Кіріспе

Журналдар жанры Физикалық журналдар немесе бифкейк журналдар - бұл физикалық фотосуретке арналған журналдар, яғни бұлшық етті "бифкейк" еркектерінің фотосуреттері, әдетте жас және тартымды, әдетте спорттық позада, әдетте ашық, минималды киіммен. Солтүстік Америкада 1950-1960 жылдары гүлденген кезінде олар фитнес, денсаулық және бодибилдингке арналған журналдар ретінде ұсынылды, модельдер жиі жаттығуларды немесе олардың режимдерінің нәтижелерін немесе көркемдік анықтама материал ретінде көрсетті. Алайда, олардың негізгі мақсаты эротикалық бейнелер болды, негізінен гомосексуализм мәдени табулар мен үкіметтік цензураның тақырыбы болған кезде гейлер және олар үшін жасалды. Физикалық журналдар газет-журналдар, кітап дүкендері мен дәріханаларда сатылды. Олар АҚШ-тың барлық қалаларында және тіпті қалаларында және жазылым арқылы қол жетімді болды, ал Physique Pictorial сияқты танымал атаулар бисексуалдық және гей ерлер үшін ерте ұлттық мәдени байланыс ретінде қызмет етті. Ғалым Томас Во физика журналдарын "осы кезеңдегі гей мәдениетінің ең бай құжаттамасы" деп сипаттады. Жанр шамамен 1950 жылдардың басында 1960 жылдардың ортасына дейін танымал болды. 1960 және 1970 жылдардағы гей порнографиялық журналдар мен бейнелердің заңдастырылуымен және қол жетімділігінің артуымен, көптеген физика журналдары не ашық материалдарды қамтиды, не бизнестен шығып кетті.

Өмірбаян

XX ғасырдың басында ауыр атлетика мен бодибилдингке қызығушылық көбейді, оның жетекшісі Евгений Сандов болды. Бұл өзгерістердің алғашқы қозғаушы күші - "дене шынықтыру" қозғалысы, бұл Еуропа мен Солтүстік Американы қамтитын әлеуметтік қозғалыс, ол дене дамуын жаттығулар мен ауыр атлетика арқылы баса көрсетті. 1890 жылдары Германиядан бастап дене шынықтыруға арналған журналдар шыға бастады. Мұндай алғашқы ағылшын тіліндегі басылымдар 1898 жылы жарық көрген Евгений Сандоудың "Физикалық мәдениет" және Бернарр Макфадденнің "Физикалық даму" атты еңбектері болды. Сонымен қатар, мысық спортшыларының және ауыр атлетиканың суреттері, соның ішінде Сандоу мен Джордж Хакеншмидт сияқты жұлдыздар, танымал баспасөзде және пошта карталары үшін жем-шөп ретінде кеңінен таралды (олар 1900 және 1920 жылдар аралығында өсімге ұшырады). Томас Уо сонымен қатар 19-ғасырдың аяғындағы неміс Freikörperkultur (сөзбе-сөз "еркін дене мәдениеті") қозғалысын, нудистік әлеуметтік реформа қозғалысын, Германияда және одан тыс жерлерде дене журналдарының кейінгі дамуына әсер еткен деп атайды. 1920-жылдарға қарай мысықтардың суреттеріне сұраныс Джон Херник сияқты өзін толықтай денеге сурет салуға арнаған фотографтарды қолдау үшін жеткілікті болды. Вау бодибилдинг саласының көшесінде жұмыс істейтін "системалық крипто гей субмәдениетінің" алғашқы пайда болуын 1930 жылдары бастайды. Бұл дәуірде жұмыс істеген гей-фотографтарға Эдвин Ф. Таунсенд, Эрл Форбс, Роберт Гебхарт, Аль Урбан, Лон Ханаган, Лу Мелан, Бартон Хорват және Дик Фалькон (олардың барлығы, бірақ соңғысы Нью-Йоркте жұмыс істеді) кірді. Бұл кезеңде көптеген фотографтар негізінен жалаңаш түсірді; егер жариялау үшін жыныстық мүшелерді жасыру қажет болса, олар мұны негативтерді немесе басып шығаруларды өзгерту арқылы кейіннен жасайтын. Бодибилдинг журналдарының жаңа буыны 1930 жылдары пайда бола бастады, әсіресе Боб Хоффманның 1932 жылғы "Қуат пен денсаулық" және Монреальдегі Вейдер ағайындылары Джо мен Беннің "Массаж және фитнес" сияқты түрлі басылымдары. Ал Урбан және Боб Мизер сияқты гей фотографтар "Strength and Health" журналының артқы беттерін пайдаланды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде алдыңғы қатарлы фитнес журналы болды, сату үшін "жабылмаған" (яғни жалаңаш) фотосуреттерді жарнамалау үшін. Геи оқырмандарының бар екендігіне қосымша дәлел журналдың "Лигуерлер" бағанында басылған хат-хабардан көрінеді, олар гейлік мағынаны білдіреді. Гей ерлердің физика әлеміне араласуының тағы бір ерте байланысы бодибилдинг жарыстары болды. Қазіргі заманғы бодибилдинг жарыстарының алғашқысы, Мистер Америка, 1939 жылы басталды. Боб Мизердің айтуынша, бұл "жарқын құпия" болды, гей-еркектер көрермендердің көп бөлігін құраған бұл жарыстарда ерлер өздерінің мысықты денелерін сахнада аз киіммен көрсетеді. Гейлер де бодибилдинг қауымдастығына сахна артында араласып, жарыстар ұйымдастырып, оқиғалардың фотографтары ретінде жұмыс істеді. 1950 жылдары гейлерге арналған жаңа буын физика журналдары пайда бола бастағанда, олар дәстүрлі бодибилдинг басылымдарының қарсылығына тап болды. Strength & Health басылымы жасөспірімдер арасында қылмыстылыққа ықпал ететін "жұмыртқалы журналдар" туралы ескерту жариялады, ал Iron Man журналы бодибилдинг журналдары мен оқиғаларына "жасырынған" "гомосексуалды элементті" тазартуға шақырды.

