Кіріспе

Иорданиядағы тайпалық конфедерация Бени Сахар конфедерациясы Ливан мен Иорданиядағы ең ірі және ықпалды тайпалық конфедерациялардың бірі. Оның негізін қалаушы Сахер бин Талаба әл Таи III ғасырда өмір сүрген, бұл руды шамамен 18 ғасырлық жасарлық етеді. Бани Сахерлер Левантқа 16 ғасырда көшіп-қонып, 18 ғасырдың ортасында ықпалды тайпаға айналды. Бени Сахер көптеген тайпалардан тұрады, олардың ата-бабалары мен одақтастары бар. Бұл кландар негізінен үш топқа бөлінеді, Аль Туаканың басында әмірші Аль Файз отбасы, Аль Каабнехтің басында Хрейша отбасы және Аль Хдейр.

Шығу тегі

Бәни Сахер - бірден көп тайпаға берілген тайпалық атақ, бірақ бұл тайпалардың ең ұлы және ең әйгілілері - Сахер бин Талаба бин Амро бин Алгут бин Тайидің ұлдары, ол атақты Қахтания тайпасының Қахланның ұрпағы. Тайлар қазіргі Хайль аймағында өмір сүрді, онда Сахер Аль Таюн және қазіргі Бани Сахер негізінен "Арыстандар тауының" басында өмір сүрді. Содан кейін Бани Сахерлер Тайма жерлерін Аль-Улаға қоныс аударып, басқарды. Олар Бани Харбпен шектесіп тұрған, бұл екі тайпаның араласуына әкелді. Кейбір генеалогтар қателікке түсіп, Бани Сахер тайпасын Бани Харбтың бір бөлігі деп санайды. Бани Сахерлер Хайберде тұратын Бани Аназзаға да жақын орналасқан, ал екі тайпа арасында бірнеше жанжалдар болды, соның ішінде шығыстанушы Фредерик Джерард Пик өзінің "Иорданияның тарихы және оның тайпалары, х, 1958" кітабында Бани Сахер тайпасы Левантқа көшіп бара жатқанда Аназза тайпаларымен қақтығысты. Бұл шайқас Аназзаның жеңілуімен аяқталды, олардың кейбір топтары солтүстікке көшіп кетуге мәжбүр болды, бұл екі тайпа арасындағы қақтығысты түсіндіреді. Фредериктің кітабында ол Бани Сахер мен Аль-Дхафир тайпалары арасындағы қақтығысты және олардың Аль-Дхафирді жеңгенін жазған. Алайда, Аль-Дхафир өзінің ертеңі Султан Ибн Сувиттің басшылығымен қайтадан топтасты және Арабия түбегінің солтүстігіне қарай бағдарланған Бани Сахерді ертіп жүрді. Екі тайпа Сауд Арабиясы мен Иорданияның шекарасындағы қазіргі Азрақ деп аталатын Уәди Азрақта қайта кездесті. Бану Сахер тағы бір рет Әл-Дхафир тайпаларын жеңіп, шейх сұлтан Ибн Сувитті өлтірді, ол сол аймақтағы қабірінде оның атымен аталған су ойысының жанында (Гадир Сұлтан) жатыр. Бәни Сахерлер кейін Әл-Балқаға қарай бет алды, бірақ олардың тұрағы ұзаққа созылмады, өйткені тайпалар оларды қарсы алмады, әсіресе Әл-Адван (العدوان) аймаққа ықпалын кеңейтті. Бәни Сахерлер Палестинаға барып, біраз уақытқа дейін қалды, бірақ көп ұзамай Әл-Балқаға қайта оралды. Бұл уақытта аймақ Сардия тайпасының егемендігіне кірді, олар Әл-Балқа мен оның айналасындағы аймақтарда тұратын тайпаларға салық салды, бірақ Бани Сахер қайтып келгенде, олар салық төлеуден бас тартты, бұл олардың арасындағы қызу жағдайға әкелді. Бұл қақтығыс Бани Сахер мен Аль-Адван арасындағы алғашқы одаққа әкелді, онда олар Сардия тайпасын жою ниетімен күш біріктірді.

