Кіріспе

Британдық армия офицері және футболшы (1838 1900) Полковник сэр Фрэнсис Артур Маридин, KCMG (1838 жылдың 1 мамырынан 1900 жылдың 21 сәуіріне дейін) Корольдік инженерлермен қызмет етті және футбол қауымдастығының алғашқы дамуында басты тұлға болды. Кейіннен ол қоғамдық қызметте атқарған еңбегі үшін ерлік атағын алды.

Ерте өмір және білім

Ол Веймутта, Дорсет қаласында дүниеге келген. Шестертонның Сэмюэл Маридин, Шропширдің Уорфилд еншісінде. Ол Итон колледжінде және Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алған.

Әскери мансап

Мариндин 1854 жылы 28 желтоқсанда Корольдік инженерлерге энсин ретінде қосылды және Қырым соғысында (1855-56) белсенді қызмет көрсетті. Ол Темір жол инспекциясы сауда кеңесінің мүшесі болды, ол корпустан кеткеннен кейін де жалғасты. Ақыры инженерлік және теміржол штабының құрметті полковникасы болды. Мариндин 1874 жылы Футбол ассоциациясының президенті болып, 1890 жылға дейін осы қызметте болды. 1884 - 1890 жылдары қазы ретінде 1880 жылғы ФА кубогының финалын және жеті рет кезекпен бас тартты. Бұл кезең 1886 жылы Дербишир округінің крикет клубының жарыс алаңында қайта ойнатуды қамтыды, бұл бірінші рет Лондоннан тыс жерде ФА кубогының финалы өтті. Оның соңғы финалында көпшілік алаңға кіріп, солдаттар алаңды тазалауға мәжбүр болды. Ол "қағиданы жақсы білетін үздік төрешілердің бірі" деп саналды. Ол "майор" деген атпен кеңінен танымал болды.

Кейінгі мансап

Ол 1875 жылы сауда кеңесінің инспекторлық қызметкері болды, ал 1895 жылы темір жолдың аға инспекторы болды. Бұл бағыттағы жұмысы жолаушылар теміржолдарының қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін оларды сынап, тексеру үшін ел аралап, теміржол апаттары туралы есептерді құрастыруды қамтиды. 1892 жылы Тирсктегі апат елеулі мысал болып табылады. Оның өмірінің осы кезеңін сипаттағанда, 1900 жылдың 24 сәуіріндегі "Таймс" газетінде оның өлім баянында ол "табиғи сөйлеу, тақырыпты толық меңгерумен" бірге, сол кездегі теміржол компаниялары оның кеңсесі "қателіктердің ұзақ уақыт бойы байқалмай қалуына жол бермейтінін" білетінін атап өтті. 1899 жылы ол теміржол жұмыскерлерінің апаттары туралы баяндама жасады, оған теміржол қауіпсіздігі туралы жаңа Парламент актісі негізделді және 1890 жылдары Ұлыбритания теміржолдарының жұмыс тәжірибесіндегі көптеген жақсартуларға жауапты болды. Ол Лондонның жаңа электрлік жарық жүйесін жасауға көмектесті және 1897 жылы рыцарь атағын алды. Ол 21 сәуірде 1900 жылы 61 жасында Ханс Крессенттегі үйінде қайтыс болды. Ол отбасының шотландтық жерінде жерленді.