Phoenix Racing (NASCAR team)

Кіріспе

Американдық GT және турнирлік автомобильдер командасы Phoenix Racing - қазіргі уақытта ARCA Menards Series East жарысында жартылай уақытпен жарысатын автоспорттық команда. 1 Toyota Camry және әр түрлі Super Late Model оқиғалары No. 51 Шевроле СС Джейк Финч үшін. Флоридалық бизнесмен Джеймс Финчке тиесілі команда 1989 жылдан 2013 жылға дейін NASCAR-дың ең үздік үш сериясына қатысты. Команда әр түрлі жүргізушілерді таңдады және көбінесе өндірушілерді ауыстырды, бірақ ол көбінесе Хендрик Моторспортпен қарым-қатынасты сақтады. Кубок сериясында Феникс 24 маусым ішінде 251 жарыста бір рет қана жеңіске жетті. 2013 жылы Феникс Ресингті Тернер Скотт Моторспортс серіктесі Гарри Скотт-ға сатып жіберді, ол 2014 жылы команданы HScott Motorsports деп атады. Үш жылдан кейін "ХСкотт Моторспортс" жабылып қалды. 2020 жылы Феникс Ресинг өзінің есігін қайта ашады, ол Финчтің ұлы Джейкке Флоридадағы Outlaw Late Models-те жарыс карьерасын бастауға көмектеседі, содан кейін 2021 жылы Super Late Models-ке көтеріледі, ал 2022 жылы ARCA Menards Series East-ке көтеріледі. Кейінірек команда оқиғадан кейін "заңды жарыстар" болатынын айтты, бірақ Раттман механикалық мәселені келтіре отырып, жарысқа ертерек қатысқан. Бенсон ақырында келісімшартынан босатылды, ал Раттманның қатысуы айтарлықтай қысқарды, бірақ ол маусымның соңында қайта оралып, команда үшін жеті рет ойнайды. Бобби Хамильтон кенже команда үшін алты жарысқа қатысып, Шарлоттадан бастады, ал Майк Уоллес қайтып келіп, команданың 2002 жылдан бері алғашқы ондығын тіркеді. Тони Рейнс ертерек зейнеткерлікке шыққанға дейін Доверде бір жарысқа қатысады, ал Скотт Пруэт Индианаполисте жарысқа қатысады, бірақ жаттығулардағы апаттан алған жарақаттарына байланысты жарыстан шықты. Джонни Саутер командаға соңғы бірнеше жарыста қосылады, өйткені ол Ричард Чайлдресс Реассингте жарыстан шығып, Финиксте жарыстың соңында құлады. Саутер No-де он жарысқа қатысқан. 09 жылы 2005 жылы, және тоғызыншы орынды иеленді Феникс халықаралық жарыс. Маусымның соңында Бобби Хамильтон мен Рид Соренсон 09-ды тиісінше Мартинсвилл мен Хоумстедте жүргізді. 2006 жылдан бастап, Феникс 09 кестесін одан әрі қысқартты, Додж пен Форд арасында алға-артқа ауысты. Майк Уоллес үш жарыста ғана жарысып, 17-орыннан жоғары шықпады. Мейфилд Ford 400-ді аяқтау үшін маусымды жүргізді, бірақ мұнайдың ағып кетуіне байланысты аяқтамады. Уоллес 2007 жылы Дейтона 500-де төртінші орынға ие болды, бірақ команда жылдағы соңғы екі жарысқа дейін, Стерлинг Марлин жүргізгенге дейін, басқа жарысқа қатыса алмады. 2008 жылы Марлин Феникс үшін 1012 жарысқа қатысқан. 2009 жылы Феникс жарыстары алдағы Спринт кубогы маусымында екі түрлі маркадағы машиналарды өткізетінін мәлімдеді. Жоқ. 09 жылы Марлин, Феникстің Nationwide Series жүргізушісі Майк Блис және сол кезде Хендрик Моторспортс үшін даму жүргізушісі болған Брэд Кезеловскимен бөлісті. Рон Феллоус да жол курсының дирижері ретінде жүгірді. Команда Марлин мен Блис үшін Ganassi Dodges сатып алды, ал Кезеловски мен Феллоу үшін Хендрик Шевроле сатып алды. Кубок сериясында 19 жыл өткеннен кейін, Финикс жарыс командасы ақыры өзінің алғашқы жарысында жеңіске жетті, ол Аронның 499-ын алып, Кезеловскимен руль артында отырды. Кезеловски Карл Эдвардсты Эдвардс екінші блокқа жіберуге тырысқанда бұрып жіберді, бірақ Кезеловски Эдвардстың апатқа ұшырауымен аяғына дейін жетіп, күніне жалғыз айналымда көш бастап, жарыста жеңіске жетті.

