Кіріспе
NRA American Rifleman иелігіндегі ату хобби журналы - Америка Құрама Штаттарының Ұлттық атушы қауымдастығы (NRA) иелігіндегі ай сайынғы атыс және атыс қарулары туралы мақала. Бұл 33-ші ең көп таралған тұтынушылар журналы және NRA-ның негізгі журналы. Журналдың штаб-пәтері Ферфакста (Виргиния штаты) орналасқан.
American Rifleman is a United States based monthly shooting and firearms interest publication, owned by the National Rifle Association of America (NRA). It is the 33rd most widely distributed consumer magazine and the NRA's primary magazine. The magazine has its headquarters in Fairfax, Virginia.
Тарих
Артур Корбин Гулд, ашкөз атысшы және Массачусетс мылтық ассоциациясының мүшесі, 1885 жылы мылтықпен атыс спортына назар аудару үшін "Мылтық" атты басылымын шығарды. Кейіннен 1888 жылы "Рифль" атауын "Атыс және балық аулау" деп өзгертіп, басқа ашық ауада спорт түрлеріне айналды. 1894 жылы журналдың атыс және балық аулау деген атағы болған кезде, Гулд Sea Girt-те өткен Ұлттық мылтық қауымдастығының матчтарына қатысты және бәсекелестік деңгейіне таң қалды, бұл оны жұртшылықты қатысуға шақырып бірнеше редакциялық мақалалар жазуға итермеледі. Бұл шақыру ақырында NRA-ны жандандыруға және бүкіл елдегі ұйымды басқаруға көмектесетін директорлар кеңесін құруға әкелді. 1903 жылы Гулд қайтыс болғаннан кейін, атыс және балық аулау нашарлады. NRA мен журналдың арасында ресми байланыс болған жоқ, бірақ атыс әлеміндегі Гулдтың беделі ұйымға ұлттық аттануға тырысқанда сенімділік пен сенімділік беруге көмектесті. 1906 жылы Джеймс А. Дрейн, сол кездегі NRA хатшысы, журналды сатып алып, оны Arms and the Man деп атады, оның редакторы және баспашысы болды. Екі жылдан кейін, NRA президенті ретінде, Дрейн журнал мен NRA-ны - ресми түрде екі бөлек ұйым - Вашингтонға көшірді. Журнал мен NRA арасында нақты байланыс болмаса да, олардың қарым-қатынасы өте тығыз болды. 1916 жылы, NRA президенті болғаннан кейін жеті жылдан кейін Джеймс А. Дрейн өзінің заңгерлік ісін толықтай атқару үшін журналдан айырылуға шешім қабылдады, бірақ "Армз және адам" өз түрінің ең үздік журналына айналды. Бастапқыда Дрейн журналды өзінің бұрынғы қызметкер жазушысы Фрэнк Дж. Кахрсқа сатуға тырысты, бірақ ол кейін Ремингтон Армзге көшті, бірақ Кахрс Дрейннің журналды NRA-ға ұсынуын ұсынды, өйткені "Армз және адам" ресми емес NRA журналына айналды. 1916 жылдың 1 шілдесінде Джеймс А. Дрейн "Армз және Адамды" 1 долларға Ұлттық қару-жарақ ұйымына сатқан. Фред Х. Филлипс редактор, ал Кендрик Скофилд - көмекші редактор болды. Дрейннің ұйыммен тығыз байланысына байланысты, басшылықтың ауысуы болғанымен, жарияланымның бұзылуы болған жоқ. NRA бақылауына көшкеннен кейін, негізінен ату сайыстарының нәтижелері мен мылтықтарды талқылауға бағытталған Arms and the Man, аңшылық оқиғаларға, баллистикаға, қолғаптарға, мылтықтарға және жаңа ату өнімдеріне кеңейе бастады. 1923 жылдың маусым айында басылым төртінші және соңғы рет атын қазіргі атауға өзгертті. Атау өзгеруінен кейін журналдың ауқымы кеңейіп, "Американдық атқыштар" және жалпы атыс спортының болашағын қалыптастыруға көмектесетін төрт ықпалды жазушы қосылды: Джулиан С. Хатчер, Чарльз Аскинс, Таунсенд Уэллен және С. Б. Листер. Сонымен қатар, осы уақытта Хатчер өзінің "Доп пакет" бағанын бастады, ол сұрақтар мен жауаптар бағанында жазды, ол әлі күнге дейін жалғасуда. 1928 жылы "Доп-тоз" 3 қызметкерге дейін өсіп, сол жылы 5000-нан астам хатқа жауап берді. Оқ атысының танылуы, сондай-ақ барлық NRA мүшелеріне журналдың тегін даналарын қосу шешімі, журналдың таралымын 30 000-нан астамға дейін арттыруға көмектесті, бұл басылымның өз тарихында алғаш рет тұрақтылығын қамтамасыз етті. 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде экономикалық жағдайдың қатал болғанына қарамастан, "Американдық атысшы" оқырмандарды алуды жалғастырды, ақырында 56 000 тиражға жетті және Packard Car Company компаниясының алғашқы толық түсті жарнамасын жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде редактор Билл Шейдел CBS-тен баспасөз анықтамаларын алды және Еуропа театрын CBS және NRA үшін соғыс тілшісі ретінде жария ету үшін шетелге жіберілді. Оның міндеттерін оның редакторлары өз мойнына алды, ал "Американдық атқыштар" соғыстың соңына дейін Шаделдің мақалалары мен сұхбаттарын жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде журналдың физикалық көлемі соғыс уақытындағы қағаз тапшылығынан екі есеге қысқартылды. Қағаздың сапасы нашар болғандықтан, "Американдық атыскер" суретке қарағанда сурет жұмыстарына көбірек сүйенді. Пулитцер сыйлығының иегері, карикатурист Джеймс Т. Берриман көркемдік директор болып тағайындалды. Соғыстан кейін, С. Б. Листер журналдың редакторы болып қалды. Американдық атысшы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін да кеңінен тарай берді. Ли Харви Освальд АҚШ президенті Джон Ф. Кеннедиді 1963 жылы ақпанда шыққан "Американдық атқыштар" журналында Klein's Sporting Goods жарнамасынан сатып алынған мылтықпен өлтірді. Бұл журнал "атыс қаруына қарсы сезімнің толқыны" деп атаған және "пошта арқылы сатылатын қаруды қатаң бақылауға алу туралы жалпыға бірдей талап" дегенді тудырды. 1966 жылы Эшли Холси-младший журналдың р...
Мазмұны
Журнал NRA мүшелігіне кіретін төрт NRA иелігіндегі журналдың бірі, бірақ журналға жазылусыз жеңілдікпен мүшеліктер бар. Әр нөмірде түрлі атыс қаруларының шолулары, атыс қарулары туралы тарихи мақалалар, қайта жүктеу туралы техникалық ақпарат, NRA президенті жазбалары және атыс қаруын сәтті қорғаған адамдардың нақты оқиғаларын тізімдейтін "Қораллы азамат" деген бағана бар.