Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саут-Хейвен – АҚШ-тың Мичиган штатындағы қала. Қаланың көп бөлігі Ван Бюрен округіне жатады, алайда шағын бөлігі Аллеган округіне дейін созылады. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 3964 адамды құрады. Мичиган көлінде, Қара өзеннің құйылатын жерінде орналасқан Саут-Хейвен әрқашан теңіз порты болып келген. Қоныстану кезеңінде, жолаушылар мен жүк тасымалын жүзеге асыратын ірі кемелердің бағыты осы қалада тоқтаған. 1900 жылдардың басында Саут-Хейвен демалыс орнына айналды, кейде оны «Орталық Батыстың Кэтскиллдері» деп атап кеткен. Саут-Хейвен өзінің демалыс порты мен жағажайларының арқасында маңызды аймақтық туристік орталыққа айналды. Бұл велосипедшілер мен қар мотоциклімен жүретіндерге танымал Кал-Хейвен жолының батыс соңы. Жақын жерде Ван Бюрен мемлекеттік паркі және Ван Бюрен жол мемлекеттік паркі орналасқан. Әйгілі ботаник Либерти Хайд Бейли Саут-Хейвенде дүниеге келген. Оның балалық шағындағы үйі 1930 жылдары қалаға сыйға тартылып, қазір мұражай болып жұмыс істейді.
South Haven is a city in the U. S. state of Michigan. Most of the city is in Van Buren County, although a small portion extends into Allegan County. The population was 3,964 at the 2020 census. Because of its position on Lake Michigan, at the mouth of the Black River, South Haven has always been a port city. During settlement, major ship lines stopped there, both passenger and freight. In the early 1900s South Haven became a resort town, sometimes referred to as "The Catskills of the Midwest." South Haven is a major regional tourist draw because of its recreational harbor and beaches. It is the western terminus of the Kal Haven Trail, popular with bicyclists and snowmobilers. Nearby are Van Buren State Park and the Van Buren Trail State Park. Noted botanist Liberty Hyde Bailey was born in South Haven. His childhood home was presented to the city in the 1930s, and is now a museum.
Тарих
Ақ қоныстанушылар отарлауға дейін бұл аймақта Потаватоми және ирокездер мекендеген. 1833 жылы АҚШ үкіметі Джей Р. Монроға Мичиган көлінің жағалауындағы 65 акр жерге жер патенті берді. 1850 жылдары алғашқы тұрақты қоныс аударушылар келді, ал онжылдықтың басында Қара өзенде алғашқы булы пилорамалар салынды. Сол кезде бұл елді мекенде алғашқы саудагер, дәрігер, заңгер, дін қызметкері пайда болды, сондай-ақ алғашқы мектеп салынды. Алғашқы банк 1867 жылы құрылды. Саут-Хейвен 1869 жылы ауыл ретінде, ал 1902 жылы қала ретінде тіркелді. Саут-Хейвен жақын маңдағы Гранд-Хейвенге байланысты аталған. 1853 жылы Оңтүстік Хейвендегі Forest House деп аталатын алғашқы қонақ үй Феникс және Центр көшелерінің бұрышында салынды. Кейіннен ғимарат бірнеше есікті оңтүстікке көшірілді және әлі де тұр, бірақ қатты өзгертілген және қазір қонақ үй ретінде қолданылмайды. Саут-Хейвенде жиналған ағаш Чикаго және Милуокиге пароходтар мен шкуналар арқылы тасымалданды, ал тазартылған ормандарды жеміс өсірушілер пайдаланды, олар негізінен шабдалы, көкжидек және алма өсірді. Ауыл шаруашылығы осы аймақта көптеген жұмыс орындарын ашты, ал қала дамып өркендеді. 1900 жылдардың басында театрлар, казино, опера театры, ойын-сауық паркі және көптеген курорттар қаланың танымалдылығының артуына үлкен үлес қосты. Курорттық қала болғандықтан, маусымдық экономика қалыптасты, ал экономиканы тұрақтандыру үшін қаланың сауда кеңесі осы аймаққа бірнеше түрлі өнеркәсіптерді сәтті тартты. 1925 жылы тауарлардың алғашқы шетелдік жөнелтілімдері келіп түсті, соның арқасында 1960 жылдардың ортасына дейін созылған шетелдік жөнелтілімдер дәуірі басталды. 1941 жылы Еңбек күні соңғы жолаушылар пароходы Саут-Хейвеннен Чикагоға кетті, бірақ демалыс қайықтарының саны тұрақты түрде өсті. 1950-1960 жылдары аймаққа бірнеше жаңа зауыттар келді, ал аймақтағы курорттық бизнес құлдыраса да, қалған курорттар одан да күшейді. 