АҚШ Луизиана штатындағы Сент-Чарльз округі

Кіріспе

Сент-Чарльз – АҚШ-тың Луизиана штатында орналасқан приход. 2020 жылғы халық санауы бойынша, оның халқы 52 549 адамды құрайды. Приходтың орталығы – Ханвилл, ал ең ірі елді мекені – Лулинг. Приход 1807 жылы құрылған, бұл АҚШ-тың 1803 жылы Луизиананы сатып алғаннан кейін болды. Бұрын ол 1720 жылдары көптеген неміс қоныс салушылары қоныстанған Миссисипи өзенінің шығыс жағалауындағы «Неміс жағалауының» бір бөлігі болған. Тарихи тұрғыдан бұл аймақ қант құрабы плантацияларымен белгілі болған, бірақ қазіргі таңда энергетика саласы приходтың экономикалық негізін құрайды. Сент-Чарльз приходы Миссисипи өзенімен бөлінген және өзеннің шығыс және батыс жағалауларындағы аумақтарды қамтиды. Сент-Чарльз приходы Нью-Орлеанс-Метаири қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді.

17 ғасыр

1682 жылы француз саяхатшылары Рене Роберт Кавелье, Сиер де Ла Сал және Анри де Тонти Миссисипи өзенінің барлық ұзындығын кезіп, экспедициясы барысында қазіргі Ханвиллден өтіп, жергілікті Куиниписса тайпасының тұрғындарымен кездесті. 1699 жылы Пьер Ле Муан д’Ибервиль, кіші інісі Жан Батист Ле Муан де Бьенвильмен бірге Франция үшін бұл аймақты талап ету үшін қайта келді. Олар өзеннің Миссисипи өзенінің шығыс жағалауындағы қазіргі Нью-Сарпиде орналасқан L’Anse aux Outardes немесе Bustard’s Cove деп аталатын жерде, өзеннің саласымен қиылысатын жердегі Байагула тайпасының қонысын тапты. Алғашқы француз қоныс аударушылары Луизиананың қатал жағдайларына бейімделе алмады немесе дайын болмады. Неміс қоныс аударушылары қоныстанған бұл аймақ "les Allemands", яғни "немістер" деп аталды. 1720 жылы көктемде немістер "les Allemands" қонысына қоныстанды. Шамамен төрт мың адам (төрт жүз елу отбасы), негізінен Рейнландтан, сондай-ақ Баден-Вюртемберг, Бавария, Шведия Помераниясы, Эльзас-Лотарингия, Бельгия және Швейцариядан Франция арқылы Бретаньдегі Лориентке сапар шекті, содан кейін 1721 жылдың 7 наурызында Луизианаға келді. Қоныс аударушылар 1721 жылдың 4 маусымында Ескі Билоксиге келді, ал француз губернаторы Бьенвиль 15 желтоқсанда жаңадан келген неміс тілді қоныс аударушыларды, соның ішінде жаңадан тағайындалған Комендант Чарльз Фредерик д’Аренсбургті (туған аты Карл Фридрих фон Аренсбург) Миссисипи өзенінің батыс жағалауындағы Хоффен, Мариентал және Аугсбург ауылдарына тасымалдау үшін кемелерді жөнелту туралы бұйрық берді. Уақыт өте келе "les Allemands" Côté des Allemands, яғни "Неміс жағалауы" деп аталатын болды және қазіргі Санкт-Карл және Сент-Джон Баптист округтерінде орналасқан. Бұл көші-қонды тоқтату үшін губернатор Бьенвиль өзеннің шығыс жағалауына қоса, батыс жағалаудағы қоныс аударушыларға қосымша жерлер беруге шешім қабылдады. 1724 жылғы халық санауы неміс отбасыларының өздеріне және отбасыларына жеткілікті азық-түлік өндіріп, мал өсіргенін ғана емес, сонымен қатар артық өнімдерін Нью-Орлеан нарығына әкелгенін көрсетті. Осы деректерден көрініп тұрғанындай, қоныс аударудың басынан бастап, Неміс жағалауының шаруалары Нью-Орлеан қаласына азық-түліктің маңызды көзі болды. 1731 жылы Неміс жағалауындағы қоныстанудың алғашқы он жылдығы аяқталып, Франция Индия компаниясының жарғысын қайтарып алғанда, Луизиана қайтадан француз колониясы болды. Ағаш үйлер салынды және шіркеулік приход пен капелла Киелі Шарль Борромеоның құрметіне Киелі Шарль деп аталды. XVIII ғасырдың басында бұл аймақтағы қоныс аударушылар испан немесе француз патшалық үкіметтерінен жер алды, бұл өтініш берілген кезде қай ел аумақты басқарып тұрғанына байланысты болды. Француз стиліндегі жер участақтары өзенге тар жағажайлармен бөлінді, осылайша әрбір плантация Нью-Орлеанға және әлемдік нарықтарға тауарларды тасымалдау үшін жоғары жерге қол жеткізе алды. Жермен тасымалданудан басқа, тауарлар негізінен байоустар мен көлдер арқылы, сондай-ақ Миссисипи өзенімен кемелермен тасымалданды. Негізгі үй мен қосалқы құрылыстар өзенге жақын салынды. Қалған жерлер өзеннен сулы-батпақты жерлерге дейін созылып, онда қант қызылшасы мен индиго өсіру үшін жерлер тазартылды. Сент-Чарльз округінде әлі де сақталған үйлерге Дестрехан плантациясы, Хоумплейс плантациялық үйі және Ормонд плантациялық үйі жатады. Лабранш плантациясы қазір жоқ, бірақ креолдық қосалқы үй, француз тілінде garconnière деп аталатын үй әлі де бар.

