Кіріспе
Калифорниядағы өзен, АҚШ Кіші Сур өзені - Калифорния қорғалған су жолдары жүйесіне қосылған 25.4 миль (41 км) өзен. Кіші Сур өзенінің су айдынының жоғарғы ағысы толығымен Вентана даласында болғандықтан, өзеннің көп бөлігі таза күйде. Калифорнияның Балық және аң шаруашылығы департаменті өзенді Орталық жағалаудағы "тұзбас балықтардың ең маңызды ұрық ағысы" деп атайды. "Ол - аймақтағы ең жақсы темір бұлақтардың бірі" деп жазылған. АҚШ-тың балық аулау қызметі хабарлағандай, бүкіл оңтүстік орталық жағалау аймағында - Паджаро өзені, Салинас өзені, Кармель өзені, Биг-Сур өзені және Литтл-Сур өзені - форель саны 1965 жылы 4750-ге жуық балықтан 2005 жылы 800-ге дейін азайды. 1991 жылы Литтл-Сур өзеніндегі стальбалықтардың жалпы саны 100-ден кем деп бағаланды.
The Little Sur River is a 25.4 mile (41 km) added the river to the California Protected Waterways System. Because the upper reaches of the Little Sur River watershed is entirely within the Ventana Wilderness, much of the river is in pristine condition. The California Department of Fish and Game says the river is the "most important spawning stream for steelhead" on the Central Coast. and that it "is one of the best steelhead streams in the county." A U. S. fisheries service report estimates that the number of trout in the entire south central coast area—including the Pajaro River, Salinas River, Carmel River, Big Sur River, and Little Sur River—have dwindled from about 4,750 fish in 1965 to about 800 in 2005. The total number of steelhead in the Little Sur River was estimated at less than 100 in 1991.
Өсімдіктер
Су айдынында жағалаудағы қызыл ағаш, Дуглас шыршасы, батыс сикомор, лавр, үлкен жапырақты кеспек және танбарк дуа ағаштары өседі. Қызылша мен Дуглас шыршасымен араласқан жерде алдыр, улы емен және шырша бар. Жоғарғы беткейлері әдетте шапарраль аралас, койот бұтасымен, цеанотус, хамизе, манзанита, сальвебраш және бұталық люпинмен жабылған. Кейбір жоғарғы беткейлерде қара емен, жыртық емен және ертедегі еселендіктердің сүйіктісі болған қайың өскен ашық шалғынды алқаптар кездеседі. Литтл Сур өзенінің су айдынында бүкіл Биг Сур аймағындағы ең әсерлі, кесілмеген жағалаудағы қызыл ағаштар бар, олар Пико Бланко скаут лагерінің шығысында Скиннер қырқасында кездеседі.
Геология
Өзен каньоны терең және тар, тіпті жазғы күн сәулесі каньонның түбіне бірнеше сағатқа ғана жетеді. Жердің басым бөлігі тік, жартасты, тар каньоннан басқа жартылай құрғақ және қолжетімді емес. Өзеннің жоғарғы ағысындағы каньон Вентана даласының аймағына тән: көлбеу, өткір қырқалы жоталар аңғарларды бөліп тұрады. Жағаға қарай бойскауттар лагерінен тар сағалар, шарлауықтар және бірнеше үлкен тоғандар бар. Кіші Сур өзенінің ағызу жолынан бірнеше солтүстік-батыс бағыттағы сынықтар кесіледі: Сур, Пало Колорадо және Черч Крик сынықтары. Өзеннің ағысы көбінесе солтүстік-батысқа немесе оңтүстік-шығысқа қарай ағып жатқан аймақтағы басқа өзендерден айырмашылығы, оның ұзақтығы көбінесе батысқа қарай ағады. Камп Пико Бланконың жанында өзен Пало Колорадо бұзылысына кездеседі және оны солтүстік-батысқа қарай 2 км бойы, Батысқа қарай Тынық мұхитқа қарай бұрылады. Оңтүстік бұрыштың төменгі ұзындығы Солтүстік бұрышты кездестіргенше Сур бұзылу аймағын жалғастырады. Сур бұзылысының батысында жер францискандық ассимблеялық тау жыныстарынан, кейбір ашық серпентиннен және үстіндегі құмтастан тұрады. Кіші Сур өзенінің геологиясының көп бөлігі Сур бұзылысының шығысында орналасқан. Бұл аймақ Салиний блогының граниттік және метаморфтық жыныстары арқылы кесілген терең каньондармен белгіленеді. Бойскауттар лагерінен жоғары ағыста ойыстарда мика шистасы мен гнейсі (метаморфтанған шөгінді жыныстар), гранодиорит, кварц монзонит және кварц диорит (граниттік жыныстар) көп. Өзен сағасында Биг Сур жағалауындағы ең үлкен құмдық төбелер орналасқан.
