иеленді. Турнирден 2,2 миллион доллар пайда түсті, бұл Канаданың ұлттық құрамасын қаржыландыруға көмектесті. Джонсон 1977 жылғы мұзды хоккей әлем чемпионатының қаржысын қарастыру үшін бизнес комитетінде отырды. Егер кәсіби ойыншылар қол жетімді болмаса, Канада әлем чемпионатына жасөспірімдердің жұлдыздық құрамасын жіберуі мүмкін екенін айтты және команда жібермеу Канада қатысатын барлық халықаралық ойындардың аяқталуына әкелуі мүмкін екенін атап өтті. IIHF турнирді екі аптаға кейінге жылдыруға келісті, бұл Канадаға НХЛ немесе WHA плей-оффтарында бұрын қатыспаған кәсіпқойларға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Қытай тағы бір канадтық әуесқой командасын оқу сапарына шақырды және CAHA-дан қытай тіліндегі төрешілерді шақыруды сұрады, олар қытай төрешілеріне мұз үстіндегі ережелерді үйретсін. Джонсон бұл шақыру Канаданың ойынды спорттық рухта ойнай алатын командалары бар екенін көрсетті деп ойлады, халықаралық аренадағы физикалық ойынға бейімділігіне қарамастан. Джонсон кейіннен 1976 жылғы желтоқсан айында Торонто Varsity Blues ерлер хоккей командасымен бірге Қытайға сапар жасады. CAHA WHA-мен келісімшартқа қол қойылған жасөспірім ойыншыларға төлем жасау мәселесінде келіспеушіліктерді жалғастырды. Джонсон және Хоккей Канада WHA-ны келіссөздерге мәжбүрлеу үшін IIHF-тегі CAHA мүшелігін пайдаланып, WHA-ның еуропалық командалармен ойын өткізуге рұқсат алуына кедергі келтіруге тырысты. 1977 жылғы мамыр айына дейін бұл мәселелер шешілмеді және Канаданың жасөспірімдер лигалары өтемақы алу үшін сотқа дайындалды. Джонсонның орнын 1977 жылғы мамыр айында Горд Ренвик CAHA президенті болып иеленді және соңғысы 1977 жылы зейнеткерлікке шыққанда, CAHA атқарушы директоры болып Gordon Juckes-тің орнын басуға үміткер болды.

Johnson was re elected president of the CAHA by acclamation in May 1976, and looked to implement a national championship for the senior intermediate division which only had regional playoffs. The WCHL issues were settled with the approval to have affiliated lower level junior teams in Western Canada. Johnson and the Labatt Brewing Company announced a long term sponsorship to improve the National Coaching Certification Program, which expected to raise the calibre of instruction of coaches with the influx of money and marketing. In May 1976, the CAHA approved a return to ice hockey at the Olympic Games in 1980, where professionals were not allowed and only amateurs were eligible. Father David Bauer was named to oversee the committee for Canada's return to the Olympics. Hockey Canada restructured its board of directors in July 1976 to include more groups involved in professional and amateur hockey. Johnson held one of the two CAHA seats to represent amateur hockey, along with one seat held by the Canadian Interuniversity Athletics Union. The tournament reported a profit of $2.2 million, which helped funding for Canada's national team. Johnson sat on the business committee to review the finances for the upcoming 1977 Ice Hockey World Championships. He stated the possibility that Canada might be represented by a junior all star team at the World Championships if professional players were unavailable, and noted that failure to send a team would likely mean the end of all international games involving Canada. The IIHF agreed to delay the tournament by two weeks, which allowed Canada to access more professionals who were no longer active in NHL or WHA playoffs. China invited another Canadian amateur team for an instructional tour and requested the CAHA bring along referees to teach Chinese on ice officials. Johnson felt that the invitation showed Canada had teams which could play the game in a sportsmanlike manner, despite its reputation for physical play internationally. Johnson later accompanied the Toronto Varsity Blues men's ice hockey team to China in December 1976. The CAHA continued to have disagreements with the WHA regarding payments for junior aged players signed to contracts. Johnson and Hockey Canada attempted to force the WHA into negotiations by using the CAHA membership in the IIHF to block the WHA from gaining approval to play games against European teams. The issues were still unresolved by May 1977 and Canadian junior leagues prepared a lawsuit to get compensation. Johnson was succeeded by Gord Renwick as CAHA president in May 1977, and was a candidate to replace Gordon Juckes as the CAHA executive director when the latter retired in 1977.