Мазмұны

Барлық дене шынықтыру журналдарын біріктіретін ерекшелік дене шынықтыру фотосуретіне - жасөспірімдердің (немесе кейде толығымен) жалаңаш, тартымды жігіттердің гомоэротикалық фотосуреттеріне назар аударған. Көптеген физика журналдарына гомоэротикалық көркем шығармалардың репродукциялары мен жаттығу кеңестері немесе кітап шолулары сияқты редакциялық мазмұн да кіреді.

Суреттер

Физикалық фотосуреттерде әдетте жас жігіттер белбеу (жыныстық мүшелерге арналған қалтасы бар стержень стилідегі іш киім) немесе жүзу шорты, қысқа шорты немесе сүлгі немесе мата parçası сияқты басқа да минималды жамылғылар бейнеленген. Толық бет алды жалаңаштық әдетте 1960 жылдардың аяғына дейін бейнеленбеді, онда әдепсіздікті қолдану жеңілдетілді және дене журналдары ашық порнографияға жол бере бастады. Суреттер әр түрлі фотографтар мен студиялардан алынды, мысалы Боб Мизердің спорттық модельдер гильдиясы. Кейбір журналдарда оқырмандар жіберген фотосуреттер болды. Үлкен дене шынықтыру және бодибилдинг журналдарымен салыстырғанда, бұлшықет денелеріне баса назар аударған, дене шынықтыру журналдарында дене түрлерінің кеңінен алуан түрлері бар модельдер, соның ішінде арық, "табиғи" дене бітімі бар ерлер кіреді. Модельдер көбінесе ақ нәсілді ер адамдар болды, бұл журналдардың тұтынушылары арасында нәсілдік әртүрлі ер адамдардың суреттеріне сұраныстың төмендігіне байланысты болды. Модельдер әдетте жасөспірімдер немесе жиырмалардағы жас ерлер болды, бірақ кәмелетке толмаған модельдер кейде ашық түрде көрсетілді. Мысалы, 1955 жылы Physique Pictorial жазғы саны үшін 16 жастағы мұқаба моделін қолданды және көктемгі санында 14 жастағы модельдің 2 бетін шығарды. Таңбаларда әдетте модельдің аты, жасы және өлшемдері, сондай-ақ биографиялық мәліметтердің әртүрлі мөлшері көрсетілген. Алайда, бұл мәліметтер оқырмандардың қызығушылығын қозғайтын етіп жасалып, көптеген студиялар модельдерге псевдонимдерді қолдануға рұқсат берді. Ортаға бүлінген таралулар Playboy сияқты гетеросексуалдық ("сыр торт") басылымдарда танымал болғаннан кейін көп ұзамай физика журналдарында пайда бола бастады.

