Филадельфия Уингз: Тарихы мен өзгерулері

Кіріспе

Филадельфия қанаттары 1987 жылдан бастап Солтүстік Америкадағы кәсіби бокс лакросс лигасы – Ұлттық лакросс лигасының мүшесі болды. Олар Spectrum (1987–1996) және Филадельфиядағы Wells Fargo Center-де ойнады. "Қанаттар" 1987 жылы ойынға кірген Eagle Pro Box Lacrosse League-дегі төрт бастапқы команданың бірі және 1974–1975 жылғы Ұлттық лакросс лигасынан өз атауын қайтарып алған, сондай-ақ алғашқы Филадельфия қанаттарының логотипін сақтап қалған жалғыз команда. Eagle Pro Box Lacrosse League 1989 жылы Major Indoor Lacrosse League деп өзгертілді, ал 1998 жылы қайтадан Ұлттық лакросс лигасы болып аталды. Олар барлық 24 маусымды бір қалада өткізген жалғыз франшиза. "Қанаттар" біріккен лига тарихында ең көп титулға ие: төрт Солтүстік Америка кубогы (MILL дәуірінде) және екі Чемпион кубогы (NLL құрылғаннан бері). 2014 жылдың 11 шілдесінде команданың сайтында "Қанаттардың" Филадельфияда 28 жылдан кейін басқа қалаға көшетіні жарияланды. 2014 жылдың 19 қыркүйегінде команда New England Black Wolves деп аталатыны және Mohegan Sun Arena-да ойнайтыны хабарланды. 2017 жылдың қыркүйегінде Ұлттық лакросс лигасы Comcast Spectacor 2018–19 маусымда жаңа франшизаның иесі болатынын мәлімдеді. 2017 жылдың 29 қарашасында жаңа франшиза "Wings" атауын пайдаланатыны хабарланды. TOC

Алғашқы жылдар

Филадельфия «Қанаттары» – Eagle Pro Box Lacrosse лигасының алғашқы төрт франшизасының бірі, алғашқы маусымда «Нью-Джерси Сэйнтс», «Вашингтон Вейв» және «Балтимор Тундер» командаларымен бірге құрылды. «Қанаттар» алаңда бірден табысқа жете алмады, алғашқы екі реттегі маусымдарда 3–3 және 3–5 есебімен, екі плей-оффта жеңіліске ұшырады, бірақ лигада ең көп көрермен жинайтын команда болды. Олар 1987 жылғы үш реттегі маусымдық ойындарына орташа есеппен 12 000-ға жуық жанкүйерді, ал 1988 жылғы төрт ойындарына 12 000-нан астам жанкүйерді тартты. Олардың алаңдағы алғашқы табысы 1989 жылы 6–2 есебімен бірінші орынды иеленуімен келді, нәтижесінде «Спектрумда» «Нью-Йорк» командасын 11–10 есебімен жеңіп, лига тарихындағы 6 титулдың біріншісін жеңіп алды. «Қанаттар» екінші рет 6–2 есебімен маусымды сәтті аяқтаған алғашқы команда болды, содан кейін Вурчестерде «Нью-Ингланд Блейзерс» командасын жеңіп, чемпиондық атаққа ие болды. 1991 жылы 5–5 есебімен «Қанаттар» Америка дивизионында үшінші орынға шықты, дивизион жеңімпаздары «Балтимордан» 1 ойынға қалып қойды және тарихында алғаш рет плей-оффқа қатыса алмады, бұл оларға «үш реттен» жеңіс алу мүмкіндігін бермеді. Бұл командалардың алғашқы жұлдыздарының қатарында Майк Френч, Корнелл университетінің Даңқ залына енген ойыншы және қазіргі команданың атқарушы директоры; Джон Грант аға, қазіргі NLL жұлдызы Джон Грант кішінің әкесі және «Филадельфия Қанаттарының» (1974–1975) мүшесі; Сиракуза Даңқ залының өкілі Брэд Коц; ұзақ жылдар бойы «Қанаттар» командасын жаттықтырған Тони Реш; және ұзақ жылдар бойы NLL ойыншысы және жаттықтырушысы Джон Таккер болды.

