Кіріспе

Америкалық боксшы (1922–2006)

Гульельмо Папалео (Миддлтаун, 19 қыркүйек 1922 – 23 қараша 2006) – американдық кәсіпқой боксшы, көбінесе Уилли Пеп ретінде танымал, ол 1942 және 1950 жылдар аралығында Әлемдік қауырсын салмағы бойынша екі рет чемпион атанған. Папалео итальян отбасында дүниеге келген: оның әкесі Сальваторе Розолиниден, ал анасы Мария Маркезе Мелиллиден шыққан. Пеп 26 жылдық мансабында 241 жекпе-жекте барлығы 1956 раунд боксқа қатысқан, бұл оның дәуіріндегі боксшы үшін де көп саналады. Оның соңғы көрсеткіші 229 жеңіс, 11 жеңіліс және 1 тең түс, 65 нокаут. Пеп жылдамдығымен, шеберлігімен және қашқындығымен танымал, ол 20 ғасырдың ең үздік боксшыларының бірі саналады. 199-шы жеңісінен кейін Кид Кампеше оның тәжірибесін былай деп сипаттады: "Уилли Пеппен күресу – шөп өртіне басуға талпынумен бірдей". Пеп 1990 жылы Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді. Associated Press газеті Пепті 20 ғасырдың ең үздік қауырсын салмақты боксшысы деп таныды, ал 2005 жылы Халықаралық бокс зерттеу ұйымы оны барлық уақыттағы ең үздік қауырсын салмақты боксшы деп бағалады. Қазіргі уақытта BoxRec оны барлық уақыттағы ең үздік боксшылар тізімінде 28-ші орында тұрғызып отыр.

Әуесқой мансап

Пеп алғаш рет 1937 жылы әуесқой ретінде рингке шықты. Сол кезде Коннектикут штатының әуесқой боксшыларына ақша табуға рұқсат болған. Бұл Ұлы депрессия кезінде болды, ал Пептің әкесі Жұмыс прогресі әкімшілігінде аптасына 15 доллар табатын. Пеп Хартфордтың орталығында Джонни Дьюкпен бірге аяқ киім шырыншы болып жұмыс істеді. Екеуі де бірге спорт залына жазылып, жаттығу әріптесі болды. Уилли тез арада аптасына бір жекпе-жектен көбірек ақша таба бастады. Оның бокспен айналысатынын білгенде анасы қатты уайымдады, бірақ әкесі: «Егер ол жұма күндері жақсы ақша тапса, онда сейсенбі күндері де жекпе-жек өткізуге тырысып көрсін» деді. Пеп кейінірек: «Әкем спорт жанкүйері болатын» деп әзілдеді. 1938 жылы Пеп Коннектикут штатының Норвич қаласындағы азық дүкенінің шатырында Шугар Рэй Робинсонмен жұдырыққа түсті. Пептің кейінірек айтуынша, Робинсон Нью-Йорк штатының әуесқой чемпионы болған, онда әуесқойларға жалақы төленбеген, сондықтан ол Коннектикутте ақша үшін жекпе-жек өткізу үшін өзге есіммен шыққан. Сондықтан Пеп сол кезде кіммен күресіп жатқанын білмеді. Жекпе-жек алдында оған қарсыласының нашар екені айтылды, бірақ ол жекпе-жек басталғаннан кейін және Робинсон «менің үстіме» шабуыл жасағанда бұл тура емес екенін тез түсінді.

