Кіріспе

Вирджиния университеті медицина мектебі (UVA SoM) - Вирджиния университетінің аспирантуралық медицина мектебі. Мектептің ғимараттары Вирджиния университеті аумағында, Шарлоттсвиллдегі Академиялық ауылға жақын орналасқан. 1819 жылы Томас Джефферсон құрған UVA SoM - АҚШ-тағы ең көне ондық медициналық мектеп. Медицина мектебі медицина докторы (М. Д.) және философия докторы (PhD) дәрежесін береді және Вирджиния университетінің денсаулық сақтау жүйесімен және Инова денсаулық сақтау жүйесімен тығыз байланысты.

Тарих

UVA денсаулық сақтау жүйесінің тарихы Вирджиния университетінің 1818 жылы 1 тамыздағы алғашқы тұжырымдамасына дейін жалғасуы мүмкін, содан кейін Томас Джефферсон, Джеймс Мэдисон және тағы жиырма бір адам Вирджиния штатының заң шығарушы органы үшін бірінші рет есеп жинады. Сол кезде Шарлоттсвиллде клиникалық дәрістер мен медициналық білім жоқ екенін мойындаған Джефферсон және оның әріптестері университет "медицина ғылымының элементтерін, оның Хиппократтан бастап қазіргі күнге дейінгі барлық теорияларының тарихын және түсіндірмесін" ұсыну керек деп шешті. Бұл болашақ дәрігерлерді, сондай-ақ медицинаға қызығушылық танытатын студенттерді оқытудың жолы. 1819 жылы университетке келушілер кеңесінің алғашқы отырысында Медициналық мектептің құрылуына рұқсат берілді. Медицина мектебі - АҚШ-тағы 10-шы медицина мектебі - 1825 жылы наурыз айында бір профессор, доктор Робли Дунглисонмен ресми түрде ашылды. Дунглисонды Томас Джефферсон белсенді түрде жалдаған болатын және ол жаңа лауазымына орналасу үшін Лондоннан келген болатын. Дунглисон мен оның әйелі АҚШ-қа келгенге дейін бірнеше апта бұрын Джефферсон Джозеф Кэбелге анатомиялық театр "анатомия мектебіне өте қажет" және "қажетті театр дайын болмай тұрып, операцияны ішіндегілерге тиімді түрде көрсету және сырттан бақылауды тиімді түрде болдырмау" деп жазған болатын.

Мекемелер

Медициналық мектеп Вирджиния университетінің денсаулық сақтау жүйесіне қарасты. UVA ауруханасы 500-ден астам төсек-орынға ие үлкен үшінші медициналық көмек көрсету ауруханасы, оның ішінде 45 төсек-орындық жаңа туған нәрестелерге арналған интенсивті емдеу бөлімі және 20 төсек-орындық балабақша. Балалар ауруханасына жаңа туған нәрестелерді жедел тасымалдау жүйесі (NETS) қызмет көрсетеді, ол айналадағы барлық аймақтардан және штаттардан ауыр науқас жаңа туған нәрестелерді және педиатриялық дәрігерлерді UVA-ға тасымалдайды. Аурухана I деңгейлі травматологиялық орталық болып табылады және оған жедел жәрдем, сондай-ақ ауыр науқастар мен жарақат алған науқастар үшін UVA денсаулық жүйесінің әуе және жер көлігі қызметі Пегасус арқылы жетуге болады. Академиялық медициналық орталық ретінде UVA-да науқастарды UVA Медициналық мектебінің оқытушылары болып табылатын дәрігерлер емдейді. Клод Мур денсаулық сақтау ғылымдары кітапханасы Медицина мектебі мен Денсаулық сақтау жүйесіне қызмет көрсетеді және Медициналық орталықта орналасқан. 2016-2019 жылдар аралығында UVA ауруханасы Вирджиниядағы 1-ші аурухана деп аталды.

Клиникалық білім беру

UVA медициналық студенттерге алғашқы 2 жылды 1,5 жылға қысқарту арқылы клиникада көп уақыт өткізуге мүмкіндік беретін бірегей "Next Generation" интеграцияланған оқу бағдарламасын пайдаланады. Оқушылар екінші курстың көктемінде емханаға кірмес бұрын 1-қадамды орындайды. UVA аккредиттелген бағдарламаларды ұсынады (Аккредиттеу кеңесі арқылы жоғары медициналық білім беру) резиденттік және стипендиялық білім беру жалпы, мамандық және мамандықтар.

