Кіріспе

Пикеринг Бич - Канаданың Онтарио штатындағы Аякс қаласындағы аудан. Онтарио көлінің бойында, Торонтоның шығысында орналасқан бұл қала бір кездері Торонтоның жоғарғы класы үшін маңызды коттедж болды. 1926 жылы Торонто заңгері Джеймс Таккет Пикеринг қалашығындағы көл жағалауындағы егіндік жерлерді сатып алып, маусымдық коттедждер қауымын дамыту үшін, ақыр соңында тұрақты қоныстанған корпорацияланбаған қауымға айналды. Жергілікті тұрғындар іс-шараларды ұйымдастыратын, жолдарды жөндеу мен су тасқынын болдырмау үшін қаражат жинайтын, шіркеу, мектеп және саябақ құрған, өрт сөндіру станциясын еріктілер ретінде жүргізген және электр энергиясы, қоқыс жинау және кәріз сияқты коммуналдық қызметтерге үгіт-насихат жасаған қауымдастық құрды. 1970-ші жылдардың басында MTRCA көлді саябақ үшін бірнеше көлді иеленді. 1974 жылы Пикеринг Бич Дарем аймақтық муниципалитетіне қарасты Аякс қаласымен бірікті. Қазіргі кезде алғашқы коттедждер заманынан қалған. Жергілікті жағажай қазір Бейбіт жээк деп аталады, бірақ көршілес жер өзінің бастапқы атын сақтап қалды.

Тарих

1926 жылы Торонтодан келген жас заңгер Джеймс Таккет Пикеринг қалашығының оңтүстік-шығыс бөлігіндегі Онтарио көлінің бойындағы жағажайға барды (жағажай қазір Парадайс Бич деп аталады және Аякс қаласында орналасқан). Ол коттедждер қауымдастығын құруға арналған бизнес мүмкіндіктерін сезінді және батыстағы табиғи батпақ жер мен шығыстағы Карратерс өзенінің арасындағы көл жағалауындағы егіндік жерді сатып алды. Ол бірнеше үйді сатуға немесе жалға беруге салды, ал кейбір бос жерлерді сатып алушыларға үй салуға қалдырды. Өзінің жарнамалық әдебиетінде Таккет Пикеринг Бичті "әдемі жазғы курорт" деп сипаттады. Торонто тұрғындары үшін бұл қауым демалыс күндері танымал орынға айналды. Жағажайда спортпен шұғылдану, басқа да ашық ауада жүруге және жергілікті павильонға барып би билеу қонақтар мен коттедждер тұрғындары үшін танымал болды.