American racing team
the GT and touring car team

Phoenix Racing is a motorsports team that currently competes part time in the ARCA Menards Series East fielding the No. 1 Toyota Camry and various Super Late Model events fielding the No. 51 Chevrolet SS for Jake Finch. Owned by Florida businessman James Finch, the team fielded NASCAR entries across the top three series from 1989 through 2013. The team fielded a wide variety of drivers and often changed manufacturers, though it often maintained a relationship with Hendrick Motorsports. In the Cup Series, Phoenix Racing was victorious just once in 251 starts over 24 seasons. In 2013, Phoenix Racing was sold to Turner Scott Motorsports co owner Harry Scott Jr., who renamed the team HScott Motorsports in 2014. Three years later, HScott Motorsports shut down. Phoenix Racing would reopen its doors in 2020 to help Finch's son Jake start his racing career in Outlaw Late Models locally in Florida, then moving up to Super Late Models in 2021, and moving up to the ARCA Menards Series East in 2022. The team later said they would be "legitimate racing" after the incident, although Ruttman pulled out of each race he ran early citing some mechanical issue. Benson was eventually let go from his contract altogether and Ruttman’s involvement was scaled back significantly although he would return toward the end of the season and would eventually make seven starts for the team. Bobby Hamilton Jr. drove six races for the team starting at Charlotte, and Mike Wallace would return and record the team’s first top ten since 2002 at Richmond. Tony Raines would drive one race at Dover before retiring early, while Scott Pruett would make the race at Indianapolis but pulled out due in part to injuries received in a practice crash. Johnny Sauter would join the team for the last
few races after losing his ride at Richard Childress Racing, crashing out late in the running at Phoenix. Sauter drove ten races in the No. 09 in 2005, and had a ninth place finish at Phoenix International Raceway. Late in the season, Bobby Hamilton and Reed Sorenson drove the 09 at Martinsville and Homestead, respectively. Beginning in 2006, Phoenix abbreviated the 09's schedule even further, switching back and forth between Dodge and Ford. Mike Wallace ran just three races and failed to finish higher than seventeenth. Mayfield ran the season ending Ford 400, but did not finish due to an oil leak. Wallace had a fourth place finish in the 2007 Daytona 500, but the team did not qualify for another race until the final two races of the year, when Sterling Marlin drove. For 2008, Marlin ran 10–12 races for Phoenix. Phoenix Racing announced for 2009 that they would be running two different makes of cars for the upcoming Sprint Cup season. The No. 09 was shared by Marlin, Phoenix's Nationwide Series driver Mike Bliss, and Brad Keselowski, who at the time was a developmental driver for Hendrick Motorsports. Ron Fellows also ran as a road course ringer. The team fielded purchased Ganassi Dodges for Marlin and Bliss, and purchased Hendrick Chevrolets for Keselowski and Fellows. After 19 years in the Cup Series Phoenix Racing finally won its first race, taking the Aaron's 499 with Keselowski behind the wheel. Keselowski turned Carl Edwards when Edwards attempted a second block on Keselowski's passing move, but Keselowski held his ground as Edwards wrecked and drove to the finish to lead his only lap of the day and win the race.

