Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
J. Nicholas Perls; 1942 жылы 4 сәуір - 1987 жылы 22 шілде) - американдық дыбыс инженері, Yazoo Records және Blue Goose Records компаниясының негізін қалаушы және иесі. Жас кезінде ол Оңтүстік Америкаға екі рет барып, ескі блюз пластинкаларын іздеп, есіктерді қағып жүрді. Ол Нью-Йорк аймағындағы антикварлық дүкендерді жиі аралап, сирек кездесетін блюз пластинкаларын іздейтін.
J. Nicholas Perls (4 April 1942 – 22 July 1987) was an American audio engineer and the founder and owner of Yazoo Records and Blue Goose Records. As a young man, he made two trips through the Deep South, where he knocked on doors seeking to acquire old blues records. He also was a frequent patron of antique shops in the New York area, always searching for rare blues records.
Белзона жазбалары
1967 жылы Перлс үйінде жоғары технологиялық жабдықтарды қолдана отырып, өзінің коллекциясындағы жақтарын қайта жаздыра бастады және 33 айналымдағы альбомдарды шығарады. Бұл релиздерде әдетте 14 блюз күйі бар және оның ұзақ уақыттан бері әріптесі, блюз коллекционері Стив Кальттың ақылға қонымды жазбалары бар. Алғашында бұл бизнес Belzona Records деп аталды. Жазушы инженер ретінде Перлстің ең танымал таланты - фонограф инесін ескі пластинканың саңылаулары бойынша ілесе отырып, Перлс кедергілер курсы арқылы бобслейді айдау сияқты, солға, оңға, жоғары немесе төмен қозғалып, мүмкіндігінше көбірек сызықтар мен шұңқырлардан аулақ болу. Бұл альбомдар әрқашан 78 айналымдағы шеллак оригиналдардан алынған. Мұндай ұмытылған блюз жазбаларын жинап, қайта шығару арқылы Перлс көптеген классикалық блюз қойылымдарын (содан кейін, рагтайм сияқты туысқан музыкалық формалар) сақтады, әйтпесе олар ғасырлар бойы жоғалып кетуі мүмкін еді. Келесі жылы, Belzona лейблі 6 жазба шығарғаннан кейін, "Belzona" атауы тым ұқсас және жазба дистрибьюторларын шатастыратындығы негізінде, ұзақ уақыттан бері шотландтық Beltona деп аталатын жазба компаниясы атынан тыйым салынды. Содан кейін Ник Перлс лейблдің атын Yazoo Records деп өзгертті.
In 1967, Perls began re recording the sides in his collection, using high tech equipment in his home, and issuing 33 rpm record albums. These releases generally contained 14 blues tunes each and often included informative liner notes by his long time collaborator, blues collector Steve Calt. The business was initially called Belzona Records. As a recording engineer, Perls's most renowned talent was his ability to ride a phonograph needle along the grooves of an old record in a way that Perls liked to describe as like riding a bobsled through an obstacle course, moving left, right, up or down to avoid as many scratches and gouges as possible. These album releases were always derived directly from 78 rpm shellac originals. By collecting and re releasing such forgotten blues recordings, Perls preserved many classic blues performances (and later, those in related musical forms like ragtime) that otherwise might have been lost to the ages. The following year, after the Belzona label had released 6 records, an injunction was issued on behalf of a longstanding Scottish record company called Beltona, on the grounds that the name "Belzona" was too similar and would confuse record distributors. Nick Perls then changed the label's name to Yazoo Records.
Язу жазбалары
Жаңа атаумен Perls барлық 6 Belzona жазбаларын жаңа лейблдермен және қаптамалармен қайта шығарды. Ол Yazoo атауымен 33 айналымдағы жазбаларды шығара берді, барлық операцияларды Нью-Йорк қаласындағы Вест-Виллидждегі резиденциясынан жүргізді. Перлс "Мистер Чарлидің блюзін" жазған "Язу" альбомының мұқабасында (қара жүзде) бейнеленген. Перлс Yazoo Records-ты жалғыз меншік иесі ретінде басқарып, кейде көмекшісін жалдаған. Лейбл кішкентай болып қалды және әр жаңа релизді асыға күткен хардкорлы блюз жанкүйерлерінен басқа жұртшылықтың назарын аударған жоқ. 1980 жылдары Перлстің денсаулығы ЖИТС эпидемиясы кезінде нашарлай бастады. Yazoo бренді кейін Shanachie Records сатып алды, ол ақыр соңында Yazoo каталогын CD-ге қайта шығарды. Shanachie Yazoo атауын осы CD желісі үшін пайдалануды жалғастырды және бастапқыда Perls 78 жинағынан кейбір үлестермен жаңа Yazoo альбомдарын шығаруды жалғастырды.
