Кіріспе

Slowcore – альтернативті және инди-рок музыкасының қосалқы жанры, сондай-ақ sadcore деп те аталады. Бұл инди-роктың қосалқы жанры, тыныш темп пен әдетте минималистік аспаптармен, сонымен қатар салтанатты және мұңды лирикалық орындаумен сипатталады. Slowcore тарихы 1980-ші жылдардың соңында гранждың өткір дыбысына қарсы реакция ретінде құрылған топтармен басталды. Әнші-сазгерлік және фолк жанрларына ұқсас slow rock музыкасы, жанрдың негізін қалады. 1990-шы жылдардың ортасына дейін Low тобы осы дәуірдің шағын жанрларының бірі ретінде slowcore-ды қалыптастырды. Алайда, slowcore-дың алғашқы өкілдері ретіндегі кейінгі мақтауларына қарамастан, Low бұл жанрдағы алғашқы топ емес. Codeine, Red House Painters және Bedhead осы онжылдықтың басында ықпалды альбомдар шығарды, ал American Music Club 1982 жылы құрылған жанрдың алғашқы тобы саналады. Дегенмен, Low тобының 1994 жылы шыққан тұңғыш альбомы «I Could Live in Hope» және одан кейінгі бірнеше жылдағы альбомдарының жұмсақ және тыныш дыбысы slowcore-ды анықтады. Spain, Duster және Ida сияқты топтар Low-тың ізімен жанрды кеңейтті, ал 2000-шы жылдарға қарай slowcore нақты жіктеме болмаса да, ерекше дыбысқа ие болды. Carissa's Wierd, Jason Molina және Duster сияқты артистер 21-ші ғасырдың басында өз музыкаларына оның архетиптік дыбысын енгізді, ал Hope Sandoval & the Warm Inventions, Grouper және Sun Kil Moon сияқтылар экспериментальды болғанымен, жанр шеңберінде қалды. Slowcore-дың кең интерпретациясының арқасында, көптеген музыканттар мен топтар осы жанрға жатқызылды. «Slowcore» термині музыканың темпі мен қарқынына сілтеме жасайтын «slow» және музыкалық стиль, жанр немесе көрініс мағынасында қолданылатын «core» сөздерінен құралған. «Sadcore» термині де ұқсас этимологияға ие және екі атау да жиі алмастырылып қолданылады. Терминнің нақты шығу тегі белгісіз, бірақ деректер «slowcore» термині 1990-шы жылдардың басында қолданыла бастағанын көрсетеді. Ғалымдар мен топтар бұл атауға әртүрлі көзқарас білдірді, кейбіреулері оны жағымсыз деп санайды.

Этимология

Музыкада "core" жұрнағы "hardcore" сөзінен бастау алған белгілі бір ағымды немесе стильді білдіреді. Американдық диалект қоғамы оны "эстетикалық тенденциялар үшін өнімді жұрнақ" деп сипаттайды. "Slow" сөзі музыканың қарқынын көрсетеді. Осы терминнің пайда болуына қатысты тағы бір пікір Low тобының Алан Спархоктан келген, осы топ жанрдың дамуында маңызды рөл атқарды деп есептеледі. The Paper Crane подкастына берген сұхбатында Спархок, оның досы "slowcore" терминін әзіл ретінде ойлап тапқанын және ол оны тобының алғашқы концерттерінің бірінде (1993) қызықтап айтқанын мәлімдеді. Ол бұл терминді сұхбатта қолданғаннан кейін, сөздің танымалдылығы артып, Low тобына бұқаралық ақпарат құралдарының назары күшейгенін айтты. 1998 жылы Спархок оны "әдемі емес" деп бағалады. Дегенмен, терминнің танымалдылығы өсті және 2018 жылы Vice журналына берген сұхбатында Спархок өзінің тобының slowcore-дың дамуы мен жетістігіне әсер еткенін мойындады.

