Кіріспе
Фредерик Хейден Хьюс Коу (Frederick Hayden Hughs Coe, 23 желтоқсан 1914 - 29 сәуір 1979) - американдық теледидар продюсері және режиссері, 1948-1955 жылдары "Гудйер Телевизиондық Театры" / "Филко Телевизиондық Театры" және 1957-1959 жылдар аралығында "Театралды театр 90" фильмдерімен танымал. Ол жасаған тікелей эфирлік драмалардың арасында Марти және "Байлыққа саяхат" ("The Trip to Bountiful") Goodyear/Philco, "Питер Пэн" ("Peter Pan") Producers' Showcase, "Дайз оф Вайн энд Роузз" ("День вина и розы") Playhouse 90 телеарнасы болды.
Frederick Hayden Hughs Coe (December 23, 1914 – April 29, 1979) was an American television producer and director most famous for The Goodyear Television Playhouse/The Philco Television Playhouse in 1948 1955 and Playhouse 90 from 1957 to 1959. Among the live TV dramas he produced were Marty and The Trip to Bountiful for Goodyear/Philco, Peter Pan for Producers' Showcase, and Days of Wine and Roses for Playhouse 90.
Ерте өмір
Фредерик Хейден Хьюс Коу 1914 жылы 23 желтоқсанда Миссисипи штатының Алигатор қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Ф. Х. Х. Коу - адвокат, анасы Аннет Харрелл Коу - медбике. Коу Кентукки штатының Бакхорн қаласында және Теннесси штатының Нэшвилл қаласында өсті. Ол Нешвиллдегі Пибоди демонстрациялық мектебінде және Пибоди колледжінде оқыды, кейін Йель драма мектебінде оқыды. Ол 1945 жылы NBC телеарнасында продюсер болып жұмыс істеді. Коу өзінің белгісін желілік теледидардың алғашқы жылдарында, Lights Out 1946 жылы 3 шілдеде радиодан теледидарға ауысқанда қалдырды. "Variety" журналының шоуы: "Шоудың барлық жағынан үздік болуы сценарийші Уиллис Купер мен продюсер Фред Коуға тиесілі. Купер өткен жылы жаз айында NBC желісінде сегіз апталық сериясы бар радио нұсқасының соңғы жазушысы болды. (Шоу сегіз апта бойы жалғасады. (6) Джуди Канованың орнына). Ол Арч Оболердің ізімен радиодан теледидарға ауысып, бағдарламаның сапасы жағынан ешбір кемшіліксіз өтті. NBC телеарнасындағы жарығын өткенде Эд Собол мен Эрни Коллинг жасырып қойған Коу, екеуі де өткен жылы ATS сыйлығын жеңіп алды, бұл шоумен өз орнын тапты және қазір топтың жоғарғы жағында болуы керек. "Бірінші тұлғада" деп аталатын оқиғада әйелі үнемі ренжітіп, тым шапшаңдық танытып, қысып жатқан психопат кісі өлтіруші туралы айтылады. Қатысушы ешқашан көрінбеді, камера оқиғаның жүріп өтуін қадағалап, оның көзімен көргендерін ғана түсірді. Бұл кезде, қылмыскердің санасында, оның қылмысын ойлап, сотта сотталып, атып өлтірілген кезде қандай ойлар жүретінін айтады. Коу камерамен тамаша әсерлерге қол жеткізді, көрерменді өлтірушінің ойына да, әрекетіне де түсірді. Спиральды монтаждау әсері көріністер арасындағы алшақтықты өте жақсы жойды және фильмнің интеграциясы өлтірушінің салқын, тыныш өмір сүру арманын көрсету үшін және асыл адам өз өмірін жойған кездегі шок әсерін арттыру үшін өте жақсы болды. Техникалық директор Билл Стейтс Коудың нұсқауы бойынша басқару құралдарымен торапта болды. 1952 жылы Коу "Мистер Пиперс" фильмінің атқарушы продюсері болды және бұл жұмысты 1955 жылға дейін атқарды. 1953 жылы бағдарлама Пибоди сыйлығын жеңіп алды. Ол 1954 жылы "Продюсердің шоуы" сериалында жасаған жұмысы үшін "Тірі сериалдың үздік продюсері" номинациясында Эмми сыйлығын жеңіп алды. Ол Нью-Йорк штатының Спрингс қаласындағы Грин-Ривер қорымында жерленген.
Credit for the show's all around excellence belongs jointly to scripter Wyllis Cooper and producer Fred Coe. Cooper was the last writer of the radio version with an eight week series on the NBC net last summer. (Show returns for eight weeks Sat. (6) as replacement for Judy Canova). He followed Arch Oboler at the task and has made the switch from radio to tele without a single letdown in the program's eerie quality. Coe, whose light on NBC television has been partly hidden in the past by Ed Sobol and Ernie Colling, both of whom won ATS awards this last year, has come into his own with this show and should now rank right at the top of the heap. Story, titled First Person Singular, concerned a psychopathic killer whose wife's constant nagging, extreme sloppiness, etc., led him to strangle her in their apartment on one of those blistering summer evenings. Killer was never seen, with the camera following the action and taking in just what the eyes of the murderer would see. Thoughts in the killer's subconscious, meanwhile, told what might go on in the mind of such a person as he contemplates his crime, is convicted in court and then hanged. Coe achieved some admirable effects with the camera, drawing the viewer both into the killer's mind and into the action. Use of a spiral montage effect bridged the gap between scenes very well and the integration of film to point up the killer's dream of a cool, placid existence and to heighten the shock effect as the hangman ended his life was excellent. Technical director Bill States was on the beam with the controls in following Coe's direction. Coe became executive producer of Mr. Peepers in 1952 and kept that job until 1955. The program won a Peabody Award in 1953. He won an Emmy Award in 1954 as Best Producer of a Live Series for his work on Producer's Showcase. He is buried in Green River Cemetery in Springs, New York.
Мұра
Оның өмірбаянын, The Man in the Shadows: Fred Coe and the Golden Age of Television Джон Крампнердің 1997 жылы Ратгерс университетінің баспасында жариялады. UCLA кино және телеархивінде көптеген Коэ фильмдерінің киноскобы бар және кейбір цифрлық көшірмелер жасалды. Висконсин кино және театр зерттеу орталығының да киноскоптары бар.