Blue Cheer: Америкалық рок тобының тарихы

Кіріспе

Blue Cheer – 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында өнер көрсетіп, жазбалар жасаған, 2009 жылға дейін белсенділігін ұстап келген американдық рок-тобы. Сан-Францискода негізделген Blue Cheer психоделикалық блюз-рок немесе эсид-рок стилінде орындады. Олар сонымен қатар хэви-металдың алғашқы пионерлерінің бірі саналады, ал олардың "Summertime Blues" әні кейде осы жанрдың бастауы деп есептеледі. Панк-рок, стонер-рок, дум-металл және гранж сияқты түрлі жанрлардың дамуына да олар үлкен әсер еткен.

Негізгі мансабы (1966-1971)

Blue Cheer 1966 жылы Дики Петерсон құрды. Петерсон бұрын Дэвис қаласындағы «Оксфорд Цирк» тобында болған, сол кезде болашақ Blue Cheer мүшелері Пол Уэйли мен Гэри Ли Йодер де сол топта ойнаған. Blue Cheer-дің алғашқы құрамына әнші/бассист Петерсон, гитарист Ли Стивенс және барабаншы Эрик Альбронда кірген. Кейін Альбронданың орнына Уэйли келді, оған Петерсонның інісі Джерре (гитара), Вейл Хаманака (сахнадағы аспаптар) және Джер Уайтинг (вокал, гармоника) қосылды. Альбронда Blue Cheer менеджментінің мүшесі ретінде Blue Cheer-мен байланысын жалғастырды, сондай-ақ бес Blue Cheer альбомының продюсері немесе ко-продюсері болды. Топты бұрынғы «Hells Angels» мүшесі Аллен «Гут» Терк басқарды. Хаманака мен Уайтингті топтан кетуге шақырып алды. Джерре Петерсон оларсыз топта қалуға ниеттемеді, сондықтан ол да кетіп, Петерсон, Стивенс және Уэйли үшеуі қалды. Олардың алғашқы хиті Эдди Кокранның «Summertime Blues» әнінің кавер-версиясы болды, ол 1968 жылы шыққан «Vincebus Eruptum» дебюттік альбомына енді. Сингл Billboard Hot 100 тізімінде 14-орынға жетті, бұл олардың жалғыз хиті болды, ал альбом Billboard 200 тізімінде 11-орынды иеленді. Канадада ән RPM журналының тізімінде 3-орынға көтерілді. «Summertime Blues» синглінің екінші жағында Дики Петерсонның «Out Of Focus» әні жазылған. Петерсон альбомға сегіз минуттық «Doctor Please» және Пол Уэйлидің қарбалас барабан солосы бар «Second Time Around» әндерін де қосты. Дисктің қалған бөлігін толтыру үшін топ B.B. King-тің «Rock Me Baby» және Мозе Эллисонның «Parchman Farm» (кейін «Parchment Farm» деп аталды) әндерінің кавер-версияларын орындады. Оның орнына Лос-Анджелестегі гараждық рок-тобы «The Other Half»-тен келген Рэнди Холден келді. Blue Cheer стилі енді Steppenwolf немесе Iron Butterfly сияқты коммерциялық хард-рок дыбысына қарай өзгерді. Төртінші альбом, «Blue Cheer», шығарылды, оны аяқтауға Гэри Ли Йодер көмектесті. Петерсонның айтуынша, осы кезеңде топтың өмір салты музыка индустриясымен және баспасөзбен проблема тудырды. Петерсон топтың Вьетнам соғысына және жалпы қоғамға наразы болғанын айтты. Сол жылдың мамыр айында олар атауын «Blue Cheer» деп қайтаруға бел буды, Петерсон жаңа әндерді бірлесіп жазып, бірте-бірте көбірек шақыруларды алды. Топ 5 шілдеде Сан-Хуан Капистранодағы ашық фестивальде өнер көрсетті. 1974 жылдың желтоқсан айында Blue Cheer 22 желтоқсанда Лос-Анджелестегі Грек театрында Ван Хален, Джуди Силл, The Coasters және Art Laboe's Band тобымен бірге Рождество фестивалінде өнер көрсетті, содан кейін 23 желтоқсаннан 25 желтоқсанға дейін The Whisky a Go Go-да үш түндік концерттер берді. 1975 жылы Ким Фоули Blue Cheer үшін альбом жазды, ал Steppenwolf мүшесі Ник Сент-Николас ко-продюсерлік жасады. Құрамға бас гитарада Петерсон ағайындылары, гитарада бұрынғы «Hollywood Stars» мүшесі Рубен Де Фуэнтес және барабанда Терри Рей кірді. Альбом ешқашан шығарылмады, бірақ Дики Петерсон 1975 жылы топтан кетті, оның орнына Ник Сент-Николас бас гитарамен/вокалмен алмастырды, бұл топты кейбір концерттерде бастапқы мүшелерізсіз қалдырды. Топ сол жылдың 15 ақпанында Лагуна Бич қысқы фестивалінде өнер көрсетті. 1978 жылы Дики Петерсон Дэвис қаласындағы гитарист Тони Рейнирмен репетиция бастады, ол Петерсонның орта мектептегі досы (және кейде Blue Cheer дыбыс режиссері және күзетшісі) Ларри Рейнирдің кіші інісі болды. Майкл Флек барабаншы ретінде сынақтан өтті. Жаңадан құрылған Blue Cheer Армия көшесі студиясында Джим Кейлормен бірге альбом жазды. Альбом бастапқыда шығарылмады, бірақ 2012 жылы ShroomAngel Records компаниясы оны «Blue Cheer 7» деп ресми түрде шығарды. «Blue Cheer» «Highlights and Lowlives» альбомын «Dining with the Sharks» әнімен жалғастырды. 1990 жылы Дак Макдональдты неміс гитарисі Дитер Саллер («Monsters» тобынан) алмастырды. Сондай-ақ, альбомда Groundhogs гитарисі Тони Макфидің арнайы қатысуы болды. Альбомды Роланд Хофман және Blue Cheer бірлесіп шығарды. Гари Холланд (бұрынғы Dokken/Great White/Britton) 1993 жылы барабанда Уэйлидің орнына келді. 1990 жылдардың басында Петерсон мен Уэйли Германияға көшіп кетті. 1992 жылы Петерсон өзінің алғашқы жеке альбомын «Child of the Darkness» деп атап, Кельн қаласында «The Scrap Yard» тобымен бірге жазды. Альбом бес жылдан кейін Жапонияда Captain Trip Records компаниясынан шықты. Петерсон 1994 жылы АҚШ-қа оралғаннан кейін, Blue Cheer 1994 жылдан 1999 жылға дейін тоқтатылды.