2010 жылдар: толық уақыт және сату

Бұрынғы Earnhardt Ganassi Racing жүргізушісі Арик Альмирола команда үшін 2010 жылы жалдалды. Команданың бәсекеге қабілеттілігі маусымның басында өзінің ұзақ уақыттан берік демеушісі Микосукиден айырылғаннан кейін күмән туды. Альмирола алғашқы жеті жарыстың үшеуінде, соның ішінде Дейтона 500-де, іріктеуден өтпеді және қаржының жетіспеушілігіне байланысты төрт жарыста жарысты бастады. Алмирола Феникстегі жарыстан кейін командадан шығып, өзінің жүк көлігі сериясына назар аударды. Оның орнына Майк Блис және басқа да бірнеше жүргізушілер, соның ішінде (Xfinity Series жүргізушісі) Лэндон Кассилл, (Бұрынғы F1 жүргізушісі) Ян Магнуссен және (2000 NASCAR Winston Cup Series чемпионы) Бобби Лабонте келді. Феникс 2011 жылы команданы сатуға тырысып жүргендігі туралы аңыздарға қарамастан қайтып келді. Билл Эллиот алғашқы 4 жарысты Лэндон Кассиллден бұрын "Қауіпсіздік жәрдемақысы" компаниясының демеушілігімен жүргізді. 2011 жылдың маусым айында Канзас штатындағы жарыстан бұрын команда автомобиль нөмірін No. 51, ол бастапқыда Феникс Ресинг сол кездегі Уинстон Кубогы сериясында алғаш рет жарысқа шыққанда қолданған. Кейіннен Мичиган штатында мансабындағы ең жақсы 9-орынды иеленді. 2012 жылы Кассиллдің орнына 2004 жылғы Кубок чемпионы Курт Буш келді. 22 машинаны "Penske Racing" командасы жарыста болған оқиғаларға байланысты және жарыстан тыс мінез-құлық, соның ішінде ESPN репортері Джерри Панчқа бағытталған лақап сөздерді де қамтиды. Буштың командамен ең жақсы аяқталуы - Сонома Raceway-де Клинт Бойермен он айналымнан аз уақыт қалғанда көшбасшылық үшін жарысқа шыққаннан кейін таңғажайып 3-орын. Осы биік нүктеден тыс жерде Буш өзінің жабдықтарын барынша тиімді пайдалануға тырысқанда көптеген апаттарға ұшырады. Бұл жарыста Бушты Дэвид Реутиман алмастырды, ал команда мүшелері дауыс бергеннен кейін Бушты қайта қабылдады. Баш команданы күзгі Талладега жарысынан кейін Furniture Row Racing командасына қалдырады және оның орнына Реган Смит (Furniture Row-дың бұрынғы жүргізушісі) тағайындалады. А. Дж. Аллмендингер, кездейсоқ, сонымен бірге Пенскеден босатылды, No. 22 көлік, заттық сынақтан өтпегендіктен, No Осы екі жарыста 51-ші орынды иеленді, Смит жылдың соңында оралды. 2013 жылы команда толық уақытқа оралды, бірнеше түрлі жүргізушілерді қабылдады. Команда команданың туған қаласы - Оңтүстік Каролина штатының Спартанбург қаласындағы Гай Роуфинг компаниясымен Дейтона 500 және маусымның алғашқы екі жарысының демеушісі ретінде келісімшарт жасады. Реган Смит 500-де жетинші орынға жетті және осы маусымда тағы бес жарыста алтыншы орынды иеленді. Оллмендингер 9 жарыста жарысты, оның ішінде Феникс бұрын өткізген ретро Country Time схемасын өткізді, оның алғашқы төрт жарысында үш рет 15 үздік болды. Тұрақты демеушіліктің қайталана түсуіне байланысты Финч 2013 жылдың мамырында 2013 жылғы Брикиард 400-ден кейін жұмысын тоқтататынын мәлімдеді. Маусымның соңында Финч командасын сататынын мәлімдеді. Команда 17 шілдеде сатып алушыны тапты және Финч Индианаполистен кейін команданы демеушілігін тоқтатты. Ол команданың иесі болып, жұмыс күні демалыс күндері жаңа меншік иелеріне көшуге көмек көрсетті. 28 тамызда команданы Тернер Скотт Моторспортс компаниясының Гарри Скотт-младший сатып алғаны туралы хабарланды. Финчтің иесі ретінде соңғы жарысы Атлантадағы Еңбек күні жарысында болды, онда Майк Блис No. 51-ші "Феникс Конструкция" шевролесі 33-ші орынға жетті, ал алты айналымда "Шахтерлы ту" аяғына жетті.