Ауа райы
Пико Бланконың жағалаудағы тұманнан қорғалған Литтл Сур өзенінің бассейніндегі климат ыстық, құрғақ жаздармен және жаңбырлы, жұмсақ қыстармен сипатталады. Жылдық температура орташадан Жылдық жауын-шашын мөлшері , жазғы қуаңшылық ерекше. Бұл ішкі аймақ жағалау аймағына қарағанда ыстық және жазда тұманнан ылғал аз болады. Жазғы жаңбырлар қатты жауды, бұл жолдардағы тік беткейлерде қиыршық бұрылыстардан жоғары балшық құлдырауларын тудырды, бұл 1967 және 1969 жылдың көктемінде Пико Бланко скаут лагеріне жолды қысқа уақытқа жапты.
Салалар
Өзен Вентана қос конусы аймағынан басталып, Тынық мұхитына құяды. Өзеннің су айдынының жоғарғы бөлігі Лос-Падрес ұлттық орманындағы Вентана даласында орналасқан. Қалғаны, негізінен жағалауға жақын, жеке меншікте. Биг Сурда жауын-шашын биіктікпен бірге артады. Жоғары жерлер жылына шамамен 700 мың тоннадан астам су алады. Негізгі өзен, жергілікті тұрғыда Солтүстік бұлақ деп аталады, бірнеше сағалармен қоректенетін және батысында Лаунц қырқасы мен Пико Бланкомен (3709 фут (1131 м)) қоршалған, солтүстігінде Devil's Peak (4158 фут (1267 м), шығысында Uncle Sam Mountain (4766 фут (1453 м) және оңтүстік-шығысында Ventana Double Cone (4853 фут (1479 м). Солтүстік бұлақ көбінесе гранитті тау жыныстары арқылы ағады. Ағымы жоғары ағыстағы қосалқы өзендер Скиннерс-Крик, Вентана-Крик, Комингс-Крик және Пуэрто-Суэло-Крик. Воглер есімді бір қарулы адам 1880 жылдары Devil's Peak шығысына қора құрды, кейіннен оны Коммингс отбасы сатып алды, олар үшін бүгін орын және саға аталған. (Олар кабинаны 1950 жылдардың басына дейін пайдаланып келді.) Өзеннің Оңтүстік бұрышы граниттік жыныстардан, оның ішінде әк және мәрмәр жыныстарынан тұрады. Өзеннің әсерінен әк және мәрмәр тастары жер астынан бірнеше жерге құйылып кетеді. Оңтүстік бұлаққа жататын tributaries Rocky Creek, Turner Creek, Bixby Creek, Mill Creek және Lachance Creek, олардың көпшілігі Антаре П. Лачанс сияқты бұрынғы қоныстанушылардың есімдерімен аталған. Биксби сағасы - танбаркты кабель арқылы теңізге шығып тұрған кемелерге жеткізу үшін салынған жер. Оңтүстік бұлақ кез-келген адам жасаған бөгеттермен шектелмейді, бірақ 4 метрлік биіктіктегі 11 миль (18 км) жоғары ағыстағы өтпелі шарлауық стальбашты одан әрі көшіп кетуден сақтайды.
