Al and the Transamericans

Кіріспе

Американдық рок-топ Al and the Transamericans - бұл гитарист Аль Шниердің moe тобынан құралған қосалқы жоба. Бұл топтың тамыры рок, альт-кантри, америка тобы. Оның барлық музыканттары басқа топтардың мүшелері (мысалы, Strangefolk, Okemah және Gordon Stone Trio).

Тарих

Топ 1999 жылдың қаңтар айында Шниердің қосалқы жобасы ретінде басталды. Сол айда олар АҚШ-тың солтүстік-шығысында төрт концерт берді, олардың алғашқы концерті Филадельфиядағы Понтиак Гриллде болды. Топтың алғашқы құрамында гитара мен вокал бойынша Шниер; клавиатура, банджо, гармоника және вокал бойынша Free Beer & Chicken тобының Кирк Юхас; бас және вокал бойынша Yolk тобының Джим Лоуглин; барабан мен вокал бойынша Ominous Sea Pods тобының Тед Маротта; мандолина, скрипка және гитарада Merry Danksters and Sonic Garden тобының Рольф Витт болды. Олар 2000 жылдың наурызына дейін қайтадан өнер көрсетпеді, сол кезде олар Солтүстік-шығыста үш концерт берді. Моның Винни Амико. Мароттаның барабандық ролін алмастырды. 2000 жылдың маусым айында топ Нью-Йорк штатының солтүстігінде тағы үш концерт өткізді (Бәффало, Ютика, Албани). Алғашқы концертіміз Альбаниде болды, Маротта домбырада қонақ ретінде өнер көрсетті. Олардың 2000 жылғы соңғы концерті алғашқы жыл сайынғы Moe-да ойналды. Нью-Йорктегі Турин қаласында өтетін фестиваль. Фестивальді Шниердің moe тобы өткізді. жұмыс күніне арналған демалыс күндері. Маротта тағы да осы спектакльде қонақ ретінде көрінді. Бір жылдан кейін олар тағы да "моэ" ойнап, сахнаға шықты. шоудан кейін. Шүкіршілік күні демалыс күндері Нью-Йорктегі Lion's Den-те өткен шоуда Ролф Виттсіз бірдей құрам болды. 2002 жылы олар БеркФестке қатысқан. төмен, және солтүстік-шығыста тағы екі шоу. Топтың ең белсенді жылы 2003 жылы болды, онда олар жыл бойы жиырмадан астам концерттерде ойнады. Осы уақыт ішінде топтың құрамы кеңейтілді; Шниер, Юхас және Амико қалды, ал Гордон Стоун Witt-тің банджо мен педальді болаттан, ал Эрик Глоклер Strangefolk-тан Loughlin-тің бассынан басқарды. Шниердің әйелі Диана да кейде ән салған. Моеден кейін. Down IV тобы қыркүйек пен желтоқсан айларында Солтүстік-шығыста бірқатар концерттер өткізді. Турне 2003 жылы 9 қыркүйекте шыққан Analog атты алғашқы альбомын қолдау мақсатында өтті. 2004 жылдың наурыз айының соңында топ Остин, Техаста басталған жеті шоу турнеге шықты және Алабама, Джорджия, Теннесси және Кентукки штаттары арқылы өтті. Ақырында олар солтүстікке қарай сапар шегіп, Нью-Джерси штатының Хобокен қаласында аяқталды. Мамыр айының соңында олар Солтүстік-Шығыста тағы төрт концерт берді. Олар жылды "Мое" театрында өнер көрсетумен аяқтады. Бұл шоу кезінде Вудэнспунның Джей Баради Гордон Стоунды мандолинда алмастырды. Бұл қойылымда Диана Шниердің жазған үш әндері болды, ол сонымен қатар клавиатура мен домбыра ойнады. Кейін бұл әндер оның бірінші альбомында пайда болды Before Cowboys. 2005 жылы топ өнер көрсетпеді, бірақ Аль Шниер, Юхас және Маротта Диана Шниер, Кенни Юхас және Шаннон Линчпен бірге Before Cowboys ретінде өнер көрсетті. Топ Диана Шниер жазған әндерді жыл бойы үш бөлек шоуда орындады, оның ішінде moe-де. VI төмен. 2006 жылдың 15 шілдесінде олар Нью-Йорктің Утика қаласындағы Электр компаниясында ойнады. Трансамерикандықтар мен Before Cowboys 2007 жылы 11 мамырда Утикадағы Электр компаниясында бірге пайда болды. Сол айдың соңында трансамерикалықтар тағы бір қақтығысты бастады. "Ақтөбе" фестивалі, Чиликотедегі жазғы лагерь, Иллинойс штаты, Мемориал күніне арналған демалыс күндері. Электр компаниясына оралу. шілдеде өткен шоудан кейін тамыздың ортасында Солтүстік-Шығыс аймағында екі кездесу өтті. Олардың соңғы концерті "Мо" театрында болды. VIII төмен. 2008 жылдың 31 қазанында Basemental Records ресми түрде топтың екінші студиялық альбомын шығарды This Day & Age. Жаңа альбомда бес жаңа ән бар және тек 1000 данамен шектелген серия ретінде шығарылды. Әр данаға Аль Шниер қол қойып, нөмірлеген. Альбомда топтың ең жиі кездесетін тұлғалары: Аль Шниер, Винни Амико, Эрик Глоклер, Кирк Юхас және Гордон Стоун. Топ жаңа альбомды қолдау үшін галоин күні кешінде Утикадағы Электр компаниясында жарық көрген қонақпен турне бастады. Тур солтүстік-шығыста бірнеше кездесуден тұрады және қарашаның ортасына дейін созылады.

