Клинт Блэк: Американдық кантри жұлдызының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық кантри музыканты (1962 жылы туған)

Клинт Патрик Блэк (4 ақпан 1962 жылы туған) – американдық кантри әншісі, ән жазушы, музыкант, актер және жазба продюсері. 1989 жылы RCA Nashville компаниясымен келісім шарт жасаған Блэктің «Killin' Time» атты тұңғыш альбомы АҚШ Billboard Hot Country Singles & Tracks тізімінде төрт рет бірінші орынға шықты. 1990-жылдарда оның қарқыны бірте-бірте төмендесе де, Блэк 2000-жылдарға дейін хит әндерін шығарып тұрды. Ол АҚШ Billboard кантри тізімінде 30-дан астам синглге ие, олардың жиырма екісі бірінші орынға жетті, сонымен қатар он екі студиялық альбом және бірнеше жинақ альбомдар шығарды. 2003 жылы Блэк өзінің Equity Music Group атты жазба компаниясын құрды. Блэк актерлік өнерге де қадам басты, ол 1993 жылы «Wings» телесериалының бір эпизодында, 1994 жылы «Maverick» фильмінде және 1998 жылы «Still Holding On: The Legend of Cadillac Jack» фильмінде басты рөлде ойнады. Блэк ең жақсы кантри әншісі номинациясы бойынша 4 рет «Грэмми» сыйлығына ұсынылды («Killin' Time», 1990; «Like the Rain», 1997; «Something That We Do», 1998; «Nothin' but the Taillights», 1999), сондай-ақ «Ең жақсы кантри әлеуметтік орындау» номинациясы бойынша 6 рет «Грэмми» сыйлығына ұсынылып, 1991 жылы Рой Роджерспен бірлескен «Hold On Partner» әні үшін 1 жеңіске ие болды, ал 1993 жылы Виннонамен бірлескен «A Bad Goodbye», 1997 жылы Мартина МакБрайдпен бірлескен «Still Holding On», 1998 жылы Джо Диффи, Мерл Хаггард, Эмилу Харрис, Элисон Краусс, Пэтти Ловелес, Эрл Скругс, Рикки Скаггс, Марти Стюарт, Пэм Тиллис, Рэнди Трэвис, Трэвис Тритт және Двайт Йокаммен бірлескен «Same Old Train» («Грэмми» сыйлығын жеңіп алды), 1999 жылы әйелі Лиза Хартман Блэкпен бірлескен «When I Said I Do» және 2004 жылы Джимми Баффет, Кенни Чесни, Алан Джексон, Тоби Кит және Джордж Стрэйтпен бірлескен «Hey Good Lookin'» әндері де ұсынылды.

