Қара құтан: Америкалық жаз және блюз лейблының тарихы

Кіріспе

Black Swan Records – 1921 жылы Нью-Йорк штатының Гарлем қаласында құрылған американдық джаз және блюз лейблі. Бұл африкалық американдықтарға тиесілі, басқарылған және африкалық американдықтарға сатылған алғашқы кең таралған лейбл болды. Гарри Пейс пен В. К. Хенди құрған Black Swan Records африкалық американдықтарға көбірек шығармашылық еркіндік беру мақсатымен құрылған. Одан он сегіз ай бұрын, 1919 жылы, Массачусетс штатының Медфорд қаласында африкалық америкалық Джордж В. Брумға тиесілі және басқарылған Broome Special Phonograph Records лейблі құрылған еді, ол Гарри Т. Берли және Эдвард Боатнер сияқты афроамерикандық классикалық музыканттардың жазбаларын шығарды. Black Swan 1990 жылдары тарихи джаз және блюз жазбаларының CD форматта қайта шығарылуы үшін қайта жаңғыртылды.

Тарих

Black Swan компаниясының бас компаниясы Pace Phonograph Corporation 1921 жылғы наурыз айында Гарри Пейс тарапынан құрылып, Харлемде орналасқан. Жаңа өндіріс компаниясы Пейстің W. C. Handy-мен, Pace & Handy атты музыкалық баспа компаниясындағы серіктестігі таратылғаннан кейін құрылды. Black Swan, классикалық жазбаларға мамандануды көздеген, Talented Tenth үшін инвестициялық мүмкіндік ретінде қызмет етті. Томас Бразерс «Black Swan директорлар кеңесінде Джек Найл және Джеймс Уэлдон Джонсон сияқты көрнекті тұлғалар қызмет етті» деп атап көрсетті, ал NAACP баспасынан шығатын және сол кезде W. E. B. Du Bois редакциялаған «The Crisis» журналы компанияға пайдасын инвестициялады. Берт Уильямс Pace Phonograph компаниясының алғашқы инвесторларының бірі болды. Уильямс сондай-ақ, Columbia Records компаниясымен жасасқан эксклюзивтік келісімі аяқталғаннан кейін компания үшін жазба жасауға уәде берді, бірақ ол бұл мүмкіншілікке ие болмай қайтыс болды. 1922 жылдың күзінде Pace Phonograph Corporation Black Swan Phonograph Company деп қайта аталды. Жазу таспасы және өндіріс компаниясы екеуі де 19 ғасырдағы опера жұлдызы Элизабет Гринфилдтің «Қара Қарлығаш» деген атпен танымал болған есімімен аталады. Pace & Handy компаниясының бұрынғы қызметкерлері жаңа компанияда жұмыс істеді: жазу менеджері ретінде қызмет еткен Флетчер Хендерсон әншілерге фортепианомен сүйемелдеді және жазу сессияларында шағын ансамбльге жетекшілік етті. Уильям Грант Стилл аранжировкашы, кейін музыкалық директор болып тағайындалды. Black Swan жарнамалары жиі «The Crisis» журналында жарияланды. Black Swan орташа деңгейде табысқа жетті. Ол афроамерикандық музыканттарды жазды, бірақ лейблдің танымалдылығы артқан сайын, Пейс Columbia Records сияқты ақ нәсілді лейблдер Black Swan Records лейблінің дамуына кедергі келтіріп, оның танымалдылығын шектеуге тырысады деп сенді. Black Swan Records жарнамасында барлық музыканттар мен қызметкерлердің афроамерикандықтар екені айтылғанмен, кейде әншілердің кейбіреулеріне сүйемелдеу үшін ақ музыканттарды пайдаланды. Өндіріс компаниясы 1923 жылдың желтоқсанында банкротқа ұшырады, ал 1924 жылдың наурыз айында Paramount Records Black Swan лейблін сатып алды. Chicago Defender бұл оқиғаны Black Swan-ның қысқа ғұмырындағы маңызды жетістіктерін егжей-тегжейлі баяндап, атап айтқанда: ірі, толығымен ақ нәсілді дискі компанияларына қара әртістерге деген нарықтық сұраныстың маңыздылығын көрсетті; бірнеше ірі компанияларды осы орындаушылардың музыкасын жариялауға итермеледі. Сонымен қатар, Defender Пейстің ірі компанияларға қара нәсілді аудиторияны қалай мақсат ету керектігін және қара нәсілді газеттерде жарнама жасауды үйреткенін атап көрсетті. Paramount компаниясы Black Swan лейблін біраз уақыттан кейін тоқтатты. Black Swan лейблі 1990 жылдары Black Swan және Paramount компанияларында шығарылған тарихи джаз және блюз жазбаларының қайта шығарылған CD сериясы үшін қайта жаңғыртылды. Бұл CD-лерді Джордж Х. Бак-тың Jazzology және GHB лейблдері, Джордж Х. Бак-тың джаз қорының бақылауымен шығарды, ол Paramount-тың артқы каталогына құқық алды, бірақ Paramount атын алмады. «Black Swan Records» атау құқықтары да GHB-ге берілді.

Black Swan's parent company, Pace Phonograph Corporation, was founded in March 1921 by Harry Pace and was based in Harlem. The new production company was formed after Pace's music publishing partnership with W. C. Handy, Pace & Handy, had dissolved. Black Swan, which sought to specialize in classical recordings, served as an investment opportunity for the Talented Tenth. As recognized by Thomas Brothers, "luminaries like Jack Nail and James Weldon Johnson served on the Black Swan board of directors", and The Crisis, the journal then edited by W. E. B. Du Bois, and published by the NAACP, invested its profits in the company. Bert Williams was an early investor in Pace Phonograph. Williams also promised to record for the company once his exclusive contract with Columbia Records ended, but he died before that could occur. Pace Phonograph Corporation was renamed Black Swan Phonograph Company in the fall of 1922. Both the record label and production company were named after 19th century opera star Elizabeth Greenfield, who was known as the Black Swan. Former employees of Pace & Handy staffed the new company: Fletcher Henderson, who functioned as the recording manager, provided piano accompaniment for singers and led a small band for recording sessions. William Grant Still was named arranger and later musical director. Ads for Black Swan often ran in The Crisis. Black Swan proved moderately successful. It recorded African American musicians, but as the label grew in popularity, Pace believed competing white owned labels such as Columbia Records sought to "obstruct the progress and curtail the popularity of Black Swan Records". Although advertising for Black Swan Records claimed all its musicians and employees were African American, it sometimes used white musicians to back some of its singers. The production company declared bankruptcy in December 1923, and in March 1924 Paramount Records bought the Black Swan label. The Chicago Defender reported the event by detailing important accomplishments of Black Swan in a short career span, including: pointed out—to the major, all white owned, record companies—the significant market demand for black artists; prompted several major companies to begin publishing music by these performers. In addition, the Defender credited Pace with showing the majors how to target black audiences and to advertise in black newspapers. Paramount discontinued the Black Swan label a short time later. The Black Swan label was revived in the 1990s for a series of CD reissues of historic jazz and blues recordings originally issued on Black Swan and Paramount. These CDs were issued by George H. Buck Jr's Jazzology and GHB labels under the control of the George H. Buck Jr. Jazz Foundation, which gained rights to the Paramount back catalogue but not the Paramount name. Rights to the name "Black Swan Records" were also transferred to GHB.