Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ASDEX Upgrade (Axially Symmetric Divertor Experiment) - 1991 жылы іске қосылған Гарчингтегі Макс Планк Плазмафизика институтында орналасқан дивертор токамагы. Қазіргі уақытта бұл Германияның Вендельштейн 7 X жылдызшасынан кейінгі екінші ірі синтездік эксперименті болып табылады.
ASDEX Upgrade (Axially Symmetric Divertor Experiment) is a divertor tokamak at the Max Planck Institut für Plasmaphysik, Garching that went into operation in 1991. At present, it is Germany's second largest fusion experiment after stellarator Wendelstein 7 X.
Шолу
Реактордағыдай жағдайларда эксперименттер жүргізу үшін плазманың негізгі қасиеттері, әсіресе плазма тығыздығы мен қысымы және қабырға жүктемесі ASDEX Upgrade-да болашақ синтездік электр стансасында болатын жағдайларға бейімделген. ASDEX Upgrade басқа халықаралық токамақтармен салыстырғанда орта өлшемді токамақ эксперименті болып табылады. Ол 1991 жылы іске қосылды және 1980 жылдан 1990 жылға дейін жұмыс істеген ASDEX экспериментінің жалғасы болды. ASDEX Upgrade экспериментінің бір жаңалығы - оның барлық вольфрамды бірінші қабырғасы; вольфрам - токамактың бірінші қабырғасы үшін жақсы таңдау, өйткені оның балқу температурасы өте жоғары (3000 градустан астам Цельсий), бұл оған токамактың жүрегіндегі ыстық плазмадан шығатын өте жоғары жылу ағындарына төтеп беруге мүмкіндік береді; алайда вольфрамның бірінші қабырғасымен байланысты проблемалар да бар, мысалы вольфрамның жоғары температурада иондануға бейімдігі, плазманы "ластау" және деутерий-тритий отын қоспасын сұйыту. Сонымен қатар, жоғары Z материалы ретінде плазмадағы толық иондалған вольфрамның сәулеленуі көміртекті композиттер (CFC) немесе бериллий сияқты басқа ұсынылатын алғашқы қабырға компоненттерінен бірнеше шамамен жоғары. Бұл нәтиже ұсынылып отырған теңдестірілген плазманы "зарарлауға" әлдеқайда аз вольфрамды мүмкіндік береді. ASDEX Upgrade осы мәселені шешу жолдарын ITER-дің бірінші қабырғасын салуға дайындық ретінде қарастырады. Тәжірибе жалпы радиусы 5 метр, жалпы салмағы 800 тонна, магнит өрісінің ең жоғары күші 3,1 тесла, максималды плазма ағыны 1,6 мегаампер және ең жоғары жылу қуаты 27 мегаваттқа дейін. ASDEX жаңартудағы плазмалық қыздыру және ток жүргізу бірнеше көздерден, атап айтқанда 1 МВт Омдық қыздырудан, 20 МВт бейтарап сәуле инъекциясынан, 6 МВт 30 мен 120 мегагерц арасындағы жиіліктерде иондық циклотрондар резонанстық қыздыру (ICRH) арқылы және 2 x 2 МВт 140 гигагерцтегі электронды циклотрондар резонанстық қыздыру (ECRH) арқылы алынады. Оның 16 торойдалы және 12 полойдалы өрісі бар. Үш үлкен флаерлік генератор магниттік қамау мен плазмалық қыздыру үшін 580 МВА импульстік қуат беру жүйесін қуаттайды.
To make experiments under reactor like conditions possible, essential plasma properties, particularly the plasma density and pressure and the wall load, have been adapted in ASDEX Upgrade to the conditions that will be present in a future fusion power plant. ASDEX Upgrade is, compared to other international tokamaks, a midsize tokamak experiment. It began operation in 1991 and it succeeds the ASDEX experiment, which was in operation from 1980 until 1990. One innovative feature of the ASDEX Upgrade experiment is its all tungsten first wall; tungsten is a good choice for the first wall of a tokamak because of its very high melting point (over 3000 degrees Celsius) which enables it to stand up to the very high heat fluxes emanating from the hot plasma at the heart of the tokamak; however there are also problems associated with a tungsten first wall, such as tungsten's tendency to ionise at high temperatures, "polluting" the plasma and diluting the deuterium tritium fuel mix. Furthermore, as a high Z material, radiation from fully ionized tungsten in the plasma is several orders of magnitude higher than that of other proposed first wall components such as carbon fibre composites (CFCs) or beryllium. This result allows for far less tungsten to "contaminate" a proposed break even plasma. ASDEX Upgrade will examine ways to overcome this problem, in preparation for the construction of ITER's first wall. The experiment has an overall radius of 5 metres, a gross weight of 800 metric tons, a maximum magnetic field strength of 3.1 tesla, a maximum plasma current of 1.6 megaampere and maximum heating power of up to 27 megawatt. Plasma heating and current drive in the ASDEX Upgrade is derived from several sources, namely 1 MW of ohmic heating, 20 MW of neutral beam injection, 6 MW via ion cyclotron resonance heating (ICRH) at frequencies between 30 and 120 megahertz, and 2 x 2 MW of electron cyclotron resonance heating (ECRH) at 140 gigahertz. It has 16 toroidal field coils and 12 poloidal field coils. Three large flywheel generators feed the 580 MVA pulsed power supply system for the magnetic confinement and plasma heating.
ASDEX
ASDEX (негізгі радиусы R=1,65m, кіші радиусы a=0,4m, плазма ағыны Ip≤500kA) 1980 жылы іске қосылды. 1991 жылы оны Оңтүстік-Батыс физика институтының (SWIP) қызметкерлері бөлшектеді, Қытайдың Чэнду қаласына тасымалданды, ал оның негізгі компоненттері HL 2A құрастыру үшін пайдаланылды. H режімі ASDEX-те 1982 жылы ашылды.
ASDEX (with a major radius R=1.65m, minor radius a=0.4m, and plasma current Ip≤500kA) started operation in 1980. In 1991, it was dismantled by personnel of the Southwestern Institute of Physics (SWIP), transported to Chengdu, China, and its main components were used to build the HL 2A. The H mode was discovered in ASDEX in 1982.