Кіріспе

Pro Union Louisiana politician (18241864) Джон Эдвард Булиньи (5 ақпан 1824 - 20 ақпан 1864) - Луизиана штатының өкілі болған АҚШ-тың өкілдер палатасының мүшесі болған американдық саясаткер. Ол бір мерзім "Білмеймін" қозғалысының иммигранттарға қарсы американдық партиясының мүшесі болды. Оның өкілеттігі кезінде Луизиана Одақтан бөлініп шықты, бірақ Булиньи Вашингтонда қалып, отставкаға кетуден бас тартты. Ол Луизиана штатынан конгресс мүшесі болғандықтан, ол штаттың бөлініп шығуынан кейін орнынан кетпеген.

Өмірбаян

Эдвард деген орта есімі бар Булиньи Нью-Орлеанста дүниеге келген. Ол Луизиана штатының өкілі Луи Булиньи мен Элизабет Вирджиния Д'Оутеривтің ұлы болды. Оның ағасы, Чарльз Доминик Джозеф Булиньи, 1820 жылдары Луизианадан АҚШ сенаторы болып бір мерзім қызмет етті, ал оның атасы, Франсиско Булиньи, 18 ғасырдың аяғында Испанияның Луизиананың жоғары дәрежелі отаршыл өкілі және әскери губернаторы болды. Булиньи заңгерлік білім алып, адвокаттыққа қабылдануға дейін Нью-Орлеанс қаласында мемлекеттік мектептерде оқыған. 1852 жылы президент Миллард Филлмор оны Нью-Орлеандағы АҚШ кеден үйінің "сауда-саттық бағалаушысының көмекшісі" етіп тағайындады. Булиньи 1850 жылдары Know Nothing саясатына араласты және 1855 жылы штаттағы партия хатшысы болды. Ұлттық американдық партия протестанттықтарға қатты қолдау көрсеткенмен, Know Nothings Луизианада, оның ішінде католиктік Нью-Орлеанста да күшті қолдау тапты. Ұлттық партиядан айырмашылығы, Луизиана американдық партиясы мүшелікке діни тесттен өтпеді, сондықтан құлдыққа қарсы, иммигранттарға қарсы бұрынғы вигтарға, оның ішінде Булиньи сияқты католик креолдарға да ықыласты болды. Булинь 1856 жылы Нью-Орлеанның төртінші муниципалды округінің тіркеушісі болып сайланды, оны қоғамдық тәртіпсіздіктер мен ұсақ қылмыстарға қатысты істерді тергеу және соттауға жауапты етті. Төртінші округ 1852 жылы Нью-Орлеанға қосылды; оған дейін ол Лафайетт қаласы, Джефферсон приходы болды, ал Булиньидің аға ағасы Фрэнсис оның мэрі болды.

Конгресс мүшесі

1859 жылы "желпі, тығыз және шынайы" номинация конкурсында Луизиананың 1-ші конгресс округінің кандидаты ретінде американдық партияның кандидаты ретінде таңдалды. Ол судья Т. Г. Хант-ны, ескі линейкалық виг және штаттық депутат Чарльз Дидье Дрюкті жеңді. Булиньи партиялық съезде Дрюсті екі дауыспен ғана жеңіп шықты. Булиньи қарашадағы сайлауда 49,13% дауыспен жеңіске жетті, ол бұрынғы демократиялық өкіл Эмиль Ла Сере мен Штаттар құқықтарының кандидаты Чарльз Бьенвенуді жеңді. 36-шы конгресс кезінде Булиньи жеке жер талаптары жөніндегі палата комитетінің мүшесі болды. GovTrack мәліметтері бойынша, Булиньи Конгресстегі бір мерзімінде 433 дауыстың 197-сін ала алмады. 1860 жылғы президенттік сайлауда Булиньи демократиялық кандидат Стивен А. Дугласты ашық қолдады. Булиньи Луизиананың Америка Құрама Штаттарынан бөлінуіне қатты қарсы болды, ол 1861 жылы 5 ақпанда Конгресс алдында сөйлеген сөзінде Луизиананың бөліну конвенциясына емес, оны сайлаған адамдарға жауап беретінін айтты. Булиньи сайлаушылар одан орнынан түсуін сұраса, ол солай істейтінін, бірақ "одақтың адамы болып қалатынын" айтты. Луизиананың қалған делегациясы 1861 жылы 26 қаңтарда Луизиана Одақтан шыққаннан кейін орнынан кеткеніне немесе орынды босатқанына қарамастан, Булиньи 1861 жылы 3 наурыздағы мерзімінің аяқталуына дейін Конгрессте қалды.

