Кіріспе
Американдық актер (1973–2013)
американдық актер Пол Уильям Уокер IV (12 қыркүйек 1973 – 30 қараша 2013) – американдық актер. Ол «Жылдам және ашулы» франшизасындағы Брайан О’Коннер рөлімен ең көп танылды. Пол Уокер актерлік мансабын 1980 жылдары бала актер ретінде бастады, ал 1990 жылдары «Жас және бейшара» телесериалында ойнағаннан кейін танымал болды. Ол «Оның бәрі» жасөспірімдер комедиясы мен «Варсити Блюз» комедиялық драмасындағы (1999) рөлдері үшін мақтау алды және 2001 жылы «Жылдам және ашулы» фильмінде түскеннен кейін халықаралық деңгейде аты шу білді. Ол сондай-ақ коммерциялық тұрғыдан сәтті болған «Жол саяхаты» (2001) триллерінде ойнап, әрекет фильмдеріндегі жұлдызға айналды. Одан кейін «Көкке» (2005) және «Қорқынышпен жүгіру» (2006) фильмдері сәтсіз болды, бірақ ол «Ес түсінің астында» аман қалғандар туралы драмадағы рөлі үшін және «Біздің туларымыз» фильміндегі Хэнк Хансен рөлі үшін мақтау алды (2006). Бұлардан басқа, Уокер көбінесе төмен бюджетті әрекет фильмдерінде ойнады, бірақ «Төгілгіштер» (2010) коммерциялық сәтті фильмде түсті. Уокер 2013 жылдың 30 қарашасында жолаушы болып отырған жылдам келе жатқан көлік апатында қаза тапты. Оның әкесі мен қызы Порше компаниясына қарсы жеке-жеке өлімге байланысты сот процесін бастады, нәтижесінде келісімге келді. Ол қайтыс болған кезде «Жылдам және ашулы 7» (2015) фильмін түсіруді аяқтамаған еді; ол қайта жазылып, оның ағалары Коди мен Калеб оның орнын толтырды, ал Wiz Khalifa мен Charlie Puth-тың «Кездескенше қайтадан» әні құрмет ретінде жазылды.
the American actor
Paul William Walker IV (September 12, 1973 – November 30, 2013) was an American actor. He was best known for his role as Brian O'Conner in the Fast & Furious franchise. Paul Walker began his career as a child actor in the 1980s, gaining recognition in the 1990s after appearing in the television soap opera The Young and the Restless; he received praise for his performances in the teen comedy She's All That and the comedy drama Varsity Blues (both 1999), and rose to international fame by starring in The Fast and the Furious (2001). He also starred in the commercially successful road thriller Joy Ride (2001), becoming an action star. He followed this with the box office disappointments Into the Blue (2005) and Running Scared (2006), although he earned praise for his performance in the survival drama Eight Below, and for his portrayal of Hank Hansen in Flags of Our Fathers (both 2006). Outside of these, Walker largely appeared in low budget action films, but starred in the commercially successful heist film Takers (2010). Walker died in a single vehicle collision on November 30, 2013, as a passenger in a speeding car. His father and daughter filed separate wrongful death lawsuits against Porsche, which resulted in settlements. At the time of his death, Walker had not completed filming Furious 7 (2015); it was released after rewrites and stand ins, including his brothers Cody and Caleb, both of whom filled in for Walker, while the song "See You Again" by Wiz Khalifa and Charlie Puth was commissioned as a tribute.
Ерте өмір және білім
Уокер 1973 жылдың 12 қыркүйегінде Калифорния штатының Глендейл қаласында дүниеге келген. Оның анасы Шерил (Crabtree) – сәндеу үлгісі болса, әкесі Пол Уильям Уокер III – канализация жұмысын орындайтын мердігер және екі рет "Алтын қолғап" чемпионы атанған бұрынғы әуесқой боксшы. Уокердің әкесінің әкесі Уильям, "Ирландиялық" Билли Уокер есімімен қысқа ғана бокс мансабына ие болды, ал тағы біреуі 1960 жылдары Ford компаниясы үшін заводтық автомобильдерде жарысқан. Кейін Уокер Оңтүстік Калифорниядағы бірнеше колледждерде оқып, теңіз биологиясы мамандығын меңгерді.
