Кіріспе

Американдық баспагер Хамильтон Фиш V (5 қыркүйек 1951 жылы туған), сонымен қатар "Хэм" деп те аталады, АҚШ баспашысы, әлеуметтік кәсіпкер, экологиялық қорғаушы және Нью-Йорктегі кино продюсері. Қазіргі уақытта ол ай сайын шығатын тәуелсіз саяси мерзімді The Washington Spectator басылымының баспашысы және редакторы.

Ерте өмір және білім

Фиш Вашингтонда, Вашингтон округінде, Джулия (Маккензи) мен Хамильтон Фиш IV, республикашыл саясаткер және ықпалды Фиш отбасының мүшесі болып дүниеге келді. Ол Нью-Йорк және Массачусетс қалаларындағы мектептерге барып, 1973 жылы Гарвард университетінің түлегі болды. 1971 жылы Гарвард колледжінде оқып жүргенде, Фиш Моррис Абрам-младшиймен бірге Студенттік дауыс беру үшін ұлттық қозғалысты құрды. АҚШ Конституциясының он сегіз жастағыларға дауыс беру құқығын беретін жиырма алтыншы түзетуінің қабылдануына жауап ретінде құрылған ұйым колледж жасындағы сайлаушыларға көмектесті, олардың кампуста немесе оның жанында дауыс беруге тіркелуіне жергілікті билік қарсылық көрсетті. Бітіргеннен кейін Фиш Нью-Йорктегі Сенат сайлауына Рамси Кларктың бас қаржы жинаушысы болып жұмыс істеді. Демократ және Джонсон әкімшілігінің бұрынғы АҚШ-тың бас прокуроры Рамси Кларк соғысқа қарсы кандидат ретінде жарысқа түсті және сайлау саясатында ақшаның ықпалына қарсылығын күшейтті. Виктор Наваски, кейінірек Фишпен бірге The Nation-те күш бірікті, Кларктың науқан менеджері болды, ал Марк Грин, оның көптеген кейінгі науқандарында Фиш жұмыс істеді, саясат және мәселелер жөніндегі зерттеу директоры болды.