Ерте өмір

Блэк Нью-Джерси штатының Лонг-Бранч қаласында Анна (Шерма) мен Гвин Аугуста "Г. А." Блэк-тің төрт баласының ең кішісі болып дүниеге келді. Ол жақын маңдағы Ред-Бэнкте тұрды. Оның анасының әкесінің атасы итальяндық текті, Сицилиядағы Палермодан шыққан. Жасөспірім шағында Блэк үлкен ағалары Марк, Кевин және Брайанмен бірге кішкентай музыкалық топ құрды. Сенбі күндері отбасы ауласында барбекю жасап, көршілерді шақырып, ұлдарының ән айтуын тыңдайтын. Кейде демалыс күндері 70-ке дейін адам жиналатын. Ол жеке орындаушы болардан бұрын, әртүрлі лаунждарда жеке әнші және гитарист ретінде өнер көрсетті. Оның алғашқы альбомы "Killin' Time" 1989 жылы шықты. Альбомдағы әр әннің авторы Блэк болды, кем дегенде жартылай. Олардың төртеуі оған ғана тиесілі, ал қалғандары Николаспен бірлесіп жазылған. Көптеген кантри-альбомдардан өзгешелік ретінде, Блэк "Killin' Time" альбомын жазу үшін студиялық музыканттардың орнына өзінің концерттік тобын пайдаланды. Ол 1989 жылы "A Better Man" синглымен дебют жасады, ол маусым айының басында Billboard Hot Country Songs тізімінде бірінші орынға шықты. Бұл 14 жылдың ішінде ер адам әртісінің тұңғыш синглының тізімнің жоғарғы сатысына көтерілуінің алғашқы жағдайы болды. Жыл соңында оның "A Better Man" және "Killin' Time" синглдары жыл соңындағы кантри-синглдар тізімінде бірінші және екінші орындарды иеленді. Бір жылдың ішінде екі орынды бір әртіс бағындырғаны 36 жылдың ішінде алғаш рет болды. 1990 жылдың соңында Los Angeles Times газеті кантри музыка индустриясының сарапшылары арасында сауалнама жүргізіп, келесі жеті жылда қай әртістер ең көп жазба сататынын анықтады. Блэк дауыс беруде екінші орынға ие болды, Гарт Брукстан екі дауыс қалып қойды. Сауалнаманың нәтижелері таң қалдырды, өйткені 20 үздік әртістің 10-ы индустрияға салыстырмалы түрде жаңа келгендер еді. Бұрын кантри музыкасында ондаған жылдық тәжірибесі бар әртістер басым болған. Бірақ жаңа әртістердің көптігі кейбір сыншыларды шатастырды. Көптеген сыншылар жаңа әртістерді бірге топтады. Newsweek-тің Дэвид Гейтсі жазғандай: "Жақсы ән, жақсы дауыс, керемет топ: бұл жолы кімнің қайсысы екені маңызды емес?". Альбом оның дебюті сияқты көп мақтауға ие болмады, бірақ оған қарамастан, бірнеше хит-синглдар кірді. Ол Алабама тобымен гастрольдік сапарға шықты. Блэк 1991 жылдан бері Grand Ole Opry мүшесі.

Black was born in Long Branch, New Jersey, the youngest of four children of Ann (Scherma) and Gwin Augusta "G. A." Black, Jr., and lived in nearby Red Bank. His maternal great grandfather was of Italian descent, with roots in Palermo, Sicily. As a teenager Black joined his elder brothers, Mark, Kevin and Brian, in their small band. On Saturday afternoons, the family would host backyard barbecues and invite the neighborhood to listen to the boys sing. Some weekends would attract up to 70 people. before becoming a solo act. while singing at various lounges as a solo singer and guitarist. His first album, Killin' Time, was released in 1989. Each song on the album was penned at least in part by Black; four of them were attributed solely to him, while the rest were collaborations with Nicholas. In a departure from most other country albums, Black used his road band instead of session musicians to record Killin' Time. He made his debut in 1989 with the single, "A Better Man", which reached number one on the Billboard Hot Country Songs in early June. This marked the first time in 14 years that a debut single by a male artist had peaked at the top of the chart. At the end of the year, his singles, "A Better Man" and "Killin' Time" place number one and number two on the year end country singles charts. It had been 36 years since another artist had claimed both top spots in a single year. In late 1990, the Los Angeles Times surveyed country music industry insiders to determine which acts could be expected to sell the most records over the next seven years. Black placed second in the poll, two votes behind Garth Brooks. The survey results were surprising in that 10 of the top 20 artists named were relative newcomers to the industry; in the past, country music had been dominated by artists with several decades experience. The plethora of new acts confused some reviewers, however. Many reviewers lumped many of the new acts together; as Newsweeks David Gates wrote: "Good song, good voice, hot band: who cares which one it is this time?" The album did not meet with as much critical acclaim as his debut, but nonetheless still included several hit singles. He began touring with Alabama. Black has been a member of the Grand Ole Opry since 1991.