Former Earnhardt Ganassi Racing driver Aric Almirola was hired to drive for the team in 2010. The team's competitiveness was put into question when it lost its longtime sponsor Miccosukee at the beginning of the season. Almirola failed to qualify three of the first seven events, including the Daytona 500, and start and parked in its four starts due to lack of funds. Almirola left the team after the race at Phoenix to focus on his Truck Series efforts, and was replaced by Mike Bliss and a handful of other drivers, including (Xfinity Series driver) Landon Cassill, (Former F1 driver) Jan Magnussen, and (2000 NASCAR Winston Cup Series champion) Bobby Labonte. Phoenix Racing returned in 2011 despite rumors that Finch had been trying to sell the team. Bill Elliott drove the first 4 races before Landon Cassill took over the ride with sponsorship from Security Benefit. In June 2011, prior to the Kansas race, the team changed the car number to No. 51, which Phoenix Racing originally used when it first competed in the then Winston Cup Series. He would later have a best career finish of 9th at Michigan. For 2012, Cassill was replaced by 2004 Cup Champion Kurt Busch, who had been released from the No. 22 car at Penske Racing due to on track incidents and off track temperament, including a profanity laced tirade directed at ESPN reporter Jerry Punch. Busch's best finish with the team was an impressive 3rd place finish at Sonoma Raceway after racing for the lead with Clint Bowyer with under ten laps to go. Outside of that high point, Busch was involved in many accidents trying to get the most out of his equipment. David Reutimann replaced Busch in that race, and Busch was welcomed back following a vote by team members. Busch would leave the team following the fall Talladega race for Furniture Row Racing, and was supposed to be replaced by Regan Smith (the former driver with Furniture Row) until Dale Earnhardt Jr. suffered a concussion in the aftermath of the Talladega race and Smith was needed as a sub for the Charlotte and Kansas races in the Chase. A. J. Allmendinger, coincidentally also released from Penske, in the No. 22 car, due to a failed substance test, drove the No. 51 for those two races, with Smith returning later in the year. For 2013, the team returned full time, fielding a number of different drivers. The team signed Guy Roofing, a company from the team's hometown of Spartanburg, South Carolina, as the sponsor for the Daytona 500 and two other early season races. Regan Smith drove the car in the 500 to a strong seventh place finish, and would run five other races that season with a best finish of sixth. Allmendinger ran 9 races, including running the retro Country Time scheme Phoenix had run in the past, with three top 15 finishes all in his first four starts. Citing this recurring lack of stable sponsorship, Finch announced in May 2013 that he would close operations after the 2013 Brickyard 400. In late June, Finch announced that he was selling his team. The team found a buyer July 17 and Finch stopped sponsoring the team after Indianapolis. He would continue to own the team through Labor Day weekend, providing assistance in the transition to new ownership. It was announced on August 28 that Harry Scott Jr. of Turner Scott Motorsports had bought the team. Finch's last race as owner was the Labor Day race at Atlanta, where Mike Bliss drove the No. 51 Phoenix Construction Chevrolet to a 33rd place finish, running six laps down at the checkered flag.

