Кіріспе

Шри-Ланкадағы кино индустриясы Шри-Ланка киносы Шри-Ланканың кино индустриясын қамтиды. Бұл 1947 жылы "Каддавуну Порондува" фильмінің түсірілімі С. М. Наягамның "Читра Кала Мовиэтон" кинокомпаниясынан басталғаннан бері табан тірегімен күресіп келе жатқан жас индустрия. Шри-Ланка фильмдері әдетте Сингала және Тамил тілдерінде түсіріледі. Алғашқы онжылдықта фильмдердің көпшілігі көршілес Оңтүстік Үндістанда түсірілді және үнді киносының дәстүрлеріне жақын болды. Студиялық түсірілімдер әдеттегі жағдай еді, киностудияларда үнді стиліне сай түсірілімдер жасалатын. Көпшілік 1956 жылы Лестер Джеймс Перистің Рекава киносы студиядан тыс жерде түсірілген алғашқы сингаль киносы деп санайды. Алайда 1950 жылы Кингсли Жаясекера мен Шила Перис ойнаған "Гамбада Сундари" киносы студиядан тыс жерде түсірілген алғашқы фильм болды. Бұл сондай-ақ "Рикава" секілді диалогты сол жерде түсірген алғашқы шри-ланкалық фильм болды. Бұл фильм 16 мм-де түсірілгендіктен, аудионы Kinevox 35 мм магниттік жазғышта жазғаннан айырмашылығы, 16 мм-дегі дыбысты оптикалық түрде жазған Auricon дыбыс камерасында пайдаланған. Кейіннен фильм 35 мм-ге дейін кеңейтіліп, 1950 жылы Коломбода көрсетілді. "Рэкава" жергілікті және халықаралық сыншылар тарапынан жоғары бағаланғанымен, фильм елде көрермен таба алмады және кассалық табысы төмен болды. Фильмдер Сандесая және Курулу Бедда сияқты күш-жігерге қарамастан, 1960-шы жылдардың басында Үндістаннан алынған формулалық сюжет желілерін жалғастырды. 1964 жылы Лестер Джеймс Периз Гампералия фильмінде Шри-Ланка киносының дамуына өз үлесін қосты. Бұл әндерсіз түсірілген алғашқы сингаль фильмі болды. Уильям Блейктің камералық жұмысы сингал мәдениетін шынайы түрде суреттегені үшін үлкен мақтау алды және сыншылар мен көрермендер оны мақтады. Продюсер Антон Викремасингхе "Гампералия" үшін Нью-Дели халықаралық кинофестивалінде "Күміс тақпар" сыйлығын алды. Осы жетістіктен кейін 1960 жылдардың соңында бірнеше көркем сингал фильмдері түсірілді, соның ішінде профессор Сири Гунасингедің Сат Самудура, доктор Д. Б. Нихалсингедің кинематографиясы қолданады. 1970 жылдары бірнеше таланттар алдыңғы қатарға шықты, ал коммерциялық кино үнді фильмдерінің сюжеттерін және сюжеттерін көтеруге жалғасты. Бұлардың ішінде 1972 жылы "Вейлкатара" фильмімен Д. Б. Нихалсинга, сондай-ақ 1979 жылы "Палаңгетиё" фильмімен аяқталған сәтті фильмдермен өзінің танымал тұңғышы "Вес Гато" фильмін жалғастырған Васанта Обейсекера бар. Бұл кезеңде тағы бір ірі режиссер - Дхармасена Патриджа, ол "Бамбару Авит" және "Ахас Гаува" сияқты шығармаларында қалалық жастардың шиеленістерін зерттеді. Суретші және ақын Махагама Секераның жалғыз фильмі Тун Ман Гандия 1970 жылы жарық көрген Шри-Ланка киносындағы маңызды фильм болып табылады. Сумитра Периз де 1970-ші жылдары ерекше көзге түсті. Ол 2023 жылға дейін қоғамдағы әйелдердің қарама-қайшылықты рөлдерін қарастыратын фильмдер түсірді. Оның шығармалары Геену Ламай, Сакман Малуа, Вайшнави және Ганга Аддара. Кейінгі бірнеше онжылдықта Тисса Абейшекара, Чандран Рутнам, Д. Б. Нихалсингха, Удаяканта Варнасуория, Х. Д. Премаратне, Ашока Хандагама, Прасана Витанаге, Вимукхи Джаясундара, Анома Раджакаруна және Инока Сатхаканти сияқты суретшілер өнерге жаңа өмір сыйлауға тырысты. Нихал Синга кинорежиссер әрі редактор болғандықтан, оның фильмдері ерекше әсер қалдырып, барлық фильмдерге өз көзқарасын білдірді. Витанагедің "Пураханда Калувара" фильмі, сондай-ақ, 2005 жылғы Канн кинофестивалінде ең үздік алғашқы фильм үшін "Алтын камера" сыйлығын жеңіп алған Жаясундардың "Сұланга Эну Пиниса" фильмі Шри-Ланкада түсірілген ең жақсы фильмдердің бірі болып саналады. Шри-Ланкадағы Азамат соғысы кезінде бірнеше фильмдер отбасылық қарым-қатынас, аборт және солтүстіктегі әскерилер мен Тамил жолбарыстарының арасындағы қақтығыстың нәтижесі сияқты күрделі тақырыптарды қарастыра бастады. А. Хандағама өзінің шығармашылығында осындай материалдарды пайдаланғаны үшін ерекше сынға ұшырады. Соңғы жылдары Алоко Удапади, Аба (фильм) және Махараджа Джемуну сияқты сингалдық эпикалық тарихи оқиғаларға негізделген жоғары бюджетті фильмдер үлкен жетістікке жетті. Сонымен қатар, COVID-19 пандемиясының кино индустриясына тигізетін әсерінен "Адаренея перрхана" 2022 жылдың ең көп табыс әкелген фильмдерінің бірі болып шықты.

