Кіріспе

Арчи Рэнд (Archie Rand, 1949 жылы туған) - Бруклинде, Нью-Йорк, АҚШ-тың американдық суретшісі.

Білім және мансап

Бруклинде туған Рэнд Пратт институтынан кинематография бойынша көркемсурет бакалаврын алды, бұған дейін Нью-Йорктегі Көркемсурет студенттері лигасында оқыған. Оның алғашқы көрмесі 1966 жылы Нью-Йорктегі Тибор де Нагги галереясында болды. Содан бері оның 100-ден астам жеке көрмесі болды, ал оның жұмысы 200-ден астам топтық көрмелерге енгізілді. Қазіргі уақытта ол Бруклин колледжінің өнер кафедрасының президенттік профессоры. Бруклин колледжіне кірмес бұрын Рэнд Колумбия университетінің бейнелеу өнері кафедрасының төрағасы болды. Ол Хоффбергер сурет мектебінің директор қызметін атқарушы және Мэриленд өнер институтының колледжінде Маунт Роял магистранттық бағдарламасының директордың көмекшісі болып қызмет етті. 1992-1994 жылдары колледждің өнер қауымдастығының ұлттық студиялық өнер бағдарламасының тең төрағасы болып тағайындалды, ал 1998-2003 жылдары колледждің өнер қауымдастығының өнердің үздік оқытушысының сыйлығы бойынша ұлттық комитетінің төрағасы болды. 1995 жылы Колумбия университетінің Америкадағы жоғары оқу орындарының итальян академиясы оған Сиена сыйлығын табыс етті. 1999 жылы Гуггенхайм қоры стипендиясына ие болды және ұлттық еврей мәдениетінің лауреаты атанды, ол оған бейнелеу өнеріндегі үлесі үшін жетістік медалімен марапатталды. 2002 жылы Колумбия университетінен оқытудағы үздікдігі үшін Президент сыйлығын алды. Сондай-ақ 2002 жылы ол "Халк" фильмінің түсірілімі үшін кинорежиссер Анг Лидің көркемдік кеңесшісі болды және Milestone Films компаниясы Анри Жорж Клузоның 1955 жылғы классикалық "Пикассоның құпиясы" фильмінің DVD-ге шығарылуы үшін түсініктеме жолдарын ұсынуды сұрады. 2020 жылы романшы Амос Оздың тұңғыш таңдауынан кейін Рэнд 100 000 долларлық Фараш стипендиясының екінші иегері болды. Бұл сыйлықты Фараш еврей гуманитарлық ғылымдары мен мәдениетінің дамуы үшін қоры еврей гуманитарлық ғылымдары мен мәдениет саласындағы жетістіктеріне орай ерекше атақ-даңқты және ерекше атақ-даңқты тұлғаны құрметтеу үшін берді. 2023 жылы Рэндтің "The Seventeen: Iron Flock" сериялы жұмысы Иерусалим биенналесіне Америка өкілі ретінде таңдалды.