Мансап
Уокер екі жасында Pampers телеарнасының жарнамасында ойнап, модельдік мансабын бастады. 1984 жылы ол Showbiz Pizza жарнамаларында пайда болды, содан кейін сол жылы CBS Schoolbreak Special атты жасөспірімдер антологиясында өнер көрсетіп, телеарнада актерлық мансабын бастады. Уокер 1996 жылға дейін телеарнада жұмыс істеді, 1984-1986 жылдар аралығында Highway to Heaven фантастикалық драмасының екі эпизодында ойнады және 1987 жылы Throb ситкомында Джереми Битти рөлін сомдап, алғашқы басты рөлін алды. 1990 жылдардың басында ол Charles in Charge, Who's the Boss? және қысқа ғұмырлы What a Dummy ситкомдарында эпизодтық рөлдерде ойнады. 1993 жылы ол The Young and the Restless сапуна операсында Брэндон Коллинз рөлін ойнады; ол және Виктория Ньюман рөлін сомдаған Хизер Том танымал болды және Youth in Film Awards сыйлығында сапуна операсындағы үздік актер және актриса номинациясына ұсынылды. Уокердің соңғы телевизиялық рөлі Touched by an Angel болды, бірақ ол 1988 жылы I'm Telling! ойын-шоуының эпизодында қарындасы Эшлимен бірге екінші орынды иеленді. Уокер 1986 жылы кинодағы мансабын бастады, көбінесе төмен бюджетті B фильмдерінде ойнады. Оның алғашқы рөлі Monster in the Closet қорқыныш комедиясында болды, ал бір жылдан кейін The Retaliator (кейіннен Programmed to Kill деп аталды) ғылыми-фантастикалық фильмінде ойнады. 1994 жылы ол фильмге қайта оралды, Tammy and the T Rex фильмінде ойнады, бірақ 1998 жылы Meet the Deedles комедиясында өзінің алғашқы көркем фильміндегі рөлін алды; коммерциялық және сындық тұрғыдан сәтсіз болғанымен, ол Уокерге Pleasantville (1998), Varsity Blues (1999), She's All That (1999) және The Skulls (2000) фильмдерінде қосалқы рөлдерді алуға мүмкіндік берді. 2001 жылы Уокердің шығармашылық рөлі The Fast and the Furious әрекет фильмінде Вин Дизельмен бірге ойнады; ол коммерциялық тұрғыдан сәтті болды және одан кейін медиа франшизасын іске қосты. Фильм сонымен қатар Уокерді киножұлдыз және басты кейіпкер ретінде таныстырды, өйткені оның өнері 2002 жылы ең үздік экрандағы команда үшін MTV Movie Award сыйлығын (Дизельмен бөлісіп) жеңіп алды. Уокер сыншылар тарапынан жоғары бағаланған Joy Ride (2001) триллерінде де ойнады, ол автомобильге байланысты әрекетке де назар аударды, және 2003 жылы 2 Fast 2 Furious жалғасында Брайан О'Коннер рөлін қайталады. Осыдан кейін ол бірқазан төмен бюджетті немесе коммерциялық тұрғыдан сәтсіз фильмдерде ойнады, атап айтқанда Timeline (2003) және Into the Blue (2005). Уокер Клинт Иствудтың Flags of Our Fathers (2006) соғыс