Қанат пен қарақшылар

1992 жылы МИЛЛ Батыс Нью-Йоркке «Буффало Бандитс» командасымен кеңейді. «Бандитс» командасының құрамында негізінен Онтарио провинциясынан келген канадалық ойыншылар болды, ал «Қанаттар» сол кездегі лиганың көп бөлігі сияқты, көбінесе американдық ойыншылардан тұрды. Екі команда арасындағы бәсеке бірден туды, себебі келесі 5 маусымның 4-інде олар титул үшін күресті, тек 1995 жылы «Қанаттар» Рочестерден жеңіске жетті. «Қанаттар» 1992 жылғы тұрақты маусымда қиындыққа тап болды, бірақ плей-оффта «Балтимор» және «Нью-Йорк» командаларын жеңіп, чемпиондық ойында «Бандитс» командасын қабылдады. Алайда, Джон Таварес командасының үшінші титулға деген үмітін овертаймда соққан голмен тоқтатты. 1993 жылы «Қанаттар» 7–1 есебімен маусымды аяқтады, бірақ «Бандитс» командасы 8–0 есебімен олардан асып түсті. Екі команда да жартылай финалдағы қарсыластарын жеңіп, реванш ойынына жолдама алды. «Бандитс» тағы да «Қанаттар» командасының үмітін жойды, бұл жолы реттеу уақытында 13–12 есебімен жеңіске жетті. 1994 жылы екі команда да 6–2 көрсеткішімен өз дивизиондарында көшбасшы болды, және тағы да жартылай финалда жеңіске жетіп, Солтүстік Америка кубогы үшін үшінші рет кездесті. Филадельфия командасының ойын ортасында көрсеткен керемет ойыны «Бандитс» командасының үштен бірін жеңу үмітін жойды, нәтижесінде «Қанаттар» 26–15 есебімен жеңіске жетіп, үшінші титулын жеңіп алды. 1995 жылы «Қанаттар» бұрынғыдай күшті өнер көрсетіп, 7–1 есебімен турнир кестесінде көшбасшы болды (лига маусым басталғаннан бұрын бұл жүйені өзгертті), ал «Бандитс» командасы бұрынғыдан өзгеше қиындыққа тап болды, 6 командадан тұратын лигада 3–5 есебімен төртінші орынға орналасты. Бұл «Қанаттар» командасының жартылай финалда «Бандитс» командасымен кездесуін білдірді, және МИЛЛ-дің «көрермендер ережесіне» сәйкес, плей-оффта өз алаңында ойнау құқығына ие болған команда Буффалода ойнады. «Қанаттар» 19–16 есебімен жеңіске жетіп, лигадағы төртінші титулын жеңіп алды. 1996 жылы «Бандитс» командасы бұрынғы деңгейіне оралды, екі команда да 8–2 есебімен аяқтады және лига турнир кестесінде тең орын алды. Тағы да екі команда финалда кездесті, ал «Бандитс» командасы 15–10 есебімен жеңіске жетіп, үштен бірін жеңуге тырысқан «Қанаттар» командасының үмітін тоқтатты. 1997 жылы «Қанаттар» командасы «Спектрум» аренасынан жаңа «CoreStates Center» (қазіргі «Wells Fargo Center») аренасына көшті. Сондай-ақ, бұл «Бандитс» командасы 1992 жылы құрылғаннан бері плей-оффта «Қанаттар» және «Бандитс» командаларының алғашқы рет кездеспейтін маусымы болды. «Қанаттар» 7–1 есебімен тағы бір тұрақты маусым титулын жеңіп алды, бірақ жартылай финалда болашақ чемпион «Рочестер Найтхокс» командасынан жеңілді.

