Tony Doran

Кіріспе

Ирландиялық фёрлер Энтони Доран (апрель 1946) - Ирландиялық зейнеткер фёрлер, Вексфордтың аға командасының толық форвард ретінде ойнады. Доран өзінің округтік және клубтық құрамалары үшін бүкіл Ирландия чемпионы атанды. Булавогу, Уэксфорд графтығында туған Доран алғаш рет он жеті жасында Уэксфордтың кіші командасына қосылғанда, кейіннен 21 жасқа дейінгі командаға қосылғанда, аралық аймақтық сахнаға келді. Ол 1964-1965 жылдардағы Ұлттық лига кезінде аға алқаға қосылды. Доран келесі екі онжылдықта команданың негізгі рөлін ойнады және бір Барлық Ирландия медалі, төрт Ленстер медалі және екі Ұлттық Хёрлинг лигасының медаліне ие болды. Ол үш рет бүкіл Ирландияның жүлдегері болды. Лайнстердің провинцияаралық құрамасының мүшесі ретінде Доран бірнеше рет Желі жолдары кубогының жеті медалін жеңіп алды. Клуб деңгейінде ол Бәфер аллеясымен бір рет бүкіл Ирландия медаль иегері. Сонымен қатар ол үш рет Ленстер медалі мен он екі чемпионаттық медальді жеңіп алды. Доранның 41 гол мен 57 ұпай жинағаны оны Уэксфордтың барлық уақыттағы екінші ең көп гол соғып отырған ойыншысы ретінде көрсетеді. Өзінің халықаралық карьерасында Доран Уэксфорд үшін 40 чемпионатта өнер көрсетті. 1984 жылғы чемпионаттың қорытындысы бойынша ол зейнетке шықты. Оның ағасы Колм да Уэксфордпен ұзақ уақыт жұмыс істеді. Доран спорттың ұлыларынан тұратын командаларға дауыс берді және 1996 жылы Бүкіл Ирландия клубының күміс юбилейлік командасында толық алға таңдалды, кейіннен 2002 жылы арнайы таңдалған ең үздік Уэксфорд жағында сол позицияны алды.

Клуб

Доран клубтық карьерасын жасөспірімдер деңгейінде "Мунгаджер Булавог" клубында бастады, кейін алтымышыншы жылдардың соңында "Баффер аллеясына" қосылды. 1968 жылы Доран Фейт Харриерске жеңілгеннен кейін өзінің алғашқы чемпионаттық медалін жеңді. Бұл клубтың тұңғыш чемпиондық титулы болды. 1969 жылы чемпиондық тәжін тапсырғаннан кейін, 1970 жылы Баффер аллеясы атағын қайтарып алды. Бұл Доранның екінші чемпиондық медалі еді. Баффер аллеясы тез арада Уэксфордтағы клубтардағы басым күштердің біріне айналды. 1973 жылы чемпионат шешімін шығарған жеңістен кейін клуб 1975 және 1976 жылдары қайтадан титул иеленуді жалғастырды. Белгісіз кезеңнен кейін Баффер аллеясы 1982 жылы қайта қалпына келіп, таңғажайып табысқа жетті. Оуларт Баллах, Сент-Мартин және Фейт Харриерс (екі рет) жеңілістерінен кейін төрт рет чемпиондық атаққа ие болды. Осы жеңістер Доранның медальдарының санын сегізге жеткізді. Осы жеңістердің соңғысы провинциялық табысқа айналды, Доран Киннитиді 3: 9 - 0: 7 есебімен жеңгеннен кейін Лайнстер медаліне ие болды. Кейіннен Баффер аллеясы 1986 жылы 16 наурызда Бүкіл Ирландияның шешуші матчында Килруан Макдонагхспен кездесті. Алайда, Джим Уильямстың бес ұпай жинауы Килруанға 115-ден 210-ға дейін жеңіске жетуге көмектесті. Доран 1988 жылы тоғызыншы чемпионат медаліне ие болды, өйткені Баффер аллеясы Ратнурдың үшінші рет үздік титулды жеңу жолын тоқтатты. Кейін ол екінші Лейнстер медалін жинады, өйткені Баллихайл Шэмрокс 112-ден 19-ға жеңілді. О'Донован Росса 1989 жылы 17 наурыздағы Бүкіл Ирландия финалында қарсыласты болды. Россаның бес ұпайға басымдылығы Сеамус О'Лиридің голымен қалпына келтірілді, ал Генри Батлер голдың батыры болды. 212-012 жеңісі 42 жастағы Доранға Барлық Ирландияның Ағалар клубтарының Хёрлинг чемпионатында медаль берді. 1989 жылы Доран он біріншілік медалін жинады, кейіннен он бірінші және он екінші титулдарын 1991 және 1992 жылдары жеңіспен жеңіп алды. Соңғы жеңісі кейіннен Сент-Ринагтың 2:13 - 0:13 жеңілісінен кейін үшінші Лейнстер медаліне айналдырылды. Доран 1993 жылы жасөспірімдер чемпионатының финалынан кейін клубтық шайқастан зейнеткерлікке шықты.