Blue Cheer were formed in 1966 by Dickie Peterson. Peterson had previously been with the Davis based band the Oxford Circle along with future Blue Cheer members Paul Whaley and Gary Lee Yoder. The original Blue Cheer personnel were singer/bassist Peterson, guitarist Leigh Stephens and Eric Albronda as drummer. Albronda was later replaced by Whaley, who was joined by Peterson's brother Jerre (guitar), Vale Hamanaka (keyboards), and Jere Whiting (vocals, harmonica). Albronda continued his association with Blue Cheer as a member of Blue Cheer management, as well as being the producer or co producer of five Blue Cheer albums. The band was managed by Allen "Gut" Terk, a former member of the Hells Angels. Hamanaka and Whiting were asked to leave. Jerre Peterson did not want to remain in the group without them, so he departed as well, leaving Peterson, Stephens and Whaley as a trio. Their first hit was a cover version of Eddie Cochran's "Summertime Blues" from their debut album Vincebus Eruptum (1968). The single peaked at No. 14 on the Billboard Hot 100 chart, their only such hit, and the album peaked at No. 11 on the Billboard 200 chart. In Canada, the song peaked at No. 3 on the RPM Magazine chart. The "Summertime Blues" single was backed with Dickie Peterson's original song "Out Of Focus". Peterson also contributed to the album the eight minute "Doctor Please" and "Second Time Around", which features Paul Whaley's frantic drum solo. Filling out the record, the band cranked out blues covers "Rock Me Baby" (by B. B. King) and "Parchman Farm" (Mose Allison, but retitled "Parchment Farm"). He was replaced by Randy Holden, formerly of Los Angeles garage rock band the Other Half. Blue Cheer's style now changed to a more commercial hard rock sound à la Steppenwolf or Iron Butterfly. By the fourth album, Blue Cheer, and was succeeded by Gary Lee Yoder who helped complete the album. According to Peterson, the group's lifestyle during this period caused problems with the music industry and press. Peterson said the group was outraged by the Vietnam War and society in general. By May of that year, they had switched the name back to "Blue Cheer" and the Petersons were co writing new songs and slowly attracting more bookings. The band played an outdoor festival in San Juan Capistrano July 5. In December 1974, Blue Cheer played a Christmas festival at The Greek Theatre in Los Angeles on December 22 alongside Van Halen, Judee Sill, The Coasters and Art Laboe's Band, followed by a three night run of appearances at The Whisky a Go Go from December 23 to December 25. In 1975, Kim Fowley produced an album for Blue Cheer, with sometime Steppenwolf member Nick St. Nicholas co producing. The lineup included the Peterson brothers on bass and guitar, along with ex Hollywood Stars members Ruben De Fuentes on guitar and Terry Rae on drums. Although the album was never released,

