Кіріспе
Калифорниядағы өзен, АҚШ Ағысының бастауы Тамалпайс тауының солтүстік беткейінен басталады және оңтүстік-шығыста Томалес шығанағында аяқталады, Калифорниядағы Пойнт-Рейс станциясының солтүстік-батысына қарай 2 км.
The stream's headwaters begin on the northern slopes of Mount Tamalpais in the Coast Range and terminate in southeast Tomales Bay, 1.5 mile (2 km) northwest of Point Reyes Station, California.
Су айдыны және бағыты
Лагунитас өзенінің негізгі салалары Сан-Жеронимо өзені, Дьяволдың сағасы, Никасио өзені және Олема өзені. Өзеннің бастауы Тамалпайс тауының солтүстік беткейінде, Боллинас лагунасының шығысында орналасқан. Өзен өзенінің басталуы үш бұрылыстан тұрады: Шығыс бұрылысы, Орта бұрылысы және Батыс бұрылысы. Бір шақырымдай жерді басып өткеннен кейін олар Лагунитас көліне құяды, ал ол Бон-Темпе көліне құяды, ал ол Альпі көліне құяды. Алпий көліне қарай ағып, Кент көліне жеткенше, өзен солтүстік-батысқа қарай ағады. Кент көлінің төменгі ағысында Сан-Жеронимо сағасы сағаға қосылады, ол Инквеллдерді құрамасына кіргізбейді. Лагунитас солтүстік-батысқа қарай Самуэль П. Тейлор мемлекеттік паркі арқылы жалғасады және оған басқа су қоймасы - Никасио су қоймасынан ағып жатқан Никасио сағасы қосылады. Осы құйылымнан кейін көп ұзамай Лагунитас батысқа қарай бұрылады және Пойнт-Рейс станциясының қалашығы арқылы ағады. Қаланың батыс жағында сағаға Олема сағасы қосылады, ол Лагунитас сағасының су айдынындағы ең үлкен саласы болып табылады. Олема өзені Беар Вэлли өзенін алады, ал негізгі Олема өзені Сан-Андреас бұзылу аймағы бойымен 9 миль (14 км) бойымен ағады, ал бассейнінің ауданы 14,5 шаршы миль (38 км2). Оның негізгі қоныстары, соның ішінде Кент, Альпий, Бон Темпе, Лагунитас және Никасио су қоймалары бөгетімен қорғалған. Фрэнсис Дрейк бульвары Сан-Жеронимо өзенінің батысына қарай, содан кейін солтүстікке қарай Лагунитас өзенінің бойымен Сэмюэл П. Тейлор мемлекеттік паркі арқылы өтеді.
Экология
Лагунитас өзенінің су айдынында Орталық Калифорниядағы ең үлкен кохо ласосьінің (Oncorhynchus kisutch) қалған жабайы түрі мекендейді. Бұл кохо "Орталық Калифорния жағалауының эволюциялық маңызды бірлігінің" немесе CCC ESU бөлігі болып табылады және мемлекеттік және федералды деңгейде "жою қаупі бар" деп саналады. 1980 жылдан бері су бассейнінде осы балықтарды қорғау және қалпына келтіру бойынша маңызды жұмыстар жүргізілуде. 1960 жылы Марин қалалық су округінің (MMWD) Сегер бөгеті салынғанға дейін, Никасио сағасы Лагунитас сағасының су айдынында стальбалық алабұғаның (Oncorhynchus mykiss) және кохо ласосьтың жартысын қолдады. Лагунитас өзенінің су айдынында қалған тарихи сальмонның 50% -ы да бөгеттердің артында. Плотиналар шөгінді тасымалын да бөгеп тастағандықтан, көптеген төменгі ағыстарда ұрық үшін қолайлы шагыл жетіспейді. Лагунитас өзенінің су айдынында көбінесе Сан-Жеронимо өзенінде, реттелмеген қосалқы өзенде және Лагунитас өзеніне құятын жердің оңтүстігінде орын алады. Сонымен қатар, Сан-Жеронимо аңғарындағы осы су айдынының бөгелмеген, бас суларындағы суларды қорғау және қалпына келтіру үшін күш-жігер жұмсалуда. Сан-Жеронимо сағасындағы Рой бөгеті 1920 жылдары ферманы сумен қамтамасыз ету үшін салынған. Бұл бөгеттің жоғары жағында орналасқан мекен-жайға ұрық шығару үшін кіруге тырысатын кохо ласосы мен стальді бұршақ үшін кедергі болды. Жағажайдың артында жиналған тұнбаның көптігіне байланысты бөгетті толықтай алып тастаудың орнына оны төмендету туралы шешім қабылданды. Бұл жаңадан ашылған маңызды бауырымен тіршілік ету ортасы, ол енді басқа Lagunitas Creek тармақтарында жоқ. Salmon Protection and Watershed Network ([1]) жұртшылыққа осы балықтарды көру және көру үшін қысқы турларды жүргізеді, сонымен қатар жыл бойы жұртшылыққа өзенді қалпына келтіру, балықтарды көбейту мен көшуді бақылау, жасөспірім балықтарды құтқару және жазда ауыстыру, адвокация және саясат әзірлеуге қатысу мүмкіндіктерін ұсынады. 2017 жылдың күзінде Лагунитас сағасында екі қосымша ласось түрі пайда болды, қызыл ласось (Oncorhynchus gorbuscha) және chum ласось (Oncorhynchus keta). Қызғылт лосось, сондай-ақ, дөңес лосось деп аталады, ол Вашингтон штатындағы Пьюгет саундқа дейінгі өзендердің оңтүстігіндегі жағалаудағы өзендерде сирек туады, бірақ олар 1915 жылы қарашада Сан-Лоренцо өзеніне дейін хабарланды. Иттер лағы деп те аталатын, бауырымен сүйрейтін лақтың оңтүстік шегі Тилламок шығанағы, Орегон, 1915 жылы Сан-Лоренцо өзенінде де тіркелген. Кент көлі мен Сан-Джеронимо өзенінің қосылуынан төмен, Lagunitas Creek негізгі ағысы Сэмюэл П. Тейлор мемлекеттік паркі арқылы өтеді, онда 600 акр қызыл ағаштар (Sequoia sempervirens) қызыл орман орналасқан. Федералды Қауіпті түрлер және Калифорнияның Ерекше Қауіпті түрлері саналатын таулы жердің аяғындағы сары аяқты бақаның (Rana boylii) қалдық популяциялары Кент көлінің қосалқы өзендері Кіші Карсон өзені мен Үлкен Карсон өзенінде сақталады.
Әдебиетте
Қағаз фабрикасы сағаты деп аталады, Лагунитас сағаты бірнеше рет машинамен өтіп, 1975 жылы Филип К. Дик романның мақаласы "Сыртқы суретшінің мойындары" кезінде, ішінара Марин округіне қойылған. Лагунитас Крик Джейн Хиршфилдтің "Mountainal" поэмасында келтірілген.