Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шағымсыздық - бұл бірнеше деңгейлі қауіпсіздік саясатының қатаң моделі, оны алғаш рет 1982 жылы Гоген мен Месегуер сипаттады және 1984 жылы одан әрі дамытты.
Noninterference is a strict multilevel security policy model, first described by Goguen and Meseguer in 1982 and developed further in 1984.
Кіріспе
Қарапайым сөзбен айтқанда, компьютер кіріс пен шығысы бар машина ретінде үлгіленеді. Кірістер мен шығыстар төмен (төмен сезімталдық, жоғары емес) немесе жоғары (сезімтал, тексерілмеген адамдар көре алмайды) болып жіктеледі. Компьютерде кедергісіз қасиет бар, егер және тек қана егер төменгі кіріс кез келген тізбектері жоғары деңгейлі кірістердің қандай болуына қарамастан, бірдей төменгі шығыстарды шығарады. Яғни, егер төменгі (ашық емес) пайдаланушы машинада жұмыс істеп жатса, ол жоғары (ашық) пайдаланушы сезімтал деректермен жұмыс істеп тұрса да, жоқ болса да (төмен шығыстарда) дәл сол түрде жауап береді. Аз мөлшерде алкогольді тұтынушы жоғары мөлшерде алкогольді тұтынушының іс-әрекеті туралы (егер бар болса) ешқандай ақпарат ала алмайды.
In simple terms, a computer is modeled as a machine with inputs and outputs. Inputs and outputs are classified as either low (low sensitivity, not highly classified) or high (sensitive, not to be viewed by uncleared individuals). A computer has the noninterference property if and only if any sequence of low inputs will produce the same low outputs, regardless of what the high level inputs are. That is, if a low (uncleared) user is working on the machine, it will respond in exactly the same manner (on the low outputs) whether or not a high (cleared) user is working with sensitive data. The low user will not be able to acquire any information about the activities (if any) of the high user.
Қатаңдық
Бұл өте қатаң ереже, яғни жасырын арналары бар компьютерлік жүйе, мысалы, Bell-LaPadula моделіне сәйкес келуі мүмкін, бірақ араласпауды орындамайды. Керісінше, дұрыс болуы мүмкін (әдетті жағдайда, жүйе файлдарды белгілеуі керек және т.б.) Төменде көрсетілген "Жалпы құпия емес ақпараттар" деген ерекшеліктерден басқа. Алайда, араласпаудың де дедукциясыздыққа қарағанда күшті екені дәлелденді. Бұл қатаңдық бағамен келеді. Бұл қасиетті компьютерлік жүйе жасау өте қиын. Бұл саясаттың орындалуы тексерілген бір немесе екі ғана коммерциялық өнім болуы мүмкін, олар негізінен коммутаторлар мен бір бағыттағы ақпарат сүзгілері сияқты қарапайым болады (бұл пайдалы мінез-құлықты қамтамасыз ету үшін ұйымдастырылуы мүмкін).
This is a very strict policy, in that a computer system with covert channels may comply with, say, the Bell–LaPadula model, but will not comply with noninterference. The reverse could be true (under reasonable conditions, being that the system should have labelled files, etc.) except for the "No classified information at startup" exceptions noted below. However, noninterference has been shown to be stronger than nondeducibility. This strictness comes with a price. It is very difficult to make a computer system with this property. There may be only one or two commercially available products that have been verified to comply with this policy, and these would essentially be as simple as switches and one way information filters (although these could be arranged to provide useful behaviour).
Бастауда құпия ақпарат жоқ
Егер компьютерде (уақыт = 0) кез-келген жоғары (яғни құпия) ақпарат болса немесе төменгі пайдаланушылар уақыт = 0-дан кейін жоғары ақпаратты жасаса (көптеген компьютерлік қауіпсіздік ережелері рұқсат еткен "жазу" деп аталады), онда компьютер барлық жоғары ақпаратты төменгі пайдаланушыға заңдық түрде ағыза алады және әлі де араласпау саясатына сәйкес келеді деп айтуға болады. Төмен пайдаланушы жоғары пайдаланушылардың іс-әрекеті туралы ештеңе біле алмайды, бірақ жоғары пайдаланушылардың іс-әрекеттерінен басқа тәсілдермен құрылған кез келген жоғары ақпарат туралы біле алады (von Oheimb, 2004). BellLaPadula Model-ге сәйкес келетін компьютерлік жүйелер бұл проблемадан зардап шекпейді, өйткені олар "оқыуға" тыйым салады. Нәтижесінде, араласпауды орындайтын компьютерлік жүйе Белл-Лападула моделіне міндетті түрде сәйкес келмейді. Осылайша, BellLaPadula моделі мен араласпау моделі салыстыруға келмейтін: BellLaPadula моделі оқуға қатысты қатаң, ал араласпау моделі жасырын арналарға қатысты қатаң.
If the computer has (at time = 0) any high (i. e., classified) information within it, or low users create high information subsequent to time=0 (so called "write up", which is allowed by many computer security policies), then the computer can legally leak all that high information to the low user, and can still be said to comply with the noninterference policy. The low user will not be able to learn anything about high user activities, but can learn about any high information that was created through means other than the actions of high users (von Oheimb, 2004). Computer systems that comply with the Bell–LaPadula Model do not suffer from this problem since they explicitly forbid "read up". Consequently, a computer system that complies with noninterference will not necessarily comply with the Bell–LaPadula Model. Thus, the Bell–LaPadula model and the noninterference model are incomparable: the Bell–LaPadula Model is stricter regarding read up, and the noninterference model is stricter with respect to covert channels.
Қорытындылау жоқ
Кейбір заңды көп деңгейлі қауіпсіздік іс-шаралары жеке деректерді (мысалы, жеке мәліметтер) сезімтал деп қарастырады, бірақ деректердің статистикалық функцияларын (мысалы, орташа, жалпы сан) кеңінен жариялауға мүмкіндік береді. Бұл кедергісіз машинамен жүзеге асырылмайды.
Some legitimate multilevel security activities treat individual data records (e. g., personal details) as sensitive, but allow statistical functions of the data (e. g., the mean, the total number) to be released more widely. This cannot be achieved with a noninterference machine.
Жалпылау
Тосқауылсыздық қасиетінің талап етуі бойынша жүйе түрлі төменгі кіріс үшін байқалатын шығыстан жоғары кіріс туралы ешқандай ақпаратты көрсетпеуі керек. Алайда, кедергісізлікке қол жеткізу көптеген тәжірибелік жүйелер үшін мүмкін емес деп айтуға болады, сонымен қатар, бұл қажет емес болуы мүмкін: бағдарламаларға құпия кіріспен байланысты ақпаратты ашу керек, мысалы, шығыс пайдаланушы дұрыс сенімхатты енгізген кезде және дұрыс емес сенімхатты енгізген кезде әртүрлі болуы керек. Шеннон энтропиясы, болжау энтропиясы және минимум энтропиясы - бұл интерференцияны жалпыламайтын сандық ақпараттың ағып кетуі туралы кең таралған түсініктер.
The noninterference property requires that the system should not reveal any information about the high inputs from the observable output for various low inputs. However, one can argue that achieving noninterference is oftentimes not possible for a large class of practical systems, and moreover, it may not be desirable: programs need to reveal information that depends on the secret inputs, e. g. the output must be different when a user enters a correct credential vs. when she enters incorrect credentials. Shannon entropy, guessing entropy, and min entropy are prevalent notions of quantitative information leakage that generalize noninterference.