In 1992, the MILL expanded to Western New York with the Buffalo Bandits. The Bandits were primarily Canadian players from Ontario, while the Wings were still mostly American based, like the rest of the league at the time. The rivalry was instant, as the teams would play each other in 4 of the next 5 title games, interrupted only by the Wings triumph over Rochester in the 1995 season. The Wings struggled in the regular season of 1992, but turned it on in the playoffs to defeat Baltimore and New York and host the Bandits in the championship game. John Tavares would end the Wings quest for their 3rd title with an overtime winner, however. 1993 saw the Wings have a 7–1 season, only to be topped by the Bandits perfect 8–0 season. Both teams dispatched their semifinal opponents, and the rematch was on. The Bandits once again ended the Wings hopes, this time winning a one goal contest in regulation 13–12. 1994 saw both teams top their respective divisions with 6–2 marks, and again both teams dominated the semifinal game to meet for a 3rd consecutive time for the North American Cup. An incredible run by Philadelphia in the middle of the game buried the Bandits hopes of their own threepeat, giving the Wings a 26–15 win and their third title. The Wings were their same dominating selves in 1995, going 7–1 to finish atop the single table (a structure the league changed back to before the season), while the Bandits uncharacteristically struggled, finishing just 4th in a 6 team league at 3–5. This meant the Wings faced the Bandits in the semifinals, and due to the MILL's "attendance rule" that gave postseason home field advantage to the team with better attendance, the game was played in Buffalo. The Wings proved to be the better team with a 19–16 win on their way to a league high 4th title. 1996 saw the Bandits return to their prior form, while both teams finishing 8–2 and tied atop the league standings. Once again, the teams found themselves in the final, and the Bandits returned the favor of stopping a threepeat with a dominating 15–10 performance. 1997 saw that Wings move from the Spectrum to the new CoreStates Center (now the Wells Fargo Center). It would also be the first time that the Wings and Bandits would not meet in the playoffs since the Bandits had been introduced in 1992. The Wings won another regular season title with a 7–1 record, but were upset in the semifinals by the eventual champion Rochester Knighthawks.

NLL дәуірі

Лиганың атауы 1998 жылы өзгерді, бірақ «Қанаттардың» сәттілігі өзгермеді. Гари Гейттің «Балтимор Тундеріне» кеткеніне қарамастан, «Қанаттар» 5 жылдың ішінде 9–3 есебімен 4-ші рет қатарынан маусымдық титулға ие болды. Тағы да «Қанаттар» жартылай финалда өміржауы «Бандиттермен» кездесіп, бұрынғы жартылай финалдағыдай оларды жеңді. «Қанаттар» финалда «Тундер» және Гари Гейтке қарсы ойнауға жолдама алды, бұл лига тарихындағы бірінші және жалғыз 2-нің 3-тен үздік сериясы болды. «Қанаттар» серияны өз алаңында 16–12 есебімен жеңіспен бастады, содан кейін «Балтимор Аренасында» 17–12 есебімен сенімді жеңіске жетіп, серияны аяқтады. «Қанаттардың» қақпашысы Даллас Элиук Чемпиондық серияның ең құнды ойыншысы атанды. 1999 жылы «Қанаттар» – «Бандиттер» арасындағы қаһарлы бәсекелестік аяқталды, себебі «Бандиттер» жаңаруға кірісіп, 4–8 көрсеткішіне түсіп, плей-оффқа ілікпеді. «Қанаттардың» да маусымдық күресі болды, олар 5–7 есебімен аяқтап, төртінші орынмен плей-оффқа өтті. «Қанаттар» жанкүйерлері команданың плей-оффқа ілікпеуін тілеген болар, себебі команда рекордтық 13–2 есебімен жеңіліске ұшырады, ал ақтық чемпион «Торонто Рок» болды. 2000 жылы команда маусымда 7–5 есебіне жақсарды, бірақ Торонтода 14–10 есебімен жартылай финалда жеңілді. Бұл 2001 жылғы маусымға жол ашты, онда «Қанаттар» лигадағы үстемдігіне лигаға жаңа келген командадан қиындық келді. «Рок» және «Қанаттар» көрермендерді көңілді қалдырмады, «Рок» тұрақты маусымда 11–3, ал «Қанаттар» 10–4 көрсеткішін көрсетті, жартылай финалдық ойындарда жеңіске жетіп, Торонтода үшінші рет плей-офф кездесуін ұйымдастырды, бұл жолы титул үшін күресті. Алдыңғы екі ойыннан айырмашылығы, «Қанаттар» ойын стилін диктаттап, 2001 жылғы Чемпиондық ойынның ең құнды ойыншысы Даллас Элиуктің керемет қақпашылық шеберлігімен бірігіп, 9–4 есебімен басымдыққа ие болды және артқа қараған жоқ. «Рок» ойын соңында қарсылық көрсетті, бірақ бұл тым кеш болды, ал «Қанаттар» 9–8 есебімен сенімді жеңіске жетіп, 19 409 «Торонто» жанкүйерін үнсіз қалдырып, 6-шы титулын жеңіп алды. 2002 жылғы маусым франшиза үшін ауыспалы кезең болды, олар қиын маусымды 8–8 есебімен аяқтады, содан кейін «Вашингтон Пауэрге» қарсы ширек финалда жеңілді. 2008 жылғы маусымға дейін бұл мақтан тұтатын франшизаның соңғы плей-оффқа қатысуы болды.

