Кіріспе

Celluloid Records, Жан Георгакаракос (кейде Жан Каракос деп қысқартылады) құрған француздық-американдық лейбл, 1976 жылдан 1989 жылға дейін Нью-Йоркте жұмыс істеді және әсіресе 1980 жылдардың басында және соңында, негізінен үйдегі продюсер Билл Ласвеллдің де-факто қолдауымен, эклектикалық және жаңашыл релиздер сериясын шығарды. Жан Георгакаракос бұрын Францияда, Париж, Лион, Гренобль және Экс-ан-Прованс сияқты қалаларда "Pop Shop" атты дискі дүкендерінің желісін жүргізген. 1967 жылы ол 1970 жылдардың ортасында құлаған BYG Records джаз лейбін құрды. Каракос сондай-ақ Сонни Шарроктың Monkie Pockie Boo және кейбір Art Ensemble Of Chicago, Archie Shepp, Don Cherry Magma және Gong материалдарын шығарды.

Ерте шығарылғандар

Celluloid американдық ноу-вейв пен француз авангард поп-музыкасын шығарғаннан кейін, Métal Urbain (олар Ұлыбританиядағы Лондонның Rough Trade Records-пен келісімшартқа отырды), Mathematiques Modernes, James Chance және Alan Vega сияқты суретшілер. Сондай-ақ, Soft Cell, The Names, Cabaret Voltaire және Tuxedomoon тректерін шығарып, басқа да суретшілер мен лейблдердің тректерін лицензиялады. Сегізінші жылдардың басында Celluloid Майкл Зилхамен және Майкл Эстебанның Ze Records компаниясымен іскерлік қарым-қатынаста болды; Was (Not Was), Alan Vega, Suicide және Lydia Lunch сияқты әртістер екі лейблде де, кейде бір мезгілде, және кем дегенде бір LP (Vega-ның есімдік дебюті) екі Celluloid және Ze логотиптерімен шығарылды.

Кеңейту

Қазір өсіп келе жатқан продюсер Билл Ласвеллдің басшылығы мен қатысуы арқасында 1982 жылғы каталог Африка Бамбаатаа (Time Zone және Shango жобалары бойынша), Beside (Бернард Зекридің әйелі), Fab 5 Фредди, Grand Mixer DXT, Phase II сияқты ертедегі хип-хоп өнерпаздарын қамтиды. Бәрі де Мартин Бисидің студиясында жазылған, ол кезде O деп аталатын. Бруклиндегі А.О. және 2-ші тайпа. Хип-хоп жобаларының көп бөлігі "Celluloid" үшін бірнеше жағын жазған Material тобы шығарған және оның басты қозғаушысы Билл Ласвелл келесі бес жыл ішінде лейблдің табысында маңызды рөл атқаратын. Celluloid сонымен қатар панк / фанк орындаушысы және киберпанк жазушысы Джон Ширлидің Futuristic Funk альбомын шығарды, Джон Ширлидің Obsession, гитарист Sync66 (Крис Каннингхам) және бассист Джерри Антониас (а. к. а. Джерри Агони) екеуі де Джеймс Ченспен (а. к. а. Джеймс Уайт) бірге ойнады. 1983 жылы лейбл Нью-Йорктегі No Wave және Afro Punk тобы Konk-тың KONK Party альбомын шығарды. Үлкен лейблдерде өнерпаздарды шығаруды көбейтіп (Nona Hendryx, Yellowman және Herbie Hancock сияқты, ол Grammy жеңімпазы "Rockit" шығарды), Ласвелл әлі де Massacre (Ласвелл, Фред Фрит және Фред Махерден тұратын қуат триосы) және өзінің жеке тобының Celluloid альбомдарында шығару және ойнау үшін уақыт тапты. Материал (оның 1983 жылы One Down әнінде жас Уитни Хьюстон, Арчи Шепппен, Брайан Иномен, Бернард Фаулермен және Тони Томпсонмен бірге Chic). Келесі уақытта Каракос Ласвеллді Африканың Туре Кунда, Мандинго және Ману Дибанго сияқты өнерпаздарынан шыққан Celluloid жазбаларын шығаруға көндірді. Сонымен қатар, оған Фела Кутидің Army Arrangement for Celluloid альбомын ремикстеуді тапсырды, бұл осындай көптеген жобалардың алғашқысы болды (кейін ол Боб Марли, Майлз Дэвис және Карлос Сантананы ірі лейблдер үшін ремикстейді). Целюлоидтың өнімділігі сексенші жылдардың ортасында жалғасты. Праксис, Тайм-зона, Шанго, B-сайд, Дедлайн, Соңғы ақындар, тіпті қайта тірілген Джими Хендрикс (өлгеннен кейін Lightnin 'Rod-пен бірге "Doriella Du Fontaine" әнінде пайда болған) Ласвеллге байланысты өндірістерді қаржыландырумен қатар, Каракос сонымен қатар бірқатар байланысты лейблдерді бастады. OAO Records Material-дың алғашқы шығармаларының көп бөлігін, сондай-ақ жоғарыда аталған Golden Palominos және кубалық перкуссионист Даниэль Понсе альбомдарын шығарды. Moving Target пост-рок / регги нарығына арналған, Sly and Robbie, Yellowman, Dennis Bovell, Blurt, The Fleshtones, Splatcats және, таңқаларлықтай, The Flying Pickets материалдарын шығарды. Бұл арада қысқа өмір сүрген Мерценарий рекордсмендері Goo Goo Dolls және Victory рок-альбомдарын шығарды. Street Sounds басшысы Морган Ханмен де қысқа уақытқа созылған серіктестік B Side-тың альбомдарын көрді. Ману Дибанго мен Мандинго Ұлыбританияда Ханның Streetwave лейблімен лицензияланды.

