Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
18 ғасыр
1740 жылдың желтоқсан айында Дэвид Ничман және оның тобы Бейтлехем мен Назаретке жол бойымен барды. Бір жылдан кейін, 1741 жылы, екінші топ бірінші топқа қосылып, сол жолмен жүрді. Николаус Зинзендорф Монокаси өзенінің жағасындағы қорада тұрған ізашарларға барған екінші топтың бірі еді. 1741 жылы Рождество қарсаңында Зинзендорф танымал махаббат мейрамын тойлады, оның барысында жаңа қоныс Бейт-Лехем деп аталды. Бейт-Лехем қаласына негіз салынғаннан кейін, жол бойында бірнеше елді мекендер пайда бола бастады. Джордж Клейн алғаш рет 1763 жылы 10 қыркүйекте поезбен сапар шекті. Кейіннен ол Филадельфия мен Бетлехемді апта сайын аралап жүрді. Ол дүйсенбі күндері Бейтлехемдегі "Сан Инн" қонақ үйінен басталып, бейсенбі күндері Филадельфиядағы "Кинг оф Пруссия" қонақ үйінен оралған. Филадельфияның солтүстік аймақтарында шұңқыр Олд-Йорк жолымен қиылысады. Аңыз бойынша, Таманенд, ұлы үнділік бас, жас немістердің көз алдында барлық жерлерді ұсынды. Жерлестерден алған сыйлықтан кейін олар рәсімді аяқтады, күн шықты, ал ер адамдар сол жерді "Күннің көтерілуі" деп атады. Американың Тәуелсіздік соғысы кезінде британдық офицерлер қазіргі күнгі пиктің оңтүстік аяғына жақын жиналды. Олар өздерінің әскерлері Уайтмарш қаласында Континенталды әскермен бетпе-бет келген күндері жиналды. Жолдың солтүстігінде Уайтмарш аңғарында Джордж Вашингтон Хоуды ұстап тұрған жер, тарихта Church Hill ретінде танымал болды. Вали-Форджқа бет алғанға дейін Вашингтон өзінің әскерімен 1777 жылы 11 желтоқсанда осы жерде қостарын тікті. Жол ақысын төлеу ерікті түрде тек таңертеңгі уақытта ғана жүзеге асырылды. 1834 жылы 11 наурызда Пенсильванияның губернаторы Джордж Вольф Бейтлехем автокөлік жолы компаниясына көптеген қақпаларын орнатуға рұқсат берген лицензияға қол қойды. Жолдың аттары, малдары мен арбалары бар жолаушылардан жол ақысын алуға рұқсат етілген.
In December 1740, David Nitschmann and his party went to Bethlehem and Nazareth along the trail. A year later, in 1741, a second party joined the first, traversing the same pathway. Nicolaus Zinzendorf was included in the second party who visited the pioneers in the cabin along the banks of the Monocacy Creek. On Christmas Eve 1741, Zinzendorf celebrated a famous love feast service, during which the new settlement was named Bethlehem. After the founding of Bethlehem, a number of settlements began to rise along the route, causing a constant use of it and the highway to be called King's Road. The first trip made by George Klein was by stage wagon on September 10, 1763. He later made regular trips between Philadelphia and Bethlehem on a weekly basis. He started on Mondays from the Sun Inn in Bethlehem, and returned from the King of Prussia Inn in Philadelphia, on Thursdays. In the northern regions of Philadelphia, the pike intersected the Old York Road. According to a legend, Tamanend, the great Indian chief, presented all lands within the young Germans' vision. Following the gift they received from the natives, they concluded the ritual, the sun rose, and the men named the spot Rising Sun. During the American Revolutionary War, British officers gathered near the southern terminus of the modern day pike. They gathered in the days their army faced the Continental Army at Whitemarsh. Further north along the route in the Whitemarsh Valley is the site where George Washington held Howe at bay, thus becoming famous in history as Church Hill. Before heading to Valley Forge, Washington and his army encamped here on December 11, 1777. Tolls were voluntary only during morning hours. On March 11, 1834, Pennsylvania governor George Wolf signed a license authorizing the Bethlehem Turnpike Road Company to erect many of its gates. The turnpike was authorized to collect tolls from travelers on horses, cattle, and carriages.