Кәсіби мансап

Пеп 1940 жылдың 10 шілдесінде кәсіби бокспен айналыса бастады, Коннектикут штатының Хартфорд қаласында Джеймс Макговернді төрт раундта шешіммен жеңді. ХХ ғасырдың бірінші жартысындағы көптеген боксшылар сияқты Пеп өзінің ерте карьерасын Жаңа Англияда боксқа арнады және алғашқы 25 жекпе-жегін Коннектикут және Массачусетс штаттары арасында бөлісті. Ол сол кезеңде жеңіліссіз болды, ал 26-шы жекпе-жегінде ол батысқа қарай бет алды, Мичиган штатының Томпсонвилл қаласында Эдди Флоресті бірінші раундта нокаутпен жеңді. Бірнеше жекпе-жек өткен соң ол одан әрі батысқа сапар шегіп, Калифорнияда дебют жасады, Лос-Анджелесте Билли Спенсерді төрт раундта шешіммен жеңді. Пеп қарсыластарының деңгейін көтерген кезде ол 41–0 есебімен жеңіліссіз болды және 1942 жылы бұрынғы әлем чемпионы Джои Арчибальдпен кездесті. Ол Арчибальдты он раундта шешіммен жеңіп, келесі жекпе-жегінде Абе Деннерге Жаңа Англия аймағындағы қауырсын салмақтағы титул үшін таласты. Ол 12 раундта жеңіске жетті, оның әлемдегі ең мықты қауырсын салмақтағы боксшылар арасындағы беделі арта түсті. Ол тағы да он жекпе-жекте жеңіске жетіп, 52–0 есебіне жетті, оның ішінде Арчибальдқа қарсы реванш жеңісі, қазан айында әлем чемпионатына бірінші рет үміткер болды. Ол 15 раундқа созылып, әлем чемпионы Чалки Райтты ұтып, қауырсын салмақтағы әлем чемпионы атанды. Ол тағы екі жекпе-жек өткізіп, екеуін де нокаутпен жеңіп, жылын аяқтады. 1943 жылы Пеп алты жекпе-жекті қатарынан жеңіп, 62–0 есебіне жетті. Бірақ 1943 жылы жетінші жекпе-жегінде ол өзінің алғашқы жеңілісін тағы бір әлем чемпионы Сэмми Анготттан көрді. Анготт Пепті он раундта жеңіп алды. Он күннен кейін Пеп рингке оралып, Боби МакИнтайрды шешіммен жеңді. 1943 жылы ол бес жекпе-жекті қатарынан жеңіп, оның ішінде болашақ әлем чемпионы Сал Бартолоға екі рет және Джеки Уилсонға бір рет қарсы жеңіске жетті. Бартолоны екінші рет жеңу – әлем чемпионы атағын қорғау. 1944 жыл Пеп үшін өте сәтті жыл болды. Ол сол жылы өткізген 16 жекпе-жегінің барлығында жеңіске жетті, соның ішінде батант салмақтағы чемпиондар Уилли Джойс пен Мануэль Ортистен жеңіске жетті. Ол тағы екі рет Райтпен кездесіп, жеңіп шықты, Пептің қауырсын салмақтағы титулы бір рет салмақта болды. Ол сондай-ақ Канадада Джеки Лемусты жеңіп, шетелде алғашқы жекпе-жегін өткізді. 1944 жылдың 6 маусымында ол қауырсын салмақтағы қарсыласы және жеңіл салмақтағы Джули Когонмен рекордтық 7 751 көрерменнің алдында Хартфордта, Коннектикут штатындағы ерекше жекпе-жекте кездесті және сегіз раундта шешіммен жеңіске жетті. Төрешілердің бірі Пепке сегіз раунд берді. 1945 жылы Пеп 8 жекпе-жекте жеңіске жетіп, 1 жекпе-жекте тең түсті. Ол бұрынғы әлем чемпионы Фил Терранованы жеңіп, чемпиондық атағын сақтап қалды және Джимми МакАллистермен он раундтық теңесті. 1946 жылы Пеп 18 жекпе-жекке қатысып, барлығында жеңіске жетті, оның ішінде Бартолоны 12 раундта нокаутқа ұшырады және Райтты үш раундта нокаутқа ұшырады. Ол сол жылы алты жекпе-жекті қатарынан нокаутпен жеңді. 