1980 және 1990 жылдар

1980 және 1981 жылдары ол Чикагодағы екі синагогаға, Анше Эмет синагогасына және Шолом ғибадатханасына шыны терезелер сериясын жасауға тапсырыс алды. 1984 жылы Иерусалим мұғалімдер колледжінде сыртқы қабырғалық суреттерді салу ұсынысын алды. Бұл жоба үшін Рэнд Golden Artist Colors компаниясының Марк Голденінен ашық ауада түстес бояуларды тұрақты қолдану жүйесін әзірлеуді сұрады. Кейбір бейнелер оның кейінгі суреттерінде қайта қолданылды. 1970-ші жылдардың ортасынан бастап көрмелер қабырға масштабты суреттерге оралуын жариялады және карикатура стилімен суреттелген әңгімелерге адалдықпен қосылған алдын ала көрнекті неоэкспрессионизмді көрсетті. Джон Яу Artforum-да жазғандай, "Арчи Рэнд - өз ұрпағының ең амбициялық және ең бастысы, ең жетістіктерге жеткен суретшілерінің бірі". Холланд Коттер Рэндтің 1986 жылы "Америкадағы өнер" атты көрмесіне қарап былай деп жазды: "Оның өмірбаяны ардагердің өмірбаянына ұқсайды. Оның соңғы суреттері, шын мәнінде, жинақталған, жинақталған тәжірибенің ауа-райымен жұмыс істейді, бұл осы жұмысты өте тартымды етеді: ол ескі үлгідегі, жомарттық инклюзивтілікке негізделген. 1988 жылы бас баспашы Джон Коунмен бірге Рэнд таңғажайып және қиялға толы картоп принтерлер сериясын шығарды, олардың кейбіреулері басылып шығарылды, ал кейбіреулері өте үлкен болды, олар бірқатар мемлекеттік және жеке мекемелерде көрсетілді. 2012 жылы осы туындылардың көрмесі кезінде Islip Art Museum директоры Бет Джакумо атап өткендей: Арчи Рэндтің "Картоп принттері" қазіргі заманғы өнер тарихында күтпеген орын алды. Олар қуанышқа толы, әртүрлі жастағы көрермендердің көңілінен шығады. Олар көркем әсерге ие, адамгершілік пен сүйкімділікке толы. Техникалық жетістіктер ретінде мақталған олар жай ғана таза көңіл көтеру болып қалады. Гриптер және сыншы Рон Нетски: "Көріп отырғандар 20-ғасырда жасалған картоп кескіндемесі ең тамаша болуы керектігін жіберіп алмауы керек" деп шақырды. Ал Лоуренс Дж. Меррилл: "[Рэнд] көбірек қамту үшін ұятсыз аппетитке ие суретші: кеңейіп жатқан ғаламдық эстетикалық Рэндтің мансабы ресми өнер әлемімен санкцияланбаған, ақырында өнер пресімен ашылған және кернейленген жобаларға тартумен белгіленді. 1989-1991 жылдары ол күтілмеген үлкен масштабтағы қара және ақ абстракциялардың сериясын ұсынды, олар қалдық билікті сақтайды. Дональд Куспит сол кезде Artforum үшін "Ақ және қара" сериясын қарап шығып: "Рандтың жұмыстары ең жақсы мағынада постмодернисттік, Рэнд туғызатын жақындық Пол Клиді еске түсіреді: ол таныс пішіндердің әліпбиін қайта ойлап табады және нәтиже сиқырлы мағына мен сезімнің негізгі сезімін туғызады". Көрмеде қазіргі заманғы абстракцияның форматтарына таңқаларлық және тиімді түзетулер ұсынған үлкен суреттер болды, бұл сыншы Терри Р. Майерске Flash Art-та: "Инспирация" деген сөзді қағаз бетіне қоюға батылы бар сыншы, оны кең мағынада шын жүректен білдіреді, және әлі де өнер әлемі болып табылатын педантлық арасында өз дауысы бар деп ойлайсыз ба? Арчи Рэндтің соңғы суреттерінде қандай да бір көрнекі әсер бар деп ойлаудан тартымдымын, бірақ қазіргі кезде мұндай талап ең жақсы жағдайда делирий болып көрінеді, ал ең нашар жағдайда заңсыз болып көрінеді. Бұл соңғы шығармалар оларды жіктеудің ұмытылып кетуіне әкеледі, бұл Рэнд үшін жаңалық емес, оны өнер тарихының адастыратын картасында анықтау қиын болады, бірақ көрерменнің таңғалуы әрқашан суретшінің ұлылығына әкелмейді. Рэндтің соңғы суреттері ерекше болуы мүмкін. 1990 жылдар бойы Рэнд бір мезгілде абстрактілік және бейнелі шығармалар шығарды, бірақ барлық шығармалар бейнелеуді тұжырымдамалық форматтарға қайта қосу ниеті туралы білдірді. 1999 жылы ол қабырға масштабтағы суреттер ("Сегменттер") көрмесіне жүздеген бөлшектелген суреттелген мультфильм тәрізді суреттерді ұсынды. 1992 жылы сериялы суреттер көрмесіне қатысқан Дэвид Браун еврей алфавиті 22 әріпінен тараған кабалалық көзқарасты Тароның 22 үлкен картасымен байланыстырған кезде былай деп жазды: "Тараның өз стилі деп атаған кез келген стиліне өте қабілетті Арчи туралы жас музыканттар джаз әлеміндегі ұлылар туралы айтқан сөздерді де айтуға болады: "біреулер тек қана саусақтарын сындыруы керек". 2005 жылы ол Aetna үшін сурет салу тапсырысын аяқтады. Оның еңбегі ықпалды деп аталады, бірақ кейбір сыншылар оның шығармаларын топтастыру қиын екенін мойындайды. Рэнд суреттері ойлап тапқан және жақсы орындалған тәсілдердің кең және ақылды мәзірін көрсетеді. Ол Пауль Селан, Мойше Лейб Халперн, Эухе...