Спринт кубогының нәтижелері

NASCAR Sprint Cup сериясының нәтижелері Жыл Жүргізуші No.

NASCAR Sprint Cup Series results Year Driver No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Pts 1990 Jeff Purvis 51 Chevy DAY RCH CAR ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 55th 238 1991 Olds DAY RCH CAR ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS 45th 399 Chevy CLT CAR PHO ATL 1992 DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 56th 148 1993 DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 54th 341 1994 Neil Bonnett DAYWth CAR RCH 46th 484 Jeff Purvis ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 1995 44 DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 47th 391 1996 DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 48th 328 2001 Jeff Purvis 51 Ford DAY43 CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV MCH POC SON DAY CHI NHA POC IND GLN MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT MAR TAL PHO CAR HOM ATL NHA 54th 169 2002 Geoff Bodine 09 DAY3 CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL12 CAL RCH CLT DOV POC MCH SON DAY10 CHI NHA POC IND40 GLN MCH BRI DAR RCH38 NHA DOV KAN TALDNQ CLT MAR ATLDNQ CAR PHO HOMDNQ 44th 590 2003 Mike Wallace Dodge DAY9 CAR LVS ATL DAR BRI TEX TAL30 MAR CAL RCH CLT DOV POC MCH RCH12 NHA DOV TAL10 KAN32 CLT MAR ATLDNQ PHO26 CAR HOMDNQ 44th 788 Scott Pruett SON Buckshot Jones DAY CHI NHA POC IND GLN MCH BRI DAR 2004 Johnny Benson DAY27 LVS31 TEX40 TAL29 38th 1647 Joe Ruttman CAR43 ATL43 DAR43 BRI42 MAR43 CAL43 DOV41 Bobby Hamilton Jr. RCH17 CLT42 DAY42 CHI41 NHA19 POC MCH38 Tony Raines DOV40 POC MCH SON Scott Pruett IND GLN Mike Wallace BRI28 CAL RCH7 NHA34 TAL18 KAN Johnny Sauter CLT24 MAR ATLDNQ PHO39 DAR29 HOMDNQ 2005 DAYDNQ CAL LVSDNQ ATL BRIDNQ MAR41 TEX41 PHO9 TAL16 DARDNQ RCH41 CLT40 DOV POC MCH SON DAY17 CHI NHA POC IND GLN MCH BRIDNQ CAL RCH28 NHA DOV TALDNQ KAN CLT16 ATLDNQ TEXDNQ PHO39 42nd 1053 Bobby Hamilton MAR39 Reed Sorenson HOM28 2006 Mike Wallace DAY24 CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO BRIDNQ CAL RCHDNQ NHA DOV KAN 50th 422 Ford TALDNQ RCH DAR CLT DOV POC MCH SON DAY23 CHI NHA POC IND GLN MCH TAL17 CLT MAR ATL TEX Jeremy Mayfield Chevy PHO HOM 2007 Mike Wallace DAY4 CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TALDNQ RCH DAR CLT DOV POC MCH SON NHA DAYDNQ CHI IND POC GLN MCH BRI CAL RCH NHA DOV KAN 52nd 223 Sterling Marlin TALDNQ CLT MAR ATL TEX PHO25 HOM33 2008 DAYDNQ CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL22 RCH25 DAR CLT DOV POC MCH SON NHA DAY41 CHI IND POC GLN MCH BRI43 CAL RCHDNQ NHA DOV KAN TAL42 CLT MARDNQ ATL TEX PHO32 HOM29 46th 392 2009 Brad Keselowski DAYDNQ TAL1 NHA6 DAY24 RCH38 TAL8 38th 1918 Sterling Marlin Dodge CALDNQ LVSDNQ BRI40 MARDNQ PHO40 DAR42 POC39 MCH41 INDDNQ POC38 CLTDNQ MAR35 Mike Bliss ATL43 TEX42 RCH37 CLT43 DOV40 CHI40 MCH38 ATL41 DOV40 KAN41 CAL43 TEXDNQ Ron Fellows Chevy SON27 GLN29 Aric Almirola Dodge BRIDNQ NHA29 David Gilliland Chevy PHO30 David Stremme HOMDNQ 2010 Aric Almirola DAYDNQ CAL43 LVS43 ATLDNQ BRI39 MAR41 PHODNQ 39th 1889 Mike Bliss TEX42 TAL10 RCH40 DARDNQ DOV40 CLTDNQ NHADNQ Terry Cook POCDNQ Landon Cassill MCH38 POC41 MCH38 ATLDNQ CLT42 TEX40 Jan Magnussen SON12 Bobby Labonte DAY16 CHI29 IND31 GLN35 BRI38 RCH39 NHA39 DOV27 KAN41 CAL38 MAR43 TAL38 PHO20 HOM22 2011 Bill Elliott DAY12 PHO23 LVS30 BRI29 30th 618 Landon Cassill CAL24 MAR26 TEX28 TAL31 RCH31 DAR29 DOV30 CLT35 51 KAN35 POC24 MCH12 DAY26 KEN23 NHA26 IND20 POC27 MCH31 ATL22 RCH25 CHI30 NHA33 DOV31 KAN17 CLT28 TAL16 MAR42 TEX26 PHO29 HOM36 Boris Said SON GLN Mike Bliss BRI29 2012 Kurt Busch DAY39 PHO15 LVS35 BRI18 CAL9 MAR33 TEX13 KAN17 RCH28 TAL20 DAR21 CLT27 DOV24 MCH30 SON3 KEN19 DAY35 NHA24 IND36 POC30 GLN31 MCH30 BRI28 ATL13 RCH28 CHI32 NHA35 DOV23 TAL39 27th 667 David Reutimann POC21 A. J. Allmendinger CLT24 KAN35 MAR28 TEX36 Regan Smith PHO24 HOM30 2013 DAY7 MAR22 KAN22 TAL6 DAR24 CLT17 30th 633 A. J. Allmendinger PHO11 BRI13 CAL16 POC33 DAY35 NHA22 IND22 POC33 Austin Dillon LVS21 TEX33 DOV27 KEN24 Bobby Labonte MCH43 Jacques Villeneuve SON Owen Kelly GLN Brendan Gaughan MCH33 Ryan Truex BRI42 Mike Bliss ATL33 RCH CHI NHA DOV KAN CLT TAL MAR TEX PHO HOM

