Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цуёси Нагабучи (長 剛) - жапондық әнші-күйші, актер, ақын және адам құқықтары қорғаушысы, жапондық танымал музыканың көрнекті тұлғасы. Ол бүкіл әлемде 20 миллионнан астам пластинка сатты және фильмдер мен теледидар драмаларында ойнады. Оның әйелі Эцуко Шихоми - актриса.
Tsuyoshi Nagabuchi (長渕 剛) is a Japanese singer songwriter, actor, poet, and human rights advocate, who is a prominent figure in Japanese popular music. He has sold more than 20 million records worldwide and has appeared in movies and television dramas. His wife Etsuko Shihomi is an actress.
Ерте өмір
Цуёси Нагабучи 1956 жылы 7 қыркүйекте Кагосима штатының Ижуин қаласында полиция қызметкері Кунихару Нагабучи мен Масуко Нагабучидің тұңғыш ұлы болып дүниеге келген. Бала кезінде Нагабучи жиі ауырып, астмамен ауыратын.
Tsuyoshi Nagabuchi was born on September 7, 1956, in Ijuin, Kagoshima, the first son of police officer Kuniharu Nagabuchi and Masuko Nagabuchi. As a child, Nagabuchi was sickly and often suffered from asthma attacks.
Мансап
Нагабучи Такуро Йошида, Рё Кагава, Масато Томобе және Кендзи Эндо сияқты танымал жапон халық әншілерін жақсы көретін. "Бір жол тура" атты ән оның дүниеге деген көзқарасын өзгертті. Олардың наразылық әндері оны музыкант болуға азғырды. Ол 15 жасында гитара сатып алды. 1973 жылы 17 жасында ол тұңғыш рет концерт қойып, сахнаға шықты. 1974 жылы ол "Такеши мен Цуёси" атты фольклорлық дуэт құрып, орындаушы ретінде тәжірибе жинады. 1975 жылы Кюсю Сангё университетіне түсіп, кейіннен оқуын тастап, шоу-бизнестегі мансабын таңдады. Сол кезде ол түнгі баларда жиі өнер көрсетті. Кейбір көрермендер оны әзілдеп, бөтелкелермен лақтырып жіберді. Кейін ол бұрынғы күндерді еске алып, осы төзімсіз оқиға оның рухын тәрбиелегенін айтты.
Nagabuchi favored popular Japanese folk singers such as Takuro Yoshida, Ryo Kagawa, Masato Tomobe and Kenji Endo. A song called "One Road Straight" changed his view of the world. Their protest songs tempted him to become a musician. Eagerness to realize his dream made him buy a nylon string guitar at the age of 15. In 1973, when he was 17, he made his first performance as a live act. Around 1974, he formed a folk duo called "Takeshi and Tsuyoshi" and gained experience as a performer. In 1975, he entered Kyushu Sangyo University but eventually dropped out and chose the career of show business. At that time, he often performed at late night bars. Some audiences booed him and threw bottles at him. Later, he reminisced about the old days and said that this unbearable experience trained his spirit.
Дебют
Оның жеке орындаушылық мансабы 1970 жылдардың ортасында басталды. 1976 жылы ол "Аме но Арашияма" әнін орындап, бірінші орынға ие болған белгілі "Ямаха" халықтық ән байқауына қатысты. Келесі жылы бұл ән JVC Victor Records-тен (Go Nagabuchi деп аталады) алғашқы сингл ретінде шығарылды және жарнамада орындалмады. Мотоки Фунайама аранжировкалаған "Аме но Арашияма" әнінің стилі енка стиліне сай болды, ал Нагабучи мұндай консервативті стильден аулақ болғысы келді. Алайда, ол дыбыс туралы өзінің ықыласына қарамастан жазылды және шығарылды. Осы жағдайдан кейін ол өзінің дебюттік синглін жек көреді және осы әннің бар екенін жасыруды қалайды. Дебюттік ән сәтсіз шыққаннан кейін, ол Toshiba EMI компаниясымен келісімшарт жасасты және музыка сахнасына қайтадан кіруге тырысты. Оның келесі синглі 1978 жылы 5 қазанда шыққан "Junrenka" болды. Кейінгі жылдары ол қайта жазылған нұсқасын шығарды және No. 1 орынды иеленді. Оның дебют альбом Kaze wa Minamikara 1979 жылы жарық көрді. Сол жылы екінші альбомын шығарды. Ол 580 000 данадан астам сатылды және оның алғашқы No. "Орикон" хит-дискісінің бірінші орында. "Gyakuryū" альбомында оның алғашқы "Junko" хит-синглі бар. Алғашында ол тек альбомға қосылды. 1980 жылы сингл ретінде шығарылған ол сол жылдың тамызында Жапон синглдерінің бірінші орындарына шықты. Албом мен синглдің табысынан кейін ол Жапониядағы ең танымал әнші-күйшілердің қатарына қосылды.