Ерте дамуы (1901-1947 жж.)

1901 жылы фильмді Шри-Ланкаға (содан кейін Цейлон деп аталды) алғаш рет көрсетті. Бұл фильмді алғаш рет британдық губернатор Вест Риджвей мен Екінші Буер соғысының тұтқындары үшін жеке көрсетілімде көрсетті. Бұл қысқа фильмде Бура соғысындағы британдықтардың жеңісі, Виктория патшайымның жерленуі және Эдуард VII-нің таққа отырғызылуы баяндалған. Кейін ағылшын тілінде тағы да көп фильмдер көрсетіліп, ағылшындықтар мен сингалдар қызыға бастады. Шри-Ланкадағы кино "биоскоп" көрсетілімдерін жасаған ағылшын Уорвик Мейджордың күш-жігеріне байланысты қоғамдық мәселе болды. Бұл фильмдер ашық жерде және уақытша шатырларда көрсетілді. Алғашқы тұрақты театрларды 1903 жылы Мадан театры салған. Компания үнді фильмдерін көрсетіп, табысқа қол жеткізді, бұл бәсекелес Олимпияның театрларын дамытуға түрткі болды. 1925 жылы "Раджакея Викремая" (ағылшынша: Royal Adventure) Шри-Ланкада түсірілген алғашқы фильм болды. Доктор Н. М. Перера фильмде басты рөлді ойнады. Алайда, бұл фильмнің роликтері Шри-Ланкада көрсетілместен бұрын өртеніп кетті. 1933 жылы Коломбода "Палиганема" фильмі көрсетілді. 1920-1930 жылдары Шри-Ланкада Чарли Чаплин, Грета Гарбо, Джон Бэрримор, Рудольф Валентино және Дуглас Фэрбенкс кіші сияқты американдық жұлдыздар түсірген фильмдер танымал болды. "Шейх" және "Бағдад ұрысы" әсіресе танымал болды. 1932 жылы "Регал" кинотеатрында "Ұйқы" атты алғашқы дыбысты фильм көрсетілді. 1930 жылдары Үнді фильмдерінің танымалдылығы ағылшын фильмдерінен асып түсті. Бильва Мангал Шри-Ланкадағы кассалық табыстың алғашқы рекордын құрады. Киноның таралуының бастамасы Үндістанның Мадан ауданында Азиядағы кең ауқымды кинотеатрлар желісінің бір бөлігі ретінде Коломбода Эльфинстон кинотеатрын құрғаннан кейін көрінді. Империя кинотеатры 1915 жылы құрылған және 2003 жылға дейін жұмыс істеді, ол Коломбодағы коммерциялық ғимаратқа жол ашу үшін қиратылды.

