Toyah (band)

Кіріспе

Toyah) - 1977-1983 жылдары Toyah Willcox басқарған ағылшындық жаңа толқын тобы. Бұл кезеңде топтың жалғыз тұрақты мүшесі Джоэл Боген болды, ол Уиллкокстың негізгі жазушысы және гитарисі.

Өмірбаян

Ұлттық театрда 18 жасында Тоя Уиллкокс бұл оркестрді қалай құрастыру керектігін білу үшін дұрыс орта деп ойлады: театр музыканттармен қатар актерлермен де толы болды. "Бірқатар кездейсоқтықтар нәтижесінде мен панк-топқа араластым, бұл тек "біреудің тобы бар ма, әнші керек пе?" деп сұрағаннан болды. Ол есіне алды. Алдымен Тоя Голдерс Гриндегі панк-топқа қосылды, олар Голдерс Грин зиратында репетиция жасап, тіпті бірнеше концерттер де өткізді. Алайда, 1976 жылы Глен Маркс Тояны өзінің мектебінде оқыған Жоел Боген есімді оқушысымен таныстырды, оны кейін "өте жақсы музыкант" деп сипаттады, ол сол кезде кезде кездескен ең жақсы музыкант болды. Богенмен жазу серіктестігіне қол қойды. Басында олар тек жексенбіде ән жазып, NME жарнамасына жауап беру үшін кездесті. Кейін олар Пит Буш есімді клавишашымен қосылды. Оның Тоттердидждегі үйінде музыкалық бөлме бар еді. Бірте-бірте "достар достарының достарынан" құралған топ құрылды. Топ ертедегі демо-дисктерді Уилкокстың Mayhem деп аталатын қоймасында жаздыра бастады, ол сол кездегі Лондон сахнасындағы көптеген жас топтардың кеңселерін, жазба және репетициялық бөлмелерін қамтиды. 1979 жылдың шілдесінде Safari тобының "Victims of the Riddle" атты тұңғыш синглін шығарды, оны NME "параноя мен макабрдың ерекше тыңдалатын бөлігі" деп сипаттады. Willcox, Bogen және Bush-пен бірге Mark Henry (бас гитара) және Steve Bray (барабан) болды. "Біз келісімшартқа қол қойғаннан кейін, мен болған оқиғаның әр сәтін жақсы көрдім. Біз ай сайын бір рет демо түсірдік, біз үнемі музыка шығаруымыз керек еді, бұл керемет болды, өйткені бұл топқа назар аударып, бізді жақсы сезінді, бұл аптасына 30 фунт жинады, сондықтан біз жұмыс істейтіндей сезінеміз ", - деп еске алды Уиллкокс.) Бір рецензент "Пэтти Смит жылдамдықта", екіншісі "Пэтти Смит жылдамдықтан тыс" деп сипаттады. Бұл кезеңде сахнада да, сахнадан тыс жерде де топтың бейнелерін түсірді. Нәтижесінде 10 миллион көрермен көрген документальді фильм шықты, ол Toyah-ды негізгі ағымға айналдырды және Тоyah! Тоя! Тоя! Тоя! Тоя! (1980) No Ұлыбританияның альбомдар чартында 22-орынды иеленді.

Back in the National Theatre, when she was 18, Toyah Willcox felt that was the right environment for her to work out how to put a band together: the theatre was full of musicians as well as actors. "Through a series of coincidences I just got involved in a punk band and that was purely from asking around y’know 'Has anybody got a band, does anyone need a singer?'" she remembered. First Toyah ended up in a punk band from Golders Green, which used to rehearse at Golders Green cemetery and even did a few gigs there. It was Glen Marks, though, who in 1976 introduced Toyah to a protege who was at his school called Joel Bogen, whom she described later as "a very accomplished musician", by far the most accomplished musician that she had met at that time. With Bogen she struck up a writing partnership. In the beginning they met only on Sundays to write songs and answer ads from the NME. Then they joined with a keyboard player called Pete Bush who had a music room in his house in Totteridge where three of them could rehearse. Slowly the band came together "from friends of friends of friends". The band began to record early demos in Willcox's converted warehouse called Mayhem – which comprised offices, recording and rehearsal rooms for many young bands on the London scene of the time. In July 1979, Safari released the band's debut single "Victims of the Riddle", described by the NME as "a remarkably listenable slice of paranoia and macabre". Alongside Willcox, Bogen, and Bush, it featured Mark Henry (bass guitar) and Steve Bray (drums). "Once we were signed I really loved every moment of what happened. We were making a demo virtually once a month, we had to continually produce music, and that was great, because it gave the band focus, it made us feel really good, it put on a retainer 30 quid a week so we felt as if we were employed ", Willcox remembered.) which one reviewer described as "Patti Smith on speed", another – as "Patti Smith off speed". filmed the band during this period, both off stage and on. The result was a hit documentary watched by 10 million viewers, propelling Toyah into the mainstream, and the live album Toyah! Toyah! Toyah! (1980) at No. 22 in the UK Albums Chart.