The league name changed for 1998, but the Wings success did not. Despite the loss of Gary Gait to the Baltimore Thunder, the Wings still claimed their 4th regular season title in 5 years at 9–3. Once again, the Wings were paired up with their arch rival Bandits in the semifinal round, and the Wings dispatched the Bandits just as they had in the previous semifinal matchup. The Wings advanced to play the Thunder and Gary Gait in the final round, which was a best 2 of 3 series for the one and only time in league history. The Wings opened the series with a 16–12 victory at home, before sweeping the series with a dominating 17–12 road victory in Baltimore Arena. Wings goaltender Dallas Eliuk was named Championship Series MVP. 1999 saw the end of the heated Wings Bandits rivalry, as the Bandits started to rebuild and fell to a 4–8 mark, missing the postseason. The Wings also had regular season struggles, finishing at just 5–7 and squeaking into the playoffs as the fourth seed. Wings fans probably wish the team had missed the postseason, as the team was pummeled in a record breaking 13–2 loss to the eventual champion Toronto Rock. 2000 saw the team improve slightly to 7–5 during the season, but it ended the same way, with a semifinal loss in Toronto by a more respectable 14–10 score. That set up the 2001 season, with the Wings once again seeing their league dominance challenged by a newcomer to the league. The Rock and the Wings did not disappoint, with the Rock going 11–3 and the Wings 10–4 in the regular season, and winning their semifinal games to set up a third straight postseason matchup in Toronto, this time with the title on the line. Unlike the previous two games, the Wings dictated the style of play, combined with the stellar goaltending of 2001 Championship Game MVP Dallas Eliuk, built a 9–4 lead, and never looked back. The Rock made a late game rally but it proved too little, too late, and the Wings claimed their 6th title with a 9–8 upset victory, silencing the 19,409 Toronto Fans in attendance. The 2002 season was clearly a transition year for the franchise, as they muddled through a difficult season to finish at 8–8 before falling in a quarterfinal game against the Washington Power. Until the 2008 season, it would prove to be the last playoff appearance for the proud franchise.