Тұсауы (1947)

Оңтүстік Үндістан продюсері С. М. Наягам алғашқы шри-ланкалық фильмнің дамуында маңызды рөл атқарды. 1945 жылы Наягам "Читракала Мовиэтон" атты компания құрып, Сингаль фильмдерін түсіру мақсатында Мадурайда студия құрды. Бірнеше нұсқаны қарастырғаннан кейін, ол фильмді Салия мен Асокамаланың тарихи махаббат тарихының айналасында жасауға шешім қабылдады және қолайлы сценарийді табу үшін байқау өткізді; жеңімпаз - жас суретші Шанти Кумар. Алайда келіспеушіліктерден кейін бұл жоба іске аспай, Наягам драматург Б. А. В. Джаяманне өзінің танымал пьесасы "Кадавуну Порондуа" фильмін түсіреді. Кумар өзінің сценариін түсіруге бел буып, Наягамның компаниясынан кетіп, Сейлон театрлар тобын өзінің фильмін қаржыландыруға көндірді. Фильмді нөлден бастап жасаудың қиын міндетіне тап болған Ашокамала жобасы "Кадавуну Порондуа" фильмінің түсірілімін бастағаннан кейін екі айдан кейін Коимбатурда түсірілімді бастады. Найгамның фильмі 1947 жылы 21 қаңтарда Майлан театрында көрсетілімде жеңіске жетеді. Ашокамала үш айдан кейін 1947 жылы сәуірде Эльфинстон театрында көрсетілді. Оның фильмдерінің көпшілігі Рукмани Деви мен Эдди Джаяманне жұптарын көрсетті (егер де олар экранда ешқашан ғашықтар ретінде көрсетілмеген болса да), бұл оларға Шри-Ланка киносының алғашқы жұлдыздарына айналуға мүмкіндік берді. Өзінің шығармаларында Вималавира аралда буддизмнің пайда болуына жетекшілік еткен Ашока патша және Робин Гуд секілді Сардиел сияқты тарихи кейіпкерлерді бейнелеуде Шри-Ланка тарихын зерттеді. Салемдегі (Индия) заманауи театр студиясында жасалған Сужаттаның сахнаға шығуы. Ол өте табысты болды және келесі онжылдықта танымал киноға әсер етті. Бұл фильмнің жоғары өндіріс құндылықтары мен Солтүстік Үндістан киносын Оңтүстік Үндістанның мойындалған үлгісіне енгізуі революциялық болды. Алайда, ол сингал өмірінің шынайы табиғатын түсіре алмады немесе Шри-Ланканың бірегей бірлігін құра алмады. Рекаваның барлық аспектілерінде трио студиядан тыс жердегі дәстүрден мүлдем ауытқып, әдеби немесе тарихи материалға негізделмеген түпнұсқалық әңгіме жасады және негізінен тәжірибесіз актерлік құрамды пайдаланды (бірнеше ерекшелікпен, мысалы, Д. Р. Нанаяккара). Тарихта сингалдық ауыл өміріне үлкен көңіл бөлініп, некеге тұру дәстүрлеріне, ауыл әдет-ғұрыптарына және халықтық наным-сенімдерге бірдей уақыт бөлінеді. Негізгі сюжет өзінің досы Ануланың соқырлығын емдегеннен кейін керемет жасаушы ретінде танылған Сена есімді жас бала туралы болды. Кейбіреулер фильмді қаладан келген режиссерлер және ауыл тұрғындарына аңыз-әңгімелерге деген сенімнің тым көп айтылуына байланысты сюжетті сәл нағыз деп санаса да, ол сыншылардан сәтті шықты және Канн халықаралық кинофестивалінде көрсетіліп, шетелдік сыншылардың мақтауына ие болды. Шри-Ланкада бұл фильм шын мәнінде сингаль киносының тууы деп саналады. Алайда, сол кездегі көрермендер жауап бермеді және фильм кассалық сәтсіздікке ұшырады. Олар фильмнің деректі табиғатына және сол кездегі кинода кездесетін жалпы мелодрамалық ерекшеліктердің болмауына үйренбеген. Мысалы, кейбіреулер романтиканың жоқтығына наразы болды.