1992 жыл: Сот процестері мен ауыр жол

1992 жылдың наурыз айында Блэк өзінің менеджері Билл Хэмді келісімшартты бұзуы үшін сотқа берді; Блэк 2 миллион доллар көлемінде өтемақы талап етті және Хэмге 4 миллион долларлық авторлық гонорарды қайтаруды сұрады. Бастапқы келісімшарт бойынша Хэм Блэктің алғашқы сегіз альбомына жазған немесе бірлесіп жазған әндердің барлық жарияланымдық авторлық құқығын бақылады. Блэк өзінің барлық музыкасын өзі жазғандықтан, бұл әр сатылған альбом үшін 20-30 центтік төлемге тең болды. Индустрия стандарттары ән жазушыларға өздерінің баспа компанияларын құруға кеңес беретін, осылайша олар авторлық гонорардың көп бөлігін сақтай алатын. "The Hard Way" 14 шілдеде жарық көрді. Кейбір сыншылар альбомдағы бірқатар күрделі әндерде Блэктің дауысының шиеленіскенін атап өтті. Сол жылы ол өзінің алғашқы жинақ хиттерін шығарды. Бұл "Like the Rain" әнімен басталып, үш апта бойы бірінші орында тұрды. "Half Way Up" алтыншы орынды иеленді, ол "One More Payment" әнінен кейін топ-5-ке кірмеген алғашқы сингл болды. Блэктің келесі альбомы, 1997 жылғы "Nothin' but the Taillights", орташа пікірлерге ие болды. AllMusic-тен Том Оуэнс альбомның оның дыбысын өзгертуге тырыспағанын, бірақ ол "бәсекеге қабілетті" болғанын, бірақ бұрынғы жұмыстарына қарағанда азырақ кантри екенін айтты. "Still Holding On" әні, лейблдегі әріптесі Мартина Макбрайдпен дуэт, сол жылы топ-10-нан тыс қалды және 11-орынға жетті, бұл "One More Payment" әнінен кейінгі алғашқы сингл болды. Ол жақын арада "Something That We Do" әнімен қайтадан сәттілікке қол жеткізді, ол екінші орынды иеленді, содан кейін альбомның Стив Уоринер жазған атау трегі және "The Shoes You're Wearing" әні тізбектеп шықты. Келесі екі сингл – 12-орынды иеленген "Loosen Up My Strings" және 29-орынды иеленген "You Don't Need Me Now" сәл сәттілікке жетті. 1998 жылы ол Рождестволық "Rudolph the Red-Nosed Reindeer" әнін сол аттас анимациялық фильмнің саундтрегі үшін жазды, ол үлкен биг-бэнд джазына қысқа ғана үзіліс жасады. 1999 жылы Блэк толығымен акустикалық аспаптарға сүйенген "D'lectrified" альбомын шығарды. Дегенмен, USA Today альбомның "электрлі альбом сияқты толық және күшті" екенін айтты, себебі ол шығармашылық аранжировкалар мен горн бөлімдерін қолданды. Альбомдағы үш ән бұрынғы Блэк синглдерінің ремиксі болды. Басқаларында Блэктің кумирлері, оның ішінде Уэйлон Дженнингс, Кенни Логгинс және Эрик Идл қонақ ретінде қатысты. Әндер көбінесе кантри радиода ойналатын әндерден ұзақ болды, көбісі бес минуттан асты. Блэк үш жылға музыка индустриясынан үзіліс жасап, қызымен бірге үйде болды. Ол: "Бұл мансап үшін ақылды шешім болмады, бірақ бұл керемет әкелік шешім болды. Мен осы уақытты мансабыма байланысты ештеңеге алмастырмас едім" деді. Сабақтык демалысында Блэк өзінің мансабын қайта бағалады. Қазіргі жазба индустриясы жүйесінде жұмыс істеуге дайын емес екенін шешкеннен кейін, ол өзінің жеке жазба компаниясын құрды, "Equity Music Group". Блэк RCA-дан кетудің қиын болғанын мойындады. Лейблмен өткізген 14 жыл ішінде ол 20 миллионнан астам пластинка сатты. Жаңа лейблдің алғашқы шығарылымы Блэктің келесі альбомы "Spend My Time" болды; оның сегізінші студиялық альбомы Блэктің бес жылдағы алғашқы шығарылымы болды. "Houston Chronicle" газеті оны "оның мансабындағы ең тәуекелді альбом" деп атады. Блэк жаңа материалдарды жазуын жалғастырды. 2007 жылы ол өзі жазбаған алғашқы ән "The Strong One" синглын шығарды. Ән 2008 жылдың 11 наурызында шыққан алғашқы цифрлық EP-ге енгізілді. "The Long Cool EP" деп аталатын жинақта Блэктің "Long Cool Woman", "The Strong One" және әйелімен дуэт "You Still Get to Me" әндері бар. "Equity Music Group" 2008 жылдың желтоқсанында экономикалық қиындықтарға байланысты жабылды. Блэк сонымен қатар тәуелсіз әртістерді қолдау үшін 8-ші жылдық "Independent Music Awards" төрешісі болды.