5 қаңтарда ұшақ апатынан ауыр жарақат алғанға қарамастан, Пеп 1947 жылы 10 жекпе-жекте жеңіліссіз болды. Көптеген адамдар оның боксшы ретінде бірдеңе жоғалтты деп ойлады, әсіресе Арчи Уилмерге (Пеп көпшілік шешімімен жеңіске жетті) және Педро Биескаға (Пеп төртінші раундта еденге құлады) қарсы күрескеннен кейін. Ол сол жылы Мичиган штатының Флинт қаласында Джок Леслиді он екі раундта нокаутқа ұрып, әлемнің қауырсын салмақтағы белбеуін қорғады. 1948 жыл Пептің өмірінде маңызды болды: ол Сэнди Сэддлермен төрт жекпе-жектің алғашқы жекпе-жегіне барудан бұрын 15 жекпе-жекте жеңіске жетті. Ол Хумберто Сиерраны 10 раундта нокаутпен жеңіп, титулын сақтап қалды және бұрынғы әлем чемпионы Пэдди ДеМарконы, сонымен қатар он раундта, бірақ шешіммен жеңді. Содан кейін 29 қазанда ол төртінші раундта нокаутпен Сэддлерге жеңіліп, әлемдегі қауырсын салмақтағы чемпион атағын жоғалтты. Екі жеңістен кейін ол 1949 жылы Сэдлермен кездесті. Олардың бәсекелестігінің екінші бөлімінде Пеп 15 раундтық шешіммен Сэддлерден жеңіліп, Әлемдік қауырсын салмағы чемпионатын қайтадан жеңіп алды, содан кейін ол көрнекі және он раундтық жекпе-жектер сериясына қатысып, тажды Эдди Кампоға қарсы қорғады, жетінші раундта нокаутпен жеңіп алды. Сол жылы ол бұрынғы боксшы салмақтағы чемпион Харольд Дейді Сент-Луисте он раундта шешіммен жеңіп алды. 1950 жылы ол Сэдлермен үшінші рет кездесуге дейін тоғыз жекпе-жекте жеңіске жетті. Бұл тоғыз жекпе-жекте Чарли Райлиге қарсы қорғаныс, ол бесінші раундта нокаутқа ұшырады, ал Франциялық Рэй Фамешон 15-ші раундта шешіммен ұтылды. Содан кейін Сэдлермен үшінші жекпе-жек болды. Пеп тағы да Әлемдік қауырсын салмағы чемпионатын Сэдлерге жоғалтты, жетінші раундтың соңында жыртылған иықтың салдарынан сегізінші раундқа шыға алмады. Пеп барлық төрешілердің бағасы бойынша алда болатын (5–2, 5–2, 4–2). 1951 жыл Пептің өміріне даулы жағдайлар әкелді. Ол жыл басында қатарынан сегіз жекпе-жекте жеңіске жетті, бірақ тоғызыншы жекпе-жегі, Сэдлермен бәсекелестіктің соңғы бөлімі, сол жылы ең маңызды жекпе-жегі болды. Пеп оң көзінен шыққан қан оны мазалағандықтан жекпе-жектен бас тартты. The Ring журналындағы Нэт Флейшердің сөзіне сүйенсек, 1951 жылғы желтоқсан, бұл өте лас жекпе-жек болды, онда «күрес, тіземен соққы, көзді сығып алу, аяқтарды ілкіп алу, бағдарламаға қарсы әрекеттер – ескіше боксшыларға белгілі барлық лас тәсілдер» болды. Төреші Рэй Миллер «жекпе-жектің барысынан шығып кетті». «Бәсекенің үлгісі ешқашан өзгермеді. Пеп күреске түспеді, ал Сэнди де түспеді. Пеп жиі рингтің айналасында кері шегінді, ал Сэдлер оны бұрыштап ұстауға тырысып, көбінесе қателесті. Содан кейін ол бұрыштап ұстағанда, қатыгездік басталды және екеуі де еденге құлағанша немесе төреші оларды ажырастыру үшін рингтен шыққанша немесе екеуі де төрешімен бірге ринг еденінде претцельдей түйіліп қалғанша аяқталды». Пеп сегіз раундтан кейін төрешілердің бағасы бойынша алда болды, бірақ тоғыз раундтан кейін «оң көзінің үстіндегі терең жарақаттан туған қатты ауыруға шыдай алмаймын» деп мәлімдеп, жекпе-жектен бас тартты. 