Көркем шығарма

Physique журналдарында көбінесе гомоэротикалық суреттер мен Джордж Куантанс және Этьен сияқты гей суретшілердің суреттері бейнеленген. Танымал гей-суретші Том Финляндия 1956 жылы Physique Pictorial-ге суреттерін тапсырғаннан кейін Америкада байқалды, және бұл редактор Боб Мизер суретшіге (оның шын аты Туко Лаксонен) Том Финляндияның кредиті болды. Физик журналдардың бір субжанры өзін Физик арт-квартал сияқты физика өнеріне толық арнады. Бұл журналдар 1963-1964 жылдары кең таралды.

Коммерциялық мазмұн

Көптеген физика журналдары пошта арқылы сатып алу каталогы ретінде екі есеге көбейді. Physique Pictorial Athletic Model Guild фотосеттерін пошта арқылы сату орны ретінде басталды, бұған дейін Strength & Health журналының артқы беттері арқылы жасалды. Редакторлар оны жоққа шығаруға тырысқанмен, пошта арқылы сатылған фотосуреттер журналға қарағанда көбінесе ашық көрініс тапқан, соның ішінде бет алды жалаңаштық немесе тұтынушы "сыртқа" сылап тастай алатын белбеулер. Кейіннен журналдар өздерінің ұсыныстарын слайдтар, күнтізбелер және позирлік белбеулер сияқты басқа да заттарға қоса кеңейтті.

Гомосексуализммен байланысы

Көбінесе гей-еркектермен және олар үшін жасалған болса да, физика журналдары бастапқыда гомосексуализмге ашық сілтеме жасаудан аулақ болды, олардың мазмұнын түсіндіру үшін бірқатар болжамдарды қолданды. Журналдары уақыт өте келе осы болжамдарға мойынсұнуда жеңілдеп, кейде редакциялық және фотоконтентке жыныстық қатынасқа қатысты ымдауларды енгізеді.

Әлибилер

Томас Во үш негізгі "алибиді" анықтады, олар физика журналдары өздерінің шынайы мақсаттары мен аудиториясын жасыру үшін қолданды. Tomorrow's Man сияқты кейбіреулері денсаулық пен дене шынықтыруды насихаттаудың астарында, соның ішінде диета мен ауыр атлетика туралы қысқа мақалалар, бодибилдинг жарыстары туралы хабарлау және модельдердің бұлшықеттерінің дамуы туралы түсініктеме беру. Басқалары суретшілерге суреттерін ұсынамыз деп мәлімдеді. Мысалы, Physique Pictorial журналының 1954 жылғы санында бұл журнал "негізінен суретке арналған анықтамалық кітап ретінде жоспарланған және бүкіл елдегі колледждер мен жеке мектептерде кеңінен қолданылады" деп мәлімделген. Үшінші алиби, негізінен еуропалық басылымдарға ғана шектелген, нудистік қозғалысқа қатысты. Уо физика журналдарының шынайы табиғаты "ашық құпия" болған деп санайды, бұл алибилер негізінен сыпайы көркем әдебиет ретінде бар. Қазіргі скептицизмнің мысалы 1959 жылы Sports Illustrated журналында жарияланған: және барлық журналдар, олар үнемі айтады, қадірлі принциптер бойынша жұмыс істейді. Кейбіреулерін тек гомосексуалдарға қызмет көрсетуде айыптап, олар шошынып әрекет етеді; редакторлық тұрғыдан олар "еркек дене бітімін эстетикалық бағалауға" арналған "мәдени", "Атлантик Айлық" сияқты емес, бұл алибилерге берілу уақыт өте келе жеңілдеді. 1960 жылдары көптеген журналдар бодибилдингпен байланысты қатаң позалардан бас тартып, бакалаврлар палубасы сияқты жеңілдетілген позалар мен натуралистік жағдайларға бет бұрды.