Dickie Peterson left the band in 1975 with Nick St. Nicholas replacing him on bass/vocals, leaving the band with no original members for some shows. The band played Laguna Beach Winter Festival February 15 of that year. In 1978, Dickie Peterson began rehearsing with Davis based guitarist Tony Rainier, a younger brother of Peterson's high school friend (and sometime Blue Cheer soundman and bodyguard) Larry Rainier. Michael Fleck was auditioned as drummer. The reformed Blue Cheer recorded an album with Jim Keylor at Army Street Studios. The album was initially unreleased, but received an official release in 2012 by ShroomAngel Records as Blue Cheer 7. Blue Cheer followed up Highlights and Lowlives with the much heavier Dining with the Sharks. Duck MacDonald was replaced by German ex Monsters guitar player Dieter Saller in 1990. Also featured is a special guest appearance by Groundhogs guitarist Tony McPhee. The album was co produced by Roland Hofmann and Blue Cheer. Gary Holland (ex Dokken/Great White/Britton replaced Whaley on drums in 1993. In the early 1990s, Peterson and Whaley re located to Germany. In 1992, Peterson recorded his first solo album, Child of the Darkness, in Cologne with a band named "The Scrap Yard". The album appeared five years later in Japan on Captain Trip Records. After Peterson came back to the U. S. in 1994, Blue Cheer was dormant from 1994 to 1999.

"Көк қуаныш" қайтып оралды (1999-2009)

1999 жылы Питерсон мен Уэйли гитарист Макдональдпен бірігіп, Blue Cheer тобы ретінде гастрольдік сапарларын жаңартты. Бұл топ құрамы 1999 жылдан бастап Питерсонның 2009 жылы қайтыс болғанға дейін көбінесе өзгеріссіз сақталды. 2000 жылы Blue Cheer тобына арналған құрмет альбомы – Blue Explosion – A Tribute to Blue Cheer жарық көрді, онда Pentagram, Internal Void, Hogwash және Thumlock сияқты топтар өнер көрсетті. Питерсон мен Ли Стивенс 2005 жылғы 29 қазанда Сан-Францискодағы Голден Гейт паркінде өткен Чет Хелмс еске алу фестивалінде барабаншы Прери Принспен бірге Blue Cheer тобында қайтадан бірге болды, және олардың қарқынды өнері Пол Кантнер сияқты көне рок-музыканттарды және тағы басқаларын сахна сыртынан тамашалауға шақырды. Олар 2005 жылдың қысында Вирджинияда Raven және Pentagram тобының барабаншысы Джо Хассельвандердің қатысуымен жазбалар жасады, себебі Пол Уэйли Германияда қалуды жөн көрді. Хассельвандер бүкіл альбомды орындағанмен, оның үлесі бес әнге дейін шектелді, ал Пол Уэйли альбомның қалған бөлігінде барабандық партияларды қайта жазды. Бұл Уэйлидің топқа қайта қосылып, гастрольдік сапарға шығар алдында альбомға үлес қосуы тиіс деп есептелгендіктен жасалды. Соның нәтижесінде 2007 жылы шыққан What Doesn't Kill You альбомында Уэйли мен Хассельвандердің еңбектері орын алды. Blue Cheer тобының "Summertime Blues" бейнеклипі 2005 жылғы Metal: A Headbanger's Journey деректі фильмінде көрсетілді, онда Rush тобының Гедди Ли бұл топты алғашқы хэви-металл топтарының бірі деп атады.