Ұлт

Фиш, мүмкін, ең жақсы The Nation журналын және оның бауырлас қоры The Nation институтын жандандыру жұмысымен танымал. 1977 жылы Фиш Виктор Наваскимен бірлесіп, журналды сатып алу үшін инвесторларды тарту жұмысын бастады, содан кейін банкротқа ұшырады. Е. Л. Доктороу, Норман Лир, Алан Сагнер және Дороти Шифф кіретін шектеулі серіктестер тобының көмегімен Фиш пен Наваски он жылдық серіктестікті елдің ең көне саяси апталығының баспашысы және редакторы ретінде бастады. Олардың басқаруы кезінде The Nation тұрақты өсімге ие болды, оның баспа жұмысын жаңғыртты, Рональд Рейган жылдары көптеген жағынан өркендеді және тәуелсіз саяси журналға лайық біршама апатқа ұшырады. Журнал салқын соғыс тарихы бойынша жалғыздыққа ұшыраған, бірақ салтанатты соғыс тарихы бойынша салтанатты соғыс жүргізді, АҚШ Жоғарғы Сотында авторлық құқықтарды қорғау бойынша маңызды сот ісімен жеңілді және 1981 жылғы Жазушылар конгресін қоса алғанда, кең ауқымды конференцияларды өткізді, онда жазушылардың мәртебесі мен олардың өкілдігі қаралды (және Ұлттық жазушылар одағы пайда болды); сонымен қатар, Солтүстік пен оңтүстік арасындағы мәдени және саяси дискурсты орнату үшін Реган жылдарындағы интервенциялық доктринаға қарсы. 1987 жылы Фиш журналға деген қызығушылығын Личфилд Каунти Таймс газетін бастаған және Фиштің орнын басып шыққан Нью-Йорк инвесторы Артур Картерге тапсырды. 1995 жылдан 2009 жылға дейін Фиш The Nation журналымен байланысты The Nation Institute қоры президенті болды. Lannan Foundation және Пол Ньюман сияқты донорлардың қолдауымен ол прогрессивті жазушыларға қолдау көрсету үшін журналистика стипендиясы бағдарламасын әзірледі, оның құрамына Эрик Альтерман, Макс Блюментал, Том Энгельхардт, Крис Хеджес, Скотт Хортон, Наоми Клейн, Катха Поллит, Джереми Скахилл және Джонатан Шелл кіреді. Ол сондай-ақ Альфред Ноблер стипендияларын құрды, ол The Nation-тің қайырымды адамы мен ұзақ уақыттан бері дос болған, атап айтқанда, түсті журналистерді қолдау үшін. Құттықтауды алғандар: Памела Ньюкирк, Нью-Йорк университетінің журналистика профессоры және жазушысы; Гари Юнг, The Guardian және The Nation газеттерінің АҚШ-та тұратын колумнист; және Та Нехиси Коутс, автор, блогер және The Atlantic журналының аға редакторы. Лир қоры, Ланнан қоры және Пффин қоры көмегімен Фиш ұзақ мерзімді зерттеу жобаларын қаржыландыру және қадағалау үшін Эстер Каплан мен Джо Конасон басқарған тергеу журналистика бөлімін құрды; Том Энгельхардтпен ол tomdispatch-ті жасады. com , Интернеттегі прогрессивті пікірлердің маңызды көзі; Рэнди Фертельмен бірге ол жыл сайын шынайы хабарды батыл жариялаған, тергеуші репортерлер мен басқаларды марапаттаған Ridenhour сыйлығын әзірледі; Виктор Наваскимен бірге ол Nation Books-ті құруға көмектесті, ол редактор Карл Бромлидің басшылығымен және алдымен Avalon, содан кейін Perseus Books-пен бірлесіп, алдыңғы қатарлы тәуелсіз фантастикалық емес баспаға айналды. Осы жылдар ішінде Фиш Джордж Соростың саяси кеңесшісі болып жұмыс істеді, ал Джеффри Кусама Хинтемен бірге АҚШ-тың Халықаралық қылмыстық сотты қолдауы үшін лоббилік күш-жігерді дамытуға көмектесті, бұл бастаманы президент Билл Клинтон 2000 жылдың желтоқсан айының соңғы күні қолдады. 2009 және 2010 жылдары Фиш Льюис Х. Лапхамға "Lapham's Quarterly" әдеби журналын әзірлеуге көмектесті. The Nation редакторы Катрина ванден Хьювелдің шақыруымен 2015 жылы The Nation-тің 150 жылдығына арналған мерекелік іс-шараларды жобалау мен іске асыру бойынша жұмыс істеді. Қазіргі уақытта Балық әлеуметтік белсенді бизнестегі клиенттер үшін стратегиялық консалтингтік практиканы басқарады, соның ішінде Baffler Magazine және Audience Engine, жаңа ашық бастапқы платформа, ол тәуелсіз және мемлекеттік медиа ұйымдарына аудиторияны дамыту және қаржы жинау құралдарын ұсынады.

Саясат

1987 жылы The Nation журналын тастағаннан кейін, Фиш АҚШ Конгрессіне Демократиялық партияның кандидатурасын үш жолғы жарысқа қатысты. Ұлттық БАҚ-тар оның 100 жасар әжесі III Гамильтон Фиш немересін "коммунист" деп сипаттап, республикалық жарысқа 100 доллар қаржы қосқанда жарысқа назар аударды. Үлкен Балық (1888-1991), өзі сенімді республикашыл, Хадсон аңғарынан Конгрессте 1920-1945 жылдары қызмет етті. Франклин Д. Рузвельттің "Мартин, Бартон және Фиш" деген сөзінде есімі аталып кеткен, бұл Ф.Д.Р. өзінің ең табанды қарсыластарын мазақтау үшін қолданған сөз, аға Фиш тоқсанның соңында консервативті шеңберлерде белсенді болды. 1988 жылы жас Балық тығыз таласқан бастапқыда Нита Лоуиге жеңілді, ол бұрынғы президентті жеңді. 1994 жылы оның әкесі, Хамильтон Фиш IV, денсаулық жағдайына байланысты АҚШ Конгресінен зейнеткерлікке шыққандығын жариялады. Фиш қайтадан демократиялық конгрессмендердің бірінші кезегіне, оның әкесі 26 жыл бойы өкілдік еткен республикашылдардың Хадсон аңғарының ортасындағы округте кірді. Фиш демократиялық бастауыш сайлауда жеңіске жетті, және оның әкесі партиялық шекараны өтіп, ұлын қолдаса да, ол жалпы сайлауда республикашыл Сью Келлиден жеңілді.