1952 жылы Пеп 12 жекпе-жекке қатысып, 11-інде жеңіске жетті. Ол Томми Коллинспен алты раундта нокаутқа ұшырады, бірақ сол жылы Билли Лимадан екі рет жеңіске жетті. Пеп 1953 жылы барлық 11 жекпе-жегінде жеңіске жетті және 17 жекпе-жекті қатарынан жеңіске жетіп 1954 жылға кірді. Дэвид Сибрукты шешіммен жеңгеннен кейін ол Лулу Перезден TKO арқылы жеңіліске ұшырады, соққыға кешіккен реакциядан кейін. Пеп жыл соңына дейін тағы үш жекпе-жекті жеңіп алды. Пеп тағы бес жыл бокспен айналысып, 1960 жылы зейнеткерлікке шықты, содан кейін 1964 жылы қайтадан рингке шығып, тағы екі жыл бокспен айналысты. Осы карьерасының соңғы кезеңінде ол 43 жекпе-жекте жеңіске жетті және бес жекпе-жекте жеңіліске ұшырады, бірақ оның сол кездегі жалғыз атақты қарсыласы болашақ Әлемдік қауырсын салмағы чемпионы Хоган Кид Бассей болды, ол Пепті тоғыз раундта нокаутқа ұшыратты. Пеп Венесуэланың Каракас қаласында боксқа қатысып, Сонни Леоннан 10 раундта шешіммен жеңіліске ұшырады, ал 1966 жылғы соңғы жекпе-жегінде Калвин Вудлендтен 6 раундта шешіммен жеңіліске ұшырады. Пептің рекорды 229 жеңіс, 11 жеңіліс және 1 тең түс, оның ішінде 65 нокаутпен жеңіс.

Карьерадан кейінгі кезең

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол және Сэдлер бірнеше көрме жекпе-жектерге қатысты, ал 1980 жылы Пеп Sports Illustrated журналын Переспен болған жекпе-жегін сәукелестікпен ұтып берді деген мақала жариялағаны үшін сотқа шақырды. Пеп сотты ұтып алған жоқ, ал қазылар алқасы бар болғаны 15 минут ойласты. Пеп қолғаптарын ілгеннен кейін де бокспен байланысын үзбеді, инспектор және төреші болып жұмыс істеді. 1977 жылы Пеп Ұлттық итальян-американдық спорттық даңқ залына сайланды. 2006 жылдың наурыз айында Пеп Коннектикут штатындағы зейнеткерлер үйінде тұрып, 2006 жылдың 23 қарашасында қайтыс болғанға дейін боксшы деменциясымен ауырады. Ол Роки-Хилл қаласына жерленді. Ол төрт бала қалдырды: Уильям "Билли" Папалео, Мэри Папалео, Майкл Папалео және Мелисса Папалео, сондай-ақ үш өгей бала: Сәуір, Л. Дж., Холли Миллер.

Құрметтер

1945 жылы Пеп "The Ring" журналы бойынша "Жылдың ең үздік боксшысы" деп танылды. 1990 жылы ол Халықаралық бокс даңқы залына алғашқы жылдың өзінде енгізілді. 2002 жылы "The Ring" журналы Пепті соңғы 80 жылдың ең үздік 80 боксшысы тізімінде алтыншы орынға қойды. Берт Шугар Пепті барлық уақыттағы үшінші ең ұлы боксшы деп атады. 2007 жылы ESPN тізімінде Пеп "Барлық заманның ең үздік 50 боксшысы" тізімінде 5-ші орынға ие болды. 2014 жылы Хьюстон бокс даңқы залы Уилли Пепті барлық уақыттағы ең үздік қауырсын салмақтағы боксшы деп мойындады. HBHOF – қазіргі және бұрынғы боксшылардан құралған дауыс беру органы. 2011 жылы Коннектикут штатының Миддлтаун қаласы Пептің құрметіне Вилли Пеп атындағы скейтпарк салды.

Фильм

2023 жылы Пептің өміріне негізделген "The Featherweight" көркем фильмі 80-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді. Роберт Колодни режиссерлік еткен, өмірбаяндық фильмде Джеймс Мадио Вилли Пеп рөлін сомдады және Пептің 1965 жылғы қайта оралуына дейінгі кезеңге баса назар аударады. Лоуренс Гиллиард-младший Санди Сэддлер рөлін, Стивен Ланг Пептің жаттықтырушысы Билл Гор рөлін, Кир Гилкрист Пептің ұлы Билли рөлін, Рон Ливингстон Пептің менеджері Боб Каплан рөлін, ал Руби Вольф Пептің жас әйелі Линда рөлін ойнайды.

