Кіріспе
Американдық ди-джей Элисон Стил (туған аты Ceil Loman; 26 қаңтар 1937 - 27 қыркүйек 1995) - американдық радионың танымал тұлғасы, ол өзінің атымен де белгілі болды. Ол 1960-1970 жылдар аралығында Нью-Йорктегі WNEW FM радиосында түнгі ауысымда үлкен және адал ізбасар жинады. Оның шоуында прогрессивті рок және 1960-шы жылдардағы қарсы мәдениетпен байланысты өнерпаздар, тыңдаушылардың шақырулары мен Стилдің поэзия мен мистикамен араластырылған DJ-дің өзіндік ерекше бренді болды. Оның алғашқы Nightbird шоуы 1968 жылдан 1979 жылға дейін өтті. Стил сонымен қатар көптеген жылдар бойы теледидарда әртүрлі рөлдерде, соның ішінде орындаушы, жазушы және продюсер болып жұмыс істеді. Ол 1982 жылы тағы үш жыл WNEW-ге оралды, содан кейін 1989 жылы тағы алты жыл Нью-Йорктегі WXRK-ге қосылды. Стилге Billboard сыйлығы FM Personality of the Year (1976) сыйлығы берілді және ол оны алған алғашқы әйел болды. Бірнеше жылдан кейін осы журнал оның құрметіне жаңа сыйлық - "Алисон Стил" өмір бойы қол жеткізген жетістіктері үшін сыйлығын тағайындады.
Alison Steele (born Ceil Loman; January 26, 1937 – September 27, 1995) was an American radio personality who was also known by her air name, The Nightbird. She amassed a large and loyal following on her night shifts on WNEW FM in New York City during the late 1960s and 1970s. Her show featured progressive rock and artists associated with the counterculture of the 1960s, combined with listeners' calls and Steele's own unique brand of mellow DJ patter, peppered with poetry and mysticism. Her original Nightbird show ran from 1968 to 1979. Steele also worked in television for many years in a variety of roles including performer, writer, and producer. She returned to WNEW in 1982 for another three years, and then joined New York's WXRK in 1989 for another six. Steele was honored with the Billboard award for FM Personality of the Year (1976), and she was the first woman to receive it. Years later, the same magazine established a new award in her honor, The Alison Steele Award for Lifetime Achievement.
Ерте өмір
Стил 1937 жылы 26 қаңтарда Бруклинде (Нью-Йорк) дүниеге келген. Оның Джойс пен Эмали есімді екі әпкесі бар еді. Ол бұл жағдайдың арқасында еңбекқор өмір салтын және табысқа ұмтылуды ұдайы көздейтінін айтты. 19 жасында Стилге тұрмысқа шығып, алғашқы рет радиода күйеуі мен әйелі "Тед және қызыл шашты" атты музыкалық шоумен хабар таратады. Некелері ажырасудан бұрын, олардың Хизер есімді бір қызы болды. Осылайша ол елдегі алғашқы диско-жокейлердің бірі болды. Оның шоусы әрқашан Анд флейтасы музыкасымен және оның тұрақты кіріспесінің кейбір өзгерісімен басталды: содан кейін ол сол кездегі ерекше және эксперименттік музыканың кейбір жазбаларына ауысты, сондай-ақ оның көрермендерінің таныс сүйіктілері болды. Музыкамен қатар ол мәтіндер мен өлеңдерді де әнге салып оқыды. Ол мистикалық және романтикалық жазуды жақсы көретін, кейде өз жазбаларын да ұсынған. Ол өлең болсын, проза болсын, оның сөйлеген бөліктері әрқашан жұмсақ оптимистік болды: "Мен негативизмді жек көремін", - деді ол. "Мен адамдардың өзгелерге көмектесуіне көмектесу үшін, оларға жақсы көзқарас танытқым келеді". Ол Yes, Genesis, Renaissance және Moody Blues сияқты прог-рок топтарының, сондай-ақ Santana және Grateful Dead сияқты хиппилердің сүйіктілері болды. 1974 жылы оның шоусының кез келген орта есеппен он бес сағаттық уақытында 100 000-нан астам тыңдаушысы болды және бүкіл ел бойынша 600 станцияға синдикатталған рок радио шоуын, әйелдер үшін радио шоуын және кабельді теледидар ток-шоуын өткізді. Джимми Хендрикстің менеджері Майкл Джеффридің айтуынша, Хендрикс жазған және The Cry of Love (1971) альбомында жарық көрген "Night Bird Flying" әнін Стилдің шоуынан шықты. Стил "Нью-Йорк түнінің ұлы ханымы" ретінде танымал болды. Стил Америка теледидар және радио суретшілер федерациясының несиелік комитетіне кірді. Ол "Адамның ақыл-ойы" дінінің мүшесі еді. Ол 1995 жылы 27 қыркүйекте 58 жасында Манхэттендегі Ленокс Хилл ауруханасында қайтыс болды. Ол Хадсондағы Гастингстегі Маунт Хоуп зиратында жерленген. Стил ұзақ уақыт бойы түнгі радионы елеулі құрал етіп, прогрессивті рок радио форматын дамытудағы негізгі күш ретінде танылды. Ол дәстүрлі түрде ер адамдар басымдылық ететін салада әйел пионер болды. Нью-Йорктегі диско-жокей Джо Мейдер Стил туралы: "Ол радиодағы барлық әйелдерге жол ашқан адам еді", - деді.
She then transitioned to recordings of some of the more exceptional and experimental music being recorded at the time, as well as featuring the best of the familiar favorites of her audience. As well as music, she recited texts and poetry over music. She favored mystical and romantic writing for her recitations, and sometimes offered up her own writing as well. Whether poetry or prose, her spoken segments were almost always gently optimistic: "I abhor negativism," she stated. "I want to convey a positive attitude so that people will reach out to other people." She was a supporter and promoter of prog rock bands like Yes, Genesis, Renaissance and the Moody Blues, as well as hippie favorites like Santana and the Grateful Dead. By 1974, she had more than 100,000 listeners at any given average quarter hour of her show, and hosted a syndicated rock radio show to 600 stations nationwide, a radio show for women, and a cable television talk show. According to Jimi Hendrix's manager Michael Jeffery, the song "Night Bird Flying", recorded by Hendrix and released posthumously on the album The Cry of Love (1971), was inspired by Steele's show. Steele became known as "The Grande Dame of New York Night". Steele was on the credit committee of the American Federation of Television and Radio Artists. She was a member of the Science of Mind religion. She died on September 27, 1995, at Lenox Hill Hospital in Manhattan, aged 58. She is interred at Mount Hope Cemetery in Hastings on Hudson. Steele was long recognized as a primary force in making overnight radio a notable medium, as well as developing the progressive rock radio format. She also was a female pioneer in a field traditionally dominated by men. Fellow New York disc jockey Jo Maeder said of Steele: "She was the one who really blazed a trail for all women in radio."