Питерсонның өлімі және таралуы (2009)

Питерсон 2009 жылғы 12 қазанда Германияда простата қатерлі ісігінен қайтыс болды. Питерсон өлімінің жарияланғаннан кейін туындаған бастапқы шатасуларға қарамастан, ол қайтыс болған кезде 63 жаста болды. Питерсонның өлімінен кейін Blue Cheer тобының ұзақ жылдар бойы гитарист болған Эндрю Макдональд топтың сайтында: "Blue Cheer тоқтады. Дикиге деген құрметтің белгісі ретінде, Blue Cheer енді гастрольдік топ ретінде қайта құрылмайды" деп жазды. Барабаншы Пол Уэйли 2019 жылғы қаңтарда жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.

Топтың атауының меншік құқығы туралы дау

Соңғы жылдары Blue Cheer тобының атауына меншік құқығы туралы дау туды. 2000-жылдардың басында бұрынғы Blue Cheer гитарисі Рэнди Холден, The Lizards тобының Рэнди Праттымен бірге Blue Cheer тобының атауын сауда белгісі ретінде тіркегені хабарланды. Холденнің Blue Cheer тобымен байланысы өте қысқа болды; оның тобымен жазылған жалғыз туындысы – 1969 жылғы New! Improved! альбомындағы үш трек. Бұл мәселе топтың негізін қалаушы және құрылғаннан бері жалғыз үздіксіз мүшесі болған Дикки Петерсонды мазалады, бірақ ол шешілмеген сияқты. Рэнди Пратттың сөзінше, бұл хабар толығымен дұрыс емес. Пратт дәлел келтірмей былай деп түсіндірді:

Blue Cheer тобының атауы 2000 жылы жанкүйер және кәсіби музыкант Рэнди Пратт сауда белгісі ретінде тіркелді. Пратт бұл сауда белгісін Дикки Петерсон Blue Cheer-мен аяқтағанын және онымен енді ештеңе істегісі келмейтінін айтқаннан кейін бұрынғы Blue Cheer гитарисі Рэнди Холденнің иелігіне берді, оның болашақтағы жалғыз қызығушылығы өзінің жаңа тобы – "Mother Ocean" болды.

Мұра

Blue Cheer көбінесе хэви-металдың алғашқы пионерлерінің бірі деп есептеледі және олардың "Summertime Blues" нұсқасы хэви-металдың алғашқы әні ретінде жиі айтылады. "Blue Cheer – Сан-Франциско психоделиясының символы болды." The Doors тобының вокалисі Джим Моррисон оларды "Мен көрген ең күшті топ" деп сипаттады, ал Эрик Клэптон оларды "хэви-металдың бастаушылары" деп атады. Blue Cheer 1970-ші жылдардың соңындағы Шығыс Еуропалық психоделикалық хардкор тобы Galloping Coroners сияқты топтарға ықпал етті. Blue Cheer өз пайда болу кезеңіндегі ең шулы топ ретінде кеңінен танылды. Журналист Билли Альтман 1968 жылғы концертте топтың "әдемі қатты болғанын, бірнеше әннен кейін алдыңғы қатардағы көрерменнің көп бөлігі қашқан" деп хабарлады. Mudhoney вокалисі Марк Арм былай деді: "[Колледжде оқып жүргенде] Blue Cheer-ді естуім, бір жыл бұрын алғаш рет Stooges-ты естігеніме шамамен тең болды. Mudhoney құрылған кезде Blue Cheer біздің жоспарымыздың маңызды бөлігі болды."

"Blue Cheer" – химик және Grateful Dead демеушісі Оусли Стэнли жасаған LSD түрінің аты болды және топ осыдан кейін аталған болуы мүмкін, бірақ бұл атау одан бұрын да болған, тіпті осы LSD түрінің атынан бұрын кір жуғыш заттың аты ретінде қолданылған.

Студиялық альбомдар

Атауы Жыл АҚШ 200 үздік Винсбус жарылысы 1968 11 Сырттан ішке 90 Жаңа! Жақсартылған! 1969 84 Blue Cheer — Бастапқы адам 1970 188 О! Жақсы үміт 1971 — Жырқақ қайта келді 1984 — Басты және төменгі өмірлер 1990 — Акулалармен тамақтану 1991 — Сізді өлтірмейтін нәрсе 2007 —

Синглдар

2007 жылы жапондық шағын LP мұқабасымен қайта шығарылған Blue Cheer альбомында "All Night Long" және "Fortunes" синглы (моно нұсқасы), сондай-ақ "Fool" және "Ain't That The Way" синглдарының нұсқалары бонус тректер ретінде қосылған.