1970 жылы "Жүз жылдық мереке және Көкжидек фестивалі" өтті, сондай-ақ қаланың 64 орындық маринасы салтанатты түрде ашылды. Бұл фестивальге жыл сайын көптеген адамдар келеді. Ice Breaker фестивалі, Harborfest, өнер көрмелері және шілде айының төртінші күні өткізілетін отшашу сияқты басқа да шаралар да өте танымал. Жағажайлар, қайықпен жүзу және тыныш атмосфера Саут-Хейвен қаласының жылы ауа райындағы танымал демалыс орны болып қала беретініне кепілдік береді. 1872 жылы орнатылған шамды ауыстыру үшін 1903 жылы салынған Оңтүстік Пирс маяғы әлі де жұмыс істеп тұр және оған қоғамдық жағажайдан кіруге болады. Саут-Хейвенде мемлекеттік мектеп округі, сондай-ақ Рим католик және лютерандық шіркеулік бастауыш мектептер бар. Сонымен қатар, Батыс Мичиган университеті мен Lake Michigan колледжінің, кіші колледжінің қалада филиалдары орналасқан. Қала Ван Бюрен округіне қарасты Саут-Хейвен қалашығының және Аллеган округіне қарасты Каско қалашығының шағын бөлігін қосып алды.
Prior to colonization by white settlers, the area was inhabited at different times by Potawatomi and Iroquois native people. In 1833, the U. S. government granted Jay R. Monroe a land patent for 65 acres of land along the shore of Lake Michigan. In the 1850s the first permanent settlers arrived, and early in the decade the first steam sawmills were built on the Black River. About this time, the settlement gained its first merchant, physician, lawyer, and minister, and the first schoolhouse was built. The first bank was organized in 1867. South Haven was incorporated as a village in 1869, and as a city in 1902. South Haven was named in relation to nearby Grand Haven. In 1853, the first hotel in South Haven, known as the Forest House, was built at the corner of Phoenix and Center Streets. The building was subsequently moved a few doors south and still stands, though greatly modified, and no longer used as a hotel. The timber harvested in South Haven was shipped to Chicago and Milwaukee via steamboats and schooners, and the cleared forests were then used by fruit farmers, who primarily grew peaches, blueberries and apples. The farming industry created many jobs in the area, and the city began to boom. Around the early 1900s, theaters, a casino, an opera house, an amusement park, and many resorts contributed to a rise in popularity of the city. Being a resort city resulted in a seasonal economy, however, and in an effort to stabilize the economy, the city's board of trade successfully recruited several different industries to the area. In 1925, the first foreign shipments of goods arrived, beginning an era of foreign shipments that would last until the mid 1960s. The last passenger steamboat left South Haven for Chicago on Labor Day, 1941, though recreational boating increased steadily. In the 1950s and 1960s several new factories came to the area, and although the resort businesses in the area began to flounder, the resorts that remained grew stronger. In 1970, "The Centennial Celebration and Blueberry Festival" took place, and the city's 64 slip marina was dedicated. To this day the Blueberry Festival continues to draw many visitors to the city. Other events, such as the Ice Breaker Festival, Harborfest, the art shows and Fourth of July fireworks display remain very popular. The beaches, boating and relaxing atmosphere will continue to ensure that the City of South Haven remains a popular warm weather destination. The South Pier Lighthouse, built in 1903 to replace the light established in 1872, is still operational, and is accessible from a public beach. South Haven is home to a public school district as well as Roman Catholic and Lutheran parochial grammar schools. In addition, Western Michigan University and Lake Michigan College, a junior college, have branch campuses located within the city. The city has annexed portions of South Haven Township, Van Buren County and a small portion of Casco Township, Allegan County.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 3,50 шаршы миль (9 км²) құрайды, оның 3,40 шаршы милі (9 км²) құрлық және 0,10 шаршы милі (0 км²) су. Айналасындағы аумақ South Haven Charter Township деп белгілі және әзірге қала құрамына кірмейді.
