Халықаралық фонетикалық альянс (IPA) – фонетиканы зерттеуді қолдайтын ұйым. IPA әліпбиі – тілдерді дыбыстану жағынан жазу стандарты. Журнал жариялайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон қаласында орналасқан, фонетиканы зерттеуді қолдайтын ұйым.
London based organisation promoting the study of phonetics
Халықаралық фонетика қауымдастығы (IPA;) – фонетиканы ғылыми тұрғыдан зерттеуді және осы ғылымның түрлі практикалық қолданыстарын насихаттайтын ұйым. Фонетика саласына IPA-ның ең маңызды үлесі – барлық тілдердің дыбыстарын жазу үшін қолданылатын нотациялық стандарт, яғни Халықаралық фонетикалық әліпби. IPA аббревиатурасы қауымдастықтың өзіне де, әліпбиге де қатысты. 2015 жылдың 30 маусымында ол британдық кепілдікпен шектелген жеке компания ретінде тіркелді. IPA Кембридж университетінің баспасынан шығатын Халықаралық фонетика қауымдастығының журналын да басқарады, онда тілдердің сипаттамалары және фонетиканың басқа да тақырыптары жарияланады. Бұған қоса, ол өзінің серіктесі – ICPhS ұйымын ұйымдастыруға жауапты Тұрақты кеңес арқылы төрт жыл сайын Халықаралық фонетика ғылымдарының конгресін (ICPhS) өткізеді.
The International Phonetic Association (IPA; ) is an organization that promotes the scientific study of phonetics and the various practical applications of that science. The IPA's major contribution to phonetics is the International Phonetic Alphabet—a notational standard for the phonetic representation of all languages. The acronym IPA refers to both the association and the alphabet. On 30 June 2015, it was incorporated as a British private company limited by guarantee. The IPA also oversees the Journal of the International Phonetic Association, published by Cambridge University Press, whose articles include descriptions of languages as well as other topics in phonetics. In addition, it arranges for the quadrennial International Congress of Phonetic Sciences (ICPhS) through its affiliate, the Permanent Council for the Organization of ICPhS.
Ерте тарих
1886 жылы Парижде тіл оқытушыларының шағын тобы мектептерде фонетикалық жазуды қолдануды ынталандыру, балаларға шет тілдердің дұрыс айтылуын үйрету және кішкентай балаларға оқуға көмектесу мақсатында қауымдастық құрды. Пауль Пасси басқаратын топ бастапқыда өзін Dhi Fonètik Tîtcerz' Asóciécon (FTA) деп атады. 1889 жылдың қаңтар айында қауымдастықтың атауы L'Association Phonétique des Professeurs de Langues Vivantes (AP) деп өзгертілді, ал 1897 жылы L'Association Phonétique Internationale (API) – ағылшын тілінде Халықаралық фонетикалық қауымдастық (IPA) деп өзгертілді. МПА-ның білім беру саласындағы мүшелік және ықпалының ең жоғары деңгейі 1914 жылға келді, ол кезде 40 елде 1751 мүше тіркелген. Бірінші дүниежүзілік соғыс және оның салдары қауымдастықтың жұмысына елеулі нұқсан келтірді, ал журнал 1922 жылға дейін тұрақты түрде жарияланбады.
In 1886, a small group of language teachers in Paris formed an association to encourage the use of phonetic notation in schools to help children acquire realistic pronunciations of foreign languages and also to aid in teaching reading to young children. The group, led by Paul Passy, called itself initially Dhi Fonètik Tîtcerz' Asóciécon (the FTA). In January 1889, the name of the Association was changed to L'Association Phonétique des Professeurs de Langues Vivantes (AP), and, in 1897, to L'Association Phonétique Internationale (API)—in English, the International Phonetic Association (IPA). The IPA's early peak of membership and influence in education circles was around 1914, when there were 1751 members in 40 countries. World War I and its aftermath severely disrupted the Association's activities, and the Journal did not resume regular publication until 1922.
Әліпбидің дамуы
Топтың бастапқы мақсаты әртүрлі артикуляцияларды қолдана алатын фонетикалық символдар жиынтығын жасау болды, сонда әр тіл өзінің дыбыстарын сипаттауға ерекше қолайлы әліпбиге ие болар еді. Бірақ, кейіннен әртүрлі тілдерде бірдей дыбыс үшін бірдей символ қолданылатын, жалпыға ортақ әліпбидің идеалды екендігі шешілді. Халықаралық фонетикалық әліпбидің алғашқы прототипі 1920 жылы пайда болды, және оның дамуы 20 ғасырдың басына дейін қарқынды жүрді. Содан бері фонетика ғылымының жетістіктеріне байланысты әліпбиге бірнеше рет өзгерістер енгізіліп, қосымшалар мен жоюлар жасалды.
The group's initial aim was to create a set of phonetic symbols to which different articulations could apply, such that each language would have an alphabet particularly suited to describe the sounds of the language. Eventually it was decided that a universal alphabet, with the same symbol being used for the same sound in different languages was the ideal. The first prototype of the International Phonetic Alphabet appeared in , and its development progressed rapidly up to the turn of the 20th century. Since then, there have been several sets of changes to the Alphabet, with additions and deletions that the progress of the science of phonetics has indicated.
Тексерулер
IPA 1908 жылдан бері фонетикадан емтихандар қабылдап келеді және ағылшын, француз немесе неміс тілдерінің фонетикасы бойынша біліктілік сертификаттарын тағайындайды.
The IPA also has given examinations in phonetics since 1908, awarding Certificates of Proficiency in the phonetics of English, French, or German.