Жаңа республика

2016 жылдың ақпан айында Фиш The New Republic басылымының баспашысы және редакциялық директоры болып тағайындалды. 2017 жылдың 29 қазанында Fish әйел қызметкерлердің шағымдарын тәуелсіз тергеуді күтіп, демалыс алды, бұл McCormack-тің журнал қызметкерлеріне жіберген хатына сәйкес. МакКормак Фишке "тұтынуды тоқтатуды" сұрағанын айтты. "Мен соңғы бірнеше күн ішінде жұмысшылардың жұмыс орнында оларға ыңғайсыз жағдай туғызған кейбір қарым-қатынастар туралы алаңдаушылықтарын білдіргенін білдім", - деп жазды МакКормак. "Менің түсінгенімше, бұл мәселелердің барлығы "Хам Фиш" пен бірнеше әйел қызметкердің қарым-қатынасына байланысты". 2017 жылдың 30 қазанында Huffington Post бірнеше куәгерлердің алдында Fish The Nation институтының аға қызметкерін тамағын қатты қысып, оның мойнында қызыл таңбалар қалдырды деген айыптарды жариялады. 2017 жылдың 3 қарашасында ол өз лауазымынан кетті. 2017 жылдың 3 қарашасында New York Times газетінде Балық жауап ретінде былай деп жазды: "Мен түсінгенімдей, кейбір қызметкерлер менің қасымда болуым оларды The New Republic-де ыңғайсыз сезінуге әкелгеніне шағымданды. Мақалада ол кейінірек: "Біздің кеңсе мәдениетімізге зиян келтірілгенін сеземін және ұйымға бұдан арылуға көмектесудің ең жақсы жолы - бұл кері қайту". Фиш хатта: "Әйелдер жұмыс орнында өздеріне жасалатын қарым-қатынас туралы ұзақ уақыттан бері терең уайымдаған. Көп еркекке бұл жағынан көп нәрсе үйрену керек. Мен де солай ойлаймын.

Фильм

1975 жылы Фиш Марсель Офулспен серіктестік құрды, ол 1969 жылы Виши Франциясындағы қарсылық пен ынтымақтастық туралы деректі фильмін "Қайғы мен өкініш" үшін бүкіл әлемге танылды. Офюльс Нюрнберг мұрасы туралы фильм түсіру және оны Вьетнамдағы американдық интервенцияға қолдану туралы жобасынан күшпен бөлінді. Калифорниялық қаржыгер Макс Палевскийдің қолдауымен және Paramount Pictures компаниясының қолдауымен Фиш "Әділет естелігін" аяқтау және оны таратуды ұйымдастыру үшін екі жылдық отдысқа аттанды. Төрт сағат қырық минуттан тұратын фильмнің премьерасы 1976 жылы Канн кинофестивалінде өтті, ал АҚШ-та алғаш рет сол жылы Нью-Йорк кинофестивалінде көрсетілді. "Нью-Йорк Таймс" газетінде Винсент Канби фильм деректі фильмдер үшін жаңа стандарт орнатты деп мәлімдеді: "Әділет естелігі" деректі фильмнің мүмкіндіктерін кеңейтеді, сондықтан болашақтағы барлық осындай фильмдер онымен салыстырылады ". 2011 жылы Фиш Мартин Скорсезе бастаған кинореставрациялау жобасы - Фильмдер қорымен одақтасып, Офулстың ұзақ уақыт ұйықтап қалған шедеврын қайта жаңғыртты. Фильм қоры фильмнің реконструкциясын және цифрландыруын қадағалады және 2015 жылдың ақпан айында Берлин кинофестивалінде аяқталған жұмыстың премьерасын ұсынды. Қазір 87 жастағы Балық пен Офулс премьера үшін Берлинге барды, ал Офулс фестивальдің беделді Берлинале Камера сыйлығын алды. Фильмдер қоры қалпына келтірілген деректі фильмді бүкіл әлемдегі фестивальдар мен көрсетілімдерге, соның ішінде 2015 жылғы Нью-Йорк кинофестиваліне фильмнің Линкольн орталығында дебюті болғаннан кейін 39 жыл өткен соң қайта келуіне көмектесті. 1980 жылдары Фиш Офюльспен қарым-қатынасын қайта жаңғыртты және оның продюсерлік серіктесі Джон Фридманмен бірге Холокосттың дамуы туралы Офюльс трилогиясының үшінші фильмін түсіруді бастады. "Хотель Терминус: Клаус Барбидің өмірі мен дәуірі" фильмі бірнеше жыл бойы түсіріліп бітеді. Фильмді түсірушілер СС офицері Клаус Барбидің Боливиядағы үйінен Франциядағы Лионға дейін адамзаттық қылмыстар үшін сотталған жеріне дейін ізін қалдырды. Фильмді 1988 жылы Samuel Goldwyn Films компаниясы және Orion компаниясы бүкіл әлем бойынша таратты. "Hotel Terminus" 1989 жылы "Документальдық фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын алды. Джон Фридман мен Эрик Надлермен бірге Фиш 2002 жылы түсірілген Stealing the Fire атты деректі фильмді түсірді. Бұл фильм уран атомдарын бөлудің дамуын нацистік Германияның Екінші дүниежүзілік соғыс зертханаларындағы сәтсіз тәжірибелерден бастап, бұрынғы Кеңес Одағының Қара теңіз зертханаларындағы центрифуганың табысты өнертабысына дейін, бөліну технологиясының патенттік бұзылуына және оның Пәкістан мен Ирак агенттеріне берілуіне дейін қадағалады. "От ұрлау" фильмін "Аватар" кинотеатрлары арқылы бүкіл ел бойынша таратты және "Санденс" арнасында көрсетілді. Фиш Food Chains - Санжай Равалдың 2014 жылы түсірілген, фермадағы жұмысшылар туралы, Флоридадағы томат жинаушыларды білдіретін жұмысшы құқықтарының ұйымы Immokalee Workers Coalition қол жеткізген жетістіктерге баса назар аударған деректі фильмінің продюсері болды. Азық-түлік тізбегі бүкіл елде жұмыс орындарының жағдайы мен шаруалардың төмен жалақысы туралы үгіт-насихаттың қайта жандануына себеп болды. Сонымен қатар, Fish Hot Type деректі фильмін жасады, ол оның атқарушы продюсері болды. Екі рет "Оскар" сыйлығының иегері Барбара Копплдің режиссерлігімен 2015 жылы "The Nation" журналының 150 жылдығына орай жарық көрген "Hot Type" журналының көшесінде тұрып, тәуелсіз журналдың маңызды сипатын зерттейді.