In 1682, French explorers René Robert Cavelier, Sieur de La Salle and Henri de Tonti traveled the entire length of the Mississippi River and as their expedition passed what is present day Hahnville on the west bank; they encountered indigenous Quinipissa villagers. In 1699, Pierre Le Moyne d'Iberville, along with his younger brother, Jean Baptiste Le Moyne de Bienville returned to the area claiming it for France. They found an indigenous Bayagoula settlement near the river's intersection with a tributary at a site named L’Anse aux Outardes or Bustard’s Cove in present day New Sarpy on the east bank of the Mississippi River. The early French settlers were not suited or prepared for the harsh conditions in Louisiana. This area of German settlers was called les Allemands or the Germans. In 1720, Germans were recruited in early spring to settle in les Allemands. Roughly four thousand individuals (four hundred and fifty families) mostly from the Rhineland, but also from Baden Württemberg, Bavaria, Swedish Pomerania, Alsace–Lorraine, Belgium, and Switzerland traveled across France to Lorient in Brittany and then made the voyage to Louisiana on March 7, 1721. The settlers arrived in Old Biloxi on June 4, 1721, and on December 15, 1721, French Governor Bienville issued an order for boats to transport the recently arrived German speaking settlers including newly named Commandant Charles Frederic d'Arensbourg, born Karl Friedrich von Arensburg, to the already established villages of Hoffen, Marienthal, and Augsburg on the west bank of the Mississippi River.]] Over time, "les Allemands" would come to be known as Côté des Allemands or German Coast and is located in present day St. Charles and St. John the Baptist Parishes. In order to prevent this exodus, Governor Bienville decided to grant the settlement of additional lands to settlers on the west bank in addition to the east bank of the river. A 1724 census revealed that the German families were not only harvesting enough food and raising enough cattle for their families, but they were bringing their surplus to New Orleans markets. It is apparent from these records that from the beginning of their settlement, German Coast farmers were a major source of food for the city of New Orleans. In 1731, as the first decade of settlement on the German Coast ended and the Company of the Indies charter was retrieved by France, Louisiana again became a French colony. A log cabin structure was built and both the ecclesiastical parish and chapel were renamed St. Charles in honor of St. Charles Borromeo. The early 18th century settlers in the area received land grants from the Spanish or French royal governments, depending upon which country ruled the territory at the time of application. The French style of property allotments was made up of narrow frontage on the river so that each plantation had access to high ground for ground transportation of goods to and from New Orleans and world markets. In addition to ground transportation, goods were mainly shipped by boat on bayous and lakes and also via the Mississippi River. The main house and supporting outbuildings were constructed near the river. The remaining property extended away from the river into the wetlands, where land was cleared for cultivation of sugar cane and indigo. Homes still existing in St. Charles Parish include Destrehan Plantation, Homeplace Plantation House, and Ormond Plantation House. Labranche Plantation no longer exists, but the Creole dependency house, known in French as a garconnière still exists.

