Кіріспе

Джон Эдгар Фабер (1903-1994) - американдық микробиолог, Мэриленд университетінің колледждік футбол және лакросс жаттықтырушысы. Фабер 1928 жылдан 1963 жылға дейін Мэриленд штатының лакросс жаттықтырушысы болды, осы уақыт ішінде ол 24957 рекордты құрастырды және көптеген ұлттық және конференция чемпионаттарын жеңіп алды. Фейбер 1963 жылы Ұлттық лакросс даңқы залына кірді. Ол 1935 жылы Мэриленд футбол құрамасының жаттықтырушысы болды және 1940 жылдан 1941 жылға дейін Ал Хеги мен Ал Вудспен бірге бас бапкер ретінде жаттықты. Ол футболдан 12134 рекорд жинады.

Ерте өмір

Фабер 1903 жылы 13 қаңтарда Пенсильвания штатының Харрисбург қаласында дүниеге келді. Ол Вашингтондағы Орталық орта мектепте оқыды. Кейін Мэриленд университетінде колледжге оқуға түсті. АҚШ-тың колледждер аралық лакросс қауымдастығы (USILA) Фаберді 1926 жылы ішкі шабуылшы ретінде Құрметті америкалық атады және 1927 жылы Үшінші команданың барлық америкалықтар.

Кәсіби мансап

Мэриленд университетінен Фабер 1926 жылы B. S., 1928 жылы M. S. және Ph. 1937 жылы бактериологиядан Д. 1945 жылы ол өзінің альма-матерінің микробиология кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалды, ол 18 жыл бойы осы лауазымда болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фабер АҚШ армиясына 1942-1946 жылдары майор дәрежесіне жеткен. Біріншісі шабуылда, екіншісі қорғаныста. 1936 жылы Фабер Мэриленд штатын бірінші Уингейт мемориалдық трофейін, USILA берген ұлттық чемпионатты жеңіп алуға жеткізді. Келесі жылы олар титулды Принстонмен бөлісті. 1940 жылы Солтүстік-Оңтүстік аға жұлдыздар ойынында Фабер Оңтүстік командасын жаттықтырды, ол Принстонның Уильям Ф. Логан жаттықтырған Солтүстік командасына 65 есебімен ұтылып қалды. Ол сондай-ақ 1946 және 1956 жылдары барлық жұлдыз командаларды жаттықтырды. 1959 жылы Мэриленд 101 белгісімен USILA чемпионы Армия және Джонс Хопкинспен бірге аяқтады, ал Фабер жыл жаттықтырушысы атанып қалды. Фабер футбол құрамасында да қызмет етті. 1933 жылы Керли Бердтің командасында жаттықтырушының көмекшісі болды. 1930 жылы Фабер Мэриленд штатының баскетбол командасының бірінші америкалық ойыншысы Бози Бергерді футбол командасына қосылуға көндірді. 1935 жылы Бёрд университет президенті болып тағайындалған кезде Фабер бас бапкер болып тағайындалды. Фабер өзінің алдыңғысының "Байрд жүйесіне" негізделген "Байрд жүйесін" жалғастырды және Ричмондтың бас бапкері Франк Добсонды көмекші ретінде жалдады. "Өзін-өзі өлтіру кестесіне" қарамастан, Фейбердің ардагер командасы Билл Гаккейсон бастаған 722 рекордты жинап, Оңтүстік конференцияда үшінші орынға ие болды. Кейіннен жаттықтырушылар үштігін Кларк Шонесси алмастырды, ол екі маусым бұрын Стенфордта Т формациясының революциялық нұсқасын қолдана отырып, бір жылдық айтарлықтай өзгерісті ұйымдастырды. Фабер сонымен қатар Мэриленд штатында баскетбол жаттықтырушысының көмекшісі болды, ал 1932 жылы бас бапкер Бертон Шипли ауырып қалған кезде оның орнын басқарды. Ол 1992 жылы қайтыс болған 62 жыл бойы әйелі Олиур Хамактан аман қалды. Фабер екі жылдан кейін 1994 жылы 14 қаңтарда пневмониядан қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратында жерленді. 2003 жылы Мэриленд штаты Мэриленд білім беру қоры арқылы Фабер мемориалдық ерлер лакросс стипендиясы қорын құрды.