Under the new name, Perls reissued all 6 of the Belzona recordings, with new labels and covers. He continued releasing the same type of 33 rpm recordings under the Yazoo name, conducting all operations out of his residence in the West Village in New York City. Perls is pictured (in blackface) on the cover of the Yazoo recording Mr. Charlie's Blues. Perls operated Yazoo Records as sole proprietor, occasionally hiring an assistant. The label stayed small and rarely caught much public attention beyond the hardcore blues devotees who eagerly awaited each new release. In the 1980s, Perls' health began deteriorating in the AIDS epidemic. The Yazoo brand was then acquired by Shanachie Records, which eventually re released the Yazoo catalogue on CDs. Shanachie has continued to use the Yazoo name for this particular line of CDs, and has continued to release new Yazoo albums, initially with some contributions from Perls' collection of 78s.
"Blue Goose Records" компаниясы
1970 жылы Перлс "Blue Goose Records" лейблін қосалқы жоба ретінде пайдаланып, өзі жазған әр түрлі терезелі орындаушылардың музыкасын шығарады, көбінесе оның Вест Виллидждегі қонақ бөлмесінде. Ол сонымен қатар саусақпен ойнаған гитарист болды, бірақ гитараны тек әлеуметтік түрде ойнайды және 1930 жылдардағы блюз шеберлерінің біреуін немесе біреуін еліктейтін. Стильдік тұрғыдан оның ойыншылдық рухы "өте шатастырмалы" деген сөз тіркесінің қарама-қайшылық екенін айтқан кезде түйінделді. Оның бір ғана ән шығарушы ретінде әнін "My Game Blues" әнінде дуэт ретінде тыңдауға болады, бұл Blue Goose-дің алғашқы Fast & Funky альбомында, блюзмен Ларри Джонсонның. 1970 жылдардың басында Перлс Yellow Bee Productions деп аталатын талантты агенттікті құрды, ол Blue Goose-тегі кейбір блюз орындаушыларына спектакльдерді броньдауға көмектесті. Осы кезеңде бір жылдай Перлс Yellow Bee-ді өзінің орындаушылары шығатын шырын барсын жүргізуге қолданды. Шырын барлары қысқа өмір сүретін мода болды, онда алкоголь берілмеді, алкогольге лицензия талап етілмеді, және меценаттар өздерінің алкогольдік ішімдіктерін әкеле алады немесе оларсыз жүре алады, бұл сол кездегі қатты есірткі субмәдениетінің арасында әсіресе танымал болды. Жүзім шырыны бардың жабылуымен Перлс таланттар агенттіктеріне деген қызығушылығын жоғалтты. Blue Goose Records, танымал талантты есімдер жоқ, Yazoo-дан да кіші операция болды. Бір ерекше ерекшелік Перлстің R. Crumb & His Cheap Suit Serenaders тобының үш Blue Goose альбомы болуы мүмкін, олар карикатурист (және ертедегі джаз және блюз жазбаларын жинаушы) Роберт Крамбтың және оның Калифорниядағы бірнеше достарының өте қызықты жазбалары болды. Blue Goose-тің соңғы альбомы "Roy Smeck: Wizard of the Strings" 1980 жылы шығарылды. Blue Goose-тің көптеген релиздері кейіннен Жапониядағы Airmail Recordings деп аударылған компанияның компакт-диск форматына аударылды. Кейбір дисктер әлі күнге дейін АҚШ-та коллекционерлік бұйымдар ретінде қол жетімді. Перлс өзінің бизнес-жобаларында қаржы жағынан мүлдем құлдыраған. Ол "поп" үлкен уақыт оған жағымсыз екенін айтады. Ол ақырына дейін тәуелсіздігін сақтап қалды.