Балуандар лагері
Пико Бланко лагері Солтүстік Форктың 793 фут (242 м) биіктігінде орналасқан. Ағымы жоғары ағыстағы сағаларға Джексон, Пайн, Пуэрто-Суэло және Комингс сағалары жатады. Шағын өзен Little Sur өзеніне лагерьдегі маусымдық су қоймасының орналасқан жеріндегі шарлауық арқылы кіреді. Лагерьдің тікелей ортасы жеті түрлі биотикалық тіршілік ортасынан тұрады: жағалаудағы қызыл ағаш / аралас мәңгі жасыл орман, ақ алдыр жағалаудағы орман, шөптесін өсімдіктер, сулы тіршілік ортасы, жалаңаш аллювий, жалаңаш жер және Sur Complex жыныстық негіз. Лагерьге жағалаудан 12 км қашықтықтағы Palo Colorado жолы арқылы кіруге болады. 2017 жылы Соберенс өртінен кейін жол жабық болды. Лагерь маңындағы кейбір қызыл ағаштар 1910-1921 жылдар аралығында отырғызылған.
Дамба
Пьо-Бланко лагерінде өзеннің солтүстік бұрышында 3 метр биіктіктегі бетонды пластиналы бөгет бар. 1953 жылы салынған, ол шамамен көлемі бойынша шағын демалыс резервуарын жасайды. 2002 жылы Калифорнияның Балық және ойын департаменті Монтерей шығанағы аймағының кеңесіне бөгетті пайдалануға тыйым салған. Сенатор Сэм Фарр мен сенатор Брюс Макферсонның араласуынан кейін Балық және ойын кеңеске бөгетті толтыруға кедергі жасаудан бас тартты, бірақ белгілі бір ережелерді сақтау керек деп белгіледі. Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметі көп ұзамай Кеңес осы ережелерді бұза отырып, бөгетті толтырған көрінеді, бұл бөгеттің астындағы өзенді "сусыздандырды" және кем дегенде 30 қауіп төндіретін болат балықтарын өлтірді. Кеңес 360 000 долларға дейін айыппұл төлеуі мүмкін еді. Кеңес 1 миллион долларлық балық сатысын жасап, айыппұл төлеуден аулақ болды.
Стилхедті бұршақ
1895 жылы балық аулау журналында "Ағашта үлкен балықтар көп, ал Солтүстік бұлаққа құятын бірнеше жақсы өзендер бар, олардың барлығы Калифорниялық алабұғаға толы" деп жазылған. 1903 жылы мемлекеттік баяндамада "Биг және Литтл Сур өзендері форель балық аулау үшін белгілі" деп хабарланды. 1965 жылғы бір баяндамада өзеннің 48 шақырымға жуық жері қауіп төндірген стальбашаның басты тіршілік ету ортасы екені айтылған. 1910 жылы Идлвилд курортының жарнамасында өзеннің солтүстік және оңтүстік бұрыштарының қиылысында орналасқан бассейн "Бейнелі "1000 Salmon trout pool" деп сипатталған. 2002 жылы Fish and Game қызметкерлері Camp Pico Blanco маңындағы Little Sur өзенін зерттеп, "көптеген" болат бас балықтарын және саусақтыларды тапты. Олар өзенді "бұл кезде Сан-Франциско шығанағының оңтүстігіндегі ең өнімді темірбас өзен" деп сипаттады. 2011 жылдан бастап, балық аулау әр жылдың мамыр айынан 31 қазанға дейін айдың төртінші сенбісімен шектеледі. Тек қана тіксіз ілгектермен жасалма жемдер пайдаланылуы мүмкін.
Құмтазылар
Өзеннің жағалаудағы дәлізінде кездесетін басқа да қауіпті түрлерге Калифорнияның қызыл аяқты бақасы (Федералды қауіп төндірген, Калифорнияның алаңдаушылық түрлері), батыс көлдік торнайы ((Калифорнияның алаңдаушылық түрлері), тау етегіндегі сары аяқты бақа (Калифорнияның алаңдаушылық түрлері) және Жағалау маңындағы тритон (Калифорнияның алаңдаушылық түрлері) жатады.
Сирек кездесетін өсімдіктер мен жануарлар дүниесі
Бұл аймақ алғаш рет 1905 жылы Монтерей орман қорығының бөлігі ретінде бөлінген кезде зерттелді. Бұл зерттеуде секунд ағаштары Литтл Сур өзенінің бойында барынша өсіп шыққаны байқалды. Кіші Сур өзенінің су айдынында бүкіл Биг Сур аймағындағы ең әсерлі, кесілмеген жағалаулық секвоя ағаштары бар.