No 1 машинаның тарихы

Феникс 1989 жылы No. 49-шы Буикты Шарлоттада Джефф Пурвис жүргізді. Олар келесі маусымда No1 дәрежелі жарыста төрт рет жарысты. 15 машина, бірақ 3 қозғалтқышы бұзылды. Келесі маусымда Феникс пен Пурвис төрт рет қатарынан No. 14/23 Seal Tech Buick, ең жақсы аяқталуы - 17-орында. 1992 жылы Талладегада жетінші орын алғаннан кейін команда No. 28 Havoline Ford үш жарыста, содан кейін No. 4 Кодак Funsaver Камерасы 1993 жылы Шевроле. Пурвис өзінің алғашқы полюсін 1994 жылы Таладегада No. 51-ші елдегі уақыт көлігі, содан кейін қайтадан No. Келесі жылы 4 Kodak автокөлігі, онда ол үш рет ондыққа шықты. Феникс Ресинг өзінің алғашқы толық уақытты маусымды 1996 жылы өткізді. 4 негізгі демеуші жоқ. Пурвис екі жарыста жеңіске жетіп, бірінші орынға ие болды. Первис 1997 жылдың алғашқы төрт жарысында жарысып, ондыққа жетті, бірақ оның орнына Тим Стил келді, ол HS Die-ден демеушілік алды. Ол екі рет үздік 10-ға ие болды, бірақ жарақаттар оны жарыстан шығуға мәжбүр етті. Оның орнына бірнеше жүргізуші келді, Дейл Шоу сол маусымдағы жарыстардың көпшілігін өткізді, оның ішінде Оңтүстік Бостон спидвейінде 2-орынды иеленді. Шолғаның орнын Стерлинг Марлин, Эрни Ирван және Рон Феллоз басқарды. Кейін Кевин Лепаж маусымның соңында екі жарысқа қатысып, Пурвис жылдың соңғы жарысына оралды. 1998 жылы Пурвис қайтадан толық уақытты жүргізуші болып тағайындалды, Lance Snacks демеушілік етті. Пурвис 26 рет жарысқа шықты, жарақаттан бір жарысты өткізіп, оның орнына Деннис Сетцер келді, ал тағы төрт жарыста ол қатты жүргізу үшін тоқтатылды. Нейтан Батк пен Мэтт Хаттер оның орнын басқан. Пурвис пен Лэнс Снэкс жыл соңында Бехтель / Гиббс Ресингке жол тартты, No. 4 онымен. "Феникс" "Н" командасына ауысты. 1 және Рэнди ЛаДжойді жүргізуші етіп жалдады. Олар маусымды бастау үшін үлкен демеушілікке ие болмады және NAPA Auto Parts 300-де маусымды ашу алдында Jani King-пен бір жарысқа келісім жасасты. Содан кейін Боб Эванс Ресторандары демеуші болды, ал ЛаДжой ұпай бойынша оныншы орын алды. Ол АҚШ-та жеңіске жетіп, 2000 жылы жетінші орынды иеленді. П. Ж. 1 2001 жылы, "Сары жүк" компаниясының демеушілігімен. Төрт жарыстан кейін оны Феникс үшін он сегіз жарыста жарысып, үш жарыста жеңіске жеткен Джимми Спенсер ауыстырды. Бобби Хамильтон, Лепж және Джо Раттман Спенсердің орнын кейде басқан. 2002 жылы Феникс жартылай уақыт кестесіне түсті, Спенсер 23 жарыста екі рет жеңіске жетті, Мартин Труэкс-күллі бір жарыста жарысты. Ратман Талладегадан екінші көлікпен, No. 51-ші, 15-ші айналымда үлкен көпіршікке ұшырап, көпшіліктің, соның ішінде Спенсердің де қанын алып кетті. 2003 жылы олар Chip Ganassi Racing командасымен серіктестік құрып, No. Ganassi-дің екі жүргізушісі үшін 1 толық уақыт: Кубок сериясының жүргізушісі Джейми МакМюррей және даму жүргізушісі Дэвид Стремм. МакМюррей екі рет жеңіп алды, екеуі де Рокингемде, ал Стремм он алты рет үздік бестікпен ойнап, оған Жылдың жаңашылы атағын берді. 2004 жылы Джонни Бенсон толық уақытты жүргізуші болып тағайындалды, Miccosukee Resorts жаңа демеуші болып тағайындалды. Ол бір рет "пол" жеңіп, он рет үздік болды. МакМюррей келесі төрт жарыстың үшінде жарысты, ал Пурвис Назарет спидвейінде бір жарысқа оралды. Buckshot Jones келесі екі жарысты Тони Рейнс, Кейси Мэрс, Бобби Хамильтон, Стерлинг Марлин, Рид Соренсон және Реган Смит командасына жоғарғы орынға ие болды. 1 2005 жылы Милуокиде жеңіске жетіп, Борис Саид Мексикадағы жарыста өз орнын иеленгеннен кейін он екінші орын алды. Саутер Haas CNC Racing командасына ауысып, онымен бірге демеушілікке ие болды, ал Джейсон Келлер жүргізуші болып жұмысқа қабылданды. Сегіз жарыстан кейін Келлер босатылып, оның орнына Майк Уоллес келді, ол екі рет алдыңғы беске шықты, Скотт Пруэт және даму жүргізушісі Кейл Гейл орынға келді. 1, бірақ қиындықтармен күресті және тек бір рет оннан бірінші орынға ие болды және алты жарыстан қайтты, Бенсон, Марлин және Макс Папис сол жарыстардың көпшілігін толтырды. 2008 жылы Саутер командаға оралды, бірақ бес жарыстан кейін босатылды. Стерлинг Марлин бір жарысқа қатысқаннан кейін Майк Блис No No-дің тұрақты жүргізушісі болып тағайындалды. 1 көлік. Калифорнияда туылған және қазіргі уақытта Конкордта тұратын Марк Рено экипаж бастығы болып қызмет етеді және команданы басқарады. Ол 2008 жылы жақсы маусымнан кейін 2009 жылы толық кампания үшін автокөлікке оралды. 2009 жылдың 23 мамырында Майк Блис өзінің екінші жеңісін және команданың он бірінші жеңісін Лоу моторлы автожолында жеткізді. 2009 жылдың тамызында Блис Реномен болған қақтығыстардан кейін босатылды. Райан Ньюман, Рид Соренсон, Макс Папис, Март�...