19 ғасыр

1800 жылы Франция Республикасының бірінші консулы Наполеон Луизиананы Франция үшін қайтадан иеленді. 1803 жылы Луизиананы сатып алғаннан кейін, 1804 жылы Орлеан территориясы құрылды, ал келесі жылы, 1805 жылдың 10 сәуірінде ол он екі округке бөлінді, олардың бірі – Германия жағалауы округі. Алғашқы сот ғимараты 1804 жылы сол кезде «Сент-Чарльз соты» деп белгілі болған жерде салынды. Кейіннен қала Ханвилл деп аталып, округ орталығына айналды. Бұл шіркеу «Қызыл кішкентай шіркеу» деп танылды. 1811 жылы Германия жағалауы көтерілісінің бір бөлігі Сент-Чарльз округінде болды. Сент-Чарльз округіндегі алғашқы екі мемлекеттік мектеп 1850 жылы ашылды. Американдық Азамат соғысы кезінде Сент-Чарльз округінде үш шайқас өтті. Олар «Ханвилл сот ғимараты шайқасы», «Бутте станциясы шайқасы» және «Дес-Алеманс шайқасы» болды. Луизиана және, демек, Сент-Чарльз округі 1865 жылдан 1877 жылға дейінгі Реконструкция кезеңінде Бесінші әскери округтің құрамына кірді. Біздің Қасиетті Розарий католик шіркеуі алғаш рет 1877 жылы Тафт қаласында салынды. 19 ғасырдың соңында округтік бақылаумен паромдық қағидалар бүкіл округ бойынша енгізілді.

20 ғасыр

XX ғасырдан бастап, Германия жағалауы және Луизианадағы акадиялықтардың алғашқы тұрақты қонысы орналасқан аймақ "Өзендік округтер" деп аталmaya бастады. Өзендік округтер – Миссисипи өзенінің екі жағалауын қамтитын және ірі Акадиана аймағының бір бөлігі болып табылатын, Нью-Орлеан мен Батон-Руж арасындағы Луизиана округтері. 1914 жылы Дестрехан жері Мексикалық мұнай компаниясына сатылды, ол 1918 жылы мұнай өңдеу зауытын іске қосып, округте ауыр өнеркәсіптің алғашқы қадамын жасады. 1924 жылы округтегі алғашқы мемлекеттік жоғары мектептер ашылды. Дестрехан жоғары мектебі округтің шығыс жағалауында, ал Ханвилл жоғары мектебі батыс жағалауында орналасты. Бұрынғы Гимелия және Бонне Карре аймақтарындағы қиратулар аймаққа ауқымды зиян келтірді. Осы жердің таңдалу себебі – бұл жерде бұрын төрт ірі қирату орын алған. 1955 жылы Royal Dutch Shell компаниясы Норкода Shell химия зауытын ашты, ал оның алдын бауыр компаниясы Shell Petroleum Corporation 1929 жылы New Orleans Refining Company мұнай өңдеу зауытын сатып алған болатын. 1960 жылдары Сент-Чарльз округіне жаңа сала келді, Ама және Дестреханда астық элеваторлары салынды. Сонымен қатар, 1960 жылдары Тафт қаласында химиялық зауыттар бой көтерді. Бұл атау аймақтық карталарда және жол көрсеткіштерінде кездеседі. 1976 жылдың 20 қазанында Миссисипи өзенінде "MV George Prince" паром апаты болды. "Люлинг-Дестрехан" паром кемесі "Джордж Принс" норвегиялық танкерімен соқтығысты. Паромда болған жүйелі және экипаждың тоқсан алты адамның ішінде жетпіс сегізі қаза тапты. 1983 жылдың 6 қазанында, паром апатынан жеті жыл өткен соң, Хейл Боггс ескерткіш көпірі ашылды. Бастапқыда "Люлинг-Дестрехан" көпірі деп аталған бұл көпір округтің шығыс және батыс жағалауларын алғаш рет көпірмен байланыстырды. 1983 жылы округте паром қызметі тоқтатылды, бұл қызмет 1800 жылдардан бері алғаш рет қолжетімсіз болды. 1985 жылы Луизиана электр және жарық компаниясы Чарльз Фредерик д’Аренсбургтің алғашқы жер берілімінде орналасқан Карлштейнде Waterford ядролық электр станциясын іске қосты.

