Кіріспе
Англикандық сәйкестіктің төрт нүктелі артикуляциясы Чикаго Ламбет төртбұрышы, жиі Ламбет төртбұрышы немесе Ламбет Чикаго төртбұрышы деп аталады, бұл Англикандық сәйкестіктің төрт нүктелі артикуляциясы, ол жиі Англикандық Қауымдастықтың ілімінің негіздерін қамтиды және басқа христиан конфессияларымен экуменикалық талқылаудың эталондық нүктесі ретінде келтіріледі. Төрт нүкте: Құтқарылуға қажетті барлық нәрселерді қамтитын Киелі жазбалар; Христиандық сенімнің жеткілікті мәлімдемесі ретінде сенім белгілері (әсіресе, елшілер мен Никеялық сенім белгілері); Шомылдыру рәсімінің және Қасиетті Қауымның дүйсенбілік тағамдары; Жергілікті бейімделген тарихи епископтық. Төртбұрыштылық американдық епископ діни қызметкері Уильям Рид Хантингтонның 1870 жылғы очергінде пайда болды және оны 1888 жылы англикан қауымының епископтары ресми түрде қабылдады. Бұл төрт элемент "Құдайдың батасымен үйде кездесуге" дегенді білдіреді, яғни католик және шығыс православие шіркеулерімен кездесуге негіз болады.
The Chicago Lambeth Quadrilateral, frequently referred to as the Lambeth Quadrilateral or the Lambeth Chicago Quadrilateral, is a four point articulation of Anglican identity, often cited as encapsulating the fundamentals of the Anglican Communion's doctrine and as a reference point for ecumenical discussion with other Christian denominations. The four points are:
The Holy Scriptures, as containing all things necessary to salvation;
The creeds (specifically, the Apostles' and Nicene Creeds), as the sufficient statement of Christian faith;
The dominical sacraments of baptism and Holy Communion;
The historic episcopate, locally adapted. The quadrilateral had its genesis in an 1870 essay by the American Episcopal priest William Reed Huntington, and was officially adopted by the bishops of the Anglican Communion in 1888. The four elements were held to establish "a basis on which approach may be by God's blessing, made toward Home Reunion", that is, with the Catholic and Eastern Orthodox churches.
Американың епископтар палатасының қарары
Бұл төрт тармақ 1886 жылы Чикагода жиналған Америка епископтық шіркеуінің епископтар палатасының қарарына енгізілген. Сол жерде қабылданған қаулы мынадай редакцияда жазылсын:
Ламбет конференциясының қарары
1888 жылы үшінші Ламбет конференциясы (Англикан қауымының епископтарының халықаралық консультациясы) 11-ші қарар қабылдады. Бұл екі жыл бұрын Чикагода қабылданған қарардың қысқартылған нұсқасы болды, ол Хантингтонның бастапқы сөздеріне жақын болды және былай деп оқылады:
Төртбұрыштың мәні
Төртбұрыштылық Ламбет конференциясында қабылданғаннан бері англикандық сәйкестікке айтарлықтай әсер етті. Бұл шешім, негізінен, Британ империясының аумақтарында, Англикан қауымының тез таралып жатқан кезінде қабылданды. Осылайша, ол ортақ этиканың негізін қалады, ол британдық мәдениет пен құндылықтардың әсерінен отаршылдық шіркеулер жергілікті нормалардың әсерінен ұлттық болып дамыған сайын маңызды болып келеді. Сонымен қатар, ол қызу талқылаудың, әсіресе оның үшінші және төртінші тармақтарының тақырыбы болды. Бірінші пункт, ағылшындықтар "Киелі жазбалардың жеткіліктілігі" деп атаған нәрсеге қатысты, оның тілін тікелей отыз тоғыз баптың VI бабынан алады, ол он алтыншы ғасырдан бастап ағылшындық жазбалардың экзегезисі мен герменевтикасының негізі болып табылады. Осылайша, ол кеңінен қабылданған. Сол сияқты, екінші тұжырым ежелден бері католик сенімінің sine qua non сипатын сипаттайды, сондықтан да кеңінен мақұлданды. Бұл мәселеде дау-дамай туындағандықтан, дау-дамайлар толықтай Қасиетті Тағамның басқа да формулаларды қосу үшін сенім мәлімдемесін кеңейтуге тырысқан бөліктеріне бағытталған. Үшінші нүкте кейбір англикандықтар арасында орынсыз шектелген деп қарама-қайшылыққа ұшырады. Әсіресе, көптеген англо-католиктер басқа бес тағамды шіркеудің негізгі белгілері ретінде енгізу керек деп санайды (Англикан тағамдарын қараңыз). Әсіресе, төртінші мәселеде көп дау-дамайлар болды, бұл көптеген адамдардың пікірінше, шіркеудің епископтық дәстүріне қарсы шығудың есігін ашады.
Экуменикалық диалогтағы төртжақтылық
Чикаголық Ламбет төртжақты мәжілісі экуменикалық диалог үшін де маңызды болды. Бұл ретте ол англикандық және рим-католик қауымдарының, сондай-ақ кейбір англикандық шіркеу провинцияларының және ұлттық лютерандық ұйымдардың арасында консультацияларда пайдалы болды. Apostolicae curae - бұл 1896 жылы папа Лео XIII барлық англикандық діни тағайындауларды "қатесіз жарамсыз және мүлдем жарамсыз" деп жариялаған папалық бұқаралық бюланың атауы. Бұл Чикаголық Ламбет төртбұрыш ұйымының экуменикалық күш-жігеріне Рим-католиктердің ертедегі жауабы ретінде сипатталған. Бұл паптік бұқаға өз кезегінде Кентерберия мен Йорк архиепископтары Фредерик Темпл мен Уильям Маклаган жазған "Сейпиус оффисио" жауап берді. Төртбұрыштылық Канаданың Англикан шіркеуі мен Канаданың Біріккен шіркеуі арасындағы, Англия шіркеуі мен Ұлыбританияның методистік шіркеуі арасындағы және Англия шіркеуі мен басқа да еркін шіркеулер арасындағы талқылауларда да кедергі болды, олардың барлығы епископтық мәселеге байланысты бұзылып кетті.