In March 1992, Black sued his manager, Bill Ham, for breach of contract; Black sought $2 million in damages and requested that Ham return $4 million in royalties. Under the terms of their initial contract, Ham controlled all publishing royalties for any song that Black wrote or co wrote for his first eight albums. Because Black wrote all of his own music, this amounted to a fee of 20 to 30 cents per album sold. Industry standards generally counseled songwriters to form their own publication companies, so they would be able to retain more of the royalties. The Hard Way, which was released on July 14. Some reviewers also noted that in some of the more serious songs on the album, Black's voice sounded strained. Later that year, he released his first greatest hits package. This was led off by the chart topper "Like the Rain", which spent three weeks at number one. After it came the number six "Half Way Up", his first single since "One More Payment" to miss the top five. Black's next album, 1997's Nothin' but the Taillights, was released to mediocre reviews. Thom Owens of AllMusic said that the album made no attempt to change his sound, and was "sturdy" but less country than his previous efforts. Lead off single "Still Holding On", a duet with labelmate Martina McBride, became his first single to land outside the top 10, with a number 11 peak that year. He soon recovered his chart momentum with the number two "Something That We Do" followed by two straight chart toppers in the album's Steve Wariner penned title track and "The Shoes You're Wearing". The next two singles – the number 12 "Loosen Up My Strings" and number 29 "You Don't Need Me Now" – were less successful. In 1998, he made a brief foray into big band jazz when he recorded a cover of the Christmas song "Rudolph the Red Nosed Reindeer" for the soundtrack of the animated movie of the same name. In 1999, Black released D'lectrified, which relied completely on acoustic instruments. Nevertheless, USA Today thought the "album sounds as full and brash as an electric album since he used creative arrangements and horn sections". Three of the songs on the albums were remakes of previous Black singles. Several others featured guest appearances by some of Black's idols, including Waylon Jennings, Kenny Loggins, and Eric Idle. The songs tended to be longer than most of those played on country radio, with many stretching more than five minutes. Black took a three year break from the music industry to stay home with his daughter. He explained that "it ended up not being a smart career move, but it was a real smart dad move. I wouldn't go back and try to do anything for my career in exchange for that." During his sabbatical, Black spent time reassessing his career. After deciding he was unwilling to work within the current recording industry system, he formed his own record label, Equity Music Group. Black admitted that it was difficult to leave RCA. In his 14 years with the label, he had sold over 20 million records. The first release from the new label was Black's next album, Spend My Time; his eighth studio album was Black's first release in five years. The Houston Chronicle called it "arguably the most adventurous of his career". Black has continued to record new material, however. In 2007, he released the single "The Strong One" the first original song he has recorded that he did not write. The song was included on his first digital EP, released on March 11, 2008. Titled "The Long Cool EP," the collection features Black's single, "Long Cool Woman", "The Strong One" and a duet with his wife titled "You Still Get to Me". Equity Music Group closed its doors in December 2008 due to economic difficulties. Black was also a judge for the 8th annual Independent Music Awards to support independent artists.

2013 қазіргі уақыт: Музыкаға оралу

2008 жылы оның лейблі жабылғаннан бері Блэк үнемі жаңа альбом шығаратыны туралы қысқаша айтып отырды, бірақ ол ешқашан іске аспады. 2013 жылы ол Cracker Barrel эксклюзивті альбомын шығарды, онда оның ең танымал хиттерінің жаңадан жазылған нұсқалары және үш жаңа ән болды. Блэк бастапқы нұсқаларын орындаған музыканттарды жаңа әндерді орындау үшін шақырғанын, ал кейбір әндерге "жаңа көзқараспен" қарағандарын, ал қалғандары түпнұсқаға барынша жақын болу үшін жасалғанын мәлімдеді. 2015 жылдың басында Блэк Джо Николспен бірге ACM Superstar Duets арнайы бағдарламасында өнер көрсетті, онда заманауи әртістер өз музыкасына әсер еткен көне иконалармен бірігіп жұмыс істеді. 2015 жылдың шілдесінде Блэк Thirty Tigers тәуелсіз лейблімен жаңа студиялық материалдан тұратын альбом шығару үшін келісімшартқа отырғаны хабарланды. Альбомның атауы көп ұзамай On Purpose деп жарияланды, оның шығу күні 25 қыркүйек болып белгіленді. Блэктің келесі альбомы, Out of Sane, 2020 жылы шықты.

