Кіріспе

Луизиананың саясаты саяси партиялар, заңдар мен мемлекеттік конституция, сондай-ақ мемлекеттің басқаруына әсер ететін көптеген басқа топтарды қамтиды. Штат қайта құрудың соңынан бастап 1960 жылдарға дейін Демократиялық партияның үстемдік еткен бір партиялы Терең Оңтүстік штаты болды, ол "Түсті Оңтүстік" тіректерін құрады. Бұл осы уақыт ішінде штаттың үлкен афроамерикалық халқының сайлау құқығынан мүлдем айырылғандығына байланысты болды, олар көбінесе республикашылдарға дауыс берді. Азаматтық құқықтар дәуірі штатты федералды деңгейде бәсекеге қабілетті етіп өзгертті, өйткені ол 1972 және 2004 жылдар аралығында өткен барлық сайлауларда бүкілхалықтық жеңімпазға дауыс берді. Ол 21 ғасырдың басына дейін штаттық және жергілікті деңгейде демократиялық болып қалды, бұл 2011 жылы республикалықтарға штаттық заң шығарушы орган мен штаттық кеңістіктегі барлық кеңселерді басқаруға мүмкіндік берді. 2004 жылғы сайлауда Луизиана штатынан АҚШ Сенатында республикашылар 1876 жылдан бері алғаш рет жеңіске жетті. 2014 жылғы сайлауда республикашылар 1872 жылдан бері алғаш рет екі орынды да иеленді. 2008 жылғы сайлауда мемлекет 1968 жылдан бері алғаш рет жеңілген президенттік кандидатқа дауыс берді. Демократтар 2016 және 2020 жылдардағы сайлауларда штаттағы президенттік сайлаудағы халықтық дауыс берудің 40% -дан азын жеңіп алды.

Тарих

Реконструкция кезінде Америка Азамат соғысынан кейін Луизиана республикашылармен басқарылды. Көп ұзамай олардың орнына демократиялық партиялар келді, олар 100 жылға жуық уақыт бойы қаралардың саяси қатысуын жойған Джим Кроу заңдарын енгізді. 1880-1960 жылдар аралығында штат бір рет (1956 жылы) президенттікке республикалық партияға дауыс берді және барлық штаттық кеңселерге тек демократиялық партияны сайлады және олар штаттық заң шығарушы орган мен конгресс делегацияларында басымдыққа ие болды. XX ғасырдың басында Луизианада республикашылдардың күшеюі болды, олар Нью-Орлеанның батысындағы қант аймақтарында болды, онда фермерлер GOP-тің қорғаушы тарифтер туралы ұстанымын қолдады. 1960 жылғы Луизиана сайлауына сәйкес, оның авторлары марқұм әлеуметтанушы Перри Х. Ховард, 1920 жылдан бастап, Уоррен Г. Хардингтің АҚШ президенті болып сайлануынан бастап, 1956 жылға дейін, Дуайт Д. Эйзенхауэрдің қайта сайлануына дейін, "көптеген приходтар, олардың көпшілігі жақын жерде, үнемі республикалық партияны қолдады. Кейбір қалаланған қауымдарды қоспағанда, бұл қауымдардың көпшілігі оңтүстік Луизианада; шын мәнінде, олар Ачафалая батпағының батысында және Байо Лафурш пен Миссисипи өзенінің бойында Батон-Руждан төменгі қант өсіретін аймақта топтасып тұрады ". Азаматтық құқық қозғалысы басталғаннан кейінгі онжылдықтарда және мәдени либерализмге қарсы реакция кезінде республикашылар Нью-Орлеан мен Батон-Руждың консервативті маңындағы және бір уақыт бойы Каддо еншісінде күш алды. GOP басқа жерлерде, соның ішінде Солтүстік Луизиана мен Оңтүстік-Шығыс Луизиананың кейбір бөліктерінде ауылдық сайлаушылар арасында қолдауды арттырды. Бұл үрдістер оңтүстік штаттардағы үрдістерді ұстанады, өйткені штаттық Демократиялық партияның құрылымын ақ адамдар әлсіретті, ал аймақ әртүрлі болды және ұлттың көпшілігіне тән екі партиялық мінез-құлықты қабылдауға бейім болды. Уақыт өте келе республикашылдық Шревпорт Боссиер Сити аймағында тамыр жайды. Бұл аймаққа Оуачита, Линкольн, Рапидс, Шығыс Батон-Руж және Лафайетт приходтары қосылды. Солтүстік Луизианадағы республикашылдарға бейім екі кішірейген приход - Ла-Салл және Вест-Карролл прихоты. 1950-ші жылдардың ортасында Пончартрейн көлінің жолын салудан бастап, Солтүстік жағалауы аймағы, әсіресе, 2010 жылы Луизианада тіркелген республикалық сайлаушылардың ең жоғары пайызы бар Сент-Таммани округінде республикашылдық бейімділіктерді көрсетуді бастады. Бұл Реконструкция дәуірінен бастап демократтарды тек көпшілікке қалдырған және республикалық көпшілікті алғаш рет көрген алғашқы приход болды. 1964 жылғы сайлауда республикашылар екі цифрлық айырмашылықпен жеңіске жетті, бұл олардың Реконструкциядан кейінгі ең үлкен жеңісі болды, өйткені 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңның қабылдануынан кейін штаттың солтүстік бөлігінде Демократиялық қолдау құлдырады. Республикашылдардың жеңісі осында басқа терең оңтүстік штаттардағыдай күшті болған жоқ, өйткені олар дауыс берудің 60% -дан төмен болды. Көп ұзамай штат 1972 және 2004 жылдар аралығында өткен әрбір сайлауда бүкілхалықтық жеңімпазға дауыс беру арқылы айналмалы штатқа айналды.