"Басқалар ұрып-соқпайды"

Пептің 1946 жылғы 25 шілдеде Джеки Грейвске қарсы өткен жекпе-жегінде үшінші раундта бірде-бір соққы бермей жеңіске жеткені туралы айтылымдар бар. "Соққысыз" жеңіс раунды күмәнді; бірнеше қазіргі заманғы газет мақалаларында мұндай дерек жоқ, ал The Minneapolis Star газетіндегі мәлімет бойынша үшінші раунд "Пептің оң жақ соққысымен денеге ең ауыр жазасын төгуімен аяқталған, екі боксшы да бір-біріне тізеден-тізеге соққылармен шабуылдаған". Пептің жекпе-жек алдында бірнеше шормандағы тілшілерге "ашумен соққы бермей" үшінші раундта жеңіске жететінін айтқандығы хабарланады.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Номер)НәтижеТізімдегі қарсыласының түріРаунд, уақытКүніЖасОрналасқан жерЕскертулер241Жеңіліс229–11–1Кэлвин ВудлендUD61966 жылдың 16 наурызы43 жыл, 187 күн240Жеңіс229–10–1Рэй КоулманKO5 (10)1965 жылдың 25 қазаны43 жыл, 36 күн239Жеңіс228–10–1Серхио МускисTKO5 (10)1965 жылдың 14 қазаны43 жыл, 25 күн238Жеңіс227–10–1Томми ХаденTKO3 (10), 1965 жылдың 4 қазаны43 жыл, 15 күн237Жеңіс226–10–1Уилли ЛиттлTKO3 (10)1965 жылдың 1 қазаны43 жыл, 12 күн236Жеңіс225–10–1Джонни ГилморPTS61965 жылдың 28 қыркүйегі43 жыл, 9 күн235Жеңіс224–10–1Бенни 'Ред' РэндаллUD101965 жылдың 21 шілдесі42 жыл, 60 күн234Жеңіс223–10–1Джонни ГилморUD61965 жылдың 21 мамыры42 жыл, 121 күн233Жеңіс222–10–1Жекки ЛеннонUD61965 жылдың 26 сәуірі42 жыл, 146 күн232Жеңіс221–10–1Харольд МаккиверUD81959 жылдың 11 наурызы36 жыл, 192 күн231Жеңіліс220–10–1Сонни ЛеонUD101959 жылдың 26 қаңтары36 жыл, 236 күн230Жеңіліс220–9–1Хоган 'Бала' БассейTKO9 (10)1958 жылдың 20 қыркүйегі36 жыл, 1 күн229Жеңіс220–8–1Ал ДуартеUD101958 жылдың 26 тамызы35 жыл, 24 күн228Жеңіс219–8–1Джесси РодригесUD101958 жылдың 9 тамызы35 жыл, 41 күн227Жеңіс218–8–1Луис КармонаUD101958 жылдың 4 тамызы35 жыл, 46 күн226Жеңіс217–8–1Бобби БеллUD101958 жылдың 17 шілдесі35 жыл, 64 күн225Жеңіс216–8–1Бобби СоаресUD101958 жылдың 1 шілдесі35 жыл, 80 күн224Жеңіс215–8–1Пэт МаккойUD101958 жылдың 23 маусымы35 жыл, 88 күн223Жеңіс214–8–1Бобби СинглтонUD101958 жылдың 20 мамыры35 жыл, 122 күн222Жеңіс213–8–1Джимми КеллиUD101958 жылдың 29 сәуірі35 жыл, 143 күн221Жеңіс212–8–1Клео ОртисUD101958 жылдың 14 сәуірі35 жыл, 158 күн220Жеңіс211–8–1Джордж СтефаниPTS101958 жылдың 8 сәуірі35 жыл, 