Құлдырау

1986 жылы Ласвеллдің уақытына деген сұраныстың артуы (оның ішінде Йоко Оно, Мик Джаггер, Моторхед және ПиЛ-дің ірі лейбл альбомдарында жұмыс істеу) оның Celluloid-тегі жұмысы жиірек бола бастады, бірақ ол Ginger Baker-ге Horses & Trees-ті шығарды (Ласвелл оны Италияда іздеп тауып, ПиЛ-дің альбомында ойнауға көндірді) және Golden Palominos-тың Blast of Silence және A Dead Horse альбомдарына үлес қосты, сондай-ақ Last Exit-пен жазды және Питер Бротцманмен Celluloid үшін альбом шығарды. Бұл арада лейбл Ласвелл қатыспаған жазбаларды шығаруды жалғастырды; бұл эклектикалық таңдауға Эрик Долфидің Iron Man and Conversations, Джон Маклафлиннің Devotion және Фред Фрит жетекшілік еткен жапон поптарының жинағы Welcome To Dreamland кірді. Африка музыкасы да Сейлюлоидтың 80-жылдардың ортасынан аяғына дейінгі өнімінде көп болды: Kassav, Toure Kunda, Fela Kuti және Mahlathini and the Mahotella Queens компаниясы арқылы альбом шығарды. Каракос сонымен қатар пост-панк сахнасына қызығушылығын сақтап, теледидар гитарисі Ричард Ллойдтың қайта оралған сололық альбомын (Field of Fire 1986), сондай-ақ оны жалғастыруды (Real Time, 1987) шығарды және екі жаңа тармақты, Braziloid және Skaloid шығаруға уақыт тапты. CBGB-мен бірлесіп, лейбл 1987 жылы Ritual Tension концерттік альбомын шығарды.

Іскерлік іс-шаралардың аяқталуы және оның салдары

1989 жылы Каракос Парижге оралғаннан кейін, фильм режиссері Оливье Лорсакпен бірлесіп, сол жылы Еуропада ламбада би музыкасының жарылысының репертуарын музыкалық жағынан көрсететін Toure Kunda-дан шыққан Celluloid жазғыш өнерпаздарынан тұратын Kaoma тобының музыкасын шығарды. Алғашында Celluloid бразилиялық бөлімшесіне арналған, ламбада музыка жинағы мен бейнесі ақырында бүкіл әлем бойынша CBS Records арқылы шығарылды, No. 1 орынға ие болды. Хиттің бүкіл әлемде табысқа жетуі және оның басқару қажеттіліктерімен бетпе-бет келген Каракос американдық бизнесмен Джон Матараццоға символикалық доллар үшін Celluloid-ті қарыз ретінде сатты. Матараццо француз банкі Societe Generale-ге Celluloid-тің қарызын өтеуге тиіс болды, ол бүкіл жазба, баспа және бренд каталогын ипотекаға берді. Ол бұған қол жеткізбегендіктен, Societe Generale каталогқа қатысты құқықтарын қайтарып алды және оны 1994 жылы Каракос пен оның Adageo серіктестеріне қайта сатып жіберді. Ласвелл жалдамалы продюсер болу үшін қоныстанды, кейін Island Chris Blackwell қолдауымен Axiom-ті құрды, ол Celluloid-тің авангардтық музыкалық саясатын жалғастырды. Celluloid-тің француз филиалы басқа лейблдерде, атап айтқанда MauMau және Charly жинақтамалары үшін музыканы лицензиялауды жалғастырды, ал релиздер ең жақсы жағдайда кейде-кейде болды және негізінен француз нарығына бағытталған. 2023 жылдан бастап Karakos Productions & Publishing Celluloid NY каталогын пайдалану құқығын алды.