Рекаваның жолын жалғастыру (19571963)

Халықтық кинолар үнді үлгісінде жалғасты. Киноға деген қызығушылық өте жоғары болды. "Ланкадипа" сингал тіліндегі күнделікті басылымы "Дипасика" сыйлығын тапсырған алғашқы кинофестивальді бастады. Рекаваның үнді киносына әсер ете алмағанына қарамастан, ол кейбір кіші тәуелсіз кино түсірушілердің күш-жігерін жинап, бірліктерге біріктірді. Бұл кезеңдегі ең маңызды топ - Курулу Рананы сценарист П. К. Д. Сеневиратне, продюсер Джон Амаратунга және актриса Пуня Хеендения басқарды. Амаратұнга Рекаваның ізін іздеп жүргенде, Сеневиратнедің "Куролубэдде" радиодрамасын көріп, оны фильмге бейімдеуге шақырды. Фильмде белгілі бір формулалық элементтер сақталса да, ол ашық үнді ықпалынан азат болды және онда сингаль мәдениетінің түрлі элементтері болды. Актриса Пуня Хендения өзінің рөлінде үнді актрисаларының үлгісі бойынша танымал фильмдердің әйел рөлдеріне қарама-қайшы келетін нағыз сингаль кейіпкерін бейнелейді. Бұл фильм Шри-Ланкада үлкен жетістікке қол жеткізді және сингальдық ауыл өмірін нақты суреттегені үшін мақталды. 1963 жылы топ осыған ұқсас "Сикуру Тхарува" атты фильм шығарды. Бұл фильм еліміздегі көркем киноның өміршеңдігін дәлелдеді және продюсер Антон Викремасингге Нью-Делиде өткен Үшінші халықаралық кинофестивальде "Алтын пион" және "Сыншылар сыйлығы" сыйлығын, Мексиканың Акапулько қаласында өткен Сегізінші әлемдік кинофестивальдер шолуында "Паланьканың алтын басы" сыйлығын берген кезде, Шри-Ланка киносына бұрын болмаған бедел сыйлады.

Өнерлік өрлеу (1964-1970)

Гампералияның табысы Шри-Ланка киносының даму жолын айтарлықтай өзгертті. Шығарылғаннан кейін көптеген фильмдер фильмнің реалистік стилін бейімдеуге тырысты және бұрыннан бас тартқан түсіру орындарын алды. Сеневиратне осы кезеңде "Парасатху Мал" атты ауыл өмірі туралы сценариймен қайта пайда болды. Бұл жолы ол "Амаратұңға" тап болған қаржылық қиындықтарға ұшырамай, бай продюсер Читра Баласорияның қолдауына ие болды. Баласория Гампералияның үлгісі бойынша көркем фильм жасауға қатты қызығушылық танытып, Лестердің әйелі Сумитра Перисті техникалық директор етіп алды және жас актер Гамини Фонсекаға режиссерлік қызметке мүмкіндік берді. Фонсека Рекавадағы осындай қызметте болған. Сондай-ақ, командада Сумитта Амарсингхе де бар. Ол GFU-да оқып, ашық ауада суретке түсіруді жақсы білген. Бұл фильмде Джо Абивикрема (Joe Abeywickrema) комедиялық актерді ойнайды. Ол жаппай өмір сүру және оның ішінде қылмыстық элементпен айналысты және сол жылы ұлттық кино сыйлықтарының көпшілігіне ие болды. Сол жылы Сандесая "Чандия" фильмін түсіргеннен кейін Лестер Джеймс Перистен бөлініп кеткен Титус Тотават, ел ішінде жасалған экшн жанрында кең тараған ашық қырсықтықтан аулақ болды. Перера мен оның тобы алғаш рет ауыл өмірін үлгілі, бірақ адал сақтайтын Саамамен танымал болды. 1972 жылы жарық көрген Перистің "Ниданая" фильмі оның шедеврі болып саналады және 1997 жылы үкіметтік кеңес оны алғашқы 50 жылдағы ең жақсы Шри-Ланка фильмі деп таныды. Перистің шеберлікпен берген режиссерлік еңбегі, Гамини мен Малини Фонсеканың әсерлі актерлік шеберлігі жоғары бағаланды. Бұл Перидің тағы бір халықаралық табысы болды, ол Венеция халықаралық кинофестивалінде "Күміс арыспан" сыйлығын жеңіп алды және Лондон кинофестивалінде диплом алып, жылдың үздік фильмдерінің бірі болып таңдалды. Оның кейінгі еңбектері де сыншылардан үлкен табысқа ие болды (Деса Ниса және Мадол Дува). Дхармасена Патриджа 1974 жылы "Ахас Гаува" атты режиссерлік дебютімен танымал болды. Ол қала жастарының азғын рухын түсіріп, Кирилл Уикремедж сияқты актерлердің өсіп-өркендеуіне үлкен көркемдік бастама жасады. Обысекера өзінің "Вальматьвуво" атты шығармасында да осыған ұқсас тақырыпты қозғаған.