Қайта құру

2003 жылғы маусымда «Қанаттар» жақсы бастады, бірақ 8-8 есебімен аяқтағанда құлдырап қалды, Колорадо «Мамонт» командасына дивизиондық титулды жоғалтып, 1991 жылдан бері алғаш рет постсезонға қатыса алмады. «Қанаттар» үшін жағдай одан да нашарлай түсті, келесі екі жылда 7-9 есебімен 2004 жылғы маусымды және 6-10 есебімен 2005 жылғы маусымды соңғы орында аяқтады. «Қанаттардың» қайта құрылуы маусымнан кейін күш алды, көпжылдық All Pro қақпашысы Даллас Элиук әкесінің денсаулығы нашарлауына байланысты үйіне жақын болу үшін сауда сұрады. «Қанаттар» 2006 жылғы маусымға дейін Шон Гринхолг, Люк Уайлс және Чад Томпсонды үш бірінші раундта таңдады. Уайлс пен Томпсон кейін Майк Риганға сатылды, ал Гринхолг 2007 жылғы маусымнан кейін «Буффалоға» ауыстырылды. Күшейтілген құрамға қарамастан, «Қанаттар» жақсарып, 2006 жылы 8-8 есебін көрсетті, бірақ тең түскен жағдайда постсезонға қатыса алмады. 2006 жылғы драфт «Қанаттар» үшін қайтадан жемісті болды, бірінші раундта Джефф Снайдер, Иан Ллорд және Атан Яннуччи қосылды, ал «Калгаримен» жасалған сауда арқылы тағы бір бірінші раундтағы ойыншы Кайл Уайлс та командаға келді. Дегенмен, 2007 жылғы маусымда «Қанаттар» соңғы 5 ойында 4 жеңіліс тіркеп, 6-10 есебімен құлдырап, бес мәрте қатарынан плей-оффқа қатыса алмады, бұл жанкүйерлерді болашаққа қатысты алаңдатты. Маусым аяқталғаннан кейін барлық жаттықтырушылар құрамы жұмыстан босатылды, бірақ Линдсей Сандерсон GM лауазымын сақтап қалды.

Дейв Хантли оралды

2007 жылдың 8 маусымында «Құбыжықтар» командасының алғашқы бас менеджері Дейв Хантли 2008 жылғы маусымда бас жаттықтырушы болады деп хабарлады. Шон Гринхолг Буффалоға, ал Иан Ллорд Калгариге ауыстырылды, соның салдарынан құрамдық өзгерістер жалғасты. Бұл келісім «Құбыжықтарға» Джейсон Кросбиді шабуылға, ал бұрынғы «Жылдың үздік қорғаушысы» Тейлор Рэйді қорғауға алып келді. «Құбыжықтар» Аризона Стинг командасының бір жылдық тоқтатылуына байланысты өткен таңдау құралында қақпашы Роб Бласделлді қосты, ол 2008 жылғы маусымның негізгі қақпашысы болып тағайындалды. 2008 жылдың 5 наурызында «Құбыжықтар» команданы қайта құрылымдауды жалғастырды, тіпті маусымның ортасында 6–1 есебімен лигада көш бастап тұрғанда да. «Құбыжықтар» Чикаго Шамрокс, Миннесота Сварм және Эдмонтон Раш командаларымен сауда жасасты, нәтижесінде A. J. Shannon және Брэндон Миллерді сатып алды, ал Мэтт Ройк, Дэн Марол, Кит Кромвелл және Брэд Селф басқа командаларға жіберілді. Барлық өзгерістер өте табысты болды, «Құбыжықтар» 10–6 есебімен Шығыс дивизионының чемпионатында төрт команда тең түсті. Тең түсуді шешу кезінде олар Шығыста 4-орынды иеленді және 2008 жылдың 2 мамырында Шығыс дивизионының жартылай финалы үшін Буффалоға сапарлады. Бірақ «Құбыжықтардың» плей-оффқа оралуы қысқа ғана болды, себебі олар «Бендитс» командасына 14–12 есебімен жеңіліп қалды. 2008 жылғы маусымда екі жаңа «Құбыжықтар» жұлдызы пайда болды – екінші жылғы ойыншылар Атан Ианнуччи және Джефф Снайдер. Ианнуччи маусымда 71 гол соқты, Гари Гейттің бір маусымдағы 61 голдан тұратын рекордын жаңартты, ал Снайдер бос доптар (242), айыппұл минуты (103) және жеңілген жекпе-жектер (318) бойынша жаңа рекордтар орнатты. Екеуі де «Жұлдыздар» және «All Pro» командаларына енді, ал Ианнуччи үш рет айдың үздік ойыншысы және лиганың ең құнды ойыншысы атанды. 2009 жылғы маусымда жұлдыз Атан Ианнуччидің маусымға дейінгі жарақатымен қиын болды, ол тек 10 ойында ғана қатысып, өткен маусымдағы рекордтық көрсеткіштен кейін 36 ұпай ғана жинады. Шабуылды қайта құру қажет болғандықтан, «Құбыжықтар» 2–5 есебімен күресті, бірақ келесі 6 ойынның 4-інде жеңіске жетіп, маусымның соңғы ойынына Рочестерде плей-оффқа қатысу мүмкіндігімен 7–8 есебімен келді. Бірақ плей-оффке қатарынан екі рет қатысу жоспарланбады, себебі «Құбыжықтар» «Найтхокс» командасына 11–8 есебімен жеңіліп, маусымды Шығыста 5-орында аяқтады.