20 ғасыр
1910 жылы Бейтлехем Пайк бір ғасыр бойы ақы төлегеннен кейін еркін жолға айналды. 1911 жылы 31 мамырда Пенсильванияда "Спроуль жол туралы" заңға қол қойылған кезде штат бүкіл одақтастықтың автомобиль жолдарымен айналыса бастады. Заң жобасы Бейтлехем Пайкті Нортгемптон округінің 297 (LR 297) және Лехай округінің LR 153 заң шығарушы жолы деп анықтады. Шам Бэкс және Монтгомери округтері арқылы LR 153 ретінде анықталды. 1926 жылы АҚШ нөмірленген автомобиль жолдары жүйесі құрылған кезде, АҚШ-тағы әрбір белгіленген жолға нөмір берілді және Бейтлехем Пайкінің көпшілігі АҚШ-тың 309 бағыты (US 309) ретінде қол қойылды. Жүйе құрылғаннан кейін үш онжылдық кезең ішінде пик Бейтлехемнен Центр-Вэллиге дейінгі Пенсильванияның 12-ші жолы (PA 12) ретінде тағайындалды. Орталық аңғарының оңтүстігінде, жол US 309 деп аталды. 1960 жылы жолдың бір бөлігі Пэнсильванияның 191-ші жолы деп аталды, ол PA 12-дің бүкіл бағытын алмастырды. Филадельфиядан солтүстікке қарай, АҚШ 309 жаңадан салынған Форт-Вашингтон автожолында, Бетлехем пикіндегі бастапқы тізбектен шығысқа қарай тағайындалды. Жолдың іске қосылуынан кейін PA 309 жаңадан салынған автокөлік жолына көшірілді, ол Sellersville-ді айналып өтіп, Бетлехем Пайктің батысына қарай созылады. Алты жылдан кейін, 1976 жылы 378 тас жолы алынып тасталды және 191-ші тас жолы қысқартылды, ал олардың бұрынғы бағыттары Пенсильванияның 378-ші жолы деп аталды.
In 1910, the Bethlehem Pike became a free road after it was tolled for a century. When Pennsylvania signed the Sproul Road Bill on May 31, 1911, the state began taking over the highways across the commonwealth. The bill defined the Bethlehem Pike as Legislative Route 297 (LR 297) in Northampton County and LR 153 in Lehigh County. The pike was defined as LR 153 through the counties of Bucks and Montgomery. In 1926, when the U. S. Numbered Highway System was established, each designated trail in the United States was given a number and the majority of the Bethlehem Pike was signed as U. S. Route 309 (US 309). During a three decade period after the system was created, the pike was designated as Pennsylvania Route 12 (PA 12) from Bethlehem to Center Valley. South of Center Valley, the route was known as US 309. By 1960, a portion of the road was designated as Pennsylvania Route 191, when it replaced the entire routing of PA 12. North of Philadelphia, US 309 was designated on the newly built Fort Washington Expressway, east of the original alignment on the Bethlehem Pike. Following the commission of the route, PA 309 was moved to a newly constructed freeway, bypassing Sellersville, and west of the Bethlehem Pike. Six years later, in 1976, Interstate 378 was deleted and PA 191 was truncated, and their former alignments were designated as Pennsylvania Route 378.
21 ғасыр
ХХІ ғасырда Бейтлехем Пайк көбінесе Пенсильванияның 309-шы жолы ретінде Лехай және Делавэр аңғарларында тағайындалады. Филадельфияда жол SR 4017 деп белгіленеді, онда күн сайын 15000 көлік жүреді. Селлерсвиллде шырға SR 4013 ретінде қол қойылған, Квакертаунда, шырғаның PA 309 сегменті күнделікті орташа есеппен 18000 көлік қозғалысын қамтамасыз етеді.
In the 21st century, Bethlehem Pike is mostly designated as Pennsylvania Route 309 in the Lehigh and Delaware Valleys. In Philadelphia, the road is signed as SR 4017, with a daily traffic of 15,000 vehicles. In Sellersville, the pike is signed as SR 4013, In the Quakertown area, the PA 309 segment of the pike averages a daily traffic of 18,000 vehicles.