According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 3.50 square miles (9 km2), of which 3.40 square miles (9 km2) is land and 0.10 square miles (0 km2) is water. The surrounding area is known as South Haven Charter Township, and as yet is unincorporated.
Климат
Кёппен климаттық жіктеліміне сәйкес, Оңтүстік Хэйвен теңіз және континенттік климаттың әсеріне тап болған, микроклиматы бар аймақта орналасқан. Батыс шекаралық бөліктері мұхиттық (Cfb) климатына жатады, ал қаланың ішкі аудандары ыстық жазғы континенталды климатқа (Dfa) жақын, бірақ Мичиган көлінің әсерінен температура жұмсақ болады. Жазда ыстық әрі ылғалды, ал қыста жұмсақ және суық болып, көбінесе еру оқиғалары болады.
According to the Köppen climate classification, South Haven borders on a maritime and continental influenced climate, having a microclimate. The extreme western ends are classified as oceanic (Cfb), while the inner parts of the city border on a hot summer continental climate (Dfa), with moderation by Lake Michigan. The summers are hot and humid, while the winters are mild and cold with frequent thaws.
Сәулет
Феникс көшесіндегі Скотт клубы 1891 жылы Саут-Хейвен сәулетшісі Джон Корнелиус Рэндалл жобалаған және салынған. Клуб үйінде сэр Уолтер Скотт пен Генри Уодсворт Лонгфеллоуды бейнелейтін екі үлкен әйнек суреттері бар. Саут-Хейвен өнер орталығы да Феникс көшесінде орналасқан, 1906 жылғы неоклассикалық Карнеги кітапханасында. Либерти Хайд Бейли мұражайы Либерти Хайд Бейлидің туған үйінде орналасқан. Бұл грек стиліндегі шаруа үйі – Саут-Хейвендегі ең көне үйлердің бірі.
The Scott Club on Phoenix St. was designed by South Haven architect John Cornelius Randall and constructed in 1891. The club house has two large stained glass windows portraying Sir Walter Scott and Henry Wadsworth Longfellow. The South Haven Center for the Arts is housed in the 1906 neoclassical Carnegie Library, also on Phoenix St. The Liberty Hyde Bailey Museum is housed in the birth site home of Liberty Hyde Bailey Jr. This Greek Revival farmhouse is one of the oldest houses in South Haven.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 4 403 адам, 1 959 үй шаруашылығы және 1 126 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілгендей, 3 346 тұрғын үй бірлігі орналасқан, орташа тығыздық – ... (мәлімет жоқ). Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 81,7% ақ нәсілді, 13,3% афроамерикалық, 0,7% американдық үндістер, 0,5% азиялық, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,9% басқа нәсілдер және 2,9% екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 3,8% -ы испан немесе латын американдықтарды құрады. 1 959 үй шаруашылығының ішінде 24,5% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 39,6% -ында бірге тұратын жұбайлар, 15,0% -ында күйеуі жоқ әйелдер, 3,0% -ында әйелі жоқ ерлер және 42,5% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 36,9% жеке адамдардан тұрады, ал 15,6% -ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,17 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,80 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 47,7 жасқа тең. Тұрғындардың 20,2% -ы 18 жасқа дейін, 7,9% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 19,1% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 30,2% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 22,5% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 44,9% ер адам және 55,1% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 4,403 people, 1,959 households, and 1,126 families living in the city. The population density was There were 3,346 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 81.7% White, 13.3% African American, 0.7% Native American, 0.5% Asian, 0.1% Pacific Islander, 0.9% from other races, and 2.9% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 3.8% of the population. There were 1,959 households, of which 24.5% had children under the age of 18 living with them, 39.6% were married couples living together, 15.0% had a female householder with no husband present, 3.0% had a male householder with no wife present, and 42.5% were non families. 36.9% of all households were made up of individuals, and 15.6% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.17 and the average family size was 2.80. The median age in the city was 47.7 years. 20.2% of residents were under the age of 18; 7.9% were between the ages of 18 and 24; 19.1% were from 25 to 44; 30.2% were from 45 to 64; and 22.5% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 44.9% male and 55.1% female.