Өрт әсері
Өрт - Литтл Сур өзенінің табиғатының ажырамас бөлігі. әдетте шапарральмен жабылады. 1894 жылы тіркелген алғашқы өрттердің бірінде қазіргі Монтерей Рейнджер ауданының көп бөлігі, соның ішінде Литтл Сур өзенінің су бассейнін бірнеше апта бойы бақылаусыз қалған өрт сөндірді. 1905 жылдың қазан айында тағы бір өрт бір айдан астам уақыт бойы өршіп, Пало-Колорадо мен Пико-Бланко аймағының бәрін жалмап кетті. 1972 жылы Молера өртінде су айдынының едәуір бөлігі күйді, ал 1977 жылдың тамызында Марморлы конус өртінде бүкіл аймақ күйді. Бұл 2008 жылы Бассейн кешені өртінде бүкіл су айдынын қамтыған кезде қайталанды. 2016 жылы Соберенс өрті бұрынғы жағалау жолынан батысқа қарай орналасқан аумақтардан басқа, Литтл Сур өзенінің барлық су айдынын жауып тастады.
Тарих
Кіші Сур өзенінің аймағында адамдар әрқашан аз болған. Жердің басым бөлігі тік, таслы, тар каньоннан басқа жартылай құрғақ және қолжетімді емес, бұл ұзақ мерзімді мекендеуді қиынға соғады.
Эселен тайпасы
Бұл аймақты алғаш рет жергілікті азық-түлік көздерін маусымдық түрде пайдаланған, қыста жағалауға жақын жерде тұратын, мұзгүлдер, абулон және басқа да теңіз жануарларының мол қорларын жинаған америкалық индейлер басқарған. Жазғы және күзгі уақытта олар ішкі жерлерге көшіп, қара қарағаннан, жырадан және танбарк дуасынан жиналған жүнді жинау үшін, негізінен қазіргі лагерьдің орналасқан жерінен тыс жерлерде жоғарғы беткейлерде. Испандықтар миссиялық жүйе арқылы индей халқының жойылуына әкелді. Калифорниядағы жергілікті топтардың басым көпшілігінің байланыс алдындағы популяциясы туралы бағалаулар айтарлықтай өзгерді. Альфред Л. Кройбер Эсселендердің 1770 адамнан тұратын 500-ге жуық тұрғынын болжайды. Шербёрн Ф. Кук бұл бағаны 750-ге көтереді.
Еуропалық байланыс
1771 жылы 14 маусымда отец Юниперо Серра қазіргі Жолон қаласының жанында Сан-Антонио-де-Падуа миссиясын құрды. 1822 жылы жергілікті үнді халқының көп бөлігі испан миссиясы жүйесіне мәжбүр болды, ал қазіргі Лос-Падрес ұлттық орманындағы ішкі ауылдардың көпшілігі адам тұрмайтын болды. Еселендердің барлығы дерлік шомылдыру рәсімінен өтіп, қазіргі Кармель, Калифорния штатындағы Сан-Карлос-Боромео-де-Кармело миссиясына көшірілді, онда көптеген адамдар аурудан, моральдық күйзелістен, тамақтың нашарлауынан және жұмыс істеуден қайтыс болды. Еселеннің соңғы шомылдыру рәсімінен өткені 1808 жылы тіркелген, ал кейбір мүшелері испан миссиясының бақылауынан қашып, Кармель және Арройо Секо өзендерінің су айдынының салыстырмалы түрде қолжетімді емес жоғарғы ағысына қашып кеткен болуы мүмкін деген дәлелдер бар.
Еуропалық қоныстану
1821 жылы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Биг Сур Калифорнияның қалған бөлігімен бірге Мексиканың бір бөлігіне айналды. 1834 жылы 30 шілдеде Мексиканың губернаторы Хосе Фигероа Хуан Баутиста Альварадоға Ранчо Эль-Сур жер грантын берді. Алварадо кейіннен Ранчо-Эль-Сурды өзінің ағайынды ағасы, капитан Джон Б. Р. Куперге, Ранчо-Болса-дель-Потреро-и-Моро Кохоға айырбастау үшін сатып жіберді. Калифорния Мексика билігіне қарсы көтеріліп, АҚШ штаты болғаннан кейін, бірнеше мықты пионерлер Биг Сур аймағына қоныстанды, олар тегін 160 акр (0,6 км2) жер телімдерін уәде етті. Олар 1891 жылы АҚШ үкіметінің патентін алды. Алғашқы шкивтердің бірі жол бойындағы пошта жәшіктерін көтеріп тұрған ұзын тақтайдың астына орнатылған.