Starting in the 20th century, the area of the German Coast and location of the first permanent settlement of Acadians in Louisiana began to be referred to as the "River Parishes". The River Parishes are those parishes in Louisiana between New Orleans and Baton Rouge that span both banks of the Mississippi River, and are part of the larger Acadiana region. In 1914, land in Destrehan was sold to the Mexican Petroleum Company, which began operating an oil refinery in 1918, marking the first appearance of heavy industry in the parish. In 1924, the first public high schools in the parish opened. Destrehan High School opened on the east bank and Hahnville High School opened on the west bank of the parish. Previous crevasses in the areas of Hymelia and Bonnet Carré caused extensive damage to the area. This site was chosen because four major crevasses had previously occurred at this location. In 1955, Royal Dutch Shell opened the Shell Chemical Plant in Norco after their forerunner, Shell Petroleum Corporation, previously acquired the New Orleans Refining Company oil refinery in 1929. The 1960s saw a new industry come to St. Charles Parish as grain elevators were built in Ama and Destrehan. Additionally, chemical plants were built in Taft in the 1960s. The official term appears on regional maps and highway markers. On October 20, 1976, the MV George Prince ferry disaster occurred on the Mississippi River. The Luling–Destrehan Ferry George Prince was struck by the Norwegian tanker Ninety six passengers and crew were aboard the ferry when it was struck, and seventy eight perished. On October 6, 1983, seven years after the ferry disaster, the Hale Boggs Memorial Bridge opened. The bridge, originally named the Luling–Destrehan Bridge, connected the east bank and west bank of the parish by bridge for the first time. 1983 also saw the end of ferry service in the parish, marking the first time since the 1800s this service was not available. In 1985, the Louisiana Power and Light Company began operation of the Waterford Nuclear Generating Station on Charles Frédérique d'Arensbourg's original land grant of Karlstein.

21 ғасыр

2000 жылдың 5 қыркүйегінде Гуд Хоуп қалашығы Норко қаласына қосылды. Бұл 1983 жылы Гуд Хоуп мұнай зауытының барлық тұрғын және коммерциялық мүлікті сатып алуының нәтижесі болды; қалашық қазірде көшіп кеткен елді мекен ретінде тіркелген. 2002 жылдың 26 наурызында Дэвис тобаны тұщы суды бұру жобасының салтанатты ашылуы 1997 жылы құрылысы басталғаннан кейін Лулингке жақын жерде өтті. 2007 жылы Шығыс жағалаудағы дауылдан қорғау бөгеті аяқталды. Бұл бөгет шығыс жағалаудың көп бөлігін Поншартрейн көлі мен Лабранш батпақтарының су тасқынынан қорғайды. 2021 жылдың 29 тамызында Сент-Чарльз округі Айда дауылынан зардап шекті. Округ әкімі Мэтью Джуэл: "Округтағы дерлік барлық ғимараттарға сыртқы зақымданудан бастап үйлердің немесе ғимараттардың толық құлауына дейін түрлі зақымдар келген" деді.

География

АҚШ халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 411 шаршы миль (1064 км2) құрайды, оның ішінде 279 шаршы миль (723 км2) құрлық, ал 132 шаршы миль (342 км2) (32%) - су.