1980-жылдардың соңы: стильдік шығу тегі

"Слоукор" деп аталатын үн 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында АҚШ-та пайда бола бастады, әсіресе гранж сияқты дауысты рок жанрларының қарқынды өсуіне қарсылық ретінде. Гранж панк-рок пен хеви-метал элементтерін біріктіріп, Sub Pop жазбалар компаниясының негізін қалаушы Брюс Павитт "жантама вокал, қатты Маршалл күштілігі, бір буынның моралін жойған еркін гранж" деп сипаттаған сахнаны құрды. Гранжтан айырмашылығы, слоукордың алғашқы жылдарында нақты сахна немесе географиялық орталық болған жоқ. Сан-Франциско, Калифорниядан шыққан American Music Club тобы слоукордың алғашқы тобы саналады. 1985 жылы "The Restless Stranger" атты дебюттік альбомын шығарған топтың музыкасы баяу болды және фолк пен әнші-сазгер сияқты жанрларға ұқсас ерекшеліктерге ие болды. Бұл стиль сол кездегі басқа топтар, мысалы, канадалық Cowboy Junkies тобы да минималистік кантри мен блюз жасап, слоукордың кейбір аспектілерін анықтады. Олардың қалған дискографиясы сияқты, олардың арманды поп стилі слоукордың қалай дамитынын толыққанды көрсетпеді. Red House Painters тобы да өркендеген кезеңде болды. Осы кезеңде жанрмен байланысты топтар мен альбомдардың саны артып, оның негізгі дыбысы мен стилін қалыптастырды. Codeine тобының музыкасы келесі жылдары назар аударды, ал 1992 жылы "Barely Real" ұзартылған сілтемесінен кейін Toronto Star оларды "ерекше "slowcore" дыбысы бар" деп сипаттады. 1994 жылғы екінші және соңғы альбомы "The White Birch" тобы Codeine сахнадағы маңызды топ ретінде бекітілді. Альбомның мәтіні де, композициясы да көңіл көншітпейді; "Down Colorful Hill", сондай-ақ олардың келесі альбомдары "Rollercoaster" (1993) және "Bridge" (1993) "күңкею, өкініш және жалпы қараңғылық" сезімін тудырады деп сипатталды. Earles Red House Painters тобын 1990-жылдардың басында слоукордағы ең қайғылы топ деп мәлімдеді. Тағы бір ерте топ - Bedhead, ол 1991 жылы құрылып, 1994 жылы "WhatFunLifeWas" дебюттік альбомын шығарды. Бұл альбом жұмсақ вокалдан және динамикалық аспаптардан тұрады. Bedhead тобы құрылғаннан бір жыл өткен соң, Айдахо тобы, осы алғашқы жылдардағы тағы бір танымал топ, құрылып, 1993 жылы Caroline Records компаниясымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін музыка шығара бастады. Bedhead сияқты, олар онжылдық бойы слоукор альбомдарын шығарды, олардың дебюті "Year After Year" (1993) болды; алайда, Айдахо тобы келесі ғасырға дейін сақталды.

1994-1999: Архетипілік дыбысты жетілдіру

1990 жылдардың ортасы Солтүстік Америка мен Еуропадағы музыкада тәжірибелік кезең болды, жаңа микрожанрлар қарқынды түрде пайда болды. Acetone, Slint және Swans сияқты басқа топтар да баяу әндер шығарды, олар бастапқыда слоукорға (slowcore) жақын көрінгенімен, басқа жаңа туындаған жанрларға жатты. Осы факторлар слоукордың нақты анықталмаған және шатастыратын жанр болуына себеп болды. Дулуттен (Миннесота штаты) шыққан Low тобы ақырында осы жанрдың архетиптік дыбысын жасады. Бұл альбом бұрынғыларынан ерекшеленді: басқа топтардың сирек аспаптарды қолдануымен стильдік ұқсастықтар сақталғанымен, оны арман поп (dream pop) немесе шугейз (shoegaze) сияқты басқа жанрларға жіктеу қиын болды. Осы ерекше дыбысының арқасында Low жанрдың пионері ретінде танылды; Low онжылдықтың соңы мен 2000 жылдардың басында слоукор альбомдарын шығаруын жалғастырды, содан кейін басқа жанрларға көшті. Олардың арасында 1994 жылы "Tales of Brave Ida" атты тұңғыш альбомын шығарған Элизабет Митчелл мен Дэниел Литтлтоннан құралған Ida тобы да болды. 1996 жылы Рубсам "классикалық" слоукор деп санаған "I Know About You" альбомы жарық көрді. Австралиялық Bluetile Lounge тобы 1995 жылы Ida тобының дебютінен бір жыл кейін "Lowercase" атты тұңғыш альбомын шығарды. The For Carnation тобы да сол жылы "Fight Songs" атты тұңғыш EP-ін ұсынды. Екі жыл өткен соң Radar Bros. тобының аттас дебюттік альбомы жарық көрді. Бұл соңғы төрт топты Стиви Чик The Guardian журналындағы мақаласында Low тобынан кейін слоукордың қалай дамығанының мысалы ретінде атады. Ол алғашқы үш топ туралы былай деп жазады: "жанр Испанияның көгілдір бейнет әндерін; For Carnation тобының гипнотикалық жақындығын; [және] ерте Cat Power-дың сырлы мойындауларын қамтыды". Онжылдықтың соңына қарай Duster тобы "Stratosphere" (1998) альбомын шығарды. Осы кезде топ бірнеше EP-лер шығарған, бірақ айтарлықтай танымалдыққа ие бола алмады. Альбом Pitchfork және басқа да журналдарда мақала жариялады, ал топ 2018 жылға дейін тарамай тұрып, соңғы "Contemporary Movement" (2000) альбомын шығарды. Осыған қарамастан, Duster тобының бастапқы жанкүйерлерінің және кейінгі қайта жандануы оларды слоукордағы ең ықпалды топтардың біріне айналдырды.