Басқа спорттық қызығушылықтар

Джонсон ұлттық және провинциялық деңгейдегі басқа да спорттық іс-шараларға қатысты. Ол Канаданың спорт федерациясы мен Ұлттық спорттық демалыс орталығының директоры болды. Ол Провинцияаралық спорт және демалыс кеңесінің төрағасы және Канада ойындары кеңесінің мүшесі болды. Ол Канаданың жастар боулингі кеңесінің директоры, Канаданың әуесқой жүзу қауымдастығының делегаты болды және Канаданың спорттық даңқ залының басқарушы кеңесінде отырды. Ол Ньюфаундленд софтбол федерациясының және Ньюфаундленд әуесқой спорт федерациясының қазынашысы болды, сондай-ақ Ньюфаундленд және Лабрадор әуесқой спорт федерациясының атқарушы мүшесі болды. Джонсон 1986 жылдан бастап 18 жыл бойы Корольдік Сент-Джонс регата комитетінің мүшесі болды және директор, хатшы, қазынашы, вице-президент және президент қызметтерін атқарды. Ол Корольдік Сент-Джонс регатасының Даңқ залының төрағасы болды, демалыс регаталары мен уақыт сынақтарында бағыттың капитаны болды және Фредерик Расселл мен Джефф Карнеллмен бірлесіп регата атауына «Корольдік» префиксін алуға рұқсат алды. Ол 1991 жылдан 1995 жылға дейін «Сент-Джонс Мейпл Лифс» командасының, ал 1995 жылдан 2005 жылға дейін қайырымдылық «Лифс» қорының директорлар кеңесіне кірді. 1982 жылдың мамыр айында ол CAHA-ның өмірлік мүшесі атанды. Дон Джонсон кубогы 1982 жылы Атлантикалық Канаданың жасөспірімдер хоккейінің (B дивизионы) чемпионаты үшін тағайындалды. Кубок үшін өткен алғашқы жарыстың соңында Джонсон аталған кубокты Сент-Джонс, Ньюфаундлендтен келген «Брат Райс Селтикс» командасының көмекші капитаны болған ұлына табыс етті. 2011 жылы «Метро кіші хоккей лигасы» оның құрметіне Дон Джонсон атымен аталып, Үлкен Сент-Джонс аймағындағы жасөспірімдер арасындағы бәсекелі хоккейге қызмет ете бастады. Джонсон алған басқа да наградалар: Канада ойындары кеңесінің Даңқ залына енуі; сондай-ақ «Хоккей Ньюфаундленд және Лабрадор», «Софтбол Ньюфаундленд және Лабрадор», «Спорт Ньюфаундленд және Лабрадор» және Канада спорт федерациясының өмірлік мүшесі атануы. 2018 жылы Джонсон қайтыс болғаннан кейін Ньюфаундленд және Лабрадор еріктілер даңқының залына енгізілді.

Johnson was involved in other sporting interests at the national and provincial level. He was a director of the Sports Federation of Canada and the National Sport Recreation Centre. He served as chairman of the Interprovincial Sports and Recreation Council and was a member of the Canada Games council. He was a director of the Youth Bowling Council of Canada, a delegate to the Canadian Amateur Swimming Association, and sat on the board of governors for Canada's Sports Hall of Fame. He served as treasurer of Softball Newfoundland and the Newfoundland Amateur Sports Federation, and was an executive member of the Newfoundland and Labrador Amateur Sports Federation. Johnson was a member of the Royal St. John's Regatta committee for 18 years from 1986, and served as a director, secretary, treasurer, vice president, and president. He was chairman of the Royal St. John's Regatta Hall of Fame, served as captain of the course in recreational regattas and time trials, and collaborated with Frederick Russell and Geoff Carnell to get permission to use the Royal prefix for the Regatta. He sat on the board of directors for the St. John's Maple Leafs from 1991 to 1995, and the charitable Leafs Foundation from 1995 to 2005. and was named a life member of the CAHA in May 1982. The Don Johnson Cup was established in 1982, to be awarded for the junior B hockey championship of Atlantic Canada. At the end of inaugural competition for the cup, Johnson awarded his namesake trophy to his own son as the assistant captain of the Brother Rice Celtics from St. John's, Newfoundland. In 2011, the Metro Minor Hockey League was renamed the Don Johnson Hockey League in his honour, to serve competitive minor ice hockey in the greater St. John's area. Other honours Johnson received were induction into the Canada Games Council Hall of Honour; and life memberships with Hockey Newfoundland and Labrador, Softball Newfoundland and Labrador, Sport Newfoundland and Labrador, and the Sports Federation of Canada. and Johnson was posthumously inducted into the Newfoundland and Labrador Volunteer Hall of Fame in 2018.