Doran began his club career playing at underage levels with Moonageer Boolavogue, before later joining the Buffer's Alley in the late sixties. In 1968 Doran won his first championship medal following a defeat of Faythe Harriers. It was the club's first ever championship title. After surrendering their championship crown in 1969, Buffer's Alley reclaimed the title in 1970. It was Doran's second championship medal. Buffer's Alley quickly became one of the dominant forces in club hurling in Wexford. After a defeat in the championship decider in 1973, the club went on to claim back to back titles in 1975 and 1976. After a period of uncertainty Buffer's Alley bounced back in 1982 to begin a remarkable run of success. Defeats of Oulart the Ballagh, St. Martin's and Faythe Harriers (twice) secured four successive championships. These wins brought Doran's medal tally to an impressive eight. The last of these victories was converted into provincial success, with Doran collecting a Leinster medal following a 3–9 to 0–7 defeat of Kinnitty. Buffer's Alley later faced Kilruane MacDonaghs in the All Ireland decider on 16 March 1986. A close game developed, however, five rallying points from Jim Williams helped Kilruane to a narrow 1–15 to 2–10 victory. Doran won a ninth championship medal in 1988 as Buffer's Alley put a halt to Rathnure's quest for a third successive title. He later collected a second Leinster medal as Ballyhale Shamrocks were defeated by 1–12 to 1–9. O'Donovan Rossa provided the opposition in the subsequent All Ireland final on 17 March 1989. Rossa's five point lead was hauled back with a Séamus O'Leary goal while Henry Butler was the hero in goal. A 2–12 to 0–12 victory gave 42 year old Doran an All Ireland Senior Club Hurling Championship medal. A tenth championship medal was collected by Doran in 1989, before later claiming his eleventh and twelfth titles with back to back victories in 1991 and 1992. The latter victory was later converted into a third Leinster medal following a 2–13 t 0–13 defeat of St. Rynagh's. Doran retired from club hurling in 1993 following a junior championship final.