In 1970, Perls started Blue Goose Records as a side project, using that label to release music by a variety of live performers that he recorded himself, often in his West Village living room. He was also a finger pick guitarist but would only play the guitar socially, and strictly in imitation of one or another 1930s blues master. Stylistically, his playing ethos was summed up when he stated that the phrase "too choppy" is a contradiction in terms. His one foray as a recording artist can be heard as a duet on the song "My Game Blues", on the first Blue Goose release, Fast & Funky, by bluesman Larry Johnson. During the early 1970s, Perls initiated a talent agency called Yellow Bee Productions, to help some of the blues performers on Blue Goose to get performance bookings. For about a year during this same period, Perls also used Yellow Bee to operate a juice bar where his performers could appear. Juice bars were a short lived fad where no alcohol was served, no liquor licensing was required, and patrons could either bring their own liquor or go without, which was particularly popular among the hard drugs subculture of the time. With the closing of the juice bar, Perls also lost interest in the talent agency. Blue Goose Records, boasting almost no well known celebrity talent names, stayed an even smaller operation than Yazoo. One notable exception may have been Perls' three Blue Goose albums of R. Crumb & His Cheap Suit Serenaders, which were enormously entertaining recordings by the cartoonist (and collector of early jazz and blues records) Robert Crumb and several of his California friends. The last Blue Goose album, "Roy Smeck: Wizard of the Strings" was issued in 1980. Many of the Blue Goose releases were subsequently converted to compact disc format by a company in Japan whose name translates to Airmail Recordings. Some of these CDs are still available in the U. S. as collectors items. Perls rarely broke even, financially, on any of his business endeavors. He would state that the "pop" big time did not appeal to him. He remained doggedly independent to the end.
Жеке өмір
1970 жылдардың ортасында Никтің көмекшісі Джон Рамсидің айтуынша, Перлс "қате" болуға ұмтылған, өзін ерекше жақсы көретін, сөзге қонымды Нью-Йорктің тұрғыны болған. Мысалы, бірнеше жыл бойы ол әр түрлі түсті шаштаразды байлап жүруді әдетке айналдырды (мысалы, бір аяғында жасыл және сары, екіншісінде қызыл және ақ), ол ақылсыздықтың дәлелі ретінде келтірді. Сонымен қатар, Перлс іскерлік таныстарын өзін "кесек" деп атауға шақырды, бұл оның шоққа салатын құндылығы. Осы ыңғайсыз сұранысты түсіндіру үшін Перлс "гомо" жыныстық термин оған сөзбе-сөз қолданылмайтынын айтады. Оның махаббатының объектілері, жас, әйелдей қара ерлер, ол сияқты емес, сөзбе-сөз "гетеро" одан. Перлс өзін саяси консервативті, іскер адам ретінде көрді. Оның жеке өмір салты Нью-Йорктің 7-ші даңғылында "айналып", осындай адамдарды жинап, көптеген қысқа, қарқынды қарым-қатынастарға әкелді. Перлс өзінің соңғы табылғанымен жұрт алдында қол ұстасып көрінгені үшін қатты қуанды, бұл олардың жақын қарым-қатынасының шоқ әсерін көрсетті.
According to John Ramsey, Nick's assistant in the mid 1970s, Perls was a verbose New Yorker who strived to be "outrageous", an adjective that he loved attributing to himself. For instance, for several years he made a habit of wearing different colored checkered socks, (such as green and yellow on one foot, red and white on the other), which he cited as evidence of insanity. Further, Perls encouraged business acquaintances to refer to him as a "faggot", for the pure shock value. As explanation of this awkward request, Perls would claim that the term "homo" sexual did not literally apply to him. The objects of his affections, young, effeminate black men, were not the same as him, rather literally "hetero" from him. Perls saw himself as a politically conservative, business man. In contrast, his personal lifestyle was built around "cruising" New York's 7th Avenue and picking up such individuals, leading to numerous short, intense relationships. Perls greatly enjoyed being seen in public arm in arm with his latest find, emphasizing the shock value of their intimacy.