Гомосексуализмге сілтеме жасау

Гей аудиторияға алғашқы көрнекі сигнал физика журналдарының классикалық грек-рим бейнелері мен тілін қолдануы болды. Бұл байланыс бірнеше басылымдардың аттарында, соның ішінде Грекиялық гильдияның суреттері, Аполлон, Вулкан және Жас Адонис, сондай-ақ грек бағаналары мен реквизиттерін жиі қолдану арқылы суреттерде бейнеленген жалаңаштықтың мөлшерін ақтауға көмектесті. Тіпті, жасырын түрде гомосексуализмге сілтеме жасау физика журналдарының алғашқы жылдары сирек кездесетін. Кеннет Краустың келтірген алғашқы мысалдары - 1956 жылы әйгілі модель Гленн Бишоптың үйлену туралы хабарламасы Body Beautiful, ол "Гленн Бишоптың жанкүйерлер клубының сынған жүректері Fire Island-те жаппай суға батуды қолдайды" деп әзілдеді. 1950-ші жылдары көптеген гейлер мұны ішкі әзіл деп түсінген болар еді, себебі Fire Island гей-орталық ретінде танымал. Уақыт өте келе кейбір журналдар гомосексуализм туралы ашық талқылауға батылданды. 1959 жылғы шілдедегі VIM журналында "Ерлер, мораль және мораль" атты мақала болды, ол гомосексуализмді "бұрынғыдан өзгеше" деп қорғады және Альфред Кинсидің ерлер жыныстық қатынасы туралы зерттеуін келтірді. Мақалада жасөспірімдер арасында қылмыс жасаудың себептері ретінде гомосексуалистер мен дене шынықтыру журналдарын оқырман әділетсіз кінәлі деп саналады деп ескертілді. 1964 жылы Кларк Полак баспасынан шыққан "Драм" физика фотосуреттерін гомофильдік қозғалысқа арналған редакциялық мазмұнмен біріктіретін гибридті форматтың үлгісі болды. 1965-1969 жылдар аралығында ашық гей журналдардың таралуы он есеге өсті. Мұндай басылымдардың көбейіп, көпшілікке танылуы Physique журналының жойылуына себеп болды.

Формат

Алғашқы физика журналдары тек қана мәтіндік көлемде шығарылған. Ақырында үлкен форматтағы, кейбіреулері толық түсті тақырыптар пайда болады. Ең алғашқылардың бірі Джо Вайдердің Young Physique және Demi Gods журналдары болды, олар 1958 және 1961 жылдары жарық көрді.

Тарату және масштаб

Өздерінің танымалдылығының шыңына жеткенде дене шынықтыру журналдары үлкен сала болды. Олардың таралымы он есе, тіпті жүз есеге дейін гомофильдік қозғалысқа арналған (қазіргі кезде гейлер құқығын қорғау қозғалысы деп аталатын) ONE журналы мен Mattachine Review сияқты саяси журналдардан асып түсті деп есептелді. Бұл айырмашылықты әсер ететін факторлардың бірі - гомофильді басылымдар газет дүкендерінде таратылуы үшін үлкен кедергілерге тап болды. 1964 жылы Огайо штатының Дейтон қаласында үлкен газет дүкенінде жиырмаға жуық түрлі физика журналдары сатылып жатқаны анықталды, олардың әрқайсысы бір нөмірге жиырмадан қырық мыңға дейін дана сатылған болуы мүмкін. Бір жариялаушының бағалауы бойынша, Америка Құрама Штаттарында физика журналдарының жалпы саны жылына тоғыз миллионға жетеді. Америка Құрама Штаттары дене шынықтыруды суретке түсіруде әлемді басқарды, ал американдық дене шынықтыру журналдары халықаралық деңгейде таралды, бірақ басқа елдер де өздерінің жергілікті атауларын жасады: Ұлыбританияда ерлер модельдері ай сайын; Австралияда бұлшықет жасаушы; Франциядағы Sciences culturistes, La culture physique және Apollon Venus.

