Кіріспе

Пенсильваниядағы ұзақ уақыттан бері жанған көмір тоғысы өрті - АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Централия ауданындағы тасталған көмір шахталарының лабиринтінде 1962 жылдың 27 мамырынан бері жанған көмір тоғысы. Оның түпкі себебі мен басталу күні әлі де талқылануда. ғимараттардың көпшілігі қираған.

Өмірбаян

1962 жылы 7 мамырда Централия Кеңесі жақындап келе жатқан Еске алу күнін және қала сол жылдың басында енгізілген Централия қоқыс тастайтын жерді қалай тазартатынын талқылау үшін жиналды. Кеңдігі 300 фут, ұзындығы 75 фут ұңғыма 1935 жылы Эдвард Уитнимен тазартылған 50 фут тереңдіктегі (15,24 м) шахтадан құралған және Odd Fellows зиратының солтүстік-шығыс бұрышына өте жақын орналасқан. Орталықта сегіз заңсыз қоқыс тастау орны бар еді, ал кенттің қоқыс тастау орнын құру ниеті заңсыз қоқыс тастауды тоқтату еді, өйткені жаңа мемлекеттік ережелер қалады бұрынғы қоқыс тастау орнын жабуға мәжбүр етті. Зираттың қамқоршылары қоқыс тастайтын жердің зиратқа жақын болуына қарсы болды, бірақ басқа жерде заңсыз төгілуді ауыр проблема ретінде таныды және жаңа шұңқыр оны шешеді деп күтті. Пенсильванияда 1956 жылы шахталарда қоқыс тастауды реттеу үшін сақтық туралы заң қабылданды, өйткені қоқыс тастау орындары шахтаның жойқын өрттеріне себепші болатыны белгілі болды. Заң бойынша, мұндай шұңқырды пайдалануға рұқсат алу және тұрақты тексеру талап етілетін. Тау-кен және минералдық өнеркәсіп департаментіне (ДММИ) жұмыс істейтін жергілікті қоқыс полигонының инспекторы Джордж Сегаритус қабырғалар мен едендегі тесіктерді байқағанда, ол ұңғыма туралы алаңдаушылық білдірді, өйткені мұндай миналар көбінесе астындағы ескі шахталарды кесіп өтеді. Сегарит Жозеф Тайге, Централияның кеңес мүшесіне, орды жанбайтын материалмен толтыру керектігін айтты.