Өмірбаян

1799 жылы Бени Сахерлер Эс Сабха және басқа тайпаларға қосылып, генерал Клебердің қолбасшылығындағы Наполеон әскеріне қарсы толыққанды шайқасқа түсті. Бұл шайқас Назарет қаласының оңтүстігінде өтті, француздар қару-жарақ пен артиллерия жағынан соншалықты артықшылыққа ие болды, Бени Сакрдің басшысы Әмір Раба, өзінің найзасының тиімділігі туралы пікір білдіріп, "аяқпен тозақта жүзе алмады" деді. XIX ғасырда Бени Сахерлер көшпелі өмір сүрді. Олардың табысы түйе саудасында монополиялық иелік етуінен және паломниктер мен қонақтарды қорғауынан келетін. 1867 жылы Осман империясы Бени Сахерді жеңіп, олардың құрылған елді мекендерден хува (қорғау ақшасын) жинау практикасын аяқтады. 1920 жылға дейін елу жыл бойы Бани Сахерлер Әл Рашид әулетінің достары мен одақтастары болды. Бұл қарым-қатынас Ибн Саудтың Неджді жаулап алуымен аяқталды. Оның тамыры он тоғызыншы ғасырдың басында Абдулла ибн Рашид Шаммар руының басшылығы туралы қақтығыстан кейін Ибн Али отбасынан қашып жүрген кезде пайда болды. Ибн Рашид пен оның ағасы бір түйемен Бени Сахердің басшысы және Хадиша Аль Храишаның әкесі Али Аль Храишаға тиесілі шатырларға келді. Шейх Али әл-Храишаның өзі болмағанмен, оларға мейірімділік танытылды. Бір күні түнде түйесі құлап, олар жолға шығып, қашып кетті. Лагерден алыста олар үйлеріне оралып келе жатқан шейх Али әл-Храишаға кездесті. Сонда ол: "Ешбір қонақ аяқпен жүріп өз қолына келмесін!" - деп, оларға өзі мінген түйені алып жүрулерін бұйырды. Ибн Рашид Недждте билікке келген кезде бұл іс естеріне түсті. 1875 жылы Палестинаны зерттеу қорының зерттеу тобының мүшесі Гауранның Бени Сахерінен шыққан деп мәлімдейтін Гурдың Бени Сахерінің 100-300 ірі қара, көптеген қой мен ешкі, түйе мен жылқы бар бірнеше малы бар екенін айтты. Ол олардың жеті-сегіз жыл бұрын Наблус пашасы Мұхаммед Саидтан биліктері сынғаннан кейін бұрынғыдан гөрі түйелері аз болғанын, бірақ қазіргі үкіметтің құдіреті жоқ екенін айтады. Ол 150 шатырды санап, рудың күшін 400 адам деп есептеді. Екі жылдан кейін, 1877 жылы, лейтенант Китченер бастаған зерттеу тобы Бәни Сахердің Женине баратын жолда, кейін Бейсан мен Тиберия арасында тұрақтағанын тапты. Китченер олардың шейхы Фенди Аль-Файез ең күшті жергілікті басшы екенін және 4500 жауынгерді жинап алатынын хабарлады. Шейх Китченерге арабтардың жаулап алған алғашқы ғасырларына жататын және үкіметпен жақсы қарым-қатынаста болған көрінеді. Ал жергілікті шаруалар егіндерін егіп жатқан түйелер жеп кетпеу үшін, егіндерін ертерек жинап алулары керек еді. Бени Сахер Балқандағы соғыспен ешқандай қызығушылық танытпады және түріктерге қатты қарсылық білдірді. 1877 жылдың қарашасында Китченер Бени Сахерге тағы да барды. Бұл жолы олар Уди-Фарра қаласында қоныстанды, олар Назарет қаласының маңында британдық жігіт Гейлдің өлтірілуіне күдікпен байланысты Изреел аңғарындағы Зерін айналасынан кетіп қалды. Шейх Фенди Босрада хажға бара жатқан парызшылдарға түйе сатумен айналыспаған. Бени Сахерлер бұл саудада монополияға жақын болды және бір маусымда 1500 фунт стерлинг таба алды. Босрада шейх тұтқындалды. Оның ұлы құтқару әрекеті кезінде қаза тапты. Әкесі босатылып, "Мен және ұлым сұлтанның қызметшілері болдық, енді оның бір құлы аз" деп айтқан. Бұл рудың қанды қақтығысқа түспейтінін білдіреді. 1891 жылы миссионерлер Керактың солтүстігінде Бени Сахер мен Хамейданың арасында шайқас болғанын хабарлады. 1893 жылы Бени-Сахер мен Анаци арасындағы ұрыстарға байланысты Керак пен Мадаба арасындағы жол жабылып қалды. 1917 жылдың маусым айында Бани Сахердің басшыларының бірі Фаваз әл-Файез Т. Е. Лоуренспен жасырын кездесу өткізді. Эль-Файез Дамаскідегі түрікке қарсы комитет мүшесі болды, ал Лоренс өзінің әскери науқанына қолдау іздеді. Кездесуден кейін Лоренс сатқындыққа ұшырайды деп қорқып, дереу қашып кетеді. Эль-Файез көп ұзамай өлтірілді. 1918 жылдың маусым айында Бани Сахерлер түріктерге қарсылық білдіруде бірікті және Хусейни күштерін айына кемінде он бір мың адаммен қамтамасыз етуді ұсынды, бұл 30 000 фунт стерлинг (2020 жылдың сәуірінен бастап инфляцияға қарай 1,715,944,76 фунт стерлинг). Сонымен қатар олар Керак пен Мадебаның өнімдерін де тарту етті. 1923 жылы Ибн Саудтың Ихуаны Транс-Иордания әмірлігіне алғашқы шабуыл жасап, Амманнан оңтүстікке қарай 12 миль қашықтықта орналасқан Бани Сахер тайпасына жататын екі ауылды қырғынға ұшыратты. Екі күндік шайқаста Бани Сахер тайпасының адамдары Хадид тайпасының көмегімен шабуылшыларды жеңе �...