Нотлидің қонуы
Жағалауда танбаркты кабельмен Нотлидің қонысы деп аталатын ит тесігі портында теңізге шығып тұрған кемелерге жүктеді. Нотлидің қонысы солтүстікке қарай қоңыр қабықпен тасымалдауға пайдаланылды, ал 1898 жылдан 1907 жылға дейін сол жерде кішкентай ауыл болды. 1889 жылы Литтл-Сур және Биг-Сур өзендерінің су айдындарынан 50 000-ға жуық арқанды танбарк тартылды. Воглер есімді бір қарулы адам 1880 жылдары Devil's Peak шығысына қора құрды, кейіннен оны Коммингс отбасы сатып алды, олар үшін бүгін орын және саға аталған. (Олар кабинаны 1950 жылдардың басына дейін пайдаланып келді.) Свентам Пало Колорадо каньонының аузындағы Нотлидің үйін сатып алды және болашақ Пико Бланко лагерінің орнында Литтл Сур өзенінде шағын кабина салды. Альфред К. Кларк ғасырдың басында Литтл Сур өзенінің оңтүстік бұрышында үй салды. Ол 1906 жылы 30 маусымда жер патентін алды. Кларк көптеген жылдар бойы өз жерінде күміс іздеп, табысқа жетпеді. Ол өлер алдында көршісі әрі досы Аль Гирге "ұзын, қылшықты, қиыршықты тістері бар пилдер" және "ұзын, өткір тістері бар мысықтар" бейнеленген үңгір тапқанын айтты.
Идлевилд курорты
1890 жылы жарық көрген саяхаттық брошюрада Монтерей округінің ауруханасының "Келехер мырзаның және доктор С. М. Арчердің иелігіндегі Саратога бұлақтарының эмбриондары" сипатталған. Онда бұлақтардың "өзен арнасынан 15 метр биіктікте орналасқандығы" айтылып, "жақсы құмды жағажайлы мұхит екі шақырым қашықтықта орналасқан" деп жазылған. 1893 жылы Монтерей кипарисі Келехердің өзендегі үйінің алдында форель ұстаған қонақ туралы хабарлаған. Чарльз Хоуленд 1900 жылы Монтерей мен Биг Сур арасындағы пошталық көлікті жүргізді. Ол Идлвилд қонақ үйін Олд Кост Роудтан шығысқа қарай, Литтл Сур өзенінің қиылысынан шамамен 0,25 миль жерде салған. Уильям Т. Митчелл курортты шамамен 1909 жылы сатып алды. Ол қонақтарға Литтл Сур өзенінен аласарыны толық жеуге кепілдік беріп, балалар иілген ілгек ілгектермен балық аулай алатындығын мақтанып айтты. Кейбір хабарларда қонақтардың қонақ үйдің маңындағы су көздерін пайдаланғаны туралы айтылған. 1911 жылы маусымда В. Т. Митчелл қонақ үйді өзінің бастапқы иелеріне, Чарльз Хоуленд пен оның әйеліне қайтадан сатып жіберді. Бұл қонақ үй Джон Баутиста Генри Купердің "Ранчо Эль Сур" бақшасына жақын жерде орналасқан. 1899 жылы қайтыс болғаннан кейін оның әйелі Марта Броули Купер оның мүлкін алды. Олардың балалары Джон Б. Р. Купер, Альфред, Элис және Абелардоның әрқайсысына жер үлесі тиді. 1913 жылы 9 сәуірде ол Шарль мен Хэтти Хоулендтің Little Sur өзенінің бойындағы жерін шериф сатуы арқылы 6590,60 долларға (немесе бүгінгі күні шамамен 1 доллар) сатып алды. 1913 жылы 2 қыркүйекте Альфред автокөлік апатынан қайтыс болған кезде оның екі бауыры Абелардо мен Алиса өзінің игіліктеріне, соның ішінде Ранчоға қызығушылықтарын аналарына, Мартаға берді. Қосымша жерлерге, көрініп тұрғандай, солтүстік бұрылыстың оңтүстік жағалауындағы