Кіріспе
Сауведің жарақаты - 1849 жылы мамыр айында Миссисипи өзенінің бөгетінің бұзылуы, нәтижесінде Луизиана штатының Нью-Орлеанс қаласының көп бөлігі суға батты. 1849 жылы мамыр айында Миссисипи өзені осы аймақтағы ең жоғары су деңгейіне жетті. Нью-Орлеан қаласынан өзеннен он жеті шақырымдай жерде, Джефферсон округінде Пьер Соведің плантациясы орналасқан, қазіргі Луизиана штатының Ривер Ридж қаласында. Сол жерде 3 мамыр күні түстен кейін бөгеттің орны ауысты. Сонда олар бұрқыраған суды тоқтатудың мүмкін еместігін бірден көрді. Жаңа Орлеан тұрғындары су тасқыны қалаға жетуден бұрын Пончартрейн көліне қандай да бір арна арқылы кіреді деп үміттенді. Алайда батпақ тез толып, су қала сыртына жақындады. 15 мамырда су Рэмпарт көшесінде болды. Бірінші муниципалитет Каронделет каналының төменгі жағалауында орналасқан кішкентай бөгетті салуға кірісті және оны қаланың сол бөлігін су тасқынынан құтқару үшін жеткілікті көтерді. Кейбір сулар канал арқылы Байо Сент-Джонға, содан Пончартен көліне ағызылады. Бұл каналдың астындағы қаланың көп бөлігін қорғады. Бұл маңызды жетістік болды, ол Фобур Сент-Джон, Мариньи және қаланың басқа да төменгі бөлігін су басудан сақтады. Судың шығуы арқылы бұл шара каналдың үстіндегі терең және кең таралған су тасқынының алдын алды. Алайда, қазіргі Нью-Орлеанның Uptown және Нью-Орлеанның орталық бизнес ауданы қатты су астында қалды. Су төменгі "қаланың арғы жағында" өзенге жақын жерлерге таралып, 30 мамырда ең биік нүктесіне жетті. CBD-де су тасқыны Лафайеттің жоғарғы шегінен Каналға дейін Бакус (Барон) көшесіне жетті. Жердің төменгі жерінде су тасқыны Каронделетке дейін жайылды. Қаланың солтүстік жағында, Луизиана және Наполеон даңғылдарының арасында су тасқыны Магазин көшесіне жақын жерде тоқтады. Кароллтон қаласында, Канал даңғылының (Карроллтон даңғылы) үстінде су Форт-стрит (Ок) және Бёртке дейін жетті. Уэринг пен Кейбл (Социалдық статистика қалалары, Нью-Орлеан туралы есептер) хабарлағандай, "шамамен 220 тұрғын алаңды су басады, 2000-нан астам тұрғын үйді су қоршап алды, ал 12000-ға жуық адам өз үйлерінен қуылды немесе көптеген мұқтаждық пен азапты судағы өмірді бастады". Бұл көрсеткіш тек Нью-Орлеанс қаласы үшін ғана болуы мүмкін, оның жоғарғы шегі Фелисити көшесінде. Кейіннен Нью-Орлеанның Uptown деп аталатын жердің көп бөлігі сол кезде Лафайетт, Булиньи, Джефферсон және Кэрроллтонның бөлек қалалары болды. Бірнеше апта бойы жарықты жабудың күш-жігері сәтсіз болды. Содан кейін екі инженер, Джордж Т. Данбар мен Сурги, бұл тапсырманы қолға алды және әдістер мен материалдарға қатысты карт-бланшпен, он жеті күннен кейін 1849 жылы 20 маусымда су тасқынын тоқтатуға қол жеткізді. Бір айдай уақыт өткен соң ғана су басылды. 22 маусымда негізгі көшелер қайтадан таза болды. Жаңбыр жауған кезде, су тасқынынан қалған балшық шайылып, қала қайтадан қалыпты күйге еніп, қайтадан көрінетін болды. Қоғамдық мүлік, әсіресе Екінші муниципалитет (қазіргі CBD және Төменгі бақ ауданы) үлкен залалға ұшырады. Қала мен үй иелері жаяу жүргіншілерді, арықтарды және арық көпірлерін ауыстыруға мәжбүр болды. 1850 жылы Екінші муниципалитет "көшелер, кемежайлар мен жарықтарды жөндеуге жұмсалған шығынды" өтеуге 400 000 АҚШ долларын құрайтын арнайы салық салуды қажет деп тапты. Біршама кешіктіріліп, қалалық кеңес Фелисити көшесінде Клейборн каналы Жаңа бассейн каналын қиысқан жерден бастап Аполо (Каронделет) көшесінің бұрышына дейін бөгет салды. Нью-Орлеанс өзінің тарихында үлкен және кіші су тасқынынан зардап шеккен болса да, 1849 жылғы су тасқыны 2005 жылы Катрина даулымынан кейінгі су тасқынынан басқа кез келген су тасқынынан әлдеқайда апатты болды (Катрина даулымының Нью-Орлеансқа әсерін қараңыз). Катрина жалпы қала аумағын су басқан, бірақ кейіннен Нью-Орлеанс қаласы мен оның Джефферсон округінің маңындағы көп бөлігі 1849 жылдың мамыр айында әлі де батпақты жер болды. 1849 жылы қаланы су басқан Миссисипи өзенінің су деңгейі 2005 жылы Катрина дауылдан кейін қалаға құйған Пончартрейн көліне қарағанда жоғары болды. Бұл әсіресе қала сыртындағы аудандарда айқын көрінеді. 1849 жылы кейбір жерлерде су деңгейі 2005 жылы су басқан кездегіден жоғары болды. 1849 жылғы су тасқыны Катрина даулымынан кейінгі су тасқыны кезінде құрғақ қалған Үстірттің едәуір бөлігіне дейін созылды. (су тасқыны аймағының карталарын қараңыз) Нью-Орлеанс Сауведің Crevasse-ден бері Миссисипи өзенінен тікелей су тасқынын көрген жоқ, бірақ ол 1927 жылғы Ұлы Миссисипи су тасқыны кез...
New Orleans has not experienced flooding directly from the Mississippi River since Sauvé's Crevasse, although it came dangerously close during the Great Mississippi Flood of 1927.