His career as a solo artist began in the mid 1970s. In 1976, he took part in the well known Yamaha Popular Music Song Contest, where he performed the song "Ame no Arashiyama" and won first prize. The next year, this song was released as his first single from JVC Victor Records (credited as Go Nagabuchi) and failed to chart. The approach of "Ame no Arashiyama" arranged by Motoki Funayama was enka style and Nagabuchi wanted to avoid such a conservative style. Nevertheless, it was recorded and released despite his reluctance about the sound. Because of this treatment, he hates his debut single and would like to hide the existence of this song. After the failed debut song, he contracted with Toshiba EMI and attempted to break onto the music scene again. His next single was "Junrenka", released on October 5, 1978. In later years, he released a re recorded version and reached No. 1 on the Oricon charts. His debut album Kaze wa Minamikara was released in 1979. He released a second album the same year. It sold over 580,000 copies and provided his first No. 1 hit record on Oricon. The album Gyakuryū featured his early principal hit single "Junko." At first, it was included in the album only. Cut as a single in 1980, it hit the top of the Japanese singles chart in August of the same year. Following the success of the album and the single, he joined the ranks of the most popular singer songwriters in Japan.
1980 жылдар
1980 жылы Нагабучи өзінің досының үйлену тойына жазған "Канпай" атты тағы бір танымал жапон халық әнін шығарды. Ол алғаш рет сол атпен аталатын альбомда пайда болды және сингл ретінде шығарылмаған; ол біртіндеп бүкіл елде танымал болды. 1988 жылы ол жаңа нұсқасын синглге жазды және ол оның екінші No. 1 хит. Келесі үш студиялық альбомында, Bye Bye, Jidai wa Bokura ni Ame o Furashiteru және Heavy Gauge, ол стандартты халық әндерінен арылуға тырысты. 1980 жылдардың басында екі сәтті альбом шығарғаннан кейін, оның альбомдары мен синглдерінің коммерциялық табысы үш жыл бойы төмендеді. 1983 жылдың күзінде "Goodbye Seishun" әнін жазды, ол "Junko" әнінен кейін алғашқы хит-сингл болды, Ясуши Акимотомен бірге ол ойнаған теледрама сериясы үшін жазды. 1982 жылы басқа драмалық бағдарламадан бастап, актерлік мансабын қосалқы жұмыс ретінде бастады. Ол 14 теледрама мен бес фильмге қатысып, бірнешеуінде басты рөлді сомдаған. 1986 жылы "Отоко ва Цураи йо" фильмдер сериясының 37-ші фильмінде болашақ әйелі Эцуко Шихомимен бірге ойнады. Ол өзінің дауысын ұнатпады. Оны өзгерту үшін ол шочумен қыбырлап, әдейі дөрекі дауыспен ән шырқады. Оның дауысы біртіндеп Боб Диланға ұқсап, оның құрметтейтін әуенге айналды. Дауыс өзгерісі оның ерекшеліктерін күшейтті. Осындай ерекшеліктері арқасында ол 1980-ші жылдардың ортасында терең тамыр жайып, танымал болды. 1987 жылы шыққан "License" альбомынан 1993 жылы шыққан "Captain of the Ship" альбомына дейін оның алты студиялық альбомы үздіксіз No. 1 орынды иеленді. 1991 жылы Жапонияда оның миллионнан астам данасы сатылып, ең табысты альбомы болды. Сол сияқты, "Шабондама" альбомындағы "Томбо" альбомының алғашқы синглі миллиондық сатылымға ие болды.
In 1980, Nagabuchi released another well known Japanese folk song classic, "Kanpai," which he wrote for his friend's wedding. It first appeared on the same titled album and unreleased as a single; it gradually became famous around the country. In 1988, he recorded a new version for a single and it became his second No. 1 hit on the singles chart. In his next three studio albums, Bye Bye, Jidai wa Bokura ni Ame o Furashiteru and Heavy Gauge, he attempted to get rid of the standard folk song style. After two successful albums in the early 1980s, commercial success of his albums and singles declined for about three years. "Goodbye Seishun" in autumn of 1983, his first smash hit single since "Junko," was written with Yasushi Akimoto for the TV drama series he starred in. From the other drama program broadcast in 1982, he began acting career as a side job. He has appeared in 14 TV dramas and five movies, starring in several of them. In the 37th film of the movie series Otoko wa Tsurai yo in 1986, he acted with his future wife Etsuko Shihomi. He disliked his own voice. To change it, he gargled with shōchū, and sang in an intentionally coarse voice. His voice gradually changed to a hoarse sound like Bob Dylan, whom he respected. The change of voice expression intensified his characteristics more and more. Thanks to such characteristic expression, he built deep rooted popularity in the mid 1980s. From the 1987 album License to Captain of the Ship in 1993, his six studio albums consistently reached No. 1 on the Oricon album chart. In particular, Japan in 1991 sold over a million copies and became his most successful record. Similarly, on Shabondama, "Tombo," the first single cut from this album became a million seller.