Зерттеу

UVA-да 300-ден астам зертханасы бар көптеген жоғары санаттағы бөлімдер бар; зертханалар негізінен Пинн Холлдағы медициналық орталықта, MR 4, MR 5, MR 6 және Батыс кешенінде (Батыс аурухана) орналасқан. 1889 жылы меценат Оливер Хазард Пэйн медициналық мектепке тәжірибелік медицина зертханаларын құруға көмектесу үшін 100 000 доллар грант қалдырды. 1967 жылы құрылған, қабылдау зерттеулер кафедрасы ерекше, өйткені ол "тәуелсіз құбылыстар" саласындағы академиялық зерттеу топтарының бірі болып табылады.

Ерекше табылған жерлер

1928 1952 Сидни Уильям Бритон, Ph. Физиология профессоры Д. Фармакология профессоры Д. А. 1935 1967 Альфред Чанутин, Ph. Д., биохимия профессоры және кафедрасының меңгерушісі, гемоглобиннен оттегі тасымалдауында қызыл қан жасушалары 2,3 дифосфоглицерат (2,3 DPG) рөлін анықтады. Бұл зерттеу қан құю үшін қажетті қанның сақталуына үлкен ықпал етті. 1939 жылы Дюпон Герри III, медицина интерн және Уильям Уирт Уодделл-младший, педиатр, К витаминінің жаңа туған нәрестедегі гипопротромбинемия мен геморрагиялық аурудың этиологиясында, емдеуде және алдын алуда рөлін тапты. 1966 1988 Роберт М. Берн, профессор және физиология кафедрасының төрағасы, аденозинді жүрек-қан тамырларының қызметіне енгізді және аденозинді supraventricular тахикардияны емдеуде терапиялық агент ретінде енгізді. 1971 1981 Альфред Г. Гилман, М. Д., Ph. Д., фармакология профессоры, гормондық әрекеттің жасушалық медиаторлары Г-белоктарды ашқан, ол үшін 1989 жылы Альберт Ласкер сыйлығын және 1994 жылы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды. 1970 1983 Медицина профессоры, доктор, доктор Ферид Мурад эндотелийден алынған демалу факторы - гианилциклазаны ынталандыру арқылы тамырларды кеңейтетін зат ретінде әрекет ететін азот оксиді екенін анықтады. Мұрад осы жаңалықтары үшін 1996 жылы Альберт Ласкер сыйлығын, ал 1998 жылы медицина немесе физиология саласындағы Нобель сыйлығын алды. 1976 Майкл О. Торнер, М. Б. Б. С., Д. Медицина профессоры С. С. Г. Торнер 1995 жылы клиникалық нейроэндокринологиядағы жұмысы үшін NIH жалпы клиникалық зерттеу орталықтары сыйлығын алды. 1995 Барри Маршалл, М. Б. Ішкі медицина кафедрасының доценті Б. С. Геликобактер пилори бактериясының асқазан жарасының пайда болуына себепші екенін және асқазан карциномасымен байланысты екенін ашқаны үшін Альберт Ласкер медицина сыйлығын алды.