Белгілі баспагерлер

Боб Мизердің 1951 жылы құрылған Physique Pictorial журналы гей аудиторияға арналған физика журналдарының дәстүріндегі алғашқысы және АҚШ-тағы гей ерлерге арналған кез-келген журнал деп танылады. Мизердің фотосуреттері оның Атлетик модельдер гильдиясы арқылы таратылды, сонымен қатар басқа журналдарда, соның ішінде шетелде де пайда болды. Канадалық бодибилдер және кәсіпкер Джо Вайдер 1940 жылдан бастап бодибилдинг журналы Your Physique жариялады, бірақ кейіннен 1950 және 60-жылдары бірнеше физика журналдарын жариялауға кірісті, соның ішінде Адонис, Body Beautiful және The Young Physique. Басқа танымал жариялаушылардан айырмашылығы, Вайдер гетеросексуал болған. Ол өзінің бірнеше физикалық басылымдарын редакциялау үшін гей-адам Хал Уорнерді жалдаған. 1980 жылдары Вайдер бірнеше ірі американдық фитнес журналдарын, соның ішінде "Men's Fitness" журналын құрды. Гилд Пресс-тің негізін қалаушы Линн Вомак бірнеше түпнұсқа физика журналдарын құрды және басқа да бірнеше қолданыстағы басылымдарды, соның ішінде Грекиялық Гилд Пикториал, Вим және МАНуаль. Ол Жоғарғы Соттың әдепсіздік ісі Manual Enterprises, Inc. v. Day. Физик журналдарға фотосуреттер берген студиялар баспалардан тікелей өтемақы алу жолында аз болды; оның орнына журналдар фотосуреттерді пошта арқылы сатуды оқырмандарға тікелей жарнамалауға қызмет етті. Брюс Беллас пен Нью-Йорктің Лон сияқты көптеген танымал физика студиялары өздерінің жарнамалық каталогтар ретінде қызмет ететін журналдарын бастады.

Құқықтық даулар

АҚШ-тағы физика журналдарының өндірушілері де, тұтынушылары да жиі құқықтық сынға ұшырады, әсіресе АҚШ поштасынан, ол сол кезде 1873 жылғы Комсток заңдарына сәйкес, әдепсіз материалдар пошта арқылы таралуын болдырмауда белсенді рөл атқарды. Құрама Штаттарда әдепсіздікті анықтау бастапқыда "ондай арам әсерлерге бейім саналғандарды" (әдетте балалар деп есептеледі) "аяқ жегіп, бүлдіруге" бейім кез-келген материалға қолданылатын Хиклин сынағынан өтті. Хиклин тестісі Жоғарғы Соттың Рот қарсы АҚШ ісі бойынша "әлеуметтік құндылықтарды толықтай жоғалтып алу" деген тар стандартты орнына қойылды. Дэвид К. Джонсонның айтуынша, дене шынықтыру журналы индустриясымен байланысты фотографтар мен баспагерлердің "барлығы дерлік" тұтқындалып, сотталды, соның нәтижесінде Боб Мизер, Линн Вомак және Джон Баррингтон сияқты көптеген адамдар түрмеге қамалды. 1940 жылдары, алғашқы дене шынықтыру журналдары пайда болғанға дейін Боб Мизер және Аль Урбан сияқты дене шынықтыру суретшілері пошта инспекторларының тергеуіне ұшырады. Физик журналының дәуірі бойы жалғасқан модель фотограф немесе баспагер әдетте соттың соңында (кейде бір немесе бірнеше шағымдан кейін) табысты болады, бірақ іспен күресуде елеулі қаржылық ауыртпалық көреді. Өндірушілерден басқа, кейде физика журналдарының тұтынушылары да сотталған. Ең танымал мысалдардың бірі 1959 жылы Массачусетс штатында жеті "физикалық энтузиастердің" "жаман суреттер мен әдебиетке" ие екендігі анықталды, оның ішінде Грекиялық гильдияның суреттік, MANual және Gym сияқты физикалық журналдар бар. Сол сегіз адамның бірі, Смит колледжінің әдебиет саласының құрметті профессоры Ньютон Арвин, осы жанжалдың салдарынан ұстаздық қызметінен босатылды, кейін өзін-өзі өлтіруге бейім күйзеліске шалдықты.