Қоғамдық қауымдастық

Қоғам құрылған кезде, Пэуэлл жолы (кейін Пикеринг Бич жолы), жағажайға апаратын негізгі жол, топырақ жолы болды. 1930 жылдары Тэкетт жалдаған риэлтор Стэнли Манн жергілікті тұрғындарға жолдардың нашар жағдайы мен су тасқыны сияқты мәселелерді шешу үшін Пикеринг Бич қауымдастығын құруға көмектесті. Қауымдастық Таккетпен кеңестесіп, Жағажайға апаратын қиыршық тас жолдардың нашар жағдайын жақсарту үшін қаражат жинау жоспарын жасады. Бичтегі сатушылар енді лицензиялық алым төлеуге міндетті болды (максимум маусымға 15 долларға дейін); жиналған сома жолды күтіп-ұстауға жұмсалатын болады. Саудагерлердің саны әр түрдің екеуімен шектелген; мысалы, жағажайда бір мезгілде тек екі нан пісіру вагонына рұқсат етілді. 1937 жылы Ассоциация өз жарғысын ресми түрде бекітіп, басшыларын сайлады. Оның мүшелігіне номиналды комиссия төленеді (тұрғындар үшін - 1 доллар, келушілер үшін - 25 цент), ол пляжда ұйымдастырылған іс-шаралар кезінде полицияның болуына төленеді. Ассоциация ай сайын түрлі коттедждерде кезекпен және Торонтодағы жалдамалы орындарда қыста жиналыстар өткізді. Сондай-ақ, жарыстар, тартыс, софтбол ойындары, бинго ойындары және Рождестволық Euchres сияқты түрлі іс-шаралар ұйымдастырылды. 1935 жылы электр желілері арқылы көл жағалауындағы үйлер мен фермерлерге электр қуаты жеткізілді. 1938 жылы Ассоциацияның 150 мүшесі болды. Ол электр энергиясының бағасын төмендетуді талап етті және коттедждерден апта сайын қоқыс жинауды келісті, бұл үшін маусым сайын 3 доллар төледі. 1940 жылы Ассоциация Стэнли Маннның үлесімен Пикеринг Бичте Марки би павильонын салдырды. Манн сонымен қатар Пикеринг жағалауының батысында, Шоал Пойнт жолының соңында саябақ ашу үшін коттеджшілердің науқанын басқарды. Жаңа саябақта бейсбол алаңы, пикник үстелдері мен концессиялық стенд болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Стэнли Манн Пикеринг Бичтің солтүстік-батысында орналасқан ПИКЕРИНГ ИНДИСТРИЗАЛЫҒЫ ЛИМИТИД ПИКЕРИНГ ВОРКСІНДЕ жұмыс істеді. Ол Джеймс Таккеттен сатылмай қалған жерлерді сатып алып, достары мен таныстарын Пикеринг теңізіне баруға шақырды. Соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылы Торонто университетінің Аякс кампусындағы бірнеше студенттер Пикеринг Бич коттедждерін жалға алып, оларды қыстады. Пикеринг-Бичтің коттедждері жыл бойы пайдаланылды. Жергілікті салық төлеушілер Пикеринг Бич салық төлеушілер қауымдастығын құрды, ол көше жарықтары, өрт сөндіру станциясы, телефон және электр желілерін жаңарту сияқты құрал-жабдықтар үшін лоббилік қызмет атқарды. 1970 жылдары тариф төлеушілер қауымдастығы Пикеринг Бич тұрғындары қауымдастығы деп аталды. Ол жергілікті жаңалықтар, туулар, өлімдер және отбасылық профильдер туралы жазған The Beach Newsview газетін бастады. Қауымдастық әр маусым сайын "Страуберри шорткейк" фестивалін ұйымдастыратын. Фестивальде шорткейктер мен ойын-сауық болды, ал түскен ақша қайырымдылық мақсаттарға, соның ішінде Аякс және Пикеринг бас ауруханасына берілді.

Пикеринг Бич қауымдық шіркеуі

1945 жылы Стэнли Манн фундаменталистік христианға айналды және 1945 жылдың көктемінде өз үйінде жексенбілік мектеп құрды. 1949 жылы ол Пикеринг Бич миссиясын құрды және шіркеу салу үшін Лейквью бульвары мен Черри көшесінің бұрышында көп нәрсе берді. Ол Пикеринг Бич қауымдастық шіркеуінің құрылысын басқа жергілікті тұрғындардың көмегімен және оның Ошава мен Уитбидегі достарынан алған қайырымдылықпен бастады. Ғибадатхана 1950 жылы 24 маусымда 160 адам жиналған қауыммен бағышталды. Келесі жылы шіркеуге қосымша ғимараттар қосылып, оны жыл бойы пайдалануға болады. 1956 жылы оған аудитория қосылды. МТРКА көл маңындағы жерлерді сатып алғаннан кейін шіркеу жабылды. Ол өзінің соңғы қызметін 1973 жылы 30 желтоқсанда өткізді, ал қауымы Аякстағы баптистік қауыммен бірігуге дауыс берді. Пикеринг-Бич тұрғындарына Аякс баптистік шіркеуіне бару үшін жексенбіде автобус қызметі құрылды.

Мектеп

1860 жылы Біріккен империяның лоялистері Пикеринг Бич жолда мектеп салды. Бастапқыда Пикеринг Бич қауымының балалары осы мектепке "кіші қызыл кірпіш мектеп" деп аталатын. Халық санының өсуімен студенттер санының өсуімен бірге Пикеринг қалашығының жиналысында жаңа мектеп ғимараты ұсынылды. Стэнли Манн жобаланған ғимарат үшін саябақтағы жерді сыйға тартты, ал ғимаратты салу шығындары гранттармен жабылды. Жергілікті үйлер мен мектептер қауымдастығы жабдықтар мен басқа да шығындарға арналған қаражатты бинго, эухре, пьесалар және карнавалдар арқылы жинады. Жаңа мектептің құрылысы 1954 жылы маусым айында басталды, бірақ 1954 жылы 15 қазанда Хазел дауылымен толықтай жойылған. Мектеп ғимараты 1955 жылдың маусым айында ашылды, ал қыркүйекте 100 оқушы сабақ бастады. Стэнли Манн 1950-ші жылдары Пикеринг Бич мектеп округінің суперинтенданты болып қызмет етті. Ол Флоридада 1960 жылы қайтыс болды. Чиркене сияқты, Paradise School 1974 жылы МТРКА саябаққа арналған жерді сатып алғаннан кейін жабылды.