фильмінде Хэнк Хансен рөлін сомдады және 2006 жылы жарық көрген Eight Below аман қалу драмасында ойнады. Eight Below сыншылардың мақтауына ие болды және алғашқы демалыс күндері 20 миллион АҚШ долларынан астам табыс тапты. Содан кейін Уокер 2008 жылғы 21 қазанда DVD-де жарық көрген тәуелсіз фильмде The Lazarus Project рөліне ие болды. Бастапқыда тартынғанмен, Уокер жеті жылдан кейін Fast & Furious (2009) фильмінде Брайан О'Коннер рөлін қайталады. Фильм осы уақытқа дейін франшизадағы ең табысты фильм болды. Содан кейін ол франшизаның бесінші және алтыншы бөлімдерінде рөлін қайталады, олар коммерциялық тұрғыдан сәтті болды, ал оның өнері мақтауға ие болды. Уокер 2011 жылғы Teen Choice Awards сыйлығында Choice Movie Actor – Action номинациясына ұсынылды, сондай-ақ Choice Movie: Chemistry номинациясына (Дизель және Дуэйн Джонсонмен) ұсынылды және соңғысы үшін екінші MTV Movie Award сыйлығын ең жақсы экрандағы дуэт үшін (Дизельмен бірге) жеңіп алды. Уокер сонымен қатар Takers (2010) тонау фильмінде ойнады және 2011 жылы модельдік мансабына оралды, Cool Water парфюмериялық брендінің бет-бейнесі ретінде пайда болды. 2012 жылы ол Fast & Furious дистрибьюторы Universal Pictures-пен келісімшартқа қол қойған Laguna Ridge Pictures кинокомпаниясын құрды. 2013 жылы қайтыс болғаннан кейін Уокердің қатысуымен төрт фильм түсірілді; триллер Hours (2013), әрекет фильм Brick Mansions (2014), өзі француз фильмінің ремейкі District 13 (2004). Ол сонымен қатар Pawn Shop Chronicles (2013) фильмінің атқарушы продюсері болды, ал Furious 7 фильмінің 2014 жылы шығуы жоспарланған, бірақ Уокердің бейнесін қайта жасау үшін шығарылымы кейінге жылдырылды. Фильм түсірушілер Питер Джексонның Weta Digital визуалды эффект үйін жалдап, оны аяқтады, қолда бар анықтама материалдарын, Уокердің ағалары Калеб пен Кодиді, сондай-ақ актер Джон Бротхертонды және Уокердің бет-әлпетін дәл қайта құру үшін ауттаймдарды немесе ескі кадрларды пайдаланды. Фильм 2015 жылы жарық көрді, ал Уокер 2015 жылғы Teen Choice Awards-та Choice Movie Actor: Action сыйлығын жеңіп алды және Choice Movie: Chemistry номинациясына ұсынылды (Дизель, Джонсон, Мишель Родригес, Тайриз Гибсон және Людакриспен бірге). Уокер сонымен қатар Hitman: Agent 47 (2015) фильмінің адаптациясында 47-агент рөлін ойнауға дайын болған, бірақ түсірілім басталмас бұрын қайтыс болды. Кейіннен Уокер Superman Returns (2006) фильміндегі Супермен рөлінен бас тартқаны белгілі болды, бұл "Супермен қарғысы" және рөлмен байланысты мәшһүрлік салдарынан болды деген болжам бар.