Округаралық

Доран 1963 жылы он жеті жасында Уэксфордтың кішігірім фёрлинг командасына қосылды. Ол сол жылы Килкенни командасын қуған тоғыз ойынның 610-нан 68 есебімен жеңілгеннен кейін Лайнстер медаліне ие болды. Кейінгі "Барлық Ирландия" Лимерикке қарсы ойын да жоғары ұпай жинады, алайда 612-дан 59-ға дейін жеңіске жетіп, Доран "Барлық Ирландия" медаліне ие болды. Екі жылдан кейін 1965 жылы Доран 21 жасқа дейінгі Уэксфорд командасының негізгі мүшесі болды. 79 - 15 есебімен Дублинді жеңіп, сол дәрежедегі алғашқы Лейнстер медаліне ие болды. Биылғы чемпион Типперри келесі Бүкіл Ирландия финалында қарсыластар болды, алайда 37 - 14 жеңісі Доранға Бүкіл Ирландия медалін берді. 1966 жылы Уэксфорд провинциялық тәжін сақтады, Доран Лайссты 710-дан 28-ге дейін жойғаннан кейін екінші Лайнстер медалін алды. Кейінгі бүкіл Ирландиялық шешімде Корк қарсылық білдірді. Бір сағат бойы соққыдан кейін Вексфорд Корктың 312-іне 56 ұпай жинады, нәтижесінде тең нәтижеге қол жеткізді. Қайта ойында да екі жақтың теңдігі 4-9 есебімен аяқталды. Үшінші ойынның жеңімпазы Вексфорд 9:9 - 5:9 есебімен жеңілді. Осы кезде Доран Уэксфордтың аға командасына қосылды. Ол өзінің алғашқы күміс жүлдесін 1967 жылы Ұлттық харлинг лигасының медалімен, Килкенниді 310-ға 19 жеңіліске ұшыратып алды. Доран 1967 жылы 25 маусымда Лайоисті 6:10 - 1:6 есебімен жеңіп, чемпионат біріншілігінде дебют жасады. Доран өзінің алғашқы Лейнстер медалін 1968 жылы жоғары сыныпта 313-тен 49 есебімен өлкелік және Бүкіл Ирландия чемпиондары Килкенниден жеңілгеннен кейін жеңді. Бұл жеңісі Вексфордқа 1968 жылдың 1 қыркүйегінде Типперриге қарсы барлық Ирландия финалына жолдама берді. Типперридің ойыншылары жартылай ойын соңында 1: 11 есебімен 1: 3 есебімен басымдыққа ие болды. "Арландия" құрамасының ең үздік ойыншыларының бірі Доран үзілістен 6 минут өткен соң гол соқты. Одан кейін тағы үш голды Пол Линч, Джек Берри және тағы да Доран соқты. Майкл "Бабс" Китинг пен Шон Маклауглиннің Типпке соққы берген голдары Уэксфордтың 5-8-3-12 есебімен жеңіске жетуіне кедергі болды. Бұл Доранның алғашқы жалпы Ирландия медалі болды. 1969 жылы чемпиондық атағын тапсырғаннан кейін, Вексфорд келесі жылы қайта топтасты. Чемпионаттың алғашқы 80 минуттық ойындағы ескі қарсыластары Килкенниді 416-ға 314 есебімен жеңіп, Доран екінші Лейнстер медаліне ие болды. Кейін Вексфорд 1970 жылы 6 қыркүйекте Барлық Ирландияның шешуші матчында Коркпен кездесті. Кейде ашулы, кейде көңілді емес жарыста рекордтық 64 ұпай мен 11 гол соғылды. Доран Вексфорд үшін екі гол соқты, алайда бұл күн Эдди О'Брайенге тиесілі, ол Корк үшін голдың хет-тригін қолына алды. 621-ден 510-ға дейінгі таңғажайып ұпай сызығы Коркқа жеңіске қол жеткізді. Доран 1973 жылы Лимерикті 413-тен 37 есебімен жеңгеннен кейін Ұлттық лиганың екінші медаліне ие болды. Бес жылдық Килкенни үстемдігінен кейін 1976 жылы Вексфорд бұзылды. 220-дан 16-ға дейін жеңіске жетіп, команданың капитаны болған Доран үшінші Лейнстер медаліне ие болды. Корк 1976 жылы 5 қыркүйекте өткен Бүкіл Ирландия финалында қарсылық білдірді. Уэксфорд жақсы бастама жасап, 6 минуттан кейін 2 есеге 2 есеге жеңілдеді. Уэксфорд он минут қалғанда екі ұпайға басым болды, алайда Джимми Барри Мерфидің үш ұпай, Пэт Мойланның екі ұпай және Рей Камминстің соққысы Коркқа 221-ден 411-ге дейін жеңіске жетті. Осы жеңіліске қарамастан, Доран кейіннен өзінің жалғыз All Star сыйлығын алды, сондай-ақ Техаконың Жылдың ең үздік шабуылшысы атанды. Доран 1977 жылы Уэксфордтың капитаны болды, ол Килкенниді 3-17 есебімен 3-14 есебімен жеңгеннен кейін төртінші Лейнстер медалін алды. 1977 жылдың 4 қыркүйегінде өткен бүкіл Ирландия финалы өткен жылдың қайталануы болды, Корк қайтадан қарсыласты болды. Сеани О'Лири Корк үшін шешуші гол соқты, ал Мартин Коулман Криста Киогтың жеңіске жету үшін ойынды сақтап қалды. Ол 117-ден 38 есебімен жеңілді, өйткені ол екінші жыл қатарынан Бүкіл Ирландияның екінші орынды иеленушісі болды. Уэксфорд осы жеңілістен кейін кеміді, өйткені Килкенни мен Оффли Ленстерде басым командалар ретінде пайда болды. Доран 1984 жылы 8 шілдеде Уэксфорд үшін соңғы ойынды ойнады. Ол осы жеңілістен кейін округтер аралық шайқастан бас тартты.