Белгілі оқытушылар

Медициналық мектептің факультеттері ұлттық және халықаралық деңгейде танымал. Факультет құрамында Медицина институты мен Ұлттық ғылым академиясының 15 сайланған мүшесі; Америка өнер және ғылым академиясының үш мүшесі; Ғылымның ілгерілеуі үшін американдық қауымдастықтың 12 мүшесі; Вирджинияның үздік факультет сыйлығының бес иегері; Вирджинияның үздік ғалым сыйлығының төрт иегері; және Вирджинияның ғылымдағы өмірлік жетістіктері сыйлығының екі иегері. Чарльз Дэвид Аллис үшін есімі белгілі, PhD Эпигенетика мен хроматин биологиясындағы еңбегі үшін Өмір ғылымдарының жаңашылдық сыйлығының иегері. Пол Брэндон Баррингер, медицина докторы Вирджиния Тех университетінің алтыншы президенті. UVA-ға терапия және фармакология профессоры және физиология кафедрасы ретінде оралды. Баррингер 1895 жылдан 1903 жылға дейін университет президенті болды. Вирджиния Техникалық университетінің жатақханасы мен Вирджиния Университетінің Батыс ауруханасының қанаты оның есімімен аталған. Оның Баррингер үйі тарихи орындар тізілімінде бар. Роберт М. Берн, профессор және физиология кафедрасының профессоры, аденозинді жүрек-қан тамырларының қызметіне енгізді және аденозинді supraventricular тахикардияны емдеуде терапиялық агент ретінде енгізді. Берн 1988 жылы Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды және Америка физиологиялық қоғамының президенті болды. Джеймс Лоуренс Кэбелл - анатомия және хирургия профессоры. 1859 жылы Дарвиннің "Жануарлар түрлерінің шығу тегі" атты еңбегін жариялағанға дейін бір жыл бұрын эволюция идеясын алға жылжыта отырып, "Заманауи ғылымның адамзат бірлігіне куәлігі" атты еңбегін жариялады. Кэбелл 1880 жылы АҚШ-тың қоғамдық денсаулық сақтау қызметіне айналған Ұлттық денсаулық сақтау кеңесін құрды. Кэбелл 52 жыл бойы Медицина мектебінде профессор болды (1842-1889) және Листердің принциптеріне сәйкес хирургиялық науқасты санитарлық дайындаудың алғашқы ізашарсы болды. Стивен Т. ДеКоски, доктор. Неврология мен Альцгеймер ауруы саласындағы зерттеулерімен танымал. 2015 жылы жарық көрген "Конкуссия" фильмінде оның рөлін Эдди Марсан ойнады. Фриц Э. Дрейфус - неврология профессоры. Эпилепсиялық шабуылдар мен эпилепсия синдромдарын жіктеуде маңызды рөл атқарды. Бала неврологиясын арнайы мамандық ретінде ілгерілетудегі жетекшілердің бірі болды. Америка эпилепсия қоғамының президенті болды. Робли Дунглисон, М.Д. Томас Джефферсонның жеке дәрігері және "Америкалық физиологияның атасы" деп саналады. Ричард Ф. Эдлих, доктор, докторлық диссертация АҚШ-тың денсаулық сақтау қызметі төтенше медицинаға қосқан үлесі үшін ерекше мемлекеттік қызмет сыйлығының иегері және бірнеше кіші хирургиялық құралдардың өнертапқышы. Альфред Гилман, доктор, докторлық дәріс, фармакология профессоры. Ол гормондық әрекеттің жасушалық медиаторлары - G протеиндерін ашқан. Бұл үшін 1989 жылы Альберт Ласкер сыйлығын және 1994 жылы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын алған. Теодор Хоу, докторлық диссертация 1902 жылы бұлшықеттің созылмалы ауруын (DOMS) алғаш рет сипаттаған дәрігер. Томас Х. Хантер медицина білім беру саласында халықаралық аутсайч бағдарламаларын құрды. Сондай-ақ, ол субкизеу бактериялық эндокардитті емдеуде пенициллин мен стрептомициннің синергетикалық әсерін көрсетті және Джозеф Флетчермен бірге клиникалық этика пәнін жасады. Жанин Джаггер, PhD Эпидемиолог және Халықаралық денсаулық сақтау қызметкерлерінің қауіпсіздігі орталығының директоры, 2002 жылы денсаулық сақтау қызметкерлерін қан арқылы берілетін аурулардан қорғау туралы жаңаша зерттеулері үшін МакАртур стипендиясын алды. Джон А. Джейн, М. Д. Нейрохирург және Кушинг медалі, ат үстінде болған оқиғадан кейін актер Кристофер Ривті асқазанның омыртқасын сындырып, омыртқа миына зақым келгеннен кейін операция жасады. Харви И. Джордан, доктор, докторлық дәріс. Белгілі гистолог және эмбриолог Джордан бірінші болып интеркаляциялық дисктер жүрек бұлшық еттерінің жиырылу жолақтары екенін және тамырлы тегіс бұлшық еттер жолақты бұлшық еттерге бөлінбейді деп ұсынды. Университет ғимаратында оның есімімен аталған ғылыми ғимарат бар. Евгений М. Ландис, М. Д. Капилярлық қысым мен өткізгіштікті тікелей өлшеуді бірінші рет жүргізді, профессор және Ішкі медицина кафедрасының меңгерушісі болды. "Айналым зерттеулерінің" бас редакторы. Микроциркуляциялық қоғам Юджин М. Лэндис сыйлығын береді. Эдвард В. Хук-младший, доктор, профессор және медицина кафедрасын...

