Кіріспе

Американдық суретші (1928 жылы туған) Бертон Сильверман - американдық суретші.

Білім

1928 жылы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында туған Сильверман Колумбия колледжінен бакалавр дәрежесін алды және Өнер студенттері лигасында және Пратт институтында оқыды. Қазір суретші ретінде алтыншы онжылдыққа аяқ басқан Сильверман сонымен қатар Бейнелеу өнері мектебінде, Көркемөнер студенттері лигасында, Ұлттық академиялық көркемөнер мектебінде, Сан-Францискодағы Көркемөнер академиясында және Бригам Янг университетінің көркемөнер колледжінде сабақ берді. Сильверман сонымен қатар Вашингтондағы Джордж Вашингтон университетінің Смит атақты қонақ профессоры болды.

Мансап

Сильверменнің жұмысы Батлер американдық өнер институтында, Бригам Янг өнер мұражайында, Талсадағы Шервин Миллер мұражайында, Оклахома штатында, Лайм академиясының көркемсурет университетінде және Хофстра университетінің мұражайында ретроспективаларға енгізілген. Оның өнері Смитсоновтың Ұлттық портрет галереясында, Делавэр өнер мұражайында және Арнот өнер мұражайында топтық көрмелерде көрсетілді. Сильверманның суреттерін қосқан қоғамдық коллекциялар: Бруклин мұражайы, Метрополитен өнер мұражайы, Батлер американдық өнер институты, Денвер өнер мұражайы, Джорджия өнер мұражайы, Филадельфия өнер мұражайы, Нью-Британ мұражайы, Монетный музей, Смитсонов американдық өнер мұражайы, Делавэр өнер мұражайы, Колумб мұражайы, Арканзас өнер орталығы, Коннектикуттағы жеті көпір қоры және Оберн университетінің Смит мұражайы. Жақында Сильвермен Нью-Йорктегі Галлерия Хенохта және Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Хейнс галереясында жеке көрмелерге қатысты. Сильверменнің тапсырысы бойынша суретке түскен суреттеріне белгілі заңгерлер, дәрігерлер және педагогтар кірді, олар Чикаго университеті, Йель университеті, Гарвард университеті, Принстон университеті және Вейл Корнелл медициналық орталығы сияқты клиенттерден.

Монтгомери автобустарын бойкоттау

1956 жылы Сильверман өзінің әріптесі Харви Диннерштейнмен бірге Монтгомериге (Алабама штаты) барып, қара нәсілді белсенділер қаладағы автобустарда жүруден бас тартқаннан кейін орын алған терең әлеуметтік өзгерістерді құжаттады. Динерштейн мен Сильверман сапар барысында сот залынан бастап шіркеу кездесулеріне дейін, таңдағандардың портреттеріне дейін 90-нан астам сурет жасаған. Мартин Лютер Кинг "аяқ астынан бас ұрып, қорлық көріп жүруге болмайды" деген. Олар жасаған суреттер Америка мәдениетіндағы осы кезеңнің көркем бейнесі болды. Суреттер Сильверман мен Диннерштейннің түрлі жеке көрмелерінде пайда болды, бірақ тұтастай алғанда, бүкіл коллекция алғаш рет 2005 жылы Делавэр өнер мұражайында және Монтгомери көркемсурет мұражайында 2006 жылы "Даңқты қадір-қасиетте: Монтгомери автобустарын бойкоттау суреттері" атты көрмеде көрсетілді. Көрме каталогында жазылғандай, "Олар қарапайым адамдардың күшті іс-әрекетке, азаматтық мойынсұнбаушылықтың көрінісіне қатысқандарын суреттері арқылы құжаттауға саяхаттады, ол Монтгомери автобустарын бойкоттау деп аталды. Көп ұзамай жергілікті оқиға ұлттық және халықаралық деңгейде кеңінен таралып, Азаматтық құқықтар қозғалысына түрткі болды". Сильверман мен Диннерштейннің айтуынша, бойкот "автобустардағы сегрегация мәселесінен тыс, бүкіл елдегі теңсіздікке қатысты үлкен мәселелерге бағытталған күрес" болды.