Phoenix made its debut in 1989 with the No. 49 Buick driven by Jeff Purvis at Charlotte. They ran four races together the following season in the No. 15 car, but had three engine failures. The next season, Phoenix and Purvis ran four consecutive races in the No. 14/23 Seal Tech Buick, with a best finish of seventeenth. After a seventh place finish at Talladega in 1992, the team ran as the No. 28 Havoline Ford for three races, and then changed to the No. 4 Kodak Funsaver Camera Chevrolet in 1993. Purvis won his first pole at Talladega in 1994 as the No. 51 Country Time car, then switched back to the No. 4 Kodak car the next year, where he had three top ten finishes. Phoenix Racing made its first full time season in 1996, despite the No. 4 not having major sponsorship. Purvis won two races and a pole position, finishing seventh in points. Purvis ran the first four races of the 1997, and had a top ten finish, but was replaced by Tim Steele, who brought sponsorship from HS Die. He had two top tens, but injuries forced him to exit the ride. He was replaced by multiple drivers, with Dale Shaw running a majority of the races that season, including a 2nd place finish at South Boston Speedway. Sterling Marlin, Ernie Irvan, and Ron Fellows filled in for Shaw when he could not run. Kevin Lepage then drove two races near the end of the season, before Purvis returned to drive the last race of the year. In 1998, Purvis was again named full time driver, with Lance Snacks sponsoring. Purvis made 26 starts, missing one race due to injury, during which he was replaced by Dennis Setzer, and an additional four races during which he was suspended for rough driving. Nathan Buttke and Matt Hutter took his place for those races. Purvis and Lance Snacks departed for Bechtel/Gibbs Racing at the end of the year, taking the No. 4 with him. Phoenix Racing switched to the No. 1 and hired Randy LaJoie to drive. They did not have major sponsorship of start the season, and signed a one race deal with Jani King before winning the season opening NAPA Auto Parts 300. Bob Evans Restaurants then became the sponsor, and LaJoie finished tenth in points. He followed that up with a victory at USA and a seventh place finish in points in 2000. P. J. Jones was named driver of the No. 1 for 2001, bringing Yellow Freight sponsorship. After four races, he was replaced by Jimmy Spencer who drove in eighteen races for Phoenix, winning three races. Bobby Hamilton, Lepage, and Joe Ruttman filled in for Spencer on occasion. Phoenix dropped to a part time schedule in 2002, with Spencer winning twice in 23 races, with Martin Truex Jr. running one race. Ruttman also ran Talladega in a second car, the No. 51, which was involved in a massive pileup on lap 15 which took out most of the field, including Spencer. In 2003, they formed a partnership with Chip Ganassi Racing and fielded the No. 1 full time for two Ganassi drivers: Cup series driver Jamie McMurray and developmental driver David Stremme. McMurray had two wins, both at Rockingham, while Stremme made sixteen starts with two top fives, earning him Rookie of the Year honors. Johnny Benson was named full time driver in 2004, with Miccosukee Resorts being named the new sponsor. He won one pole and had four top tens when he was released after ten starts. McMurray ran three of the next four races, and Purvis returned for one race at Nazareth Speedway. Buckshot Jones drove the next two races with the return of Yellow Transportation to the team, followed by Tony Raines, Casey Mears, Bobby Hamilton, Sterling Marlin, Reed Sorenson, and Regan Smith. Johnny Sauter was named the permanent driver of the No. 1 in 2005, winning at Milwaukee and finishing twelfth in points after Boris Said took his place at the Mexico race. Sauter left for Haas CNC Racing and took the sponsorship with him, and Jason Keller was hired to drive. After eight races, Keller was released and replaced by Mike Wallace, who garnered two top five finishes, with Scott Pruett and development driver Cale Gale filling in. For 2007, J. J. Yeley was named the new driver of the No. 1, but struggled and only had one top ten finish and missed six races, with Benson, Marlin and Max Papis filling for most of those races. In 2008, Sauter returned to the team, but was released after five races. After Sterling Marlin drove one race, Mike Bliss was named the permanent driver of the No. 1 car. Marc Reno, who was born in California and currently resides in Concord, NC, serves as the crew chief and manages the team. He returned to the car after a solid season in 2008 for a full 2009 campaign. On May 23, 2009, Mike Bliss scored his second career Nationwide win and eleventh win for the team at Lowe's Motor Speedway by taking advantage of fuel mileage and a race ending caution near the end of the race because of rain. In August 2009, Bliss was released due to conflicts with Reno. Ryan Newman, Reed Sorenson, Max Papis, Martin Truex Jr., David Gilliland, and Landon Cassill also took turns sharing the ride following Bliss' release. Rookie James Buescher was to drive the car full time in 2010, but Finch put his entire operation up for sale on April 24. On May 12, 2010, Newman drove the car at Dover after Buescher parted ways with the team. On July 6, 2012, Phoenix recorded its first Nationwide Series win in three years when Kurt Busch, who would make occasional starts for the team that season, won the Subway Jalapeno 250 at Daytona for his fifth win in the series and his first for another team owner besides Roger Penske and Kyle Busch. The No. 1 has 13 victories.

