18 ғасыр

1740 жылдың желтоқсан айында Дэвид Ничман және оның тобы Бейтлехем мен Назаретке жол бойымен барды. Бір жылдан кейін, 1741 жылы, екінші топ бірінші топқа қосылып, сол жолмен жүрді. Николаус Зинзендорф Монокаси өзенінің жағасындағы қорада тұрған ізашарларға барған екінші топтың бірі еді. 1741 жылы Рождество қарсаңында Зинзендорф танымал махаббат мейрамын тойлады, оның барысында жаңа қоныс Бейт-Лехем деп аталды. Бейт-Лехем қаласына негіз салынғаннан кейін, жол бойында бірнеше елді мекендер пайда бола бастады. Джордж Клейн алғаш рет 1763 жылы 10 қыркүйекте поезбен сапар шекті. Кейіннен ол Филадельфия мен Бетлехемді апта сайын аралап жүрді. Ол дүйсенбі күндері Бейтлехемдегі "Сан Инн" қонақ үйінен басталып, бейсенбі күндері Филадельфиядағы "Кинг оф Пруссия" қонақ үйінен оралған. Филадельфияның солтүстік аймақтарында шұңқыр Олд-Йорк жолымен қиылысады. Аңыз бойынша, Таманенд, ұлы үнділік бас, жас немістердің көз алдында барлық жерлерді ұсынды. Жерлестерден алған сыйлықтан кейін олар рәсімді аяқтады, күн шықты, ал ер адамдар сол жерді "Күннің көтерілуі" деп атады. Американың Тәуелсіздік соғысы кезінде британдық офицерлер қазіргі күнгі пиктің оңтүстік аяғына жақын жиналды. Олар өздерінің әскерлері Уайтмарш қаласында Континенталды әскермен бетпе-бет келген күндері жиналды. Жолдың солтүстігінде Уайтмарш аңғарында Джордж Вашингтон Хоуды ұстап тұрған жер, тарихта Church Hill ретінде танымал болды. Вали-Форджқа бет алғанға дейін Вашингтон өзінің әскерімен 1777 жылы 11 желтоқсанда осы жерде қостарын тікті. Жол ақысын төлеу ерікті түрде тек таңертеңгі уақытта ғана жүзеге асырылды. 1834 жылы 11 наурызда Пенсильванияның губернаторы Джордж Вольф Бейтлехем автокөлік жолы компаниясына көптеген қақпаларын орнатуға рұқсат берген лицензияға қол қойды. Жолдың аттары, малдары мен арбалары бар жолаушылардан жол ақысын алуға рұқсат етілген.

20 ғасыр

1910 жылы Бейтлехем Пайк бір ғасыр бойы ақы төлегеннен кейін еркін жолға айналды. 1911 жылы 31 мамырда Пенсильванияда "Спроуль жол туралы" заңға қол қойылған кезде штат бүкіл одақтастықтың автомобиль жолдарымен айналыса бастады. Заң жобасы Бейтлехем Пайкті Нортгемптон округінің 297 (LR 297) және Лехай округінің LR 153 заң шығарушы жолы деп анықтады. Шам Бэкс және Монтгомери округтері арқылы LR 153 ретінде анықталды. 1926 жылы АҚШ нөмірленген автомобиль жолдары жүйесі құрылған кезде, АҚШ-тағы әрбір белгіленген жолға нөмір берілді және Бейтлехем Пайкінің көпшілігі АҚШ-тың 309 бағыты (US 309) ретінде қол қойылды. Жүйе құрылғаннан кейін үш онжылдық кезең ішінде пик Бейтлехемнен Центр-Вэллиге дейінгі Пенсильванияның 12-ші жолы (PA 12) ретінде тағайындалды. Орталық аңғарының оңтүстігінде, жол US 309 деп аталды. 1960 жылы жолдың бір бөлігі Пэнсильванияның 191-ші жолы деп аталды, ол PA 12-дің бүкіл бағытын алмастырды. Филадельфиядан солтүстікке қарай, АҚШ 309 жаңадан салынған Форт-Вашингтон автожолында, Бетлехем пикіндегі бастапқы тізбектен шығысқа қарай тағайындалды. Жолдың іске қосылуынан кейін PA 309 жаңадан салынған автокөлік жолына көшірілді, ол Sellersville-ді айналып өтіп, Бетлехем Пайктің батысына қарай созылады. Алты жылдан кейін, 1976 жылы 378 тас жолы алынып тасталды және 191-ші тас жолы қысқартылды, ал олардың бұрынғы бағыттары Пенсильванияның 378-ші жолы деп аталды.

21 ғасыр

ХХІ ғасырда Бейтлехем Пайк көбінесе Пенсильванияның 309-шы жолы ретінде Лехай және Делавэр аңғарларында тағайындалады. Филадельфияда жол SR 4017 деп белгіленеді, онда күн сайын 15000 көлік жүреді. Селлерсвиллде шырға SR 4013 ретінде қол қойылған, Квакертаунда, шырғаның PA 309 сегменті күнделікті орташа есеппен 18000 көлік қозғалысын қамтамасыз етеді.