Miguel Ángel Pichetto

Кіріспе

Аргентиналық заңгер және саясаткер Мигель Анхель Пичетто (1950 жылы 24 қазанда туған) - Аргентиналық заңгер және консервативті перонист саясаткер. Ол - елдің бас аудиторы. Ол он сегіз жыл бойы Рио-Негро провинциясының ұлттық сенаторы болды және 2019 жылғы жалпы сайлауда Juntos por el Cambio партиясының вице-президенттікке үміткері болды. Идеологиялық тұрғыдан ол өзін перонист, республикашыл және капиталист деп санайды, сонымен қатар Хулио Аргентино Рока мен Карлос Саул Менем әкімшілігінің құрметіне бөленеді.

Өмірбаян

Пичетто Буэнос-Айрес қаласында дүниеге келген. 1976 жылы Ла-Плата ұлттық университетінде заңгерлік білімімен марапатталғаннан кейін Рио-Негро провинциясына көшіп келеді.

Саяси мансап

1983 жылы ол Сьерра-Гранде қалалық кеңесіне сайланды, ал 1985 жылы қаланың мэрі болды, 1987 жылға дейін қызмет етті. Пичетто Мария Тереза Минассианға үйленді, екеуінің екі баласы болды. Пичетто 1988 жылы провинциялық жиналысқа сайланды және 1991 жылы қайта сайланды. Ол PJ-дің Рио-Негро провинциясының президенті болып тағайындалды және 1993 жылы Аргентинаның депутаттар палатасына сайланды. 1997 жылы төменгі палатадағы Justicialist caucus вице-президенті болып тағайындалды; сол жылы сайлау PJ үшін үлкен жеңіліске ұшырады, ал Пичетто екінші мерзімге сайланбады. Өзінің мансабында ол "тәртіпті" партия адамы болды және 1990-шы жылдары президент Карлос Менемнің дәстүрлі популистік ПЖ платформасынан жаңа либералды үзілісін қолдады. Пичетто заң, сот және қылмыстық істер бойынша жетекші рөлге ие болды және 1998 жылы жоғары сот төрелігі кеңесші органы - Ұлт магистратурасы кеңесінің мүшесі болып тағайындалды және 2001 жылы қайта сайланды. Ол прокуратура, судьяларды тағайындау және сот мектебінің комитеттерінде қызмет етті, кейін тәртіптік комитеттің төрағасы болды, сондай-ақ әкімшілік және қаржы комитеттерінде қызмет етті. Пичетто 2007 жылғы сайлауда Рио-Негро провинциясының губернаторы лауазымына үміткер болды. Киршнердің Перондық Пичеттоны немесе (оппозициялық) UCR қатарларынан Киршнерді қолдайтын жетекші губернатор Мигель Сайзды қолдайтынына күмән болды. Кирхнер ақырында провинциялық сайлаудан тыс қалды, ал Пичетто Сайздан жеңілді. Алайда Пичетто сол жылы Сенатқа қайта сайланды. Ол көптеген Киршнерист бастамаларын Сенат арқылы өткізуде басты рөлді сақтады. Оның орнында Пичетто Кристина Фернандес де Киршнер үкіметінің негізгі жобаларын, мысалы 125-ші қарар, AFJP-ті ұлттандыру және БАҚ заңын сүйемелдеді. Маурисио Макри 2015 жылы президент болғаннан кейін Пичетто жаңа басқарудың бірнеше заңнамалық жобаларын қолдайды. Солардың бірі - құсқарған қорларға 9,3 млрд АҚШ долларын ерікті түрде төлеу, бұл оған өзінің банкрот болған елінен кетуіне мүмкіндік береді. Ол сондай-ақ 2017 жылы жүргізілген зейнетақы реформасын қолдады. Ішкі істер министрі Рохелио Фриджерио Пичеттоның рөлін атап өтті, өйткені ол Cambiemos үкіметінің пайдасына 200-ден астам заңның қабылдануына негіз болды. 2020 жылы Пичетто ресми түрде Justicialist партиясынан кетіп, UNIR Конституциялық ұлттық партиясына қосылды.

He was elected to the Sierra Grande City Council in 1983, and in 1985 became mayor of the city, serving until 1987. Pichetto married María Teresa Minassian, with whom he had two children. Pichetto was elected to the Provincial Assembly in 1988, and was re elected in 1991. He was named president of the Río Negro Province chapter of the PJ, and was elected to the Argentine Chamber of Deputies in 1993. He was named Vice President of the Justicialist caucus in the Lower House in 1997; elections that year resulted in steep losses for the PJ, and Pichetto was not re elected to a second term. Throughout his career he was a "disciplined" party man, and supported President Carlos Menem's neo liberal break from the traditionally populist PJ platform during the 1990s. Pichetto took a leading role on legal, justice and penal matters and was appointed to the Council of Magistracy of the Nation, the senior justice advisory body, in 1998, and re elected in 2001. He sat on the committees on prosecution, the appointment of judges and judicial school, and later chaired the disciplinary committee, and served on the administration and finance committees. Pichetto campaigned for governor of Río Negro Province in the 2007 elections. There was some doubt as to whether Kirchner would support fellow Peronist Pichetto, or the incumbent UCR governor, Miguel Saiz, who was a leading supporter of Kirchner from (the opposition) UCR ranks. Kirchner ultimately kept out of the provincial elections, and Pichetto lost to Saiz. Pichetto was re elected to the Senate that year, however. He retained a key role in the passage of numerous Kirchnerist initiatives through the Senate,

From his bench Pichetto accompanied the main projects of the government of Cristina Fernández de Kirchner, such as resolution 125, the nationalization of the AFJP and the media law. After Mauricio Macri assumed the presidency in 2015, Pichetto accompanied several of the legislative projects of the new management. One of them was the voluntary payment of USD 9.3 billion to the vulture funds, which would allow him to leave the country of the default in which he was. He also supported the pension reform carried out in 2017. The interior minister, Rogelio Frigerio, highlighted the role of Pichetto, since it has been fundamental for the approval of more than 200 laws favorable to the government of Cambiemos. In 2020 Pichetto formally left the Justicialist Party (of which he had been a member since 1983) and joined the UNIR Constitutional Nationalist Party, also announcing his intention to create a new national political party in 2021.