Жеке өмір
Уокер соңғы күнгі қасиеттілер отбасында өсті, бірақ кейіннен конфессиялық емес христиан дініне келді. Ол Санта-Барбарада иттерімен бірге тұрды. Ол және оның балалық шақтағы досы Ребекка Сотерос, олар жылдар бойы ара-тұра қарым-қатынаста болды, бірге Медоу Рейн Уокер есімді қызы болды. Медоу 13 жыл анасымен Гавайиде тұрды, анасы білімін жалғастырған кезде, содан кейін 2011 жылы Уокермен бірге Калифорнияға көшіп келді. Оның құдасы – Вин Дизель, олармен Уокер тығыз байланыста болды; Дизель оған «Пабло» деген лақап ат қойды, ал Уокердің анасы ұлын Дизельдің «екінші жартысы» деп атады. Уокер «Жылдам және ашулы» фильмінің әріптесі Тайрес Гибсонмен де жақын дос болды. Өлген кезде Уокер Жасмин Пилчард Госнеллмен қарым-қатынаста болды. Ол Рикардо «Франджинья» Миллерден бразилиялық джиу-джитсудан қоңыр белбеу алды және Миллер оны қайтыс болғаннан кейін қара белбеумен марапаттады. Уокер 2010 жылы Гаитиде болған жер сілкінісіне жауап ретінде қаржылық кеңесші Роджер Родаспен бірге «Reach Out Worldwide» (ROWW) атты коммерциялық емес гуманитарлық көмек ұйымын құрды. Ол қайтыс болғанға дейін апат болған аймақтарға көмек жеткізіп, сапарлар жасады. Уокер теңіз биологиясына қызығушылық танытты және 2006 жылы «The Billfish Foundation» қорының директорлар кеңесіне кірді. Ол өмір бойғы арманындай «National Geographic Channel» телеарнасының «Expedition Great White» (кейін «Shark Men» деп аталды) сериалында түсті, ол 2010 жылдың маусымында көрсетілді. Уокер Мексика жағалауында 11 күн бойы жеті үлкен ақ акуланы ұстап, таңбалады. Экспедицияны «Fischer Productions» компаниясының негізін қалаушы және бас директоры Крис Фишер, сондай-ақ «Marine Conservation Science Institute» институтының Бретт Макбрайд және Майкл Домейер басқарды. Олар өлшемдер жасап, ДНК сынамаларын жинады және үлкен ақ акулаларға нақты уақытты спутниктік таңбаларды орнатып, олардың қозғалысын, әсіресе көбею және туумен байланысты қозғалысын бес жыл бойы зерттеді. Автокөлікке құмар Уокер «Redline Time Attack» жарыс сериясына қатысты, онда ол «AE Performance Team» командасы үшін «BMW E92 M3» көлігін жүргізді. Оның көлігін «Etnies», «Brembo Brakes», «Öhlins», «Volk», «OS Giken», «Hankook», «Gintani» және «Reach Out Worldwide» компаниялары демеушілік етті. Уокер өлім алдында автосалонға дайындалып жатқан. Уокер Валенсиядағы «Always Evolving» атты жоғары деңгейлі автокөлік сервисінің иесі болды, онда Родас, кәсіби жарыскер, бас директор болып жұмыс істеді. Уокердің 30-ға жуық автокөліктен тұратын үлкен коллекциясы болды, оның бір бөлігі Родаспен бірлесіп иеленген. 2020 жылдың қаңтар айында Уокерге тиесілі жиырма бір автокөлік Аризонадағы жылдық аукциондағы қызу бәсекеде 2,33 миллион долларға сатылды.