Стиль

Сильверман Американың ең жетістіктерге жеткен және маңызды реалистік суретшілері мен иллюстраторларының бірі болып саналады. Оның сурет салу шеберлігі, қылқаламмен жұмыс, композиция, түстерді қолдану және тоналдылық тарихта ұлы репрезентационалистік суретшілер орнатып қойған дәстүрлер мен стандарттарды жалғастырды. Реализм 21-ші ғасырдың басында қайта жанданды және соңғы ұрпақтың көпшілігі Сильверменнің шығармаларын илхам ретінде атайды, өйткені Сильверман өзі Рембрандт, Дега, Сержант және басқалардың шығармаларына сүйене отырып, алға жылжуда. "Мен форманы - түс пен композицияны мазмұнмен біріктіруге тырыстым. "Біздің мақсат - 20 ғасыр формализмін 20 ғасыр сезімталдығымен синтездеу", - деді Сильверман. "Менің ойымша, бояудың бояудан неден боялуы суреттелгеннен маңыздырақ болуы керек". АҚШ Қарулы Күштерінен босатылғаннан кейін ол галерея суретшісі және иллюстратор ретінде жұмыс істеді. Соңғысы үшін 2001 жылы Иллюстраторлар қоғамының атақ-даңқ залына сайланды. Time журналында, Sports Illustrated және Esquire журналдарында жарияланған суреттерден басқа, Сильверменнің акварель суреті Jethro Tull тобының 1971 жылғы Aqualung альбомында танымал болды, бұл сурет әлі күнге дейін аталып өтіледі. 1990 жылдардың басында Сильверман портретке назар аударды және өзінің стилін жетілдірді, ол модернисттік өнердің қағидаларына және қағидаларына қарсы болды және өзі радикалды әрекет болды. "Берілген көптеген құрметтерді ескере отырып, Бертон Сильверменді көркемдік жағынан әлсіз деп сипаттау таңқаларлық көрінуі мүмкін, бірақ бұл атау шын мәнінде сәйкес келеді. Оның дәл қазіргі замандасы, абстрактты экспрессионист Сай Твомблиден айырмашылығы, Сильвермен әлемге танымал да, бай да емес. Бұл жағдай осы екі адамның таланты туралы емес, XX ғасырдағы американдық өнердің жағдайы туралы айтады", - деп жазды өнер тарихшысы Матиас Андерсон. Дартмут колледжінің профессоры Роберт Макграттың айтуынша, "Оның өнері 50-ші жылдардың модернисттік догмасынан аман қалған гуманистік көзқарасқа деген берік берілгендігіне және сексенші жылдардың "жаңа реализміне" енген қатал жеке емес сот нормаларына байланысты радикалды реализмнің бір түрі ретінде қаралуы мүмкін. Сильвермен үшін форма мәнмен ажырамас байланыста болады. Суретші суреттерінде суретшіге тән табиғи бояулар мен бояулар көзге әсер етеді, ал химиялық жолмен адам жағдайының түсініктілігін оятады. Ақыр соңында, Сильверменнің дәстүрге деген шығармашылық қайта ойлануымен бірге оның ең батыл және тұрақты көркемдік үлесі болып табылады".

Марапаттар

Ол Ұлттық дизайн академиясының мұражайынан тоғыз марапатты, оның ішінде екі Генри В. Рейнджер сатып алу сыйлығын алды. Ол Американың Портрет қоғамының 2004 жылғы алтын медалімен, Ньюингтон Кропси мәдени қорының жыл сайынғы көркемөнерпаздар сыйлығымен, Американың портрет суретшілері қоғамының 2002 жылғы Джон Сингер Сарджент алтын медалімен, FACE конференциясының өмір бойы жетістіктері үшін сыйлығымен және 2001 жылы Сан-Францискодағы өнер академиясының құрметті докторлығымен марапатталды.