Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық режиссер Тайлер Кингсли МакНивен - американдық режиссер және реалити-шоу конкурсанты.
American filmmaker
Tyler Kingsley MacNiven is an American filmmaker and reality television contestant.
Стэнфорд университетінің қабылдау науқаны
1998 жылы Калифорния штатының Вудсайд қаласында Вудсайд орта мектебінде жоғары сыныпта оқып жүрген кезінде, ол жетінші сыныптан бері Стэнфорд университетіне түсуге ниеттенген өтінімін толықтыру үшін саяси стильдегі науқанды бастаған кезде, МакНивенге бірінші рет назар аударылды. Алдын ала қабылдау өтінімін тапсырғаннан кейін МакНивен Стэнфордтың Боуман түлектер үйінің алдында баспасөз конференциясы өткізді. Аптаның қалған бөлігінде МакНивен және оның достары мен отбасынан тұратын ерікті қызметкерлері сэндвич тақталарын киіп, мектептен кейін "Тайлер МакНивен Стэнфорд студенті үшін" листовкаларын таратты, басқа да дәстүрлі науқандық іс-шаралар арасында. МакНивен: "Стенфордқа түсуге үміткерлердің саны өте көп, мен олардың алдына шығып, оның сол жерге баруға құштар екенін көрсетуді қалаймын. МакНивен қабылданбады. Ол былай деді: "Менің мақсатым - барлық мүмкіндіктерді сынап, мүмкіндігінше күш салу еді. Бұл іс-шараның басты мақсаты осы еді". Оған қабылдау жөніндегі қызметкердің айтуынша, оның науқаны байқалды және көптеген азаматтарға ақымақтық болып көрінгенімен, оның науқаны зиян келтірмеді. Ол өзінің Том Леррдің соңғы оқушысы болғанын айтады.
MacNiven first received attention in 1998 when, while a senior at the Woodside High School in Woodside, California, he launched a political style campaign to supplement his application to Stanford University, where he had wanted to go since the seventh grade. After turning in his early admission application, MacNiven held a press conference in front of Stanford's Bowman Alumni House. For the rest of the week, MacNiven and his volunteer staff of friends and family wore sandwich boards and passed out "Tyler MacNiven for Stanford Student" leaflets after school, among other traditional campaign activities. MacNiven said, "There's so many outstanding people applying to Stanford these days that I actually want to be `out standing' in front of them, to show them that he really did have a passion to go there. MacNiven was rejected. He said, "My goal was to make every possible effort, leaving no options untested. That's what the campaign was really about." He was told by the admissions officer that he was noticed and that his campaign was not detrimental, despite seeming foolish to many citizens. He claims to have been the last student of Tom Lehrer.
Кинтаро Жапонияда жүр
2004 жылы МакНивен Жапонияны 145 күн бойы жаяу жүріп аралады. Ол "Кинтаро Жапонияда жүр" атты бір сағаттық деректі фильм түсірді. МакНивен сапарға шығуына үш себеп келтірді. 2002 жылы алғаш рет елге келген кезде, ол елге ғашық болып, қайта оралуға мәжбүр болды. Осы сапарда бір досы оған сары шашы болғандықтан "Алтын бала" деген мағынаны білдіретін "Кинтаро" деген лақап ат қойды. МакНивен қызды өзіне тартып алуға үміттенген, бірақ ақырында үйіне олай етпей кетті. Жол жүру туралы деректі фильмді таратушы таба алмағандықтан, МакНивен 1000 DVD-дискілерді өртеп, Сан-Франциско көшелерінде және әкесі иелік ететін мейрамханада фильмнің көшірмелерін сата бастады. Бір күні жақын маңдағы Google кампусының жетекшісі Джордж Стромполос келіп қалды. "Әкем оған фильмді көрсетті", - деді МакНивен. "Ол оны қарап: "Бұл бізге керек нәрсе ғой", - деді". Тасма жарық көрген кезде Google Video-да күніне шамамен 500 көрініс болды. "Кинтаро жүріп барады Жапония" фильмі 2006 жылы Санта-Крус кинофестивалінде көрсетіліп, көрермендер тарапынан "Фестивальдің үздіктері" деп танылды және фестивальдің 5 жылдық тарихында ең жоғары дауыс жинады.
In 2004, MacNiven walked the length of Japan over 145 days. He created a one hour documentary of the trek, titled Kintaro Walks Japan. MacNiven cited three reasons for the journey. On his first trip to the country in 2002, he fell in love with the country and had to return. It was on this trip that a friend nicknamed him the "Kintarō," which means "Golden Boy," because of his blond hair. MacNiven hoped to win a girl over, but he ultimately went home without doing so. Unable to find a distributor for the documentary of the trek, MacNiven burned 1,000 DVDs and began hawking copies of the film on the streets of San Francisco and at a restaurant his father owns. One day, George Strompolos, an executive from the nearby Google campus, dropped by. "Dad showed the movie to him," MacNiven said. "He watched it and said, 'This is exactly what we need.'" Upon release, the film was averaging approximately 500 views a day at Google Video. Kintaro Walks Japan premiered at the Santa Cruz Film Festival in 2006 and was voted by the audience as "Best of Fest" and it received the highest winning vote in the 5 year history of the festival.
Таңғаларлық жарыс
2006 жылы МакНивен америкалық "The Amazing Race" телесериалының тоғызыншы санында қатысушы ретінде көрінді. Ол және оның команда мүшесі Б. Дж. Аверелл, олар MacNiven-мен төрт жыл бұрын шетелде оқу бағдарламасы бойынша кездесті. Теңіздегі семестр, жүргізуші Фил Киоган: "Олар бірінші немесе соңғы болып тұрса да, осы жарыста болған әрбір сәтін ұнатты. Олар өздерінің рухын аяғына дейін сақтады". "Егер хиппи болу соншалықты табысты болса, онда біз де хиппи болып қала береміз", - деді Тайлер Колорадодағы финиш сызығында. Ол былай деп қосты: "Б.Ж. екеуміз әр елге кең көзбен, құлшыныспен, қуанышпен, үлкен серпінмен келдік. Бұл дүниеде көп нәрсе бар. Мүмкіндігінше пайдаланып, мүмкіндігінше қайтарып беруіміз керек, бұл өте маңызды. Себебі, бәрі осылай жұмыс істейді".
In 2006, MacNiven appeared as a contestant on the ninth edition of the American television series The Amazing Race. He and his teammate, B. J. Averell, who MacNiven met on the study abroad program Semester at Sea four years earlier, Host Phil Keoghan said, "They enjoyed every single moment they were on this race, whether they were in first or in last. They kept their spirit all the way to the end." "If it's this successful to be hippies, we might as well stay hippies," Tyler said at the finish line in Colorado. He also added, "BJ and I approached each country with wide eyes and enthusiasm and joy and a huge spirit of adventure and willing to share that with everybody we met. There's so much in this world. We might as well just take advantage of as much as we can and give back as much as we can and that's important. 'Cause that's how it all works."