Кіріспе
The Streetwalkers - 1973 жылдың соңында Family рок тобының екі бұрынғы мүшесі, вокалист Роджер Чэпман мен гитарист Джон "Чарли" Уитни құрған ағылшындық рок-тобы. Олар Chapman Whitney Band тобынан шыққан бес адамнан тұратын топ болды. Топтың менеджері Майкл Альфандари мен Харви Голдсмит болды және олар тікелей концерттері мен Red Card (1976) альбомымен танымал болды. Топтың әлеуетін бұрынғы Sounds журналының қызметкерлері және кейіннен табысты публицист Барбара Шарон түсіндірді. Ол Роджер Чапман, Чарли Уитни және Бобби Тенч үлкен уақыттан бір қадам қашықтықта екенін айтты. Бұл сізді қандай проблема бар деп ойландырады. Олар, әрине, соған лайық", - деп жазды ол 1976 жылы The Who-ге қолдау көрсету кезінде. 1977 жылы британдық рок тарихында маңызды рөлге ие болу мүмкіндігі панк-рок пен жаңа толқын музыкасының еуропалық мәдениетке әсерінің артуына байланысты музыкалық дәмі өзгергендіктен азайды. Топ АҚШ-та және Еуропада, әсіресе Германияда табысқа жетті.
Streetwalkers were an English rock band formed in late 1973 by two former members of rock band Family, vocalist Roger Chapman and guitarist John "Charlie" Whitney. They were a five piece band which evolved from the Chapman Whitney Band. The band was managed by Michael Alphandary and Harvey Goldsmith and were best known for their live performances and their album Red Card (1976). The band's potential was commented on by former Sounds magazine staff writer and later successful publicist Barbara Charone who stated that “Roger Chapman, Charlie Whitney, and Bobby Tench have been one step away from the big time for so long now that it makes you wonder what the problem is, Everyone knows Family should have made it, that Chapman/Whitney should have made it,and that now Streetwalkers should make it. They certainly deserve to", after she saw them performing in support of The Who in 1976. By 1977 the possibility of becoming more important in UK rock history was diminished by changing musical taste, due to the growing influence of punk rock and new wave music on European culture. The band had successes in the United States and Europe, particularly Germany.
1973 Chapman Whitney Streetwalkers альбомы
Чэпмен мен Уитни 1973 жылы Reprise лейблге қол қойды және Chapman Whitney Streetwalkers (1974) тобының басқа мүшелері (баста бас негізін қалаушы Рик Греч, бұрынғы бассисттер Джон Уэтон және Джим Креган бас және қосалқы вокалдарды ұсынады) және King Crimson (Уэтон, плюс саксофонист Мел Коллинз, барабаншылар Иан Уоллес және Майкл Джайлс). Allmusic үшін альбом туралы жазған кезде Патрик Литтл былай деп түсіндірді: Рокерлер мен балладалардың қоспасы отбасы емес. Бұл кезеңде клавишашы Блю Уивер 1974 жылдың жазында Рединг фестивалі сияқты концерттерде олармен бірге болды. Бобби Тенч Джефф Бек Групп пен Хоммингбирдтің сұйық, бейресми гастрольдік тобында да болды және сол жылы Лондонның Хайд Паркі сияқты концерттерде пайда болды.
Концерт жарнасы, Rockpalast, Streetwalkers құрамасы және Downtown Flyers
Chapman Whitney Streetwalkers альбомын жазғаннан кейін, Chapman және Whitney өздерінің тобының атын Streetwalkers деп өзгертті және Tench оларға 1975 жылы Phonogram Inc. компаниясына қол қойған кезде ресми топ мүшесі ретінде қосылды. Тенчке барабаншы Никко МакБрейн (кейін Iron Maiden-ке қосылатын) және бассыст Джон Плотел қосылды. Олар бұған дейін сол жылдың басында Chapman Whitney Streetwalkers деп аталып, неміс Rockpalast телешоуының Еуропалық эфиріне Chapman and Whitneyмен бірге шыққан болатын. Топтың тұңғыш альбомы, Downtown Flyers (1975) АҚШ-та да, Еуропада да жарық көрді, бірақ Еуропада қызығушылық көбірек болғанмен, АҚШ-та күтілген табысқа қол жеткізе алмады.
Қызыл карточка, стадиондық концерттер
Олардың екінші студиялық альбомы, "Red Card" (1976) альбомы Ұлыбританияның альбомдық чарттарында 16-орынға жетті. Топ 1976 жылдың мамыр мен маусым айларында Ұлыбританияның футбол стадиондарында Who Put the Boot In атты концерттер сериясында өнер көрсетті. Бұл концерттерге Sensational Alex Harvey Band, Little Feat, Outlaws, Widowmaker (Ұлыбритания) және Streetwalkers тобы кірді. Топ АҚШ-та да гастрольге шықты. S басқаларға қолдау ретінде Қанаттар, 10cc және Джо Кокер.
Джон Пил сессиялары, Rockpalast соңғы көрінісі
1976 жылы 12 маусымда олар Джон Пильдің BBC радиосында жазылған "Peel Sessions" бағдарламасында алғаш рет пайда болды. Сол жылдың 19 сәуірінде олар Rockpalast-та соңғы рет пайда болды, оның құрамында Чэпман, Уитни, Тенч, клавишашы Брайан Джонстон, басист Микки Фит және барабаншы Дэвид Дауль болды.
" Зорлық-зомбылық , бірақ әділдік " және топтың ыдырауы
Үшінші және соңғы студиялық альбом Vicious But Fair (1977) шыққан кезде Vertigo коммерциялық басымдықты панк-рок пен жаңа толқын музыкасының музыкалық үрдістеріне ауыстырды. Топтың айналасындағы эйфория азая бастады және Еуропада нығаю мүмкіндігі жоғалды. Streetwalkers Live (1977) олардың соңғы альбомы болды және шарттық міндеттемелерді орындау үшін шығарылған нашар жазылған тректердің дөрекі және дайын жинағын қамтыды. Бұл альбомды Allmusic үшін қарастырған кезде Джон Дуган жаздырманың сапасы нашар екенін атап өтіп, былай дейді: "Чепмен бірнеше жанды сәттерді жырлап тастайды және ол рок жасай алады". Осы уақытқа дейін топ тарады және Тенч Ван Моррисонмен жұмыс істеуге көшті, сонымен бірге Фет.