Бөлек болудан кейін

Булинья Нью-Орлеанға оралды және 1861 жылдың қарашасында бейбітшілік төрешісі болып сайлауға сәтсіз қатысты. Болжам бойынша, Булиньи одақты қолдауы үшін бірнеше жекпе-жекке (кем дегенде айына бір рет 1861 жылдың аяғы мен 1862 жылдың ортасы аралығында) қатысты. 1861 жылы 29 желтоқсанда дуэль кезінде оның сол қолы атып тасталды, бірақ ол 1863 жылы дуэльге шықты, бұл кезде оның қолы да сал болып қалды. Конфедерация теңізшісі Джеймс М. Морган оны "әлеуметтік деңгейдегі ең танымал дуэлист" деп атаған. 1862 жылы президент Линкольн бостандық туралы жарлық шығарғаннан кейін Булиньяны Нью-Орлеанды және Луизиананың басқа бөліктерін билік басында ұстаған одақтың Конгресске өкілдер жіберу үшін ерте сайлау өткізуі мүмкін екенін анықтау үшін жұмысқа алды. Сайлаулар бекітілгеннен кейін Булиньи Конгресстегі бос орынға қайта сайлануға үміттенді, бірақ Луизиананың одақтық әскери губернаторы Бенджамин Батлердің қолдауымен Бенджамин Фландрдан жеңілді. Булиньи Фландрияның 2184 дауысына қарсы 136 дауыспен ғана жеңіске жетті. Булиньи өзінің жеңісін Батлердің сайлауға араласуына байланысты деп есептеді, бірақ Батлер оны жоққа шығарды, ал Булиньи кейін (жалған) Батлерді дуэльде атып өлтірді деген хабар тарады. Линкольн Конгресстен кеткеннен кейін Булиньяны Нью-Орлеан портындағы лауазымға тағайындауды қарастырғанмен, Булиньи қайта сайлануға үміткер болғаннан кейін Линкольн оған меценаттық лауазым табуға дайын емес еді. Кейін Булиньи Вашингтонға оралды, ол 1864 жылдың ақпан айында қайын атасы үйінде қайтыс болды. Ол Конгресс қорымындағы Паркер отбасы жерлеуімен жерленді.

Жеке өмір

Булиньи көп тілді. Ол үйде француз және испан тілдерін, Еуропадағы туыстарымен хат алмасып, ағылшын тілдерін әйеліне хаттар жазған. Конгрессте ол ісін ағылшын тілінде жүргізді, бірақ 36-шы Конгресс спикерін сайлау туралы пікірталас кезінде Булиньи "адал жүзді, ағылшын тілін сөйлейтін, Киелі кітапқа ант беретін және Конституцияны "К" әріппен жазбайтын" әркімді досым деп атаған Эмерсон Этеридждің шалаң-шұңқырына жауап берді. Ол "ағылшын тілін білмейтіндіктен" сөзден шығарылды ма деп сұрады. Бұл "Федеральді мегаполистегі ең жарқын той" деп саналады. Бұл іс-шараға президент Джеймс Бьюкенен, бірнеше министрлер кабинеті хатшылары және Конгресс мүшелері қатысты. Бірнеше жылдан кейін той Бьюкенен Оңтүстік Каролинаның бөлініп шығуы туралы білген жері ретінде қате анықталды; алайда бұл 1860 жылдың желтоқсанына дейін болған жоқ. Олардың екі қызы болды: Коррин және Фелиси. 1867 жылы ұзақ уақыттан бері жалғасып келе жатқан мүліктік дауды шешу мақсатында 39-шы Конгресс акт қабылдап, 1765 жылы Жан Антуан Бернард Д'Аутривке берілген жердің алтыдан бір бөлігін Булиньидің жесірі Мэри Элизабетке және олардың екі қызына оның одаққа деген адалдығын мойындау үшін берді. Алайда, жердің басқаларға берілгендігіне байланысты, Булиньи мұрагерлері елдегі басқа жерлердегі мемлекеттік жерлерді гектарына 1,25 доллар бағасымен алуға құқылы болды. Келесі жылы 40-шы конгресс бұл актіні тоқтата тұру туралы бірлескен қаулы қабылдады. 1888 жылы Джордж Левиге тұрмысқа шыққан Мэри Элизабет уәде етілген жерді иеленуге тырысқанда, оның өтінішін Ішкі істер министрлігі қабылдамады, ал бір жылдан кейін Жоғарғы Сот бұл шешімді бекітті. 1876 жылғы президенттік сайлау кезінде Демократиялық партия Республикалық кандидат Рутерфорд Б. Хейз Конгресс мүшесі ретінде палата алдындағы жалғыз сөзін заңның күшін жоюды қолдаған деп атап өтті.