164 күн219Жеңіс210–8–1Принц ДжонсонUD101958 жылдың 31 наурызы35 жыл, 172 күн218Жеңіліс209–8–1Томми ТиббсSD101958 жылдың 14 қаңтары35 жыл, 248 күн217Жеңіс209–7–1Джимми КоннорсUD101957 жылдың 17 желтоқсаны35 жыл, 89 күн216Жеңіс208–7–1Рассел ТагUD101957 жылдың 23 шілдесі34 жыл, 58 күн215Жеңіс207–7–1Мэнни КастроUD101957 жылдың 16 шілдесі34 жыл, 65 күн214Жеңіс206–7–1Мэнни КастроUD101957 жылдың 10 мамыры34 жыл, 132 күн213Жеңіс205–7–1Сезар МоралесUD101957 жылдың 23 сәуірі34 жыл, 149 күн212Жеңіс204–7–1Гектор БакеттсTKO5 (10)1956 жылдың 4 шілдесі33 жыл, 77 күн211Жеңіс203–7–1Рассел ТагRTD6 (10), 1956 жылдың 19 маусымы33 жыл, 92 күн210Жеңіс202–7–1Мануэль АрментеросRTD6 (10), 1956 жылдың 22 мамыры33 жыл, 120 күн209Жеңіс201–7–1Жекки БлэрPTS101956 жылдың 17 сәуірі33 жыл, 155 күн208Жеңіс200–7–1Бадди БэггеттUD101956 жылдың 27 наурызы33 жыл, 176 күн207Жеңіс199–7–1Кид КампечеUD101956 жылдың 16 наурызы33 жыл, 187 күн206Жеңіс198–7–1Энди АрельUD101955 жылдың 28 желтоқсаны33 жыл, 100 күн205Жеңіс197–7–1Лео КартерTKO4 (?), 1955 жылдың 13 желтоқсаны33 жыл, 85 күн204Жеңіс196–7–1Генри 'Паппи' ГолтUD101955 жылдың 29 қарашасы33 жыл, 71 күн203Жеңіс195–7–1Чарли ТитонUD101955 жылдың 10 қазаны33 жыл, 21 күн202Жеңіс194–7–1Генри 'Паппи' ГолтUD101955 жылдың 27 қыркүйегі33 жыл, 8 күн201Жеңіс193–7–1Джимми ИтияTKO6 (10), 1955 жылдың 13 қыркүйегі32 жыл, 6 күн200Жеңіс192–7–1Гектор РодригесPTS101955 жылдың 12 шілдесі32 жыл, 69 күн199Жеңіс191–7–1Микки МарсTKO7 (10), 1955 жылдың 14 маусымы32 жыл, 97 күн198Жеңіс190–7–1Джои КэмTKO3 (10), 1955 жылдың 1 шілдесі32 жыл, 110 күн197Жеңіс189–7–1Гил КадиллиUD101955 жылдың 18 мамыры32 жыл, 124 күн196Жеңіліс188–7–1Гил КадиллиSD101955 жылдың 30 наурызы32 жыл, 173 күн195Жеңіс188–6–1Чарли ТитонUD101955 жылдың 22 наурызы32 жыл, 181 күн194Жеңіс187–6–1Мирел ОлмстедUD101955 жылдың 11 наурызы32 жыл, 192 күн193Жеңіс186–6–1Марио 'Эладио' КолонPTS101954 жылдың 1 қарашасы32 жыл, 43 күн192Жеңіс185–6–1Тил ЛебланUD101954 жылдың 18 тамызы31 жыл, 32 күн191Жеңіс184–6–1Майк ТуркоттеUD101954 жылдың 24 шілдесі31 жыл, 57 күн190Жеңіліс183–6–1Лулу ПересTKO2 (10), 1954 жылдың 26 ақпаны31 жыл, 205 күн189Жеңіс183–5–1Дейви СибрукUD101954 жылдың 19 қаңтары31 жыл, 243 күн188Жеңіс182–5–1Тони ЛонгоUD101953 жылдың 15 желтоқсаны31 жыл, 87 күн187Жеңіс181–5–1Билли