Төмендеудің басталуы (1979-1983)

1977 жылғы сайлауда билікке капиталистік партия келді және бұрын енгізілген кейбір шектеулер алынып тасталды. Бірақ бұл алып тастау тек өндіріске қатысты болды, нәтижесінде Антон Викремасингге кез келген адамға берілген шектеусіз несиеге сәйкес сапасыз жасалған фильмдер тасқыны болды. 100 фильмнің түсірілімін күтіп тұрған кинотеатрлар таңғажайып бір қарама-қайшылыққа орай, әр фильмді көрсетіп отыруға мәжбүр болды. Нәтижесінде 1979 жылы 74,4 кинотеатрға кіргендердің ең жоғарғы көрсеткіші төмендей бастады және осы уақытқа дейін бақылаусыз төмендеп келеді. Көпшілік теледидар осы құлдыраудың себебі деп санайды. Бірақ Шри-Ланканың Rupavahini телеарнасы 1982 жылы ғана хабар таратуды бастады, бұл кезде кинотеатрларға келушілер саны арал бойынша 1979 жылғы 74,4 миллионнан 51 миллионға дейін төмендеді. 1985 жылы кино индустриясын зерттеу жөніндегі президенттік комитет 1980 жылы тамил фильмдеріне келушілердің саны күрт төмендеді деп анықтады. 1983 жылы ғана теледидар бүкіл аралда тарағандықтан, фильмдерді көрудің төмендеуі теледидарға емес, жаңа тамил фильмдерінің көрсетілмеуіне байланысты болды. Сумитра Периз, Лестер Джеймс Перистің әйелі, 1978 жылы "Гехену Ламай" фильмінен режиссерлік дебютімен танысты. Ол ауыл қызына әлеуметтік шектеулердің әсерін зерттеді және лондондық кинофестивальде ұсынылатын жылдың үздік фильмі ретінде таңдалған және Карфаген халықаралық кинофестивалендә қазылар алқасының сыйлығын алған кассалық табыстан басқа, кейбір сыншылардың алғысын алды. Алғашқы фильмінде Васанта Чатхурани басты рөлді сыпайы ойнағаны үшін мақталған. Перистің келесі түсірген "Ганга Аддара" (1980) фильмі Шри-Ланка көрермендерінің қиялын жаулап алды. Фильм сыншыларды да таң қалдырды, өйткені ол елдегі көптеген ұлттық сыйлықтарды жеңіп алды және Оңтүстік Азия кинофестивалінде дипломмен марапатталды. Патриджа осы кезеңде ең белсенді болды. Ол "Эя дан локу ламайек" (1977), "Бамбару авит" (1978), "Понмани" және "Солдату Уннахе" (1981) фильмдерін түсірді. Бамбару Авифті оның балықшылар мен қала жастары арасындағы әлеуметтік шиеленістерді қарастыратын негізгі еңбегі деп санайды. Патриджаның "Понмани" фильмі тамил тілінде түсірілді. Фильм жақсы түсірілгенімен, тамил көрермендері оны елемеді. Солдат Унахе ескі солдат, жезөкше, алкоголик және ұрының өмірін бақылап, олардың жағдайына жарық түсірмекші болды. Патриджа фильм түсірілгеннен кейін үзіліс жасады. Ол 1979 жылы "Паленгетиё" атты ең танымал фильмімен жарық көрді. Онда қала жастарының қиындықтары талқыланды. Оның келесі "Дадаяма" (1983) фильмі де жақсы танымал болды. "Паленгетио" фильміне түскен Дармасири Бандаранаяке 1980 жылы өзінің "Ханса Вилак" атты дебютімен режиссерлік мансабын ашты.