Атақты түлектер

Атауы Бітірген Белгілісі Джон Ф. Андерсонға 1895 Ұлттық денсаулық сақтау институтының үшінші директоры. Джеральд Д. Аурбах 1954 Аурбах паратиреоид гормонын оқшаулап тазартты, паратиреоид гормоны циклдік АМФ арқылы әрекет ететінін анықтады және псевдогипопаратиреоидтың паратиреоид гормоны рецептор кешенінің бұзылуы екенін көрсетті. Аурбах Ұлттық ғылым академиясының мүшесі және Ұлттық денсаулық сақтау институтының метаболикалық аурулар бөлімшесінің басшысы болды. Пол Брэндон Баррингер 1877 Вирджиния Тех университетінің алтыншы президенті. UVA-ға терапия және фармакология профессоры және физиология кафедрасы ретінде оралды. Баррингер 1895 жылдан 1903 жылға дейін университет президенті болды. Вирджиния Техникалық университетінің жатақханасы мен Вирджиния Университетінің Батыс ауруханасының қанаты оның есімімен аталған. Оның Баррингер үйі тарихи орындар тізілімінде бар. Джон Бритон 1949 жылы аборттарға қарсы экстремистер оның алдыңғысын өлтіргеннен кейін аборттарға қарсы экстремистер өлтірген дәрігер. Тоби Косгроув 1966 Бронза жұлдыз Вьетнам соғысының ардагері, жүрек-қан тамырлары хирургы және Кливленд клиникасының бұрынғы бас директоры және президенті Хью С. Камминг 1893 1922-1936 жылдары АҚШ-тың 5-ші бас хирургы және Ұлттар Лигасының денсаулық сақтау бөлімінің вице-президенті. Ол Ұлттық ғылым академиясының мүшесі және Американдық хирургтар колледжінің құрметті мүшесі болды. Дэвид М. Эдди 1968 Ауруларды математикалық модельдеу, клиникалық практиканың нұсқаулары және дәлелдерге негізделген медицинада алғашқы жұмыс жасаған математик және денсаулық сақтау сарапшысы. Майк Фишер 2003 Екі мәрте Герман Трофи жеңімпазы және бұрынғы UVA футболшы жартылай қорғаушысы. Фишер 1997 жылы MLS колледж жобасында жалпы екінші орынға таңдалды, бірақ оның орнына Медицина мектебіне оқуға шешім қабылдады. Уэйд Хэмптон Фрост 1903 жылы Фрост эпидемиологияны ғылым ретінде қалыптастырды. Ол туберкулездің кохорт теориясын енгізді және Джонс Хопкинс қоғамдық денсаулық мектебінің негізін қалаушы деканы болды. Пам Галлоуэй 1980 Висконсин Сенатының бұрынғы мүшесі. Роберт К. Грин 1982 Невролог және генетик. Гарвард медицина мектебінің медицина профессоры. Жауапты генетика жөніндегі кеңестің басқарма мүшесі, NIH клиникалық секвенирлеудің зерттеулік зерттеулер консорциумының басқарушы комитетінің және NIH геномдық медицина мен қоғамдық денсаулық саласындағы жаңа туған нәрестелерді секвенирлеу консорциумының басқарушы комитетінің төрағасының бірі, Электрондық медициналық жазбалар және геномика консорциумының мүшесі. Кевин Гускевич 1995 МакАртур стипендиаты; спорттық медицинаны зерттеу үшін Genius Grant грантымен марапатталды. Шерита Хилл Голден 1994 Джонс Хопкинс медицинасының вице-президенті және бас әртүрлілік қызметкері; Диабетке маманданған эндокринолог Дж. Хартуэлл Харрисон 1932 Харрисон 1954 жылы тірі донордан алынған алғашқы адам ағзасын трансплантациялауды жүзеге асырды. Ол бүйрек трансплантациясы хирургиясындағы рөлі үшін бірнеше марапаттар алды. Кеннет Хайлман 1963 Флорида университетінде дәрігерлер, психологтар және басқаларды оқыту үшін жауапты арнайы стипендия құрған мінез-құлық неврологиясы саласындағы көшбасшы. Гавин П. Джонс 2018 Perry отбасы ұрпағы; меценаттың немересі және бұрынғы Gulf Oil атқарушысы Уиллард Ф. Джонс Чарльз Тейлор Пеппер 1855 Dr Pepper брендінің бастапқы илхам көзі, Dr Pepper / Seven Up компаниясы бойынша. Вивиан Пинн 1967 АҚШ-тағы африкалық американдық дәрігерлер мен денсаулық сақтау мамандарын білдіретін ең көне және ұлттық медициналық қауымдастықтың бұрынғы президенті. Майкл Поттер 1949 1984 жылы "иммуноглобулин молекулаларының генетикасы бойынша фундаменталды зерттеулері және гибридтомдар мен моноклональды антиденелерді әзірлеуге жол ашқаны" үшін Альберт Ласкердің негізгі медициналық зерттеулер сыйлығын алды. Хорас Смит 1938 жылы бірінші рет митральді клапанды оңдаған американдық кардиохирург 1948 жылы Трэвис Лейн Сторк 2003 жылы американдық жедел жәрдем дәрігері және тележүргізуші, ең танымал "Бакалавр" сериалында және күндізгі ток-шоу "Дәрігерлер" бағдарламасының жүргізушісі. Роберт Л. Суфит 1976 Амиотрофиялық бүйірлік склерозға маманданған невролог. Уолтер Рид 1869 УВА-да ең жас (18 жаста) студент, сары қызылшаның таралу векторы ретінде масаны ашқан. У. Райс Уоррен 1916 1920 жылдары аралықта Оңтүстік Каролина университетінде, содан кейін Вирджиния университетінде бас футбол жаттықтырушысы. Джеймс Уоттс 1928 Нейрохирург жә...