Ән жазу

Кантри әншілерінің аздаған бөлігі ғана өздерінің альбомдарын негізінен өз шығармаларымен толтырады, және RCA Records жиі Блэкті басқа авторлардың әндерін орындауға мәжбүрлегенімен, ол бас тартты. Көптеген тыңдаушылар мұндай жас адамның (алғашқы альбомы жарық көргенде 27 жаста болған) "өте ересек көзқарасқа" ие болуына күмәнданды.

Кино және теледидар

Музыкалық мансабының басталуынан кейін көп ұзамай оған актерлік рөлдер ұсыныла бастады. 1994 жылға дейін ол барлық ұсыныстарды қабылдамай келді, содан кейін оған жұлдызды актерлар толы комедиялық фильм «Маверик»-те шағын рөл ұсынылды. Рөлге көп актерлық шеберлік қажет болмаса да, фильм шыққаннан кейін Блэкке белгілі бір рөлге өте лайықты деп ойлаған режиссерлерден көптеген шақырулар түсті. Блэк «Wings» және «The Larry Sanders Show» сияқты бірнеше телешоуда пайда болды. Содан бері ол 1998 жылғы телефильмде – «Still Holding On: The Legend of Cadillac Jack»-те түсті, ол 1967 жылы Луизиана штатының Хаутон қаласында екі адамды өлтірді деген жалған айыппен айдалып кеткен родео жұлдызы Джек Фавердің өміріне негізделген. Лиза Хартман Блэк Джек Фавердің әйелі Пондер Фавер рөлін сомдады. Блэк тағы бір телефильмде – «Going Home»-де басты рөлде ойнады және 2003 жылғы «Anger Management» фильмінде қысқа ғана пайда болды. Кейін ол телешоу жеңімпазы Бадди Джеуэллдің тұңғыш альбомын продюсерлік етті. 2004 жылы Клинт «Las Vegas» телешоуында өзін-өзі сомдады. 2008 жылы Блэк CBS телеарнасының қысқа ғана өмір сүрген «Secret Talents of the Stars» реалити-шоуына қатысты, онда ол стендап-комедиямен айналысты. Келесі жылы ол «Celebrity Apprentice» шоуының екінші маусымында бақ сынады. Ол он бірінші тапсырмадан кейін жобадан шығарылды, бірақ маусым финалында Джоан Риверстің жеңімпаз командасының құрамына оралып, бесінші орынды иеленді. Ол көптеген жанкүйерлерінің өзін «[телевизия мен киноға] уақытша кіріп, оны жақсы орындайтын немесе орындай алмайтын музыкант» деп қарайтынына сенеді. 2012 жылдың 24 шілдесінде Блэк PBS телеарнасының «History Detectives» бағдарламасында күтпеген сыйлыққа ие болды. Бағдарламада оның Нешвиллдегі үйіне барып, әйелі ондаған жыл бұрын сыйлаған артефактінің тарихын анықтауға тырысты. Клинт Блэк Генри Луис Гейтс, Jr. қатысқан «Finding Your Roots» бағдарламасының жетінші маусымына қатысты. Оның эпизоды 2021 жылы көрсетілді.

Музыкалық стильдер мен мұра

Мерл Хаггард, Уэйлон Дженнингс, Джордж Стрейт және Вилли Нельсон – Блэктің ең басты музыкалық ықпал етушілері. Оның музыкалық стилі дәстүрлі кантри, хонки-тонк және вестерн свингті қамтиды. Оның дауысы жұмсақ баритон ретінде сипатталады және бастапқыда Мерл Хаггардтың дауысына ұқсас деп айтылған. Блэк өзінен-өзі гармоника, гитара және бас-гитараны жас кезінде үйренген. Концерттерде ол көбінесе гитарада ойнайды, бірақ сонымен қатар барабан мен гармоникада да орындайды.

Жеке өмір

Блэк 1990 жылы актриса Лиза Хартманмен кездесуге бастады. Жұбайлар 1991 жылдың қазан айында Техас штатының Кэти қаласында неке қиды.