Норман Хакерман: Американ ғалымы және университеттің президенті
Norman Hackerman
Норман Хакерман: Американ химигі, профессор, Техас және Райс университеттерінің президенті. Металл коррозиясы сарапшысы, Манхэттен жобасында еңбек еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норман Хакерман (2 наурыз 1912 - 16 маусым 2007) – американдық химик, профессор және университет президенті. Ол Остин қаласындағы Техас университетінің 18-ші президенті (1967–1970) қызметін атқарды, содан кейін Райс университетінің 4-ші президенті болды (1970–1985). Норман Хакерман металл коррозиясы саласындағы халықаралық деңгейдегі белгілі маман еді.
American chemist, professor, and university President (1912 – 2007)
Norman Hackerman (March 2, 1912 – June 16, 2007) was an American chemist, professor, and academic administrator who served as the 18th President of the University of Texas at Austin (1967–1970) and later as the 4th President of Rice University (1970–1985). He was an internationally known expert in metal corrosion.
Өмірбаян
Мэриленд штатының Балтимор қаласында туған ол, Ресей империясының Балтық аймағынан, кейіннен Эстония және Латвия мемлекеттеріне айналған жерлерден көшіп келген Джейкоб Хакерман мен Анна Раффельдің жалғыз ұлы болды. 1932 жылы ол бакалавр, ал 1935 жылы Джонс Хопкинс университетінде химия ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Ол Джонс Хопкинс университетінде, Балтимордағы Лойола колледжінде және Вирджиния политехникалық институты мен Вирджиния штатының Блэксбург қаласындағы мемлекеттік университетінде оқытумен айналысты, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыста «Манхэттен жобасы»нда жұмыс істеді. 1945 жылы Техас университетіне химия пәнінен ассистент-профессор болып орналасты, 1946 жылы доцент, 1950 жылы профессор, 1952 жылы кафедра меңгерушісі, 1960 жылы ғылыми-зерттеу жұмыстары жөніндегі деканы, 1961 жылы вице-президент және проректор, ал 1963 жылы Техас университеті жүйесінің академиялық істер жөніндегі вице-канцлері болды. 1970 жылы Хакерман Техас университетінен Райс университетіне өтті, онда 15 жылдан кейін зейнеткерлікке шықты. 1985 жылы Техас университетінде химия профессоры званиясын алды және өмірінің соңына дейін сабақ берді. Ол Америка философиялық қоғамы мен Америка ғылым және өнер академиясының мүшесі болды. Оның көптеген наградаларының ішінде Электрохимиялық қоғамның Олин Палладий сыйлығы, Американдық химиктер институтының алтын медалі (1978), Чарльз Латтроп Парсонс сыйлығы, Ванневар Буш сыйлығы және Ұлттық ғылым медалі бар. 1984 жылы ол Электрохимиялық қоғамнан Ачесон сыйлығымен марапатталды. Хакерман бірнеше техникалық қоғамдар мен мемлекеттік органдардың кеңесші комитеттері мен кеңестерінде жұмыс істеді, соның ішінде Ұлттық ғылым кеңесі, Техас губернаторының жоғары білім жөніндегі жұмыс тобы және Уэлч қорының ғылыми кеңесші кеңесі. Ол сонымен қатар Электрохимиялық қоғам журналының редакторы және Электрохимиялық қоғамның президенті болып қызмет етті.
Born in Baltimore, Maryland, he was the only son of Jacob Hackerman and Anna Raffel, immigrants from the Baltic regions of the Russian Empire that later became Estonia and Latvia, respectively. Hackerman earned his bachelor's degree in 1932 and his doctor's degree in chemistry in 1935 from Johns Hopkins University. He taught at Johns Hopkins, Loyola College in Baltimore and the Virginia Polytechnic Institute and State University in Blacksburg, Virginia, before working on the Manhattan Project in World War II. He joined the University of Texas in 1945 as an assistant professor of chemistry, became an associate professor in 1946, a full professor in 1950, a department chair in 1952, dean of research in 1960, vice president and provost in 1961, and vice chancellor for academic affairs for the University of Texas System in 1963. Hackerman left the University of Texas in 1970 for Rice, where he retired 15 years later. He was named professor emeritus of chemistry at the University of Texas in 1985 and taught classes until the end of his life. the American Philosophical Society, and the American Academy of Arts and Sciences. Among his many honors are the Olin Palladium Award of the Electrochemical Society, the Gold Medal of the American Institute of Chemists (1978), the Charles Lathrop Parsons Award, the Vannevar Bush Award and the National Medal of Science. He was awarded the Acheson Award by the Electrochemical Society in 1984. Hackerman served on advisory committees and boards of several technical societies and government agencies, including the National Science Board, the Texas Governor's Task Force on Higher Education and the Scientific Advisory Board of the Welch Foundation. He also served as editor of the Journal of the Electrochemical Society and as president of the Electrochemical Society.
Отбасы
Хакерменнің 61 жылдық өмірін бірге өткізген әйелі Джин Коулборн 2002 жылы қайтыс болды; олардың үш қызы мен бір ұлы болған.
Hackerman's wife of 61 years, Gene Coulbourn, died in 2002; they had three daughters and one son.
Мұра
1982 жылы Электрохимиялық қоғам электрохимиялық ғылым және технология саласындағы тақырып бойынша Электрохимиялық қоғам журналында жарияланған ең жақсы мақаланың авторын марапаттау үшін Норман Хакерман жас автор сыйлығын тағайындады. 2000 жылы Уэлч қоры Техастағы жас ғалымдардың еңбегін мойындау мақсатында Химиялық зерттеулер саласындағы Норман Хакерман сыйлығын құрды. 2002 жылы Хакерманның 90 жылдығына арналған Райс қорғаншылар кеңесі Химия саласындағы Норман Хакерман стипендиясын белгіледі. 2008 жылы Остиндегі Техас университетінің бастапқы Эксперименталды ғылым ғимараты бұзылып, оның құрметіне Норман Хакерман атындағы Эксперименталды ғылым ғимараты болып қайта салынды. Құрылыс 2010 жылдың соңында аяқталды, ал ашылу және арнау рәсімі 2011 жылдың 2 наурызында өтті, бұл Хакерманның 99 жылдығы және Техас тәуелсіздігінің 175 жылдығымен сәйкес келді. Ұлттық ғылым академиясының J. Эрик Джонсон орталығындағы бас ғимарат – Хакерман үйі, ол оның құрметіне аталған. Хакерман үйі Кейп-Кодта, Вудс-Хоул, Массачусетс штатындағы Квисетт портына қарайды.
In 1982 The Electrochemical Society created the Norman Hackerman Young Author Award to honor the best paper published in the Journal of the Electrochemical Society for a topic in the field of electrochemical science and technology by a young author or authors. In 2000 the Welch Foundation created the Norman Hackerman Award in Chemical Research to recognize the work of young researchers in Texas. The Rice Board of Trustees established the Norman Hackerman Fellowship in Chemistry in honor of Hackerman's 90th birthday in 2002. In 2008, the original Experimental Science Building at the University of Texas at Austin campus was demolished and rebuilt as the Norman Hackerman Experimental Science Building in his name and honor. The building was completed in late 2010, with the opening and dedication ceremony on March 2, 2011, which was both Hackerman's 99th Birthday and the 175th Anniversary of Texas Independence. The main building at the J. Erik Jonsson Center of the National Academy of Sciences is Hackerman House, named in his honor. Hackerman House overlooks Quissett Harbor in Woods Hole MA, on Cape Cod.