Медициналық мектептің декандары

Атауы М. Киббе 2021 қазіргі уақытта 2015 2021 Рэндольф Дж. Кентербери, MD* 2014 2015 Нэнси Э. Данлап, MD, PhD, M. B. А. А. 20132014 Стивен Т. ДеКоски, MD 20082013 Шарон Л. Хостлер, MD* 20072008 Артур Гарсон кіші, MD 20022007 Роберт Мунсон Кэри, MD 19862002 Норман Джон Норр, MD 19771986 Уильям Ричард Друкер, MD 19721977 Кеннет Раймонд Криспел, MD 19641971 Томас Харрисон Хантер, MD 19531964 Вернон Уильям Липпард, MD 19491952 Харви Эрнест Джордан, PhD 19391949 Джеймс Кэрролл Флиппин, MD 19241938 Теодор Хоу, PhD 19161924 Генри Ричард Уайтхед, MD 19051916 аралық деканын көрсетеді.

Медициналық ғалымдарды даярлау бағдарламасы

Вирджиния университетінің медицина мектебі - NIH қаржыландыратын 43 бағдарламаның бірі. Бағдарламаның жетекшісі - доктор Дин Х. Кедес.

Тарих

Барлық студенттерге берілген оқулық бойынша: text=Виргиния университеті 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында негізгі биомедициналық ғылымдар бойынша ғылыми-зерттеу және оқыту бағдарламаларын едәуір кеңейтті. Осы уақыт ішінде Медициналық мектептің негізгі ғылымдар кафедраларының барлық төрағалары жаңадан тағайындалды, жаңа ірі зерттеу ғимараты салынды, ал жеке кафедралар көлемі мен сапасы бойынша бірнеше есе өсті. Дәл осындай, бірақ аздап елеулі өсім клиникалық бөлімдерде болды. Бұл ортада медицина ғалымдарын даярлауға қызығушылық тез дамыды, себебі жаңа факультеттердің көпшілігі MSTP-мен тәжірибелі немесе осындай бағдарламаларды жақында бітірген. Осыған сәйкес, 1971 жылы доктор Роберт С. Хейнес кіші басшылығымен MSTP комитеті тағайындалды және осындай оқытуды бастау үшін университет қаржы бөлді. 1972 жылы Ұлттық жалпы медициналық ғылымдар институтына (NIGMS) осындай оқу бағдарламаларына арналған қаражат алынып тасталғанға дейін оқу қаражатын алуға өтініш берілді. Өтініш 1975 жылы қайта берілді, ал NIH қолдауы алғаш рет 1977 жылы болашақ Нобель сыйлығының лауреаты доктор Альфред Гилманның басшылығымен алынды. "MSTP" бағдарламасының негізі 1971 жылы MSTP комитеті құрылғанда және 1977 жылы алғашқы студенттер оқуға түскенде салынған.

Бағдарламалық директорлар

Атауы Қызмет мерзімі Роберт С. Хейнес кіші 19711978 Альфред Г. Гилман, доктор 19781981 Томас Э. Томпсон, доктор 19811984 Родни Л. Билтонен, доктор 19841993 Стивен Гониас, доктор, доктор 19931998 Гэри К. Оуэнс, доктор 19982014 Дин Х. Кедес, доктор, доктор 2014қазіргі