ЛимаTKO2 (10)1953 жылдың 8 желтоқсаны31 жыл, 80 күн186Жеңіс180–5–1Дейви АлленPTS101953 жылдың 4 желтоқсаны31 жыл, 76 күн185Жеңіс179–5–1Сонни ЛучаноUD101953 жылдың 21 қарашасы31 жыл, 63 күн184Жеңіс178–5–1Пэт МаркунTKO10 (10), 1953 жылдың 5 маусымы30 жыл, 106 күн183Жеңіс177–5–1Жекки БлэрUD101953 жылдың 13 мамыры30 жыл, 129 күн182Жеңіс176–5–1Ноэль ПакеттUD101953 жылдың 7 сәуірі30 жыл, 165 күн181Жеңіс175–5–1Джои ГамбиноUD101953 жылдың 31 наурызы30 жыл, 172 күн180Жеңіс174–5–1Пепе АльваресPTS101953 жылдың 10 ақпаны30 жыл, 221 күн179Жеңіс173–5–1Дейв МитчеллUD101953 жылдың 27 қаңтары30 жыл, 235 күн178Жеңіс172–5–1Билли ЛодердейлUD101953 жылдың 19 қаңтары30 жыл, 243 күн177Жеңіс171–5–1Хорхе СанчесPTS101952 жылдың 5 желтоқсаны30 жыл, 77 күн176Жеңіс170–5–1Фабела ЧавесUD101952 жылдың 19 қарашасы30 жыл, 61 күн175Жеңіс169–5–1Мэнни КастроTKO5 (10), 1952 жылдың 5 қарашасы30 жыл, 47 күн174Жеңіс168–5–1Билли ЛимаUD101952 жылдың 20 қазаны30 жыл, 31 күн173Жеңіс167–5–1Арманд СавойUD101952 жылдың 1 қазаны30 жыл, 12 күн172Жеңіс166–5–1Бобби ВудсUD101952 жылдың 11 қыркүйегі29 жыл, 8 күн171Жеңіс165–5–1Билли ЛимаUD101952 жылдың 3 қыркүйегі29 жыл, 16 күн170Жеңіліс164–5–1Томми КоллинсTKO6 (10), 1952 жылдың 30 маусымы29 жыл, 81 күн169Жеңіс164–4–1Клод ХаммондUD101952 жылдың 21 мамыры29 жыл, 121 күн168Жеңіс163–4–1Бадди БэггеттKO5 (10)1952 жылдың 10 мамыры29 жыл, 132 күн167Жеңіс162–4–1Кенни ЛичPTS101952 жылдың 5 мамыры29 жыл, 137 күн166Жеңіс161–4–1Сантьяго ГонсалесUD101952 жылдың 29 сәуірі29 жыл, 143 күн165Жеңіліс160–4–1Сэнди СаддлерRTD9 (15), 1951 жылдың 26 қыркүйегі29 жыл, 7 күн164Жеңіс160–3–1Родольфо ГонсалесUD101951 жылдың 4 қыркүйегі28 жыл, 15 күн163Жеңіс159–3–1Хесус КомпосUD101951 жылдың 4 маусымы28 жыл, 107 күн162Жеңіс158–3–1Эдди ЧавесMD101951 жылдың 27 сәуірі28 жыл, 145 күн161Жеңіс157–3–1Бэби Нефф ОртисTKO5 (10), 1951 жылдың 17 сәуірі28 жыл, 155 күн160Жеңіс156–3–1Пэт ЯкобуччиUD101951 жылдың 26 наурызы28 жыл, 177 күн159Жеңіс155–3–1Карлос ЧавесUD101951 жылдың 5 наурызы28 жыл, 198 күн158Жеңіс154–3–1Эдди ВеббTKO2 (10), 1951 жылдың 26 ақпаны28 жыл, 205 күн157Жеңіс153–3–1Томми БейкерTKO4 (10), 1951 жылдың 30 қаңтары28 жыл, 232 күн156Жеңіліс152–3–1Сэнди СаддлерRTD8 (15), 1950 жылдың 8 қыркүйегі27 жыл, 11 күн155Жеңіс152–2–1Проктор ХейнхолдUD101950 