Демография

+ Сент-Чарльз Париш, Луизиана – Расалық және этникалық құрам Ескерту: АҚШ халық санағы испандықтар/латиноамерикалықтарды этникалық категория ретінде қарастырады. Осы кесте латиноамерикалықтарды расалық категориялардан алып тастап, оларды жеке категорияға жатқызады. Латындықтар кез келген расаға жатуы мүмкін. Раса / Этнос (NH = Испандық емес) Халқы 2000Халқы 2010Халқы 2020% 2000% 2010% 2020 Ақ раса (NH) 33,90134,92532,70870.52%66.17%62.24% Қара немесе африкалық америкалық раса (NH) 12,04313,92513,02425.05%26.38%24.78% Түпкі америкалық немесе Аляска тумасы (NH) 1191602150.25%0.30%0.41% Азия раса (NH) 2654355550.55%0.82%1.06% Тынық мұхиты аралдарының расасы (NH) 418200.01%0.03%0.04% Басқа раса (NH) 52571720.11%0.11%0.33% Бірнеше раса (NH) 3426121,7140.71%1.16%3.26% Испандық немесе латино раса (кез келген раса) 1,3462,6484,1412.80%5.02%7.88% Барлығы 48,07252,78052,549100.00%100.00%100.00%

2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша, париштің халқы 52,549 адамды, 19,212 шаңырақты және 14,463 отбасыны құрады. 2019 жылғы Америкалық қоғамдық сауалнама бойынша, париштің халқы 52,773 адамды және 19,212 шаңырақты құрады. Халқының 7,1% үйінде ағылшын тілінен басқа тілде сөйлейді; париштің екінші ең көп таралған тілі – испан тілі. 2019 жылы Сент-Чарльздың расалық және этникалық құрамы: 69,2% испандық емес ақ раса, 26,6% қара және африкалық америкалық раса, 0,4% американдық үнді және Аляска тумасы, 1,0% азиялық раса, 1,7% басқа раса және 1,0% екі немесе одан көп раса. Кез келген расаға жататын испандық және латиноамерикандықтар халықтың 6,1% құрады. Орташа жас 37,9 болды, ал париш халқының 6,2% 5 жасқа дейінгі балалар құрады. 2019 жылы 19,212 шаңырақтың ішінде париш аумағында 20,710 тұрғын үй және 4,349 корпорация тіркелді.

Жеке

Қасиетті Карл Борромео мектебі

Колледждер мен университеттер

Сент-Чарльз аймағы Дельгадо қоғамдық колледжінің қызмет аймағына кіреді.

Үкімет

Сент-Чарльз аймағы атқару және заңнамалық тармақтармен басқарылады. Атқару тармағының басында сайланған Аймақ Президенті тұрады; қазіргі кезде Мэтью Джевелл. Заңнамалық тармақ – 9 сайланған мүшеден тұратын кеңес. Аймақ жеті бір округтен тұрады, олардың әрқайсыын сайланған округтік кеңес мүшесі ұсынады. Сонымен қатар, екі жалпы округтық орын аймақ бойынша сайланады. Жалпы округтық орындар "А" және "Б" орындарына бөлінеді. "А" орындық өкілі аймақтың шығыс жағалауының тұрғыны болуы керек, ал "Б" орындығын батыс жағалауының тұрғыны ұстауы тиіс. Соңғы аймақтық кеңес сайлауы 2019 жылдың қазан-қараша айларында өтті. 2020 жылдың қаңтарына қарай Сент-Чарльз аймақтық кеңесінің мүшелері:

Округтік кеңес мүшесі Жалпы округтық бөлім "А" Венди Бенедетто Жалпы округтық бөлім "Б" Холли Фонсека 1 Ла Сандра Даренсбург Гордон 2 Мэри К. Клюли 3 Дик Гиббс 4 Никки Дафрен 5 Мэрилин Б. Беллок 6 Боб Фишер 7 Джулия Фишер Перриер

Ауруханалар

Сент-Чарльз қалалық ауруханасы

Заң

Аудан орталығы ретінде Ханвилл аудандық сот үйінің орналасқан жері.

Сот округі

Сент-Чарльз қаласы Луизиана штатының 29-шы сот округінен тұрады.

Құқық қорғау органдары

Сент-Чарльз қаласының полиция басқармасы