The band was started as a side project by Schnier in January 1999. They played four shows that month in the Northeastern United States, with their first show being at the Pontiac Grill in Philadelphia. The first incarnation of the band included Schnier on guitar and vocals; Kirk Juhas of Free Beer & Chicken on keyboard, banjo, harmonica, and vocals; Jim Loughlin of Yolk on bass and vocals; Ted Marotta of Ominous Sea Pods on drums and vocals; and Rolf Witt of the Merry Danksters and Sonic Garden on mandolin, fiddle, and guitar. They did not perform again until March 2000, when they played three shows in the Northeast. Vinnie Amico of moe. replaced Marotta on drums. In June 2000, the band played three more shows across Upstate New York (Buffalo, Utica, Albany). The last show, in Albany, included a guest appearance by Marotta on drums. Their final show of 2000 was played at the first annual moe. down festival in Turin, New York. The festival was hosted by Schnier's band moe. over Labor Day weekend. Marotta once again made a guest appearance during this performance. Over a year later, they made their next appearance playing a moe. aftershow. The show, at the Lion's Den in New York City on Thanksgiving weekend, featured the same lineup without Rolf Witt. In 2002, they played BerkFest, moe. down, and two other shows in the Northeast. The band's most active year was 2003, where they played over twenty shows throughout the year. During this time, the band's lineup was augmented; Schnier, Juhas, and Amico remained, while Gordon Stone took over for Witt on banjo and pedal steel, and Erik Glockler from Strangefolk took over on bass for Loughlin. Schnier's wife, Diane, also provided vocals on occasion. After moe. down IV, the band performed a series of shows in the Northeast in September and December. The tour was in support of their first album Analog, which was released on September 9, 2003. In late March 2004, the band did a seven show tour that started in Austin, Texas, and went through Alabama, Georgia, Tennessee, and Kentucky. Eventually the tour made its way north and ended in Hoboken, New Jersey. In late May, they played four more shows in the Northeast. They finished the year with a performance at moe. down V. During this show, Jay Barady of Woodenspoon replaced Gordon Stone on mandolin. This performance also featured three songs written by Diane Schnier, who also played keyboards and drums. These songs later appeared on her first album Before Cowboys. The band did not perform in 2005, but Al Schnier, Juhas, and Marotta along with Diane Schnier, Kenny Juhas, and Shannon Lynch performed as Before Cowboys. The band performed songs written by Diane Schnier at three separate shows throughout the year, including a set at moe. down VI. On July 15, 2006, they played at the Electric Company in Utica, New York. The Transamericans and Before Cowboys appeared together on May 11, 2007, at the Electric Company in Utica. Later that month the Transamericans plaued at another moe. festival, Summer Camp in Chillicothe, Illinois, over Memorial Day weekend. A return to the Electric Company for a moe. aftershow in July was followed by two Northeast dates in mid August. Their last show of the year was a set at moe. down VIII. On October 31, 2008, Basemental Records officially released the band's second studio album This Day & Age. The new album featured five new songs and was released as a limited edition series with only 1000 copies. Each copy was signed and numbered by Al Schnier. The album features the most frequent incarnation of the band: Al Schnier, Vinnie Amico, Erik Glockler, Kirk Juhas, and Gordon Stone. The band started a tour to support the new album with a release party on Halloween night at the Electric Company in Utica. The tour consisted of dates in the Northeast and lasted until midway through November.