Өлім
2013 жылдың 30 қарашасында сағат 15:30 шамасында 40 жастағы Уокер мен 38 жастағы Роджер Родас, Уокердің «Reach Out Worldwide» қайырымдылық қорының Тайфун Хайян құрбандарына көмек көрсету шарасынан кейін Родастың 2005 жылғы қызыл Porsche Carrera GT көлігімен жолға шықты. Калифорния штатының Санта-Кларита қаласының Валенсия ауданындағы Геркулес көшесінде белгіленген жылдамдық шегінде келе жатқанда, Родас көлікті басқаруды жоғалтып, жолдан шығып, бетон шам бағанасына және екі ағашқа соқтығысты. Соқтығысқаннан кейін бірнеше секунд ішінде көлік өртеніп кетті. Оқиға орнынан алынған сот-медициналық сараптама мәліметтеріне сәйкес, екеуі де соққыдан есінен таныған. Родас көптеген дене жарақатынан дереу көз жұмды, ал Уокер дене жарақаты мен күйік салдарынан бірнеше секунд ішінде қайтыс болды. Екеуінің де денелері танылмайтын күйге жетті. Екеуінің де денесінен алкоголь немесе есірткі табылмады, сондай-ақ механикалық бұзу немесе жол жағдайының әсері болған жоқ. Полиция жарысқа қатысқандығын көрсететін дәлел таппады. Тергеу нәтижесінде көліктің жылдамдығы мен шиналардың тозуы апаттың басты себептері екені анықталды. Уокердің қазасы кезінде «Фуриус 7» фильмінің түсірілімі ортасынан өтіп жатқандықтан, Universal компаниясы фильмнің тағдырына қатысты шешім қабылдамас бұрын оның отбасымен сөйлесу қажеттігін айтып, өндірісті мерзімі белгісіз тоқтату туралы хабарлады. Көптеген достары мен киножұлдыздары әлеуметтік желілерде Уокерге құрмет көрсетті. Оның денесі кремацияланып, күлі Forest Lawn Memorial Park-та діни ережелерге бағынбаған жоралық рәсімінде жерленді. Оның өмірі кейіннен 2018 жылдың 11 тамызында жарық көрген «Мен Пол Уокермін» атты деректі фильмінде баяндалды.
speed zone on Hercules Street in Valencia, a neighborhood of Santa Clarita, California, Rodas lost control of the car and crashed into a concrete lamp post and two trees off the road, catching fire within seconds after impact. According to forensic evidence gathered from the scene, both men were knocked out by the impact. Rodas died instantly from multiple physical trauma while Walker died within seconds from the combined effects of physical trauma and burns. Both of their bodies were burned beyond recognition. No alcohol or other drugs were found in either man's system, and neither mechanical failure nor road conditions appeared to play a role. Police found no evidence of drag racing. The investigation concluded that the car's speed and age of the tires were the primary reasons for the crash. With Furious 7 in the middle of filming at the time of Walker's death, Universal announced an indeterminate hiatus on the production, citing a desire to speak with his family before determining what to do with the film. Numerous friends and movie stars posted tributes to Walker on social media. His body was cremated and his ashes were buried in a non denominational ceremony at Forest Lawn Memorial Park. His life was later chronicled in the documentary I Am Paul Walker, which was released on August 11, 2018.
Сот іс-әрекеттері
2014 жылдың желтоқсанында Уокердің әкесі Родастың мүлкіне қарсы қаза болғандықтан келтірілген зиянды өтеу туралы талап арыз берді, Уокер мен Родастың бірлесіп иеленген автомобильдер тобынан түскен табыстың қайтарылуын немесе "үлестік бөлігін" талап етті. 2015 жылдың қыркүйегінде Уокердің қызы Порше компаниясына қарсы қаза болғандықтан келтірілген зиянды өтеу туралы сотқа жүгінді, Porsche Carrera GT-де көптеген конструкциялық ақаулар бар екенін, соның ішінде тұрақсыздық тарихы және оның қауіпсіздік белбеулерінің орналасуы соқтығыс кезінде денеге зиян келтіруі мүмкін екенін мәлімдеді. Бірақ Порше қандай да бір кінәні мойындамай, Уокерді кінәлады: "Қауіп-қатерлер, тәуекелдер және зиян келтіру мүмкіндігі оған ашық және түсінікті болды, және ол осы қауіп-қатерлерге, тәуекелдерге және зиян келтіру мүмкіндігіне өз еркімен ұшырады, осылайша көлікті пайдаланумен байланысты барлық тәуекелді мойнына алды". Уокердің әкесі мен қызы Порше компаниясымен жеке-жеке соттан тыс келісімге келді. 2016 жылдың сәуірінде АҚШ округтік сотының судьясы Филип С. Гутьеррес Родастың жесірі Кристин шағымдаған жеке сот ісі бойынша Порше компаниясының пайдасына шешім шығарды.