Соңғы іс-әрекет

2016 жылы Кливленд мемлекеттік университетінің галереясында "Киелі кітаптан алынған алпыс картина" көрмесі Саманта Баскиндтің сол картиналар туралы ғылыми кітабын шығарды. Сондай-ақ 2016 жылы Рэнд Италияда жасалған екі жұмысты көрсетті, "La Certosa Di Pontignano, 1995" және "Mount Etna, 2005", Нью-Йорктегі Интерчерч орталығы галереясында. 2016 жылдан 2017 жылға дейін Вайоминг штатының Шейнен қаласында Вайоминг штатының музейінде Вайоминг губернаторының Капитолий өнер көрмесінің кураторы және қазысы болды. 2017 жылы Рэнд Нью-Джерси штатының Саммит қаласында Бет Хатиква қауымына қабырғалық суретті тапсырды. Бұл - бір діннің орнында Гей-Прайдтің жаңбырлы эмблемасы орнатылған жалғыз тұрақты архитектуралық нысан. 2017 жылдың қыркүйек пен қазан айларында Рэнд пен оның әріптесі, ақын Боб Холман Нью-Йорктегі Freight & Volume галереясында "Invisible City" атты бүкіл елу бірлік жұмысын көрсетті. 2017 жылы тағы бір көрме, "Арчи Рэнд: Поэзиямен алғашқы еңбектері", 1991 және 1993 жылдардағы екі сериялы жұмыс, Джек Спайсер мен Сэмюэл Беккет / Пол Элуардтың өлеңдері бойынша, сыншы Рафаэль Рубинштейннің келесі жауабын алды: "Өз ұрпағының (немесе кез-келген басқа да) ешбір суретшісі Арчи Рэнд сияқты жазушылармен ынтымақтастыққа көп уақыт пен энергияны, дарындылық пен сүйіспеншілікті арнай алмады". Барри Швабскидің 2020 жылғы Artforum көрмесінде Рэндтің ақындармен бірлесіп жасаған шығармаларының көрмесін қарап, Рэндтің мәтін мен суреттің жұптасуы әлемдегі ең терең балалар кітабына лайық бейнелерді шабыттандырады деген қорытындыға келді. " 2021 жылы Тота галереясында тақырыптық топтастырылған "Сладкие шестнадцать" картиналары көрмеге қойылды, содан кейін Рэндтің 2022 жылы Фрейт және том галереясында көрмеге қойылған "Қанлы ай" сериялы жұмысы үшін ақын Энн Уолдманмен бірге жасалған 157 бірлескен жұмысты көрсетуі болды. 2022 жылы "Арчи Рэнд, еврей Микеланджелосы" атты мақаласында журналист Менахем Векер былай дейді: "Менің ойымша, оның [Рэндтің] сериялық суреттері еврей өнерінің тарихындағы ең ерекше және амбициялық еңбектердің бірі болып табылады, ал синагога [Рэндтің Бнай Йосеф қауымындағы қабырғалық суреттері] мен білетін еврей Сикстин шіркеуіне ең жақын нәрсе. 2024 жылы Рэндтің "The Seventeen: Iron Flock" картиналар сериясы Иерусалим биенналесінде АҚШ өкілі болып таңдалды.

Жинақтар

Рэндтің суретші, фреска суретшісі және график ретінде жасаған жұмыстары Метрополитен өнер мұражайының, MOMA, Уитни американ өнер мұражайының, Чикаго өнер институтының, Бруклин мұражайының, Балтимор өнер мұражайының, Смитсонов институтының, Сан-Франциско заманауи өнер мұражайының, Лондондағы Виктория және Альберт мұражайының, Франция ұлттық кітапханасының, Тель-Авив өнер мұражайының, Карнеги өнер мұражайының, Даллас өнер мұражайының және Нью-Йорк қоғамдық кітапханасының жинақтарында сақталған. Оның еңбектері Гарвард, Йель, Колумбия, Браун және Джонс Хопкинс университеттерінің және кітапханалардың жинақтарына енгізілген.