Xfinity сериясындағы No1 автомобиль нәтижелері (ішінара)

NASCAR Xfinity Series нәтижелері Жыл командасы No.

NASCAR Xfinity Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 Pts Ref1998 Jeff Purvis 4 Chevy DAY CAR LVS NSV DAR BRI TEX TAL NHA NZH CLT DOV RCH PPR GLN MLW MYB CAL SBO RCH DOV CLT GTY CAR ATL HOM Dennis Setzer HCY31 Matt Hutter IRP36 Nathan Buttke MCH22 BRI9 DAR17 1999 Randy LaJoie 1 DAY1* CAR4 LVS15 ATL26 DAR43 TEX17 NSV38 BRI36 TAL9* CAL34 NHA4 RCH42 NZH20 CLT13 DOV27 SBO24 GLN17 MLW14 MYB2* PPR13 GTY2 IRP13 MCH40 BRI11 DAR16 RCH33 DOV2 CLT38 CAR26 MEM26 PHO17 HOM29 3379 2000 DAY7 CAR11 LVS9 ATL9 DAR18 BRI5 TEX8 NSV1 TAL36 CAL16 RCH21 NHA39 CLT22 DOV25 SBO23 MYB14 GLN15 MLW3 NZH8 PPR41 GTY11 IRP13 MCH26 BRI31 DAR14 RCH13 DOV31 CLT15 CAR18 MEM4 PHO13 3625 P. J. Jones HOM37 2001 DAY27 CAR37 LVS27 ATL17 Jimmy Spencer DAR BRI TEX CAL RCH NZH CLT DOV GLN CHI GTY IRP MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT MEM PHO CAR HOM Pontiac TAL Bobby Hamilton Chevy NSH20 Kevin Lepage NHA35 Joe Ruttman KEN33 MLW38 PPR21 2002 Jimmy Spencer Pontiac DAY TAL DAY 2530 Chevy CAR LVS DAR BRI TEX NSH CAL RCH NZH CLT DOV NSH KEN MLW CHI GTY PPR IRP MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT MEM ATL CAR PHO HOM Martin Truex, Jr. Chevy NHA29 2003 Jamie McMurray Dodge DAY5 CAR1 DAR2 BRI17 TEX14 TAL6 CAL6 CLT23 DAY3 CHI9 NHA23 MCH14 BRI12 DAR41 KAN10 CAR1 HOM20 8th 4396 Chevy LVS33 David StremmeDodge NSH7 RCH14 GTY14 NZH6 DOV31 NSH3 KEN10 MLW3 PPR11 IRP17 RCH13 DOV21 CLT14 MEM9 ATL12 PHO13 2004 Johnny Benson DAY41 CAR9 LVS34 DAR6 BRI13 TEX4 NSH7 TAL36 CAL21 GTY29 Jamie McMurray RCH41 CLT2 DOV8 CHI27 Jeff Purvis NZH Buckshot Jones NSH KEN Tony Raines MLW34 Casey Mears DAY7 NHA20 MCH4 BRI35 RCH31 DOV19 KAN8 ATL42 PHO20 DAR6 HOM26 Regan Smith PPR15 Bobby Hamilton IRP16 Sterling Marlin CAL37 CLT21 Reed Sorenson MEM10 2005 Johnny Sauter DAY41 CAL24 LVS28 ATL20 NSH16 BRI18 TEX43 PHO26 TAL41 DAR17 RCH3 CLT18 DOV35 NSH9 KEN38 MLW1* DAY16 CHI27 NHA18 PPR32 GTY7 IRP9 GLN43 MCH10 BRI5 CAL4 RCH12 DOV39 KAN3 CLT42 MEM9 TEX10 PHO11 HOM11 3720 Boris Said MXC 2006 Jason Keller DAY CAL MXC LVS ATL BRI TEX NSH Mike Wallace PHO18 TAL12 RCH13 DAR41 CLT34 DOV14 KEN4 MLW5 DAY7 NHA12 MAR11 GTY29 IRP13 BRI15 CAL34 RCH19 DOV22 KAN28 CLT29 MEM18 TEX13 PHO19 Chevy HOM25 Cale GaleDodge NSH20 CHI37 MCH34 Scott Pruett GLN 2007 J. J. YeleyChevy DAYDNQ CAL23 MXC37 LVS19 ATL22 BRI22 NSH12 TEX18 PHO24 TAL17 RCH12 DAR16 CLT26 DOV25 NSH18 KEN12 NHA36 DAY22 CHI11 GTY9 IRP16 MCH17 BRI39 CAL34 RCH19 KAN33 CLT37 TEX33 PHO11 HOM40 Johnny Benson MLW9 Max Papis CGV GLN Sterling Marlin DOV15 MEM26

No 4 автомобильдің тарихы

Феникс Racing 2000 жылы екі машинамен жарысты бастады, ол кезде Мэтт Хаттер No. 51-ші орынды Дэйтона мен Таладегада, TracFone демеушілігімен; оның ең жақсы аяқталуы 19-шы орын болды. ЛаДжои маусымның соңында Хоумстедте, П. Дж. Джонс No. 1. Жасырын 2005 жылы олар No. 09 жылы үш жарыста Борис Саид, Уоллес және Эрик МакКлюр жүргізуші болды. Олар екінші көлікті 2007 жылы, Уоллес No1 көлікті жүргізген кезде, толық уақыт пайдалана бастады. 7 GEICO Chevrolet. (Шевроле) дегенге сілтеме жасаңыз. Ондыққа кіре алмағанына қарамастан, ол ұпай бойынша 11-ші орынды иеленді. 2008 жылы команда No. 4, ал оның иелері ұпайларын Джей Робинсон жарыс командасына жалға берді. Робинсон "Жоқ" дегенді жүргізді. 4 машинаны толық уақыт негізде, бірақ Феникс No. Мексикадағы Лэндон Кассиллге 4 адам.

No 5 жүк көлігінің тарихы

2020 жылдың 3 наурызында Феникс Ресинг пен бұрынғы екі жүк көлігі сериясы командасы Билли Балев Моторспортс және Уотерс Моторспортс бірлесіп қайта басталатыны және Серияға қайта оралатыны туралы хабарланды. Алайда, Балев команданың бір жарыстан басқа оралу жоспары жоқ екенін айтты. COVID-19 пандемиясына байланысты Homestead жарысының кейінге қалдырылуынан кейін Джонстың Шарлотта жарысқа қатысатыны жарияланды. Алғашқы жарыстар тоқтатылғандықтан, ол старт алаңында ойнауға мүмкіндік алмады.

ARCA Menards Series Шығыс

2022 жылы команда ARCA Menards Series East турнирінде дебют жасады. Джеймс Финчтің ұлы Джейк Финч No-де дебютін жасады. Пенсаколада 1 көлік. Финч өзінің отбасылық командасына және No. 1 көлік Нэшвиллдегі шығыс сериясы жарысына. Ол жарыстан 44 айналымнан кейін бірінші орынға шығып, екінші орынға ие болды. Финикс Ресинг үшін Шығыс сериясының екі жарысында да Финч белгісіз Тойотамен жүрді.