Жоспарлау және орындау

Қалалық кеңес кен орнын тазартуды ұйымдастырды, бірақ кеңес хаттамасында ұсынылған процедура сипатталмаған. ДеКок "өрт сөндіру" процесі нақты көрсетілмеген деп болжайды, өйткені мемлекеттік заңға сәйкес құдыққа өрт сөндіруге тыйым салынған. Алайда, Централияның кеңесі күнді белгілеп, өрт сөндірушілердің ерікті тобының бес мүшесін қоқыс тастайтын жерді тазарту үшін жалдады. 1962 жылы 27 мамырда қоқыс тастайтын орынды тазарту үшін от жағылды, ал сол түні көзге көрінетін жалынды сөндіру үшін су қолданылды. Алайда 29 мамырда жалын тағы да көрінді. Сол түні "Локуст" даңғылынан қосылған шлангтарды пайдаланып, өртті сөндіруге тағы бір рет тырысты. Келесі аптада (4 маусымда) тағы бір жалын пайда болды, ол Centralia Fire Company-ге оны тағы да шлангілермен суаруға мәжбүр етті. Бұл жерде өрт сөндірушілер жанып жатқан қалдықтарды сөндіру үшін бульдозерлер қоқысты қозғады. Бірнеше күннен кейін құдықтың солтүстік қабырғасының түбінде ені 4,57 м, биіктігі бірнеше метр болатын шұңқыр табылды. Қоқыс орнынан көмілген, сондықтан ол жанбайтын заттармен толтырылмай қалды. Бұл тесік шахта өртін туғызған болуы мүмкін, өйткені ол ауданның астындағы ескі шахталар лабиринтіне жол ашқан. Дәлелдерге қарағанда, өртті сөндіруге тырысқандарына қарамастан, қоқыс полигоны өртенуін жалғастырды; 2 шілдеде Монсеньор Уильям Дж. Бёрк Киелі Игнатий шіркеуіне жеткен қоқыс пен көмірден шыққан әсем иіске наразылық білдірді. Тіпті, сол кезде де Централияның кеңесі қоқысты орға лақтыруға рұқсат берді. 6 тамыздағы өрт болған жерде LVCC және Susquehanna Coal Company өкілдерінің қатысуымен өтетін кездесудің алдында кендер жөніндегі хатшының орынбасары Джеймс Шобер аға өкілдердің оған кен орнындағы өртті тоқтататын жобаны құрастыруға мүмкіндіктері жоқ екенін хабарлайтынын күтті. Сондықтан Шобер мемлекет өрттен құтқару шығындарын қаржыландырады деп күткенін мәлімдеді, ол сол кезде шамамен 30 000 доллар болатын. Кездесуде тағы бір ұсыныс жасалды, ол Централияның тас кен орнының операторы Алонзо Санчес ұсынды, ол кеңес мүшелеріне Lehigh Valley Coal Company-ге авторлық ақы төлемей, ол қалпына келтірген көмірді талап ете алатын болса, ол шахтадағы өртті тегін қазып шығатынын айтты. Санчестің жоспарының бір бөлігі шахтадағы өрттің ауқымын бағалау үшін барлау бұрғылауды жүргізу еді, сондықтан Санчестің ұсынысы кездесуде қабылданбаған. Ол жобаны кейінге қалдыратын, сонымен қатар кен өндіру құқықтарының заңдық проблемаларын да шешіп алмақ. оларға өрттің шегін немесе оның қаншалықты терең екенін анықтау үшін зерттеу бұрғылауларын жүргізуге тыйым салынғанын және олар оттың өте үлкен немесе белсенді екеніне сенбейтін инженерлер жасаған жоспарларды қатаң түрде орындауы керектігін айтты. Өрттің көлемі мен орналасуы, оның орнына, қоқыс тастау орнынан шығатын будың мөлшеріне негізделген. Бриди инженерлік топтың жоспарына сәйкес, құйма орнының солтүстік шетінде қазудан бастады және периметрді кеңейту үшін шамамен 60,96 м қазып шықты. Алайда, жобаның тиімділігі бірнеше факторларға байланысты төмендеді. Жер астындағы шахта камераларының қасақана бұзылуы отты күшейтіп, үлкен мөлшерде оттегіне жол берді. Стив Кизела, Бридидің жобасында бульдозермен жұмыс істейтін адам, жобаның тиімсіз болғанын айтты, өйткені ауаның түсуі өрттің қазба нүктесінен алға жылжыуына көмектесті. Брайди сонымен қатар жоба үшін кішкентай деп саналатын көрпені де қолданды. Бұдан басқа, мемлекет Бриди командасына тек сегіз сағаттан тұратын және тек күндіз болатын жұмыс күндері жұмыс істеуге рұқсат берді; тау-кен өнеркәсібінде "бірінші ауысым" деп аталады. Бірде қыркүйек айының басында жұмысшылар күні мерекесінің соңында бес күн бойы жұмыс тоқтап тұрды. Ақырында, от солтүстікке қарай қозғалып, көмір тоғанына тереңдей түсті. Бұл, жұмыс шектеулері мен жеткіліксіз жабдықтармен бірге қазба шығындарын едәуір арттырды. Брайди жобаның қаражаты бітіп, 1962 жылдың 29 қазанында аяқталған кезде жер қазған болатын. 1980 жылдан бастап бірнеше адам өрттің жанама өнімдері: көміртек оксиді, көміртек диоксиді және аз оттегі деңгейі салдарынан денсаулыққа зиянды әсері туралы хабарлады. Өртке мемлекет тарапынан көңіл бөліну 1981 жылы Тодд Домбоски есімді 12 жасар тұрғыны ауланың астынан кенеттен ашылған 1,22 м ені мен 45,72 м тереңдігі бар шұңқырға құлап түскенде аяқтарына айналды. Ол ағаштың түбіне іліп тұрып, оның өмірін құтқарып қалған. Ондағы ыстық будың құрамында өлімге әкелетін көмірқышқыл газы бар екені анықталды. Тодд ө...