Идлевилд қонақ үйінің орналасқан жері кіреді. Келесі маусымда Хаулендтер Идлиуайлд қонақ үйін Литтл Сур өзенінің Солтүстік бұрылысының солтүстік жағына көшірді. Купер 1918 жылдың аяғына дейін Идлвилд курортының жабық екендігін хабарлай отырып, жарнаманы жариялауды жалғастырды. Хауленд де өзінің жарнамасын сол уақыт аралығында өзімен бірге жариялады. Купер Купердің жеріне кірген кез келген адамды тұтқындауға және айыптауға әкелетін ақпарат үшін сыйақы ұсынды. 1919 жылы 1 шілдеде "Калифорния" газетінде Чарльз Хауленд тағы да "Идлвилд" кемесінің иесі ретінде аталады. 1919 жылы 25 шілдеде Миньнет Майерс Грюит Идлевилд лагеріндегі "Хитчкок лагері" туралы, ойын-сауық және көптеген келушілер туралы сипаттады. Жерге иелік ету Хоулендтер мен олардың серіктестері Джон және Анна Браун арасындағы заңды даудың тақырыбы болды. Ақырында бір судья жерді бөлісу керек деп шешті.
Ертедегі жолдар мен жолдар
Жозе Кастро 1853 жылы Монтерейден Пало Колорадо каньонына дейінгі алғашқы жолды құжаттады, ол ранчоның картасын тапсырды. Кейін Біксби Уильям Б. Пост жолды 11 миль (18 км) ішкі аймаққа, Биксби каньоны айналасына және Серро төбесіне дейін Литтл Сур өзенінің солтүстік және оңтүстік бұрыштарының қиылысына дейін, одан оңтүстікке Пост ранчосына дейін кеңейтеді. Бұл 48 шақырымдық жол қиыр жолмен әрі қауіпті еді. 1900 жылы Пало-Колорадо каньонына кіретін жол ашылды. 1937 жылы екі жолақты Кармель-Сан-Симеон тас жолының аяқталуына дейін Калифорнияның Кармельдің оңтүстігіндегі және Сан-Симеонның солтүстігіндегі жағалауы штаттың ең шалғай аймақтарының бірі болды, ол Америка Құрама Штаттарының кез-келген аймағына қиын қол жетімді болды. 1950 жылы Америка Құрама Штаттарының Армиялық инженерлер корпусы Пало Колорадо жолының соңынан "The Hoist" деп аталатын жерден Ботчердің ойысына дейін (625 м) 1885 жылы бұрынғы Джон Ботчердің үйінің үйі болған жерден жол салуды бастады. Ботчердің ойысынан шығатын жол өте тік жерді кесіп өтеді, бұл төрт тар бұрылысты қажет етеді. 1951 жылдың жазында лагерьдің маңында орналасқан Литтл Сур өзеніне дейін жол жетті. Кеңес 1958 жылы Монтерей округіне The Hoist-тен Bottcher's Gap-ке дейінгі жолды бұрды, бірақ қазіргі жер иелеріне өздерінің меншігін сақтауға рұқсат етілді. 1908 жылы қаңтарда 39 жер учаскесі, барлығы , Монтерей ұлттық орманына президент Теодор Рузвельт президент жариялауымен қосылды. Бірнеше күнжара компаниясы мен кейбір қожалар үкімет сатып алмаған аймақтағы жерлерге ие болды. 1916 жылы Санта-Крус пен Санта-Клараның Крон теннинг компаниясы мен Эберхард теннинг компаниясы бастапқы иелерінен Литтл-Сур өзенінің бойындағы жердің көп бөлігін сатып алды. Бұл аймақтағы қызылшаның мол өсіп-өнуіне қызығушылық білдірген газет шығарушы Уильям Рэндольф Херст бүкіл жерді сатып алуға талпынды. 1921 жылы 18 қарашада Hearst Sunical Land and Packing Company компаниясы жерді күнжаралау компанияларынан сатып алу үшін шамамен 50 000 доллар төледі.