жылдың 2 тамызы27 жыл, 48 күн154Жеңіс151–2–1Бобби БеллUD101950 жылдың 25 шілдесі27 жыл, 56 күн153Жеңіс150–2–1Бобби ТимпсонUD101950 жылдың 26 маусымы27 жыл, 85 күн152Жеңіс149–2–1Терри ЯнгUD101950 жылдың 1 шілдесі27 жыл, 110 күн151Жеңіс148–2–1Асунсьон ЛьяносKO2 (10), 1950 жылдың 15 мамыры27 жыл, 127 күн150Жеңіс147–2–1Рэй ФеймешонUD151950 жылдың 17 наурызы27 жыл, 186 күн149Жеңіс146–2–1Джимми УорренUD101950 жылдың 22 ақпаны27 жыл, 209 күн148Жеңіс145–2–1Рой ЭндрюсUD101950 жылдың 6 ақпаны27 жыл, 225 күн147Жеңіс144–2–1Чарли РайлиKO5 (15), 1950 жылдың 16 қаңтары27 жыл, 246 күн146Жеңіс143–2–1Гарольд ДейдUD101949 жылдың 12 желтоқсаны27 жыл, 84 күн145Жеңіс142–2–1Эдди КампоTKO7 (15), 1949 жылдың 20 қыркүйегі27 жыл, 1 күн144Жеңіс141–2–1Жан МугинUD101949 жылдың 12 шілдесі26 жыл, 69 күн143Жеңіс140–2–1Джонни ЛаРуссоUD101949 жылдың 20 маусымы26 жыл, 91 күн142Жеңіс139–2–1Ал ПенниноUD101949 жылдың 14 маусымы26 жыл, 97 күн141Жеңіс138–2–1Луис РамосPTS101949 жылдың 6 маусымы26 жыл, 105 күн140Жеңіс137–2–1Сэнди СаддлерUD151949 жылдың 11 ақпаны26 жыл, 220 күн139Жеңіс136–2–1Тедди ДэвисUD101949 жылдың 17 қаңтары26 жыл, 245 күн138Жеңіс135–2–1Герми ФрименUD101948 жылдың 20 желтоқсаны26 жыл, 92 күн137Жеңіліс134–2–1Сэнди СаддлерKO4 (15), 1948 жылдың 29 қазаны26 жыл, 40 күн136Жеңіс134–1–1Джонни ЛаРуссоPTS101948 жылдың 19 қазаны26 жыл, 30 күн135Жеңіс133–1–1Чак БертонPTS81948 жылдың 12 қазаны26 жыл, 23 күн134Жеңіс132–1–1Пэдди ДеМаркоUD101948 жылдың 10 қыркүйегі25 жыл, 9 күн133Жеңіс131–1–1Джонни ДеллTKO8 (10)1948 жылдың 2 қыркүйегі25 жыл, 17 күн132Жеңіс130–1–1Тедди ДэвисPTS101948 жылдың 17 тамызы25 жыл, 33 күн131Жеңіс129–1–1Тедди ДэвисPTS101948 жылдың 3 тамызы25 жыл, 47 күн130Жеңіс128–1–1Янг ДжуниорKO1 (10)1948 жылдың 28 шілдесі25 жыл, 53 күн129Жеңіс127–1–1Лютер БерджессUD101948 жылдың 25 маусымы25 жыл, 86 күн128Жеңіс126–1–1Мигель АсеведоUD101948 жылдың 17 маусымы25 жыл, 94 күн127Жеңіс125–1–1Чарли ЛьюисUD101948 жылдың 19 мамыры25 жыл, 123 күн126Жеңіс124–1–1Лерой УиллисUD101948 жылдың 7 мамыры25 жыл, 135 күн125Жеңіс123–1–1Умберто СьерраTKO10 (15), 1948 жылдың 24 ақпаны25 жыл, 208 күн124Жеңіс122–1–1Джои АнджелоUD101948 жылдың 19 қаңтары25 жыл, 244 күн123Жеңіс121–1–1Джимми Макаллистер UD101948 жылдың 12 қаңтары25 жыл, 251 күн122Жеңіс120–1–1Пед...