Мүмкін шығу тегі

Централия шахтасындағы өрттің шығу себебі туралы бірнеше түрлі болжамдар айтылды. Олардың кейбіреулері шахта өртінің 1962 жылдың 27 мамырынан бұрын басталғанын айтады. Дэвид ДеКоктың айтуынша, 27 мамырда бұрынғы шахтадағы қоқыс тастау орындарын тазарту үшін қаладағы қоқысты өртеп жіберген өрт, қоқыс орнындағы жабық емес саңылау арқылы көмірдің қатпарларын тұтандырды, бұл оттың Централияның астындағы тасталған көмір шахталарының лабиринтіне кіруіне мүмкіндік берді. Тағы бір болжам бойынша, өрт қоқыс тастау орнының өртенуі басталғанға дейін де өртеліп тұрған. Жергілікті аңыз бойынша, 1932 жылы жарылыс салдарынан басталған Баст кен орнындағы көмір өртінің толықтай сөнгені жоқ. 1962 жылы ол қоқыс тастауға жетті. Баст теориясын ұстанушылар қоқыс қоймасындағы өрт - Централия шахтасындағы өртке қатысы жоқ жеке өрт деп санайды. Бұл пікірге қарсылық білдірген Фрэнк Джургилл аға 1960-1962 жылдар аралығында қоқыс тастайтын жердің маңында ағасымен бірге қоқыс шығаратын шахтаны жүргізгенін айтады. Ол егер Баст кен орнындағы өрт сөндірілмесе, өзі де, ағасы да ондағы газдармен өлтірілетінін айтады. 1984 жылы Уилкс Барр өкілі Фрэнк Харрисон заң жобасын ұсынды, оны Конгресс мақұлдады, ол көшіру үшін 42 миллион доллардан астам қаражат бөлді (1984 жылы 42,0 долларға тең, бұл соңғы жылдары шамамен 1 миллионға тең). Пенсильванияның билік өкілдері шақырса да, бірнеше отбасы қала берді. 1992 жылы Пенсильванияның губернаторы Боб Кейси қаладағы барлық үйлерге иелік ету құқығын бұзды, оның ішінде барлық ғимараттарды айыптады. Кейіннен тұрғындар бұл шешімді қайтару үшін заңгерлік жолмен күш салғанда, бұл шешім сәтсіз болды. 2002 жылы АҚШ пошта қызметі Centralia-ның 17927 пошталық кодын алып тастады. 2009 жылы губернатор Эд Ренделл Централия тұрғындарын ресми түрде үйінен шығара бастады. 2010 жылдың басында 5 тұрғын үй ғана қалды, тұрғындар қалуға бел буған. Сотта қалған тұрғындар "негізінен әлемдегі ең жақсы антрацитті көмірдің жүздеген миллион долларына бағаланатын мүддесімен қозғалған" "көптеген алаяқтықтың" құрбаны болғанын мәлімдеді. 2012 жылдың шілдесінде Централияның соңғы біршама тұрғындары сот шешімінің апелляциясын жоғалтты және қайтадан кетуді бұйырды. 2013 жылдың 29 қазанында мемлекеттік және жергілікті билік өкілдері қалған жеті тұрғынмен келісімге келіп, оларға өз өмірлерін сол жерде өткізуге мүмкіндік берді, содан кейін олардың меншіктерінің құқықтары иелік ету арқылы алынады. Централия шахтасындағы өрт сондай-ақ оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Бёрнсвилл қаласының астына дейін тарады. Қаланы тастап, жермен-жексен ету керек болды. Бүгінде Централия аймағы туристердің қызығушылығын туғызатын орынға айналды. Келушілер Centralia-ның бос көшелеріндегі түтінді және / немесе буды және PA Route 61-нің тасталған бөлігін, халық арасында Graffiti Highway деп аталады. 2020 жылдың сәуір айынан бастап Graffiti Highway-ді жолдың жеке меншік иесі жабу үшін күш-жігер жұмсауға кірісті. 2020 жылдың сәуірінде тасталған автомобиль жолы топырақпен қапталып, жалпыға жолды бұғаттады. Кен орнындағы өрттен болған ауа қысымының артуы аймақтағы қатты жаңбырлармен өзара әрекеттесіп, тасталған кен орындарына шұғылданып, Пенсильванияның жалғыз гейзерін, жақын маңдағы Ашлендтегі жеке меншікте жарылатын Үлкен кен орнындағы Гейзерді құрады. Гейзер су тасқынын азайту мақсатында ашық ұсталады. Өрт және оның әсерлері 2013 жылы Америкада саяхат арнасында, Radiolab's Cities эпизодында және 99% Invisible's Mini Stories: Volume 18 эпизодында көрсетілді. Фильмнің сюжеті Батыс Вирджинияда болғанмен, "Сайлент Хилл" осы оқиғаларға негізделген.