Doran joined the Wexford minor hurling team as a seventeen year old in 1963. He won a Leinster medal that year following a high scoring 6–10 to 6–8 defeat of nine in a row chasing Kilkenny team. The subsequent All Ireland decider against Limerick was also a high scoring affair, however, 6–12 to 5–9 victory gave Doran an All Ireland medal. Two years later in 1965 Doran was a key member of the Wexford under 21 team. A 7–9 to 1–5 trouncing of Dublin gave him his first Leinster medal in that grade. Reigning champions Tipperary were the opponents in the subsequent All Ireland final, however, a 3–7 to 1–4 victory gave Doran an All Ireland medal. Wexford retained their provincial crown in 1966, with Doran collecting a second Leinster medal following a 7–10 to 2–8 demolition of Laois. The subsequent All Ireland decider saw Cork providing the opposition. After a high scoring hour of hurling Wexford scored 5–6 to Cork's 3–12 resulting in a draw. The replay was also a close affair with the sides finishing level again at 4–9 apiece. A third game produced the eventual winner as Wexford were defeated by 9–9 to 5–9. By this stage Doran had already joined the Wexford senior team. He claimed his first silverware with a National Hurling League medal in 1967 following a 3–10 to 1–9 defeat of Kilkenny. Doran made his championship debut on 25 June 1967 in a 6–10 to 1–6 Leinster semi final defeat of Laois. Doran won his first Leinster medal in the senior grade in 1968 following a 3–13 to 4–9 defeat of reigning provincial and All Ireland champions Kilkenny. This victory allowed Wexford to advance to an All Ireland final against Tipperary, the outstanding team of the decade, on 1 September 1968. All was going to plan for Tipperary as they took a 1–11 to 1–3 lead at half time. In one of the great All Ireland comebacks, Doran got Wexford back on track with a goal six minutes after the interval. Three more goals followed from Paul Lynch, Jack Berry and Doran again. Late goals from Michael "Babs" Keating and Seán McLoughlin for Tipp failed to stem the tide as Wexford secured a 5–8 to 3–12 victory. It was Doran's first All Ireland medal. After surrendering their championship titles in 1969, Wexford regrouped the following year. A 4–16 to 3–14 defeat of old rivals Kilkenny in the very first 80 minute championship game gave Doran a second Leinster medal. Wexford subsequently faced Cork in the All Ireland decider on 6 September 1970. A record 64 point scoreline and eleven goals were produced in a sometimes ill tempered and disappointing contest. Doran top scored for Wexford with two goals, however, the day belonged to Eddie O'Brien who scored a hat trick of goals for Cork from his hand. A remarkable 6–21 to 5–10 score line gave Cork the victory. Doran won a second National League medal in 1973 following a 4–13 to 3–7 defeat of Limerick. After a five year period of Kilkenny dominance Wexford broke through in 1976. A 2–20 to 1–6 trouncing gave Doran, who was now captain of the team, a third Leinster medal. Cork provided the opposition in the subsequent All Ireland final on 5 September 1976. Wexford got off to a strong start and were 2–2 to no score ahead after just six minutes. Wexford had a two point lead with ten minutes to go, however, three points from Jimmy Barry Murphy, two from Pat Moylan and a kicked effort from Ray Cummins gave Cork a 2–21 to 4–11 victory. In spite of this defeat Doran was later presented with his sole All Star as well as being named Texaco Hurler of the Year. Doran was Wexford captain again in 1977 as he collected his fourth Leinster medal following a 3–17 to 3–14 defeat of Kilkenny. The All Ireland final on 4 September 1977 was a repeat of the previous year, with Cork providing the opposition once again. Seánie O'Leary score the decisive goal for Cork as the game entered the last quarter, while Martin Coleman brought off a match winning save from Christy Keogh to foil the Wexford comeback. A 1–17 to 3–8 defeat was Doran's lot as he endured a second successive year as the All Ireland runner up captain. Wexford went into decline following this defeat as Kilkenny and Offaly emerged as the dominant teams in Leinster. Doran played his last game for Wexford in a 1–15 to 2–11 Leinster decider defeat by Offaly on 8 July 1984. He retired from inter county hurling following this defeat.

Облысаралық

Доран сондай-ақ 1968 және 1979 жылдар аралығында көптеген жағдайларда Лейнстер провинцияаралық командасына таңдалды. 1971-1975 жылдар аралығында Лейнстер ең үлкен табысқа ие болды. Доранның толық форвард ретінде қатыгез қарсыластары Мунстерге қарсы бес рет жеңіліс, оған алғашқы бес теміржол кубогы медальдарын берді. 1976 жылы қысқа уақыт үзілістен кейін Доран 1977 жылы Мунстерді 2:17 - 1:13 есебімен жеңгеннен кейін алтыншы темір жол кубогы медалін алды. Доран өзінің жетінші және соңғы Желі жолы кубогы медалін 1979 жылы жеңді, өйткені Коннахт командасы 1: 13 - 1: 9 есебімен жеңілді.