21 ғасыр

Луизианадағы саяси тепе-теңдік Катрина даулымынан кейін Нью-Орлеанстан кетуден қатты зардап шекті. Демократиялық Нью-Орлеанс халқының үштен бір бөлігін жоғалтты. Жалпы әсері штатта демократтардың қолдау базасын азайтып, Луизиананы республикалық штатқа айналдырды. Нью-Орлеан Демократиялық партия болып қала берді, 2010 жылдың ақпан айында Митч Ландриу қала әкімі болып сайланды. 2008 жылғы сайлауда Луизиана штаты АҚШ сенаторы Джон Маккейннің президент болып сайлануы және Демократиялық АҚШ сенаторы Мэри Ландриуның қайта сайлануымен аралас нәтиже берді. Сол кездегі екінші сенатор - республикашыл Дэвид Виттер. Сол сайлаудан бері республикашылар федералдық және штаттық барлық кеңселерді тез арада басқарып келеді. АҚШ сенаторларының екеуі де республикашыл. Сонымен қатар, Луизиана штатының алты АҚШ-тың өкілдерінің бесінде республикашылар орын алады. Барлық штаттық лауазымдар, губернатордан басқа, республикашылдар иелігінде, ал штаттық заң шығарушы органның екі палатасы да көпшілікпен республикашылдар. Ал 1960 жылы Луизиананың заң шығарушы палатасының бірде-бір палатасында бірде-бір республикашы қызмет етпеді. Реконструкциядан кейін заң шығарушы органда қызмет еткен алғашқы республикашылар 1964 жылға дейін сайланбады, және Морли А. Хадсон мен Тейлор В. О'Харн екеуі де Шревпорттан келді. 2010 жылы бірнеше демократтар партияны ауыстырып, штаттық палатаны республикалық бақылауға алды. 2011 жылы Фред Миллс пен Джонатан Перридің арнайы сайлаудағы жеңістері штат сенатындағы билік тепе-теңдігін өзгертіп, Реконструкциядан кейін алғаш рет республикашылдарды штат заң шығарушы құрамының бақылауында қалдырды. Сонымен қатар, Бас прокурор Бадди Колдуэллдің партиялық ауысуы Республикашыл партияның штаттағы барлық кеңселерді бақылауына әкелді. Алайда, бұл 2015 жылы демократиялық Джон Бел Эдвардс губернаторлық жарыста жеңіске жеткен кезде бұзылды. Республикашылар 2004 жылы Реконструкциядан кейін бірінші рет Сенатқа Дэвид Виттерді сайлап алды. Ол сондай-ақ халықтық сайлау арқылы сайланған алғашқы республикалық сенатор болды. 2014 жылы республикашылар 1872 жылдан бері алғаш рет Сенаттағы екі орынды да жеңіп алды.

Сыбайлас жемқорлық

Луизиана ұзақ уақыт бойы саяси сыбайлас жемқорлыққа төзімділігімен танымал болды. Бұрынғы вице-губернатор және білім беру жөніндегі инспектор Билл Додд өзінің "Пиапатч саясаты: Луизиана саясатындағы Эрл Лонг дәуірі" атты кітабында сыбайлас жемқорлықты "өмір салты деп атайды, оны француздық фрибаутерлер мұра етті, және оны құрған, жұмыс істеген және бізге әлі күнге дейін Луизиананың конституциялық және азаматтық заңы болып табылатын үкіметтік жоба ретінде қалдырды". Доддтың айтуынша, кейбір адамдар жемқорлықты "Люизиананың иісі үшін таулардан және Миссисипи өзенінен келген заңсыздықпен айналысатын адамдар, құмар ойыншылар және байлық аулаушылар" деп есептейді.