Өрт сөндіру станциясы

1950 жылдары бұл аймақта екі үлкен үй өртенді. Пикеринг қалашығы жергілікті тұрғындар оны басқару үшін еріктілерді ұсынған жағдайда Оңтүстік-Шығыс Пикеринг өрт сөндіру залын құруға келісті. Өрт сөндіру станциясы бастапқыда гараж тәрізді құрылыста су сорғысы, өрт сөндіру шлангісі және соқпақтары бар тіркемеге арналған. 1967 жылы гараж орнына өрт сөндіру машинасы орналасқан цемент блокты ғимарат салынды. Өрт сөндірушілердің әйелдері жиі телефонға жауап беретін, өйткені ер адамдардың толық уақытты жұмысы болған. Әйелдер, сондай-ақ, торт сату, еухре кештері және жергілікті мектепте өткізілетін билер ұйымдастыру арқылы, қалашықтың қамтымайтын шығындарына қаражат жинауға көмектесті. Өрт сөндірушілер өрт сөндірумен қатар көлге құм қаптарын орнатып, басқа да қоғамдық жобаларға қатысады. 1974 жылы Пикеринг Бичті Аякс қаласына біріктіргеннен кейін Оңтүстік-Шығыс Пикеринг өрт сөндіру бөлімі Аякс өрт сөндіру бөлімінің құрамына енді. 1989 жылы Оңтүстік-Шығыс Пикеринг өрт сөндіру станциясы жабылды, ал қаланың парктер және демалыс бөлімі оның ғимаратын қойма ретінде пайдалана бастады.

MTRCA-ны иелiктен шығару және Ajax-пен бірігу

1970 жылдардың басында Метрополитен Торонто және аймақ қорғау басқармасы (MTRCA) Торонтоның шығысындағы көл маңындағы мүліктерді сатып ала бастады. 20 шақты үй, Пикеринг Бич қауымдық шіркеуі және Парадайс мектебінің ғимараты саябақ үшін қиратылды. 1974 жылы инкорпорацияланбаған қауымдастық Аякс қаласының бір бөлігіне айналды. Жергілікті жағажай енді көршілес Пикеринг қаласының орнына Аякстың бөлігі болды, ол қалашықтың атын сақтады. 2010 жылдардың соңында жағажай "Жәннәт жағажай" деп қайта аталды.

Суды тарату және кәріз жүйесі

1972 жылы су құбырымен Pickering Beach-ке жетіп, бірақ кәріз жүйесі жоқ еді: жергілікті тұрғындарда септик жүйелері болды. Пикеринг қалашығы су деңгейінің жоғары болуына байланысты аймақта жаңа құрылыстарға тыйым салған болатын. Бұл аймақтағы бос жерлерді сатып алу үшін бірнеше адамды жылжымайтын мүлік агенттері алдаған болатын. 1980 жылдары бұл сатып алушылар Аякс қаласына және Дарем аймағына аймақта санитарлық канализация орнату үшін лоббилер жасады. Салық төлеушілерді зерттеуден кейін жергілікті әкімшілік аймаққа санитарлық канализация орнатты (бірақ дауыл канализациясы емес).

Шекаралар мен демографиялық мәліметтер

Аякстың маңы ретінде Пикеринг Бич батыста Пикеринг Бич жолымен, солтүстікте Ролло Дридің оңтүстік бөлігімен, шығыста Каррутерс Крикпен және оңтүстікте Онтарио көлімен шектеседі. Оған шекаралас аудандар батыста Кловер Ридж, солтүстікте Саутвуд және шығыста Лейксайд. Канаданың 2011 жылғы санағына сәйкес Пикеринг-Бичтің 403 тұрғын үйде тұратын 1263 тұрғыны болды.

Атақты тұрғындар

Жағажайда туылған, өмір сүрген немесе аралаған белгілі канаддықтар арасында азық-түлік дүкендерінің негізін қалаушы Т. П. Лоблау, күрескер "Уиппер" Билли Уотсон, суретші Флоренс Хелена МакГилливрэй және мектеп кеңесінің басқарушысы Алиса Шарлотта Корбет бар.