On June 8, 2007, the Wings announced that the team's original general manager Dave Huntley would be their head coach for the 2008 season. The personnel changes would continue as Sean Greenhalgh was moved to Buffalo and Ian Llord moved to Calgary in a deal that brought the Wings Jason Crosbie on offense and former Defenseman of the Year Taylor Wray on defense. The Wings added goaltender Rob Blasdell in the dispersal draft that occurred for the one year suspension of the Arizona Sting, and he was named the starting goaltender for the 2008 season. On March 5, 2008, the Wings continued to restructure the team, even when leading the league with a 6–1 record at the halfway point. The Wings were involved in trades with the Chicago Shamrox, Minnesota Swarm, and Edmonton Rush leading to the acquisition of A. J. Shannon and Brandon Miller, while sending Matt Roik, Dan Marohl, Keith Cromwell, and Brad Self elsewhere. All the changes paid off, as the Wings compiled a 10–6 record, good for a four way tie for the Eastern Division championship. Due to tiebreakers, they finished with the 4th seed in the East, and travelled to Buffalo for an Eastern Division semifinal game on May 2, 2008. The Wings return to the postseason was short lived, however, as the Wings dropped a 14–12 decision to the Bandits. The 2008 season saw the emergence of two new Wings superstars, second year players Athan Iannucci and Geoff Snider. Iannucci scored 71 goals on the season, breaking Gary Gait's single season scoring record of 61, and Snider set new records for loose balls (242), penalty minutes (103), and faceoffs won (318). Both made the All Star team and All Pro teams, and Iannucci was named Player of the Month three times as well as league MVP. The 2009 season was marred by an offseason injury to star Athan Iannucci, who was only able to appear in 10 games, and compiled just 36 points after his record breaking haul the season before. Needing to re establish an offense without the focal point, the Wings struggled to a 2–5 start, but were able to rally to win 4 of the next 6 and get back to a 7–8 record heading into the season finale in Rochester with a playoff spot on the line. Back to back playoff berths were not to be, however, as the Wings fell to the Knighthawks 11–8 to finish the season 5th in the East.