Жеке өмір

1989 жылы Фиш өзінің серіктесі Сандра Харпермен бірге Нью-Йорк штатының Хадсон қаласына көшіп барып, органикалық жүк көлігі фермасын құрды, онда олар мұралық өнімдер мен аспаздық және сәндік шөптер өсірді. Олар бұл бұйымдарды Юнион Сквердегі Гринмаркетте және Нью-Йорктің солтүстігіндегі мейрамханалар мен фермаларда сатты. Сонымен қатар, Fish аптасына бірнеше күн Нью-Йоркке барып, Human Rights Watch-та жұмыс істеді, ол кездегі атқарушы директор Арье Неирдің басқаруымен жұмыс істеді. Осы кезеңде Фиш Human Rights Watch халықаралық кинофестивалінің ашылуымен және HRW-дің Еуропалық кеңсесінің Бельгияның Брюссель қаласында ашылуымен байланысты болды. 1991 жылы олардың тұңғыш баласы Елиза дүниеге келді. 1992 жылы олар Нью-Йорк штатының Гаррисон қаласына көшіп барды. 1997 жылы Фиш отбасымен төменгі Манхэттенге көшіп келеді, ол қыздарын жергілікті бастауыш мектепке енгізеді. 2001 жылы Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған шабуыл Фишты отбасын уақытша қаладан көшіріп, Гадсон өзенінен Гаррисонға көшіруге мәжбүр етті. 2005 жылы Фиш және оның әйелі Сандра, Хьюстонда өскен, Марфада (Техас штаты) саз үй сатып алды. Харпер осы жаңа жерде тағы бір бақ жасап, Марфа алқабында орналасқан қалалар мен қауымдарға қызмет көрсететін аймақтық фермерлер базары Farm Stand Marfa-ны құрды. Фиш қазіргі заманғы өнер мен мәдениеттің аймақтық орталығы - Бал-рум Марфамен бірлесіп, Марфа диалогтарын, саясат, мәдениет және өнердің жан-жақты бағдарламасын құрды. Фиш Нью-Йорктің Гаррисон қаласында орналасқан Элис Кертис Десмонд және Гамильтон Фиш кітапханасының президенті болып қызмет етеді және конституциялық үкіметтің қорының құрамында, ол конституциялық қағидаларды қорғайтын және нығайтатын ұйымдарды дамытады және қолдайды. Сонымен қатар, Фиш Морган мемлекеттік университетінің жаһандық журналистика және коммуникациялар мектебінің қонақтар кеңесінің төрағасы болып қызмет етеді.