Төмендеу (1983-1990)

Ұлттық кино корпорациясының төрағасы Антон Викремесигедің басшылығымен "кімнің болса да" түсірген фильмдердің тасқыны кезінде жүздеген фильмдер түсірілді. Бұл фильмдер 5 жыл бойы жарыққа шығуын күткен фильмдер қатарын құрады. Осы дәуірдің маңызды фильмдері: Сумитра Перистің "Сагара Джалая Мади Хедува Оба Санда", Тисса Абейсекараның "Вирагая" (1988), Д. Б. Нихалсингхедің "Риди Нимная" (1983) және продюсер Виджая Раманаякедің "Мальдение Симион" (1986). "Мальдение симион" киносы Аножа Верасингхе үшін 1987 жылы 11-ші Нью-Дели халықаралық кинофестивалінде "Күміс тақпар" жүлдесін жеңіп алды. Нихал Синге өзінің фильмдеріне техникалық шеберлік пен өнердің шеберлік үйлесімін енгізді. Кели Мадала (1991) шығармашылық жетістікке жетіп, 14 ұлттық кино сыйлығын жеңіп алды.

Тәуелсіз кино түсірушілердің өсуі (1990-2010 жылдар)

Шри-Ланка киносының ең маңызды кинорежиссерлерінің бірі Прасанна Витанаге өзінің алғашқы көркем фильмі "Сисила Джини Гане" 1992 жылы және екіншісі "Ананта Ратрия" 1995 жылы түсірген. Соңғысы бірнеше халықаралық фестивальдерде көрсетіліп, бірнеше марапаттарға ие болды. Витанадж екі жылдан кейін "Пауру валлалу" атты ескі жұлдыз Нита Фернандоның ұзақ уақыт үзілістен кейін өнер көрсеткен ересек драмасын шығарды. Оны сыншылар да мақтады. Оның соңғы онжылдықтағы "Пураханда Калувара" атты еңбегі Шри-Ланкадағы азаматтық соғыстың сарбаздардың отбасыларына қалай әсер еткенін зерттеді. Жо Абивикреманың басты рөлінде ой жүгірткен бұл фильм Витанадждың ең үздік туындысы болып саналады. Чандран Ратнам - тағы бір сыйлық иеленген режиссер, режиссер және редактор. 2011 жылы Нью-Йорк халықаралық теледидар және кино сыйлығының финалисі болған "Арман жолы" және "Оскар" иегерлері Сэр Бен Кингсли мен Бен Кросспен бірге "Жалпы адам". Фильм 2013 жылы Мадрид халықаралық кинофестивалінде төрт негізгі сыйлыққа ұсынылды. Фильм сол жылы үздік фильм, үздік режиссер және үздік актер сыйлығын жеңіп алды.