2011 және одан кейінгі жылдар

2011 жылы Дэйв Хантлимен 2 маусым жұмыс істегеннен кейін, «Қанаттар» бұрынғы ойыншысы Джон Таккерді бас бапкер қызметіне тағайындады. 1989 және 1990 жылдары Major Indoor Lacrosse League-де «Қанаттар» сапында екі чемпионат жеңген Такер, кейіннен құрамы толықтай таратылған «Балтимор Thunder» және «Питтсбург Crossefire» командаларын жаттықтыруда табысқа жеткен. 2011 жыл Такер мен «Қанаттар» үшін сәтті басталды. Бостон және Буффалоға қарсы үйде баяу старт бергенімен, Филадельфия қаңтар айын үш ойынның қатарынан жеңіспен аяқтады, Колорадодан екі ойын ұтып алып, Бостонды өз алаңында қатты жеңді. Макс Зейбальд пен қақпашы Брэндон Миллердің жарқын ойыны осы жеңістерге үлкен үлес қосты, нәтижесінде «Қанаттар» турнир кестесінде көшбасшыдан жарты ойын қалып қойды. Бірақ көп ұзамай «Қанаттар» маусымы құлдырауға бет бұрды. Ақпан айындағы тұрақсыз ойынға байланысты Филадельфия Буффаломен тең бөлісіп, Рочестерде жеңіліске ұшырады. Маусымның соңында «Қанаттар» соңғы сегіз ойынының жетісінде жеңіліп, 5–11 есебімен аяқтады, көшбасшыдан 5,5 ойын қалып қойды және 2010 жылы Дэйв Хантлимен көрсеткен нәтижемен теңесті. 2011 жылдың маусым айында Такер бас бапкер лауазымынан кетіп, «Қанаттар» клубының АҚШ-тағы студенттер арасындағы скаутинг жұмысын басқаруға көшкенін хабарлады. 25 шілдеде қазіргі «Қанаттар» бас менеджері Джонни Морадиан команданың жаңа бас бапкері болды. Морадиан бұрын 2010 жылғы NLL чемпионы «Вашингтон Стелс» клубының президенті, бас менеджері және кеңесшісі қызметін атқарған. Морадиан 2012 жылғы маусымды дайындау үшін көп уақыт кетірмей, Атан Яннуччини және оның командаластары Алекс Тернер мен Броди Макдональдты «Эдмонтон Раш» клубына, сондай-ақ 2012, 2013 және 2014 жылдарғы Филадельфияның бірінші раунд таңдауларын жіберді. Ауыстыру шарты бойынша «Қанаттар» Эдмонтонның шабуылшысы Броди Меррилл, «Раш» клубының шабуылшылары Дин Хилл, Майк МакЛеллан және Эдмонтонның 2011 жылғы драфттағы 41-ші таңдауымен, сондай-ақ 2013 жылғы 4-ші раундтағы таңдаумен құралын толықтырды.

Жастар қолдауы мен дәстүрлері

Филадельфия жанкүйерлері өз командасын ынталы қолдауымен және қарсылас ойыншыларға құрметсіздікпен қатысуымен белгілі болды. Ойыншылардың 62% астамы «Крылья» жанкүйерлерінің лигада оларға ең ұятсыз және жағымсыз сөздерді айқайлағанын мәлімдеді. Қақпашы Роб Бласделл жанкүйерлер туралы: «Олар шынымен лигадағы ең жақсы жанкүйерлер. Олар, мүмкін, лигадағы ең білімді жанкүйерлер. Бұл Торонтодағы «Лифс» командасы үшін ойнаумен бірдей болар еді. Олар өте, өте ынталы» деді. Филадельфия жанкүйерлері ойынның физикалық тұсын ұнатады, соның салдарынан Джефф Снайдер былай деді: «Филадельфия жанкүйерлері керемет. Олар өте адал және олар осыны қолдайды. Мен бірде дөңгелек алуым үшін тұрғызып шапалақтады. Мұндайды бұрын көрген емеспін». Жанкүйерлердің дәстүрі ұлттық әнұраннан басталады, онда жанкүйерлер әр жолдың соңында «чш» деп дыбыстайды, бұл «Крылья» командасының алғашқы жылдарында қолданған жазбаны мазақтап, әннің жалғыз естілетін бөлігі – барабанның соққысы болған. Қарсы команда ойыншыларын таныстыру кезінде әр ойыншының атынан кейін «сұраныш» деп айтылады, бұл дәстүр қарсы команданың жаттықтырушылары мен әкімшілеріне де таратылды. Жергілікті уақытты есептеуші операторы келекелеуден құтылып, оның орнына қолдау көрсетілді. Ойын кезінде қарсы қақпашы жиі жанкүйерлердің сөздеріне ұшырайды. Ең көп таралған ұран – қақпашыларға әр голдан кейін «Бәрі сенің кінәң» деп еске салу. Ең ерекше дәстүрлердің бірі – «WINGS» деген екі жақты айқайлау. Аренаның айып алаңының жағын ұзақ уақыттан бері «Чоппер» басқарып келеді, ол «Крылья» командасының супержанкүйері, бетіне бояу жағып, қатаң шлем киеді, лигада жақсы танымал және қарсыластардың айып алаңына түскен ойыншыларын сонда өткізген уақытына өкіндіреді. Ойыншылардың жағында «Биг Гейб» және кішкентай габестер (Мэтт Денкер, Джошуа Гросс, Джордан Эльсас, Адам Дэвид және Илай Голдштейн) (1990 жылдары «Крылья» командасының капитаны Скотт Габриэльсонның әкесі), «Биг Е», Часмо және қазір «Капитан» мен «Морфей» немесе 2008 жылдың 29 ақпанында ойынның екінші жартысында өзін «Доктор Лакросс» деп таныстырды. «Соққы беруші бала» (Эрик Кулб Мартинес) сөйлей алмаса да, ең үлкен кішкентай жанкүйер болды. Ұрандардың жетекшісі жылдан жылға өзгеруі мүмкін, бірақ «W I N G S WINGS!» ұраны мүлдем жойылған жоқ және команданың қайта жаңғыруынан кейін де қолданылады.

