Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Lengede – Германияның Төменгі Саксониясындағы Пайн ауданындағы муниципалитет, Брауншвейгтен оңтүстік-батысқа қарай 18 шақырым және Ганноверден оңтүстік-шығысқа қарай 40 шақырым жерде орналасқан. 1963 жылы болған кен апаты мен одан кейін аман қалған он бір кеншінің құтқарылу операциясы осы елді әлемге таныстырды, бұл оқиға "Lengede кереметі" ("Wunder von Lengede") деп аталды.
Lengede is a municipality in the district of Peine, in Lower Saxony, Germany, some 18 kilometers southwest of Braunschweig and 40 kilometers southeast of Hanover. It became known to the world in 1963 because of a mining disaster and the subsequent rescue operation of eleven surviving miners, which became known as the "Wunder von Lengede" ("Miracle of Lengede").
Ленгеде кереметі
Ленгедедегі Матильда темір кенішінің кенін жуу үшін көп су қажет болды, ал жер асты кен орнының үстіне бірнеше жасанды көлдер орналасқан еді. 1963 жылғы 24 қазан күні сағат 20:00-де осы көлдердің бірінен су мен лай кен орнына құлап кірді. Сол кезде 129 адам жер астында жұмыс істеді. 79 адам дереу қашып құтылуға үлкерді. Жеті адамнан тұратын топқа бұрғылау арқылы жетті; келесі күні су деңгейі төмендеген соң, оларды жүзу арқылы құтқару мүмкін болды. Төрт адам су деңгейінен төмен болса да, судың кіруіне кедергі келтіретін ауа қалтасы бар галереяның жоғары бөлігіне өтті. Сол жерде адамдар бар деп күткендіктен, жер астынан 79 метр тереңдікте үңгір қазу жұмыстары басталды. Осы уақыт аралығында әлемнің түкпір-түкпірінен журналистер жиналды. Ауа қалтасын сақтау өте маңызды болғандықтан, қысымды ауа соққысы жасалды. Алты күннен кейін үш адам құтқарылды, ал төртіншісі сол арада қаза тапты. Оларды Dahlbusch Bombe – кішкентай металл құбыр арқылы көтеріп шығарды, ол бір адамға ішінде тұруға мүмкіндік береді. Олар босатылар алдында бірнеше сағат бойы қысым камерасында болды. Жиырма бір адамнан тұратын топ кен орнының ескі бөлігіне, «Ескі адам» деп аталатын, енді пайдаланылмаған және жартылай қираған жерге қашып кетті. Сол жерде тас құлаудан бірнеше адам қаза тапты, желдеткіш нашар жұмыс істеді, ал кейіннен олардың шамдары сөніп қалды. Кен басшылығы құтқару жұмыстарын тоқтатып, жерлеу рәсімдерін ұйымдастыруға дайын тұрғанда, бірнеше шахтерлер кейбір адамдар «Ескі адамға» қашып кеткенін және әлі де сол жерде болуы мүмкін екенін айтты. Кен орнының осы бөлігіне ешқандай жоспар болмады, сондықтан барлау бұрғылауы басталды. Жер астынан 56 метр тереңдікте үңгірге жетілді. Құтқарушылар төмендегі адамдардан сигнал естіді, содан кейін оларға азық-түлік, су және тіпті микрофон жіберді. Бірнеше апта бұрын Бундес-канцлер болып сайланған Людвиг Эрхард Ленгедеге келіп, тұтқындалған адамдармен сөйлесті, содан кейін нақты бұрғылау жұмыстары басталды. «Ескі адамның» нашар жағдайы туралы алаңдаушылықтың салдарынан, 40 метрден төменде суды пайдалану қауіпті деп есептелді, сондықтан қысымды ауа қолданылды. 7 қараша күні таңғы сағат 6-да адамдарға жетілді. Екі шахтер Dahlbusch Bombe арқылы төмен түсіп, әріптестеріне көтерілуге көмектесті. Он бір адам құтқарылды. Барлығы апатта 29 адам қаза тапты. Кейіннен кен орны тазартылғанда, олардың кейбіреулерінің жер астында шамамен 14 күнге дейін тірі қалғаны анықталды. Бір адам табылмады. Апатқа кім кінәлі екенін анықтау үшін шамамен бес жыл бойы сот процесі жүргізілді, бірақ ақырында ешкім жауапкершілікке тартылмады.
A lot of water was needed to wash the ore of the iron mine Mathilde in Lengede, and several artificial lakes existed right above the underground mine. At 8 p. m. on 24 October 1963, water and mud from one of those lakes broke into the mine. At that time, 129 men were working underground. Seventy nine men managed to escape right away. A group of seven men was reached with a drill; when the water level receded on the next day, they could be saved with a float. Four men went to the elevated end of a gallery; even though it was below water level, the air pocket there prevented the water from entering. Expecting to find men there, a drilling was begun to the cavern some 79 meters below ground. In the meantime, journalists from all over the world had assembled. As it was of utmost importance to protect the air pocket, pressured air was pumped down. After six days, three men were finally rescued; a fourth had died in the meantime. The men were brought up with the Dahlbusch Bombe, a tiny metal pipe which allows one man to stand inside. They had to spend several hours in a pressure chamber before being released. A group of twenty one men had fled to an old part of the mine, known as the Old Man, which was not used anymore and had already partly collapsed. Falling rocks killed several men there, ventilation was poor, and after a while their lamps went dark. The management of the mine was already about to end the rescue operation and call for funeral services, when some miners pointed out that some men would have tried to escape to the Old Man and were maybe still there. No exact plans for that part of the mine were available, and an exploratory drill was started. Fifty six metres underground, a cavern was reached. Tapping signs were heard, and the rescuers let food, water and even a microphone down to the men below. Ludwig Erhard, who had been elected Bundeskanzler just weeks earlier, came to Lengede and spoke to the trapped men, then the real drilling began. Because of concerns about the poor condition of Old Man, water was considered too heavy for use in the drilling below 40 metres and pressured air was used instead. At 6 a. m. on November 7, the men were reached. Two miners went down with the Dahlbusch Bombe to help their colleagues come up. Eleven men were rescued. All in all, twenty nine men died in the disaster. When the mine was later cleared, it was found that some of them had lived for about 14 days underground. One man was never found. Legal proceeding continued for some five years to determine whether anyone was responsible for the disaster, but in the end no one was prosecuted.