Қысқа метражды фильмдер

Шри-Ланка киносының контексті бойынша қысқаметражды фильмнің осы естелігін оның тарихымен байланыстыруға болады. Бұл жерде қысқаметражды фильм өзінің мәртебесін тек көркем фильм арқылы танымал болған кинорежиссерлердің жаттығулары ретінде сақтап қалды. Реалистік кино түсіруші доктор Лестер Джеймс Перистің мансабы алдымен "Солилоки" атты қысқа фильм түсірумен басталды. Кинодағы тағы бір беделді қайраткер Дәрмассена Патриджа өзінің алғашқы кинолық тәжірибесі ретінде "Дұшпандар" атты қысқаметражды фильм түсірді. 1971 жылы құрылған Мемлекеттік кино корпорациясы кино өнерін дамытуға ұмтылған әртістерге қысқаметражды фильм түсіруді талап етіп, оларды көркем фильм түсіруші ретінде таныстыруды және оларды мемлекеттік қаржыландырылатын өндіріс кредитіне ие етуді талап етті. Алайда, мәселе қысқа фильмді ұзақ фильмге дейін түсіруде емес, 1979 жылдан кейін Антон Викремесингге қысқа фильмді кинематографиялық құрал ретінде тастап, қоғамдық қаражатты "кімге де" қол жетімді етіп, апатты нәтижелерге әкелді. Жас режиссер Малака Деваприя өзінің "Өмір шеңбері" қысқа метражды фильмін 2004 жылы Израильдің Тель-Авив қаласында өткен 10-шы Халықаралық студенттік кинофестивальде халықаралық байқауда көрсетті. Бұл - Шри-Ланка студенттерінің халықаралық деңгейдегі фестивальге алғаш рет қатысқан фильмі. Таңдалу Шри-Ланкада қысқаметражды фильмдер мәдениетін қайта құруға үлкен қадам болды. Жыл сайын жергілікті кино күнтізбесіне қысқаметражды кинофестивальдер қосылады, мысалы, Анома Раджакаруна жүргізген "Агенда 14" қысқаметражды кинофестивалі жас талантты кинорежиссерлерді қысқаметражды фильмдер жасауға ынталандырады. Осы бағдарламалардың бірқатары халықаралық көздерден қолдау тапты, мысалы, 14-ші күн тәртібінде Еуропалық кино академиясы, және Рехан Мудданаяке, Хиран Баласурия және Прабудда Дихкватта сияқты кішкентай кинолар халықаралық танылу алды. Режиссер Иланго Раманатханның "Моуна Визитхулигал" атты тұңғыш қысқа метражды фильмі 2014 жылы 27 халықаралық кинофестивальге қатысып, 19 марапатты жеңіп алды. "Сайлент-Терлер" фильмі 2017 жылы Локарноның "Ашық есік" фестивалінде де көрсетілді. Жақында ғана режиссер Акаш Ск бастаған "Жоғары мектептің наркомандары" тобы "ЭИДЕТИК" атты қысқаметражды фильмімен халықаралық танымалдыққа ие болды. Фильм әлемнің түрлі фестивальдарында, соның ішінде Raindance Film Festival-де көрсетілді. Олардың "The Summoning" атты қорқынышты қысқаметражды фильмі 2019 жылы осы фестивальде көрсетілетін екінші фильм болды. Қазіргі таңда тәуелсіз кино өндірісі жаңадан өркендеп келеді, мысалы, YouTube сияқты платформаларда осындай қысқаметражды фильмдер шығарылуда.

Басты рөлдері

Бірінші сингал фильмінің жұлдыздары Кадавуну Порондуа, Рукмани Деви және Эдди Джаяманне, бүкіл елде танымалдыққа қол жеткізген алғашқылар болды. Олар белгілі бір атақ-даңққа Минерва тобының спектакльдеріндегі рөлдері арқылы ие болды, бұл олардың кино индустриясында пайда болуына ықпал етті. Олар 1950 және 1960 жылдардың басында фильмдерде ойнауын жалғастырды. 1960 жылы Гамини Фонсека Сандесая атты тарихи фильмде жұлдыз болып көрінді. Фильмдегі басты рөлді Ананд Жаяратне ойнаса да, Фонсека өзінің алғашқы үлкен рөлінде актерді басып шықты. Фонсека "Ран Мутху Дува" фильмінде танымал актер ретінде "Живарани Курукаласурия" ролін ойнады. Фонсеканың 1960 жылдардағы басқа да ірі фильмдері: Диуарайо, Адата Вадия Хета Хондай және Чандия. 1969 жылы Виджая Кумаратунга "Хантхан Катхава" фильмінде басты рөлді ойнаған. Келесі онжылдықта ол Гамини Фонсекадан кейінгі ең танымал актер болды. Шетелдік транслитерацияланған коммерциялық фильмдерден басқа, ол "Бамбару Авит", "Эя Дан Локу Ламаек" және "Ганга Аддара" сияқты көркем фильмдерде де ойнады. 1989 жылы қайтыс болған ол танымал киноға үлкен әсер етті.