Philadelphia fans were known for their passionate support of their team, and the less than hospitable treatment of opposing players. In a poll of the players, over 62% stated that Wings fans had screamed the filthiest and nastiest things at them in the league. Of the fans, goaltender Rob Blasdell said "They truly are the best fans in the league. They're probably the most knowledgeable fans in the league. It would kind of be the same as playing for the Leafs in Toronto. They're very, very passionate." Philadelphia fans enjoy the physical aspect of the game, leading Geoff Snider to comment: "The Philly fans are great. They are very loyal and they get behind it. I got a standing ovation once for a roughing penalty. I'd never seen anything like that before." Fans traditions started from the national anthem, when fans could be heard making a 'tsch' sound at the end of each line, mocking a recording that was used by the Wings in the early years where the only audible portion of the song was the cymbal crashes. During the introductions of the opposing team, each player's name was followed by a call of "sucks", a tradition that has been extended to the opposing coaches, trainers, and the game officials. The local shot clock operator had escaped the jeering, and was instead cheered. During the game, the opposing goalie was often the target of fans' heckling. The most common chant was to remind the goalies "It's all your fault" after every goal they allow. One of the more notable traditions was the dueling "W I N G S" cheers. The side of the arena with the penalty boxes had long been led by "Chopper", a Wings superfan with face paint and a hard hat, well known around the league making opposing players who find their way to the penalty box regret their time there. The bench side went through many leaders, from "Big Gabe" and the little gabesters (consisting of Matt Denker, Joshua Gross, Jordan Elsas, Adam David and Eli Goldstein) (father of Scott Gabrielson, a Wings captain in the 1990s) to "Big E" to Chasmo, and now "The Captain" and "Morpheus" or as he made himself known as during the second half of the game on February 29, 2008, "Doctor Lacrosse". The "kick butt baby" (Eric Kulb Martinez) was the biggest little fan even though he could barely talk. While the leader of the chants aren't always the same from year to year, the "W I N G S WINGS!" cheer did not die out at all, and is still present following the team's revival.

Бас бапкердің тарихы

# Атауы Мерзім Регулярлы маусым Плей-офф GC W L W% GC W L W% 1 Стив Вей 1987—1988 14 6 8 .429 2 0 2 .000 2 Дейв Эванс 1989—1993 42 27 15 .643 8 6 2 .750 3 Майк Француз 1994 8 6 2 .750 2 2 0 1.000 4 Тони Реш 1995—2001 78 53 25 .679 12 8 4 .667 5 Адам Мюллер 2002—2004 48 23 25 .479 1 0 1 .000 6 Линдсей Сандерсон 2005—2007 48 20 28 .417 — — — — 7 Дейв Хантли 2008—2010 48 22 26 .458 1 0 1 .000 8 Джон Такер 2011 16 5 11 .312 — — — — 9 Джонни Моурадиан 2012—2013 32 14 18 .438 2 0 2 .000 10 Блан Харрисон 2014 18 6 12 .333